24368 resultaten.
hoe te dichten ?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 zwaaien allemaal
dan springen we aan land en pas
later denken we aan poëzieschrijven
Alles waren we
vergeten maar net niet…
Al mijn dromen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
490 we liepen samen
praatten honderd uit
maar alle stappen
die we namen brachten
ons niet echt vooruit
nog keken wij
naar een verdwijnpunt
in wat nevelig wit
droegen argumenten aan
consensus hebben we gemist
de woorden stokten
hun vloed nam af
ons aanvankelijk
enthousiasme koos
steeds het verkeerde pad
ik heb je hand genomen
jou…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 we zien de
verlaten huizen
de bomen die
aan hun wortels
rukken om zich los
te wrikken van
de aarde
we voelen de
grond openbreken
onder onze voeten
geen gaas op de
grillige slingergang
van onheelbare
diepe wonden
we horen de
angst in zwarte
verhalen in het
boomloze landschap
waar elke beweging
dodelijk is en licht zich
verbergt…
remslaap
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 ik leg je weer neer in mijn droom
zodat we niet ontluisteren of
verzaken in een maaltijd
gelijkend op honger, op
geannuleerde genade
als voorzetsel buiten zinnen
laten we de volheid
van hunkering doorgronden
laten we afwijken van stoepranden,
elk fossiel kun je ontkalken
samen gaan we bestaan om
werelden in kaart te brengen
sta…
Onze vruchtbare zaterdag.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Afgepeigerd zitten we uit te blussen
van alle kleine acties die we deden
Van ‘t maken van hachee,
tot een pan hutspot voor een maand of twee.
Tussendoor de vogel verschoond
gemanicuurd ook nog
oeps, de piepers koken over
een piep geeft aan, dat de droger klaar is!
Versleten zitten we te bedenken
waarom we dit ook weer doen?…
De gezanten van Athene
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 spreken
tot de sterren weer goed staan
en we geïnformeerd zijn
over de politiek van de vorsten
We sparen kosten noch moeite
Wij zijn de toegewijde priesters
van een vooraanstaand adviesbedrijf…
Vogelvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 zullen we
als ik je ooit nog zie
het leven waarin ik je nauwelijks zag
in vogelvlucht overdoen
zodat ik jou echt ken, en jij mij
of ken je nu vanwaar jij bent mijn lach
mijn traan, mijn hele wezen
zullen we dan eens praten
elkaar echt ontmoeten
samen lachen
alles inhalen wat we hebben gemist
zul je mij dan begroeten
met heel je…
Uit Water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 uit water zijn
we opgestaan
en veelal zullen
we dezelfde weg
als haar af gaan
van bergen zullen
we aflopen
uit de hemel
zullen we vallen
nooit eens stilstaan
soms slechts eventjes
in een plas
je spiegelend aan
de hemel waar je
ooit eens was
zul je de weg vervolgen
die water heeft te gaan
en ook de mens zal
blijven stromen…
Hangend in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 we
haast stil, maar het is geen spel meer
We gaan er maar bij liggen
luisteren naar de rijen branding
die ook breekt in ons bloed…
In ongenade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 We leven in een arm land
sinds we het terugpakten
en wie blijft, moet betalen
in natura, we nemen het
heel persoonlijk, man na man
onderwerpen we met geweld
de laatste vrouw aan ons recht
in haar te dringen zoals zij
en de andere vreemdelingen
zich zes generaties lang in ons
leven drongen, zo stoten wij
nu onze dolken van haat
in…
Openstaande ramen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
565 We zien door vensterglas,
dat we leeftijd noemen.
Liefdevol beginnen we.
We voelen ware liefde,
wanneer moeder kijkt.
Ons lijden overlijdt éénmalig.
Liefde begint steeds opnieuw.
Angsten veranderen in moed.
Ook haat in verwonderd goed,
wanneer alle ramen openstaan.…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 nog te gast
Laten we deze plek beschermen
en ons over haar ontfermen…
Tempel in het bos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Vandaag excursie naar een tempel
ergens verderop aan de rivier
en we nemen niets mee
al schijnt daar niemand te zijn
dus geen dagelijkse riten
Het zal wel een les zijn
We lopen achter elkaar
door het bos, we lopen
over de rand
van een bekken, we zijn er
midden in de tempel
een rij oranje vlaggen
in de open grot
van de watervallen…
Zonritme
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
367 Dan dansen we langzaam
op het ritme van nu,
en voelt het bestaan
als een vederlichte bui.
Dus laat maar komen,
de storm en de zon,
we leven vooruit,
maar genieten ervan.…
Siddhartha
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
320 We komen en gaan
en moeten alles leren,
eer we verstaan dat
ieders wijze van zijn
uniek en toch hetzelfde is
als bij elk ander.
Wat is het doel van
onze lange zoektocht
want we vinden niet
maar worden gevonden.…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 Misschien bewaren we geen spullen.
Misschien bewaren we
de momenten waarop we
nog iemand waren
die we missen.…
Siddharta
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
95 We komen en gaan
en moeten alles leren,
eer we verstaan dat
ieders wijze van zijn
uniek en toch hetzelfde is
als bij elk ander.
Wat is het doel van
onze lange zoektocht
want we vinden niet
maar worden gevonden.…
Kijkend zien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Met foto’s, films, prenten
Kunnen we de wereld zien,
Zoals die voorheen was,
Eer werd gezien, bedacht.
Door TV, televideo, microscopen,
Verrekijkers, telescopen,
Zien we buiten ons gezichtsveld,
Kijkend zien we meer we zien.…
Stervende zwaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.038 Volgevreten hebben we niets te wensen,
gedragen we ons als verwende mensen.
Die, als was het een soort van spel,
de ander méér toewensen dan de hel.
En versuft, door teveel eten en drank,
vallen we in een rusteloze slaap op de bank.
Dromen hardop van wat we hebben aangericht,
maar wel met een vale grijns op ons gezicht.…
Een traditioneel gedicht
gedicht
4.9 met 352 stemmen
11.879 We haperen, het lange gras gesmolten,
we konden erop wachten: een van ons raakt achterop. Jij was er al,
jij ploetert voort. Tot uit het zicht. Wind. Een formatie trekvogels.
Was dit volgens afspraak, dan hebben we elkaar niet goed begrepen,
we zouden voor het donker thuis.…
Blind en ontevreden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Carriere maken is vereiste nummer één,
We zijn met zo velen, maar toch alleen.
Waar gaan we heen en wat is de reden,
We zijn blind, ongelukkig, ontevreden.
Wat we ook hebben, het is niet genoeg,
Zien het juk niet wat de zwerver droeg.
Die in armoe leeft, in feite niets heeft,
Maar ons toch, zwijgend, lessen geeft.…
Erfzonde ?
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
722 in goede handen
als we dan iets erven
elke dag en elke morgen
is het een zeker weten
dat we in God zijn geborgen.…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.566 We waren allebei vol emoties,
in de twinkelende ogen
was geluk
Het hart warm
De knuffel hartelijk.
We waren als zussen,
niet te evenaren.
Ons geluk was onverzadigbaar.
Onze woorden vloeiden
als water naar de zee.
We konden elkaar alles toevertrouwen
Nu nog meer,
De ziel hadden we gevonden
Dat maakt niemand nog stuk.…
Italiaans vlees.
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
555 Onder de grond hadden we
achteraf gezien
nog de beste schuilplaats,
een openbaring!
We weten wel waar we naar toe gaan
maar we weten niet
waar we geweest zijn:
laten we ons door pratende hoofden
de les lezen?…
Van oase naar oase
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 We willen wel anders, maar we kunnen niet
anders, zou die paradijsmythe toch waar zijn?
Altijd op zoek naar de eeuwige oase, wetend
dat we die hier op aarde nooit zullen vinden,
gewoon al omdat we eindig zijn.…
Veld.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Hier wonen we vier jaar te lang met tegenzin.
We malen niet meer. Wat we moeizaam wonnen,
ploegen we nu tot braakland om. Je schuurt en schurft
ons lijf. We kunnen niet wennen. We willen niet angstig
sterven. Wanneer, wanneer rust je weer ?
Ik ben de grond waarin je vaders knieën zakken.…
vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
848 We waren allebei vol emoties,
in de twinkelende ogen
was geluk
Het hart warm
De knuffel hartelijk.
We waren als zussen,
niet te evenaren.
Ons geluk was onverzadigbaar.
Onze woorden vloeiden
als water naar de zee.
We konden elkaar alles toevertrouwen
Nu nog meer,
De ziel hadden we gevonden
Dat maakt niemand nog stuk.…
Duistere hobo
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
437 – kom, lees nog eens rustig voor
uit het leesvoer van het niemandsland
dan vergeten we de horizon
geschiedenis vol tranen
verloren dagen en de avondkrant
dan zijn we niet langer gedwongen
om aan de tijdmachine te gehoorzamen
en blijven we innig samen
in het nergens van vandaag
kunnen we beide beamen
geen antwoord op jouw vraag…
Mijnheer De President
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.032 De President het kan toch anders gaan
we willen echt geen oorlog
we willen liefst hier niet vandaan
hier spelen onze kinderen nog
hier rust m’n ouwe oom bij de vijgeboom
waar een paar banken staan
we willen hier liefst niet vandaan…
Acceptatie
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
1.464 Na de schok
Was er acceptatie
Je zei: als ik sterven ga
Wil ik geen reanimatie
De afspraak die we hadden
Om waardig te kunnen gaan
Niks geen kasplant
Maar een menselijk bestaan
We hebben als gezin
Een tijdje intens geleefd
Genoten van wat we hadden
Alles in een roes beleefd
En toen was de tijd op
Je zei: nu wil ik dood
Het is mooi…