5489 resultaten.
Dit is wat hij is
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.358 Mijn broer en ik wandelen over het strand
Van buiten wat onhandig
maar met een innerlijke wereld van enkel vredigheid
Mijn broer en ik kijkend naar een komedie
Van buiten treuzelend en zonder zorgen op weg
maar met een innerlijke glimlach voor iedereen.…
Positivo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Elke dag weer wat vooruitgang
Iedere dag een beetje meer
Vaak een druppie
Soms een emmer
Ook wel niets, een enkele keer
Elke dag iets goeds te melden
Vaak iets kleins
Heel soms heel groot
Zwartkijken gebeurt nu nog maar zelden
Dat is verlangen naar de dood
Iedere dag iets goeds te melden
Veel leuke dingen willen doen
Spontaan en sterk zijn…
Dakloos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
794 Ik rook gevonden sigaretten en ik
slaap in een park onder enkele lieve bomen.
Soms dwaal ik in het holst van de nacht nog
langs de Willem Tombergstraat, waar mijn laatste
ware geliefde woont, kijk verdrietig omhoog naar
haar slaapkamer, waar we eens...
O God, laat me nu maar sterven!…
Wie kan nog boos zijn...
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
615 Niemand durft nu nog te schelden, enkel even grommen,
zo voor zich uit, dat niemand het kan horen. Luid
wordt gegroet en gelachen, het is ineens zo volop lente
dat de bomen groen worden van plezier en bladeren
zich vrij ontplooien , ruimte nemen om te ademen
en groeien, groeien, zomaar lente, zoveel nu en hier.…
EEN DRUPPELTJE LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.058 Als in een droom zweefde jij voorbij
een droom die enkel eventjes duurde
Jij morste een druppel liefde voor mij
en kroop terug achter het ommuurde
Als in een illusie laveerde je langszij
een illusie dewelke iets utopisch had
Je fluisterde stil wat woorden tot mij
en ging met al dat ik aan liefde bezat
Als in een visioen wist ik jou vlakbij…
Mijn wil tegen de jouwe
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.323 Zo klein als je bent
Toch ga je het winnen
Ik ben reeds nerveus
En het moet nog beginnen
Dit bordje met pap
Scheidt mij van de vrede
Wanhopig ga ik voort
Met mijn dwang en smeekbede
Met rammelaars en spelletjes
Met liedjes en een fluit
Enkele happen gaan naar binnen
Tot ik op de muur stuit
Van jouw stenen niet willen
Van je tanden-op-elkaar…
Jouw allure
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In overgang van licht naar
Donker
Schemer jij in nachtgewaad
Met gezwinde pas
Het oog van de nacht waakte
Minzaam
Over jou, terwijl jij reeds
In het licht verdween
Van een hemellichaam dat
-geen ster-
Op geen enkele manier
Geen enk'le wijze
Echter jouw allure kon
Treffen
Laat staan zelfs evenaren
In 't verschiet voorbij
Jij…
HARTELOOS MOOI
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
829 krijsend schril geluid
van een onheilspellend nachtelijk dier
Koude rillingen roerden stil mijn huid
ik huilde om haar, reeds drie kwartier
Grauwe wolken dekten verre de maan
eenzaam scheen hij als ik in het zwart
Waarom dan toch was zij heengegaan
en waarom weende dan toch mijn hart
Toen eindelijk die laatste druppel viel
ademde de nacht enkel…
PLANT EN STEEN.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.545 Van de zoele hemelboog
Regent het op plant en steen:
't Kruid schiet uit in bloesemblad,
Maar de steen wordt enkel... nat...
En weer droog.
Ongedeerd en ongemoeid
Blijv' de steen. .. hij blijft ook steen!
Ik (en 'k wens het jong en oud)
Ik ben liever groenend hout...
't Lijdt maar bloeit!…
Winterlandschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Andreas Schelfhout schilderde
in de achttiende eeuw een bijzonder
wintertafereel, waarop twee mannen
hun armzalige bezittingen op het ijs
verschepen naar meer barmhartige oorden
terwijl een moeder met haar kind ploetert
om de weg naar huis te vinden, nadat ze
met hem enkele worsten in het dorp heeft
gekocht, waar de kerk als een baken torent…
koud, zo koud
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
867 haast naakt, lijf aan lijf
vergrendelt magerte
hun nachten
betonschaduwen
verschrompelen de dag, zoeken
een plek om te ontlasten
zij fluisteren de honger
muren toe, vijf aan vijf
hun pols klopt nauwelijks ramen
enkel een zwarte mantel van sneeuw
en een homp oud brood
waarmee zij het ontbrekende kussen delen
en waarin ze zichzelf…
€uro Songfestival 2013
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
701 hij wil vast wel en sturen we hem op
en doen we gewoon of we gek zijn
bestaande regels binnen de grenzen
op een schreeuwerige melodie
onze Vlamingen zeggen toch niks
we passen gewoon effies de titel aan
iets dat internationaler in de oren klinkt
alles mag want winnen doen we toch niet
onze wet is speciaal voor €uro-stemmers
enkel…
waarom zou u naar een dichter luisteren
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.023 spreekt
waar mensen niet toereikend zijn
die zich klampt aan vleugels
die hoger vliegen dan bommen
en kogels glad als olie
de dichter die vleugels spreidt - die opvliegt
en in woorden woont -
omdat mensen niet toereikend
en water en aarde zijn bevuild
vanuit de hoge lucht
schreeuwt hij
zijn waarheid
de dichter
slechts een enkele…
EENZAAM KLONK MIJN LIED
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.161 duisternis mij in het hart gleed
zong de nacht mij naarstig zijn lied
De eenzaamheid voelde kil en wreed
en in mijn hart schreide het verdriet
Wijl ‘t stille mij de keel dichtkneep
zat ‘t duister vol van met onbekend
Van de nacht gloeide de wurggreep
waaraan ’t verlaten mens nooit went
Waar klokgeluid het stille verbrak
restte mij enkel…
Komedie in mineur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Als leven overleven wordt
in schaars verlichte kamers
met enkel hapjes lucht bij nieuwe maan,
een peertje schaduwen verspreidt
in plaats van licht
duurt fluisterende angst
verholen eeuwigheid.
Elk onverwacht geluid uit het portaal
kan de gedode tijd inhalen.…
Sprakeloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 En hij die tracht dit zwijgen te doorbreken,
wordt dikwijls met een enkel woord berecht.
Woorden, ze zijn ons wapen, onze kracht,
waarop wij ons maar al te graag verlaten.
Zo gaan wij door met eindeloos te praten,
want stilzwijgen gaat boven onze macht.
Toch is ons spreken zwak, ons denken broos.…
O dit ontroeren om een klein gezicht
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.544 Het zoel aandringen van dit gevoelen
drijft tot het staamlen van huiverblode
woorden, die ‘t snelle stromen van node
hebben, en vrezen hun eigen bedoelen,
en stokken… en er is enkel een kijken
in blauwe verten, oneindig wijde;
wegvloeien van denken en een blijde
duizeling doet het hart bezwijken.…
Geen oorlog meer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
830 in stilte, in woorden, gedachten, daden,
zonder geweren geen enkel weren meer nodig;
laten we vrede met reden sluiten,
om alle geheimen te ontsluiten...
geen raadsels of complottheorie:
één menselijk liefdevol verbonden lot.…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 vast aan het koord
danst ze in tijd en ruimte
het tanige, tengere lijf
tot het uiterste gestrekt
botst ze - net niet -
tegen de raamloze wanden
het weerbarstige koord
remt haar, bijna behoedend, af
het verliest enkel zijn weerstand
als ze stilliggend zittend staand
meer het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande…
De accu die dood gevonden werd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 En al snel het geel van de
Wegenwacht vervangen werd door
Het geel-blauw-groen van de
Ziekenauto van GGZ - de diagnose
Was helder en duidelijk: opname
Noodzakelijk - deze meneer
Heeft een lege accu, zit dringend
Verlegen om een nieuwe - waarvan
Moeilijk te zeggen is wanneer deze
Bij meneer geïnstalleerd kan worden
Kan wel enkele…
Plaatje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.481 Het hart lanceerde stilstand
In een tijd van druk, druk, druk
Ongevraagd pauzeren, voelt als verlaten
Enkele dagen zonder licht
betekent langere tijd
een enorm gevoel van groot onbehagen
Stilstand is achteruitgang
juist zeker als in de vaart
der volkeren topsnelheid wordt opgevoerd
Stilstand is zeker schoonheid
in gevallen van toevallig…
Als alles anders kon...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Wat zou de wereld dan fantastisch zijn,
alle mensen vrolijk, geen enkele chagrijn,
geen vrijandschap, alleen maar vrienden,
alleen maar lachen, nooit meer schelden, vloeken, grienen.…
Leren leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ik leef, iedere dag en nacht
Ik slaap, enkele uren van de nacht
Ik eet, wanneer ik trek heb
Ik drink, wanneer ik dorst heb
Ik werk, niet zoals ik zou willen
Ik geniet, te weinig kan veel meer
Ik waak, teveel
Ik zorg, zoveel als ik kan
Ik zeur, soms ook teveel
Ik hou van mijn dierbaren
Ik verfoei, het geleuter en gemekker van de mens
Ik haat…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
649 of ik ontwaak in een vreemde omgeving
Bevolkt door creaturen die ik totaal niet meer ken
wonend in een wereld met een andere beleving
een wereld waarin ik mijzelf niet meer herken
ik ben te lang blijven hangen in het vertrouwde
vastgeroest in de dagen van weleer
eigenlijk moet ik mij onttrekken uit het oude
echter, mijn hart toont geen enkel…
Diep en donker dal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Aarzelend kwam ik naar beneden;
Ik heb je enkel aangekeken,
Het enige dat ik vermocht te doen.
Ik voelde me verloren in jouw zelf;
Mijn handen,machteloos gebald.
Uiteindelijk kon ik mij ontworstelen
Aan deze kille, koude greep.
Dit was jouw dal; niet het mijne.
Ook jij kent dat smalle, steile pad.…
Naakte aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 Een mens is enkel het bezit van zichzelf,
een schaduw heeft een licht met een gelaat
treedt in de toekomst na elke geboorte,
alles lost zich op in tegenstrijdigheid als ik
mij opricht als de oostenwind liggen gaat.…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Lente,
wij kunnen jou niet bezitten,
enkel beminnen.
Knoppen openen geruisloos, de wereld krijgt een nieuw kleed.
De Schepper zelf blijft onzichtbaar.
Gefilterd licht door bomen, ruisen van blad.
Gedragen door de wind,
klinkt er een lied,
Ik heb je lief.…
nooit meer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 Nu is ontwaken angstig wakker schrikken
vluchten voor de nachtmerrie
die voortgaat als ik enkel
kille leegte naast me tast.
Ik smoor de droefheid
in de diepte van het kussen
en ook het donkere verlangen
dat telkens weer mijn hart verkrampt:
nooit meer wakker worden.…
De hengelaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Geen enkel visje dat een spat beweging brengt
en hij maar turen, wijl hij ondertussen denkt:
~Hier zit ik heerlijk, zonder last van dwarse buren~.…
Mijn Lief (afscheid)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.560 Nu zijn ze enkel nog van mij alleen.
Het water stroomt langs dezelfde weg
De wind, ze waait als tevoren.
Maar mijn hart klopt anders
De dood een bitter woord.
Je bent niet meer hier,
maar voor mij leef je voort.…