4717 resultaten.
Glazen Kooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 mijn kooi zijn weer geopend,
Maar de vrijheid van mijn geest is al ontnomen,
Ik staar naar een wereld wat enorm is veranderd,
Dat spreken over “het oude” de waarheid ontmaskert,
Ik zie hoe de aarde huilt en voel haar pijn in de regen,
Ik zie hoe de mensen achter hun glimlach een rol bespelen,
Ik hoor mezelf praten terwijl mijn lippen niet bewegen…
Fortuna In Liefde
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
471 transmutatie
Nu opwekkend
Dan ontdekkend
Immer tot inspiratie
Vreedzaam bestaan
Ego ontdaan
Licht in manifestatie
Lot van delen
Samen spelen
Jij wentelt de tijdslijnen
Van goede wil
Jij staat nooit stil
Al dansend geef jij seinen
Jouw reflectie
En affectie
Jouw dagelijkse zegen
Heden draaiend
Heling zaaiend
Jij doet mijn ziel bewegen…
SWEET CAROLINE, zoete Caroline en zure Marc
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
460 ,
haar zonen, haar broer, de boeren, de burgers
die warmte is zo voelbaar bij Caroline
die is amper te vinden bij Marc
en dat is jammer voor Marc
en door hem voor ons, het volk
het volk van het Koninkrijk
dat volk heeft massaal
niet alleen voor zichzelf: de burger
ook niet alleen voor de boeren
maar voor de liefde gestemd
een beweging…
Genetische schat
netgedicht
1.1 met 23 stemmen
426 de aller-
mooiste bloemen
we dansten heerlijk
luchtig in de lichtste
en doorzichtigste
gewaden om enkel
de schoonheid
gewaar te worden
die jij al meteen bij
je geboorte had
meegegroeid uit
jouw genetische schat
zacht ruiste de door
de natuur gegenereerde
muziek in onze golvende
kledij die de diverse
op elkaar afgestemde
bewegingen…
Sprekende handen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
494 Toch zijn het vooral haar handen,
spinnen die je soms onverwacht bespringen,
die, steeds in beweging, expressief spreken,
een leven leiden dat zich niet laat dwingen.
Strelend tast ze ermee naar contact,
strijkt voorzichtig over het tafelkleed,
plukt er een denkbeeldig pluisje van af,
pakt vastklampend een zakdoekje beet.…
Wij op de buhne
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 de uitnodigingen
waren niet verstuurd
de schoonheid
als publiekstrekker
zat op de enige stoel
zij was gevraagd
mocht interrumperen
op ieder moment
vandaar haar blanco
script en vrije blik
zij had geschiedenis
met de blonde zonder
dat zij ooit samen
hadden gespeeld
en al helemaal niet
als het stuk zichzelf
gaat schrijven met
beweging…
Wij op de Buhne
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
376 de uitnodigingen
waren niet verstuurd
de schoonheid
als publiekstrekker
zat op de enige stoel
zij was gevraagd
mocht interrumperen
op ieder moment
vandaar haar blanco
script en vrije blik
zij had geschiedenis
met de blonde zonder
dat zij ooit samen
hadden gespeeld
en al helemaal niet
als het stuk zichzelf
gaat schrijven met
beweging…
(omdat de versneller stilstond ofzo)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
377 af te sluiten kooien
de meesten gestrand
in onnavolgbare ophopingen
van ogenschijnlijk nietszeggende deeltjes
die samenklonterden
de dag knikt
als ’n futloze bloem over de rand
van ’n klassieke vaas
en breekt
waarna alles zwijgt, alles stil
valt, de wereld zwijgt
en staat stil
stil
ik neem waar
hoe mijn hand beweegt
in één beweging…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 Zij is de vrijheid die ik zoek,
de storm in mijn wezen, een eindeloze beweging
die me roept, maar ook vasthoudt. De horizon trekt me, ik herken
haar verlangen om verder te trekken, maar weet dat ik haar altijd nodig zal hebben.
Hoe verder ik reis, hoe meer ik haar
begrijp. Ze neemt me mee, ik groei en verander met
haar stroom.…
Lezer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
457 De kamer om je heen
vervaagt tot een fluistering,
de klok vergeet te tikken
terwijl je reist zonder te bewegen.
Je bent een tijdreiziger,
een dief van geheimen,
een stille getuige
van liefdes, oorlogen, dromen.…
Als de zee ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
457 De zee ademt zacht
haar geheim in elke golf
ik luister gedwee
De zee spreekt tot mij
in bewegingen die voelbaar zijn als
ik mijn zintuigen open, een trage stroming langs
gedachten zonder naam, en ik luister alsof het water mij al lang kent.…
Warmte van een zonnebloem
netgedicht
1.4 met 10 stemmen
433 Een trage buiging
van blad naar zon, zonder haast
de dag tilt zich op
Tegen het ochtendlicht
kantelt de zonnebloem zich langzaam
open, als een lichaam dat weet waar het naartoe wil,
ook zonder te weten waarom — een beweging geboren uit licht, niet uit wil.…
Even blijven zitten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
394 Als lijnen nu tot golven kunnen geraken,
komt er beweging, verandert vast in los.
Sturen gaat niet, wel krijgt hoop een kans.…
Opladen
netgedicht
1.8 met 16 stemmen
616 Zee fluistert zachtjes
horizon nodigt mij uit
adem vol van licht
Even teruggetrokken
uit woorden die te druk, te hard of te
luid bewegen, ademt de ruimte tussen muren rust,
en stilte legt zich als een warm weefsel om mijn overvolle zintuigen.…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Onder het blad groeien
wortels in kalmte, hun fijne draadjes
spinnen een wereld die niemand ziet, maar een
trilling raakt, een heimelijke energie die in mij in beweging komt.…
Festina lente; 10. Totaal van het pad (zonder…)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
345 Hij hopte van jongmens naar jongmens, bewegend
met hun weinige pootjes in het flikkerende licht,
de verwarrende trillingen in de lucht probeerde
Hij te negeren, maar Hij eindigde surfend op die
golven uit de ondoordringbare maaksels.
Muziek, Meester To-To!…
Wat altijd blijft
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
440 De frisse wind beweegt langs
mijn huid, niet om mij te verstoren, maar
om mij te herinneren aan een ritme dat geen haast
kent, aan het zachte mogen bewegen zonder iets achter te laten.…
In het Oog van de Storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 Spoedig zal ik de chaos
weer onder ogen moeten komen,
wanneer de storm terugkeert
om alles wat stil was
opnieuw in beweging te brengen.…
Tussen Tijd en Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
302 Ik volg aandachtig mijn adem,
verzetsloos op en neer bewegend
in diepe halen van herkenning,
die mijn zintuigen zacht verdoven.
In de duisternis vind ik mijzelf,
waar identiteit haar gewicht verliest
en als steen uiteenvalt tot gruis,
om iets tastbaars te beloven.…
Sepultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 Ik beweeg, maar raak niets.
Alles wat jij was
past nu op een kaart.…
Wat blijft in het voorbijgaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
491 Wolken drijven weg
langs de stille hemelrand
wind zonder gewicht
Wolken glijden voorbij
als zachte gedachten, licht in hun
beweging, open in hun stilte. Ik voel hoe mijn
binnenwereld meeschuift, zonder iets te moeten vasthouden.
Soms hangen ze laag,
bijna tastbaar, een zachte herinnering
aan kwetsbaarheid.…
Waar het geel mij leest
netgedicht
2.7 met 40 stemmen
451 Golvend veld van geel
lentelicht raakt de aarde
warmte in de lucht
Hoe een lichte beweging
van koolzaad mij uitnodigt om trager
te worden, alsof elke stengel een fluistering in zich
houdt die ik pas hoor als ik stil genoeg ben om haar te ontvangen.…
Cogito, ergo sum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
352 dat we eigenlijk balanceren
omdat we onszelf al tijdenlang
eindeloos imiteren
Als reflecteren zou compenseren
voor alle wanhoop en pijn
en ons zou laten zien
wie we werkelijk zijn
Als redeneren ons zou verrijken
en er onvervalst belang uit zou blijken
Als bezinnen zou beginnen
met het zoeken naar belang
en ons smoezelen zou bewegen…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 Hij zit hoog in het groen,
herkenbaar als een donkere vorm die
rust op takken die niet bewegen. Zijn stem glijdt door
de open lucht als water dat niets vraagt, maar iets opent wat ik herken.
De straat houdt zich in,
alsof elk geluid zachter wordt en alles
wat leeft zich terugtrekt in rust.…
Tussen Zijn en Separatie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
733 Elke beweging
hard en eenzaam
in de ruimte.
Zelfs herinneringen
terughoudend
geworden.
Alsof ook zij
de drempel
niet verdragen.
Geen filosofie
Geen gedachte
Alleen een kamer
waarin het ik
oplost
vóór herkenning.…
De Orpheusspotvogel
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
502 Meiwind in het riet
de spotvogel houdt even
het zonlicht tegen
In het eerste blauw van
de ochtend gaat een trilling door de
dichte struiken, een bijna onzichtbare beweging
waarin mijn hart herkent dat iets wakker wordt vóór het licht zelf.…
Eindeloze stroom
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
414 En in dat stille midden
blijft een heldere, zachte stroom door
mij heen bewegen, een spoor dat mij stilaan leert
vertrouwen op wat in mij blijft zingen zonder haast of gewicht.…
De dagen die achter ons liggen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
264 Soms voel ik hoe een oude
beweging nog even trilt in mijn borst,
een echo van wat ik denk te moeten dragen, tot ik
merk dat loslaten en toelaten ook een vorm van aanwezigheid zijn.…
Wat de wereld fluistert
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
121 Onder de bomen die hun
schaduw langzaam verleggen, blijft
een fluister van iets ouds en iets nieuws tegelijk,
een beweging die herinnert aan wat ik te vaak voorbijloop.…
Wanneer het koolwitje komt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
317 Ik voel hoe het licht zich
aan zijn vleugels hecht, hoe elke beweging
een minieme verschuiving is in de stilte van het veld,
alsof de wereld mij iets toefluistert dat alleen zacht kan worden gezegd.
Zijn vlucht is geen lijn,
maar een luisteren, een zoeken naar ruimte
tussen prikkels.…