4186 resultaten.
Smoor verliefd
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.199 In de lente zon
kouwend op een grasspriet
lag ik languit in 't gras,
m'n gedachten dwaalden af
naar het verleden,
hoe onze liefde voor elkaar begon.
Zij, die nooit uit mijn gedachten is geweest
Ik hield van haar,
eigenlijk doe ik dat nog steeds.
Wij waren jong en onbevangen,
smoor verliefd, vol verlangen.…
Het weermannetje te Ukkel.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 'k Vrees de dood van 't mannetje van Ukkel
en zal vooral die grote pukkel
die 't weer bepaalde in het land
in zomer, lente, herfst en winter
missen, dus vraag ik in de krant,
in advertenties in de winkel,
een weermannetje te Ukkel,
met op zijn rug een hele grote pukkel.…
Het leven heeft ons ten dans gevraagd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
950 Treurnis geeft ten lange leste
slechts een meesmuil aan de geest
Laat ons zwieren zo gelukkig
op des lente ‘s levensfeest…
achteraf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 Zij brachten zachtheid in je blik
en temperden de nooit vergeten droefheid
om een kind, ontstolen aan
de lente van het leven
- de grote pijn die je
met niemand echt kon delen -.
Maar later speurden wij
geheime vreugde
toen het tollen van de kindermolen
je oude dag bezwaarde.…
Adèle.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.253 In 't land, waar zilverbeekjens vloeien,
En gras en kruid in weelde bloeien;
Waar 't veld met eeuw'ge lente pronkt,
En liefde uit rozenstruiken lonkt;
Daar dwale, zonder vrees of schrik,
Uw kinderblik.…
Verandering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Een zaadje die tot een boom groeit
We hebben herfst, we hebben winter, we hebben zomer, we hebben lente, we hebben warmte, we hebben kou, we hebben droogte, we hebben regen.
Het water dat verdampt, het stijgt op naar boven, wolken verschijnen, wolken verdwijnen.
Het wordt dag, het wordt nacht.…
Heimwee
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
661 Je vertelde me over die vogel, die in de winter ver
naar Spanje of zo vloog en die dan in de lente naar
het dak van de school vloog om te nestelen, die
school achter jouw woning.
Je vond het verbazingwekkend dat die vogel precies
wist waar hij weer moest zijn. Ik roemde je om dat
soort wijze spitsvondigheden.…
Kom, lieve mei.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
876 Kom lieve lente, tover
de bomen weder groen,
dan kan ik, onder 't lover,
een wandelingske doen.
Laat weer aan 't beekje groeien
de kleine violet,
ik zie zo geerne bloeien
wat zedig is en net.
't Is waar, de winterdagen
verschaffen ook plezier,
men kan door 't ijs dan jagen
in tomeloze zwier.…
Recht uit mijn hart
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
877 Wanneer de tijd de geneugten van de lente prikkelt
bloeien de bloemen open en flirten zij met vrolijke gefladder
van nectar zoekende vlinders, zoemende bijen en stille zweefvliegen
Hun relatie is als een voortdurende verliefdheid, zeer verleidelijk en spannend.…
kus mijn tranen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Is dit de laatste reis waar mijn jaargetijden vervloeien,
Waar in de lente geen bloemen meer bloeien?
De vervagende horizon waar mijn dromen ooit zo hoopvol lagen,
Mijn doel niet heeft kunnen slagen!…
Klokken luien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 Ziedaar, het bloemt en bijt
in lentebuien
Vol witwes levenslust en avontuur
Al raakt zij licht van slag en
overstuur
Van hamerkussen en de
klokken luien
Haar caput leeg met lente
in de bol
In vuur en vlam in vreemde legersteden
Met jan en alleman te snel tevreden
Zij is een vrouw maar toch
geen toverkol?…
Leven als een vogel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
513 Pril lente geluk
vroege vogelgeluiden
strelen zacht mijn hart
Wanneer uniek lichaam reist in hemelsblauw
waar hals uitgestrekt hangende poten krachtige vleugels
en zich met borst toeleggend lijnen en figuren tekenen om er even
tussenuit te trekken, glijden en zweven boven de mooie, veranderlijke aarde.…
Fantasie in g
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
520 't Was liefde die nimmer mocht wezen
al werd zij geel en roze rood,
het ging godsgruwelijk verkeerd
Totdat Beltane's rijmelaars ei verleiding in de hoofdstad bracht
Hiëros gamos doodgewoon als vrede op papier
Daar is 't nu lente maar vandaag de dag komt 't atelier
opnieuw in 't licht te staan
van 't vijfluik der vergetelheid
die…
Dies Radbodi Natalis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
603 drieëntwintig,
verscheen voor mij ondergetekende,
Ambtenaar van den
Bugerlijken Stand
der gemeente Nijmegen,
provincie Gelderland
Stephanus van Heyendael,
oud achtenveertig jaar
met hoed in de hand
en grijzend haar,
van beroep kanunnik
en schepenaar
die verklaarde dat zijn wederhelft
douairière Josephine Marieken
hooggeboren van Lent…
Het laatste blad
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
559 Hoe je het ook wendt of keert, er komt een moment dat ik
zal vallen, met mijn bewegingloze vleugels nog even dwarrelen door
de lucht, leunend op een onzichtbaar stukje hout om uiteindelijk het kleurrijk
herfsttapijt te vervolmaken, wetend dat in afscheid nemen een nieuwe lente is opgestaan.…
Eeuwige cirkel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
579 Het jaargetijde
leidraad voor ieders leven
zo veranderlijk
Hoe tijden voorbijkomen, elk op een bijzonder
manier, eigen ritme en met unieke snelheid; geboren als
een jonge lente ergens op deze wereld, mijn kleine neus en een
zachte soepele huid compleet vergeten, armen die de warmte omhelzen.…
Eenzame tocht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
601 Maar ergens breekt de stilte, de wereld lijkt weer
te ademen, en ver, in de verte, roept de lente zacht, met de belofte van een nieuw begin.…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Wanneer de lente je naam weer fluistert
en haar milde adem langs de takken strijkt,
verschijn je opnieuw —
bevend, maar verlangend naar het licht.
Onder een gewelfde gouden zon
smelt je in haar warme omhelzing,
waar je weer weet wat groen betekent.…
de houten bank
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
152 Ze droomt van de lente, met bloemen in bloei,
en het geluid van de beek, die zachtjes voorbij stroomde.
Dus als je haar passeert, neem een moment van je tijd,
luister naar haar verhalen, die de wind met zich mee voert.
De houten bank, langs het pad, in het bos zo diep,
is een plek die je lief moet zijn, een herinnering om te koesteren.…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 De lente ontwaakt uit het diepste verdriet,
En treurt om de as die de bloem achterliet.
Dus huil maar niet al te lang om de rouw,
De hemel kleurt heus wel weer prachtig blauw.
Het prille begin en het einde dat nadert,
Is slechts hoe de natuur haar kinderen verzamelt.…
Gerbera
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
141 Je komt tot leven als het lente wordt,
felgekleurd, fris, vol goede moed.
In een goedkope vaas met lauw kraanwater sta je te kijk,
als een schreeuw om schoonheid tussen de resten van gisteravond.
Als gerbera in de verwijfde kroeg,
terwijl de wereld buiten barst van de zon,
en niemand het ziet.…
Ambiguïteit
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
604 Ze noemen het iets
gewoon iets dat ontwijkt
ze kijken dan wel
maar het doemt nergens op
en zeggen het doet zich
haast zelden voor
er dringt als je luistert
nooit een geluid door
men noemt het subtiel
als men ernaar grijpt
maar nooit krijgt men het
echt te pakken
Drie klachten die neerkomen
op één bezwaar:
als het opkomt verschijnt…
De laatste symfonie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
994 Tranen vol wensen vullen de
fontein met de lang verstreken
treurige melodieën die het orkest
in lente zachte symfonieën als
liefdevolle compositie speelde
en zo ieder deed verbleken
Verlangen nam af toen het spel
de tijd spoedig voorbij liet gaan
over de tokkelende snaren ooit
zorgvuldig beroerd in het verleden
totdat liefdevolle…
Herinnering
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.189 Oud geworden kijk ik naar mijn handen
gerimpeld, getekend door het leven,
terwijl ik op de cederhouten bank zit
onder de bloeiende magnolia
met kinderen spelend aan mijn voeten
De zoete geuren van de lente bedwelmen mij
En ik dagdroom nog eens van vroeger
Van een ontmoeting met jou, heel onverwacht
Sprakeloos, verward, in verrukking keek…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 zij was de eerste die in de lente des levens
een zomer lang met mij was...
maar zij verliet mij
en zij verried de vluchtige tenten
voor het veilge vijandelijk dak.
ik heb haar vervloekt en veracht,
want zij liet mij zwervende gaan
alleen langs de wegen des levens,
maar naar haar bleef ik hunkren,
in welk bed ik ook lag.…
Regina
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.382 Nog hete 't meisje twee-, driemalen
Der nieuwe lente wellekom,
Dan zal ze, o liefde, u tol betalen,
Dan zweeft een vrijerszwerm haar om.
En vlecht u een de mirtebloemen
Om 't blonde hoofd, o maagdelijn!
Mag een zich uwen bruigom noemen,
Wat hemel zal hem de aarde zijn!…
De ontdekking van het dagelijks leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
831 De lente is hier nu echt in aantocht,
want duiven vliegen driftig af en aan.
Hier, en nergens anders in de wereld,
groeiden mijn twee eigen kinderen op.
Hier, naar deze kleine postzegel,
keer ik na elke reis blij weer terug.
Want hier, in dit dorp, in deze straat,
staat ons oude huis en nergens anders.…
Litanie van Bob Dylan
gedicht
3.7 met 7 stemmen
4.662 Majesteit der Mensapen,
Schrik der Dameskappers,
Beul der Filatelisten,
Kengetal der Kengetallen,
Rinkelend Gat,
Vetvlek in het Boek,
Navel van de Nacht,
Schiermonnikoog,
Onderlip van de Liefdeslust,
Gebakken Mossel,
Stuk Ongeluk,
Oude Muis,
Grens van de Vergetelheid,
Knoopsgat van de Weelde,
Gespleten Tong,
Trots der Winkeldieven,
Lente…
AAN ZEE
poëzie
4.0 met 3 stemmen
991 0 voorjaarszee, de hyacinthe,
Dit strand, het zuidlijk warm getinte,
Hier moesten Griekse vrouwen gaan,
Diepzingende op de cimbels slaan,
En roepen of het kindje kwam,
Druifpurper op een brandingskam,
Herboren Dionysos,
Die lente brengt naar Argos.…
Najaarsgeluid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
523 Vol melancholie en weemoed luister ik naar enige
vogelklanken die me terugbrengen naar lente wanneer ze zich
al vroeg luidkeels lieten horen in firmament gegoten in een dromerig decor
tegelijk maakte ik kennis met eerste liefdes en prille verliefdheden op een golvende lijn.…