Alle inzendingen over dichter des vaderlan

5642 resultaten.

Sorteren op:

HET LAND VAN UTOPEIA

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.545
Hoe gewillig het lief ook zij, trilt haar luchtige volmaaktheid des verliefde greep voorbij; edoch hoe platonisch ook, hoe feller zijne liefde brandt, en het is een zalig land 't land van Utopeia.…

HERFST

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.688
Weer buitlen wij de donkre dagen binnen Als winter alle licht verholen houdt, Nu herfst haar wanden heft van louter goud, Die schragen 't donkrend welfsel en de tinnen Des tempels, waar z'haar nachtdienst gaat beginnen, Waarop, daar elk de luchter brandend houdt, Door duizend duizenden wordt neer-geschouwd, Die sidderende tuigen van hun minnen…
Hein Boeken12 september 2013Lees meer >

't I S S T I L L E

poëzie
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.404
Geen windeken en waakt: november houdt de staf, en stelpt dat wekken mocht het eindloos duister graf des aardrijks. Ongebaand en dood zijn weg en straat; de voet alleen verwekt, en ‘t stappen van die gaat, een doof gerucht in ‘t loof, dat, afgevallen, plekt de grond, die ‘t in een spree van doodse varwen dekt. ‘t Is stille.…
Guido Gezelle30 november 2013Lees meer >

Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.330
Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen, Dat nauw meer ademde in des harten diep, Springt òp en rijst zó heftig, dat ik bange Bange word om zo groot verlang, dat sliep de stille slaap, of 't slapend wilde omvangen De koude dood, die sombre weedom schiep... Toch... 't is zo wonder heerlijk... niet meer bange...…

Als in december de narcissen bloeien...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
Des eindejaars komt al snel de vraag op: wanneer zal nu eindelijk eens het onderscheid vervagen tussen een kerstwens en de werkelijkheid? Op een kerstkaart ontlokt de zon nog sterrenpuntjes uit sneeuw of sier en dansen kinderen om een kerstboom. Verdwaalde vlokken verspreiden overal een feeërieke warme sfeer.…

Het melkmeisje.

poëzie
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.421
'k Weet niet, hoe of dat kan wezen, Wie zou toch dees beestjes vrezen, 't Is het makste vee van 't land. Zie hoe likken zij mijn hand.…

Bede

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.015
Streel en deel mijn ziel en zin, God des wijns en god der min, Wie ik offers wijde! Deel me uw zoete gunsten mee En vereen u op mijn beê En verhoor me om strijde. Lyeus! les mijn ingewand Als de liefde ’t blaakt en brandt Door ontgloeide flitsen; Eros!…

Menselijkheid

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.319
Ik, die mij somtijds klein voel in dit grote Leven dier duizend zonnen, boven dees mijn doodgaand hoofd, en moedloos dwaal omdat ik hier als mens moet leven en mij geen hoger doel van wezen schijnt beloofd....…

schril contrast

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land Met langs verre horizon de boerderijen Waar langs paden populieren staan in rijen En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw Het veld des morgens bedekt met parelend dauw Vanaf het water stijgt reeds vroeg…

We zijn zand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 407
Er rest haast niets meer van het zand des tijds. Haar korrels zakken in vergetelheid. We zijn even. We noemen het leven. Het schuurt langszij. Scheurt het wezen tot het besef voorbij. . We bestaan tot we vergaan. Elk verband verkruimelt tot het laatste restje verstand naar beneden tuimelt.…
Druppels18 februari 2019Lees meer >

Geluidloos

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
Nee, deze gehoorgestoorde zwijger verwijlde in een spraakarm vacuüm...maar met een des te rijker klankbord hoorde hij vogelgeluiden in zijn mentaal auditorium... ___________________________________ SILENTIUM Silentium, zei Tacitus heel lang Geleden, is mentale vogelzang Zijn sprakeloze stem is men vergeten Waarom hij zweeg heeft niemand ooit…
Max1 april 2022Lees meer >

Tandje minder

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
Wim Meyles schetst daar het doemscenario dat dienaren des Konings te wachten staat. Zijn oproep zal het ambtenarenapparaat in ernstige beroering brengen - en, naar wij, de goegemeente, vurig wensen - in beweging! Weg met de laksheid van traag wiekende molens, niks mañana... Nieuwe energie is het parool! Volle kracht voorwaarts!…
Max11 april 2022Lees meer >

Metafysische fonteinen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
Zoals bij zeer en teerbeminde exuberante poëtessen alhier of waar dan ook ter stede weet door het lot getekende ook niet van kous en rand en hoed noch van het naadje hoe het moet Decorum morum Moriae Erasmencyclopediae weet niet hoe teen zowel als tander zich corporaal alsmee mentaal psychosomatisch etaleert Doch voelt des al en niet te…

Kleuter

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
De straat telt amper auto's, eik- enbomen des te meer. De ko- lenkachels worden opgestookt. December is het, snijdend koud. De juf lijkt boos. We zijn vast stout. Ik moet iets hebben uitgespookt. Mijn oren suizen, mond is droog, mijn benen zijn zo zwaar als lood. Het schemert buiten. Zomaar doods- benauwd steek ik mijn hand omhoog.…
Chris de Valk24 november 2023Lees meer >

Reset

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
Als kenner van sounds die het oor - dat muziekblad dat de tand des tijds destijds met recensies bestookte, de plaat poetsend in 't hemelrijk van music der progressieven - leg ik mijn oor als soundmixconnaisseur te luisteren in 't weemoedgetijde dat de zon daglichtslinkend langzaam doet verdwijnen en ruik ik in sporenplanten weer die…
Maxim2 november 2024Lees meer >

Chaos

netgedicht
1.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 512
Geen doen om alle renzen en meimaren op inhoud, interpunctie en accenten te checken, zonder mitsen danwel maren als insubordinatie van regenten contra de veerkracht en de wil des volks dat bibistrumpf en raspoetin kan schieten hoeveel gazanen daarbij 't leven lieten laat ik graag over aan correspondenten 'Het merendeel is moe van de…
Maxim27 mei 2025Lees meer >

Nutteloos gejammer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
het licht laat zich dees dag onstuimig zien ' t was toch altijd een vreugd voor onze ziel de zon stemde de mens tot een goed humeur waar binnen vaak de schaduw even wegviel toch is de zon niet zondermeer een zegen daarbij kiest het weder andere wegen schalks gaat het klimaat om met het verschijnsel regen de aardse opwarming gebruikt een venijnig…

waterpijprokende rups

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 244
Geen bemoedigende opening voor een goed gesprek’ dat deze zon schijnen bleef maar zij schreef ‘in haar nachtjapon achter de rododendron’ da’k haar met ‘n grote/kleine/grote/grotere pil weggoochelen kon in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’ dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt en mijn tra kraaiend verkleint want…
Stoker6 november 2025Lees meer >

aanstoots der verstening

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 424
Poëzie is het betwijfelde irreële, als schil om onze misverstanden: hoe ondichterlijker, des te weeër. Ons versmalde pad kan stoppen, nóg krapper doodlopen op hoop, wat onze slimme koppen willen. Wij vinden het raar weg te kijken van dat wat vermijdelijk is.…
Stoker26 februari 2026Lees meer >

De gedragen stilte van de beuk

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
Oude beukenstam herfstlicht door groene blaadjes stilte in het bos Wanneer de oude stam zich opricht tegen het zachte strijklicht van de dag, voel ik hoe de massieve bast de tand des tijds opneemt en de ruis van de omgeving geruisloos filtert.…
CB9 september 2026Lees meer >

Dicht

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 966
ijs Verwarm mij liefste met je ogen Maak in mijn hoofd jouw paradijs Omarm me liefste met heel je hart Je nam de bochten van mijn geest Ze worden steeds nauwer, ik moet je zeggen Zo ver is nog niemand ooit geweest Laat angst je stappen niet overvallen Kijk naar de liefde in mijn gezicht Het wordt steeds nauwer maar wees niet bang Kom dichter…
vanja10 april 2005Lees meer >

Ik heb alleen de woorden, gij de geest

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.281
Ik heb alleen de woorden, gij de geest, En zoveel als geest meerder is dan woord, Is in dit werk meer dat aan u behoort Dan aan uw dichter, die het schrijft en leest.…

bouwvakker

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.239
vlotten wat letters dansen doelloos op m'n scherm de eerst timide vloeken worden ferm vergeet het toch, wat kan het je verrotten maar ik behoor nu eenmaal tot de zotten die ondanks zuchten, zwoegen en gekerm vertwijfeld wachten op die ene term de fraaie villa tussen al de krotten 'alleen in mijn gedichten kan ik wonen' schreef een dichter…

de optimist

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.057
Met hem reisde ook uw dichter Maar die was minder enthousiast Hij werd er 5 kilootjes lichter.…

Een half uurtje voor sluitingstijd....

netgedicht
4.5 met 166 stemmen aantal keer bekeken 28.014
Ik ga dichter bij haar staan... "Blauw?.....", zei je dat nou... "Die kleur vind ik ook zo stom..." Ze komt naar me toe, Ik heb haar aandacht, ...Wat een mooie vrouw... "Ik hou niet van dit gedoe!...", en dan in mijn oor, heel zacht... "...Ik ken je alleen maar BLAUW!...…
Hans26 juli 2002Lees meer >

Ik ben

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.621
Ik ben dichter bij de waarheid, nu ik dicht en zo mijn tijd slijt Ik ben vrijer dan ooit, nu ik vrij en alles dooit Ja, ik ben, als jij er bent.…

Tegen de weemoed

gedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 17.804
Najaar, vuurtje in de nevel, slaapje van de luiheid, de wereld wordt weer één, zelfs de spreeuwen boven het station zijn onverdeeld, waaiers, grandioos vertoon van tucht, vereende turnsters die zich voegen naar de beeltenis van hun bejaarde leider: Weemoed, vijand van de poëzie, de ogen van de dichters zien alleen hun eigen wimpers, druppels…

gewone jongen

gedicht
3.9 met 45 stemmen aantal keer bekeken 13.562
de dichter droomt van oeverloze stromen die traag door een oneindig laagland gaan hij peinst over de zin van het bestaan en wat er na de dood zo-al zal komen hij is een god in ’t diepst van zijn gedachten z’n ganzenveer bedwingt het perkament beschrijft de wolkenvelden die frequent extase of een zwaar gemijmer brachten hij weent om bloemen…

Verlangen

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 713
Verlangen is steeds weer anders, is openheid naar het land achter de horizon, naar wat kinderen zien en dichters; is oor zijn voor de woorden van de profeten, is horen het lied dat nog aarzelend wordt ingezet maar de kracht heeft uit te groeien tot een belofte die nooit helemaal kan gehouden worden maar die je opent, steeds weer verder, tot…
Adeleyd4 oktober 2007Lees meer >

Nachttrein

gedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 14.811
Mijn god, waar is die plunderaar die met Walküren sliep, de dichter die op vogels en violen reed? Ik ben zo moe, zo vastgevroren in een vloek, en in de vuile ruit die zich verspreekt zie ik nog één keer mijn verloren blik, omlijst door angst en rook en zelfverwijt. Te laat.…
Menno Wigman17 november 2025Lees meer >