5642 resultaten.
HET LAND VAN UTOPEIA
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.545 Hoe gewillig het lief ook zij,
trilt haar luchtige volmaaktheid
des verliefde greep voorbij;
edoch hoe platonisch ook, hoe
feller zijne liefde brandt,
en het is een zalig land
't land van Utopeia.…
HERFST
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.688 Weer buitlen wij de donkre dagen binnen
Als winter alle licht verholen houdt,
Nu herfst haar wanden heft van louter goud,
Die schragen 't donkrend welfsel en de tinnen
Des tempels, waar z'haar nachtdienst gaat beginnen,
Waarop, daar elk de luchter brandend houdt,
Door duizend duizenden wordt neer-geschouwd,
Die sidderende tuigen van hun minnen…
't I S S T I L L E
poëzie
5.0 met 7 stemmen
5.404 Geen windeken en waakt:
november houdt de staf,
en stelpt dat wekken mocht
het eindloos duister graf
des aardrijks. Ongebaand
en dood zijn weg en straat;
de voet alleen verwekt,
en ‘t stappen van die gaat,
een doof gerucht in ‘t loof,
dat, afgevallen, plekt
de grond, die ‘t in een spree
van doodse varwen dekt.
‘t Is stille.…
Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.330 Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen,
Dat nauw meer ademde in des harten diep,
Springt òp en rijst zó heftig, dat ik bange
Bange word om zo groot verlang, dat sliep
de stille slaap, of 't slapend wilde omvangen
De koude dood, die sombre weedom schiep...
Toch... 't is zo wonder heerlijk... niet meer bange...…
Als in december de narcissen bloeien...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Des eindejaars komt al snel de vraag op:
wanneer zal nu eindelijk eens
het onderscheid vervagen
tussen een kerstwens en de werkelijkheid?
Op een kerstkaart ontlokt de zon
nog sterrenpuntjes uit sneeuw of sier
en dansen kinderen om een kerstboom.
Verdwaalde vlokken verspreiden
overal een feeërieke warme sfeer.…
Het melkmeisje.
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.421 'k Weet niet, hoe of dat kan wezen,
Wie zou toch dees beestjes vrezen,
't Is het makste vee van 't land.
Zie hoe likken zij mijn hand.…
Bede
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.015 Streel en deel mijn ziel en zin,
God des wijns en god der min,
Wie ik offers wijde!
Deel me uw zoete gunsten mee
En vereen u op mijn beê
En verhoor me om strijde.
Lyeus! les mijn ingewand
Als de liefde ’t blaakt en brandt
Door ontgloeide flitsen;
Eros!…
Menselijkheid
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.319 Ik, die mij somtijds klein voel in dit grote Leven
dier duizend zonnen, boven dees mijn doodgaand hoofd,
en moedloos dwaal omdat ik hier als mens moet leven
en mij geen hoger doel van wezen schijnt beloofd....…
schril contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
459 Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land
Met langs verre horizon de boerderijen
Waar langs paden populieren staan in rijen
En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant
Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog
En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw
Het veld des morgens bedekt met parelend dauw
Vanaf het water stijgt reeds vroeg…
We zijn zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Er rest haast
niets meer
van het zand des tijds.
Haar korrels
zakken in vergetelheid.
We zijn even.
We noemen het leven.
Het schuurt langszij.
Scheurt het wezen
tot het besef voorbij.
.
We bestaan
tot we vergaan.
Elk verband verkruimelt
tot het laatste restje verstand
naar beneden tuimelt.…
Geluidloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 Nee, deze gehoorgestoorde zwijger verwijlde in een spraakarm vacuüm...maar met een des te rijker klankbord hoorde hij vogelgeluiden in zijn mentaal auditorium...
___________________________________
SILENTIUM
Silentium, zei Tacitus heel lang
Geleden, is mentale vogelzang
Zijn sprakeloze stem is men vergeten
Waarom hij zweeg heeft niemand ooit…
Tandje minder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
732 Wim Meyles schetst daar het doemscenario dat dienaren des Konings te wachten staat. Zijn oproep zal het ambtenarenapparaat in ernstige beroering brengen - en, naar wij, de goegemeente, vurig wensen - in beweging! Weg met de laksheid van traag wiekende molens, niks mañana...
Nieuwe energie is het parool! Volle kracht voorwaarts!…
Metafysische fonteinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
412 Zoals bij zeer en teerbeminde exuberante poëtessen
alhier of waar dan ook ter stede weet door het lot getekende
ook niet van kous en rand en hoed
noch van het naadje hoe het moet
Decorum morum Moriae
Erasmencyclopediae
weet niet hoe teen zowel als tander
zich corporaal alsmee mentaal psychosomatisch etaleert
Doch voelt des al en niet te…
Kleuter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 De straat telt amper auto's, eik-
enbomen des te meer. De ko-
lenkachels worden opgestookt.
December is het, snijdend koud.
De juf lijkt boos. We zijn vast stout.
Ik moet iets hebben uitgespookt.
Mijn oren suizen, mond is droog,
mijn benen zijn zo zwaar als lood.
Het schemert buiten. Zomaar doods-
benauwd steek ik mijn hand omhoog.…
Reset
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
595 Als kenner van sounds die het oor -
dat muziekblad dat de tand des tijds destijds met recensies bestookte,
de plaat poetsend in 't hemelrijk
van music der progressieven -
leg ik mijn oor als soundmixconnaisseur
te luisteren in 't weemoedgetijde
dat de zon daglichtslinkend
langzaam doet verdwijnen
en ruik ik in sporenplanten
weer die…
Chaos
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
512 Geen doen om alle renzen en meimaren
op inhoud, interpunctie en accenten
te checken, zonder mitsen danwel maren
als insubordinatie van regenten
contra de veerkracht en de wil des volks
dat bibistrumpf en raspoetin kan schieten
hoeveel gazanen daarbij 't leven lieten
laat ik graag over aan correspondenten
'Het merendeel is moe van de…
Nutteloos gejammer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 het licht laat zich dees dag onstuimig zien '
t was toch altijd een vreugd voor onze ziel
de zon stemde de mens tot een goed humeur
waar binnen vaak de schaduw even wegviel
toch is de zon niet zondermeer een zegen
daarbij kiest het weder andere wegen
schalks gaat het klimaat om met het verschijnsel regen
de aardse opwarming gebruikt een venijnig…
waterpijprokende rups
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
244 Geen bemoedigende opening
voor een goed gesprek’
dat deze zon schijnen bleef
maar zij schreef ‘in haar nachtjapon
achter de rododendron’
da’k haar met ‘n grote/kleine/grote/grotere pil
weggoochelen kon
in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’
dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt
en mijn tra kraaiend verkleint
want…
aanstoots der verstening
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
424 Poëzie is het betwijfelde irreële,
als schil om onze misverstanden:
hoe ondichterlijker, des te weeër.
Ons versmalde pad kan stoppen,
nóg krapper doodlopen op hoop,
wat onze slimme koppen willen.
Wij vinden het raar
weg te kijken
van dat wat vermijdelijk is.…
De gedragen stilte van de beuk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
594 Oude beukenstam
herfstlicht door groene blaadjes
stilte in het bos
Wanneer de oude stam
zich opricht tegen het zachte strijklicht
van de dag, voel ik hoe de massieve bast de tand
des tijds opneemt en de ruis van de omgeving geruisloos filtert.…
Dicht
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
966 ijs
Verwarm mij liefste met je ogen
Maak in mijn hoofd jouw paradijs
Omarm me liefste met heel je hart
Je nam de bochten van mijn geest
Ze worden steeds nauwer, ik moet je zeggen
Zo ver is nog niemand ooit geweest
Laat angst je stappen niet overvallen
Kijk naar de liefde in mijn gezicht
Het wordt steeds nauwer maar wees niet bang
Kom dichter…
Ik heb alleen de woorden, gij de geest
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.281 Ik heb alleen de woorden, gij de geest,
En zoveel als geest meerder is dan woord,
Is in dit werk meer dat aan u behoort
Dan aan uw dichter, die het schrijft en leest.…
bouwvakker
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.239 vlotten
wat letters dansen doelloos op m'n scherm
de eerst timide vloeken worden ferm
vergeet het toch, wat kan het je verrotten
maar ik behoor nu eenmaal tot de zotten
die ondanks zuchten, zwoegen en gekerm
vertwijfeld wachten op die ene term
de fraaie villa tussen al de krotten
'alleen in mijn gedichten kan ik wonen'
schreef een dichter…
de optimist
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
3.057 Met hem reisde ook uw dichter
Maar die was minder enthousiast
Hij werd er 5 kilootjes lichter.…
Een half uurtje voor sluitingstijd....
netgedicht
4.5 met 166 stemmen
28.014 Ik ga dichter bij haar staan...
"Blauw?.....", zei je dat nou...
"Die kleur vind ik ook zo stom..."
Ze komt naar me toe,
Ik heb haar aandacht,
...Wat een mooie vrouw...
"Ik hou niet van dit gedoe!...",
en dan in mijn oor, heel zacht...
"...Ik ken je alleen maar BLAUW!...…
Ik ben
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.621 Ik ben dichter
bij de waarheid,
nu ik dicht
en zo mijn tijd slijt
Ik ben vrijer
dan ooit,
nu ik vrij
en alles dooit
Ja, ik ben,
als jij er bent.…
Tegen de weemoed
gedicht
3.4 met 30 stemmen
17.804 Najaar,
vuurtje in de nevel, slaapje
van de luiheid, de wereld
wordt weer één, zelfs de spreeuwen
boven het station zijn onverdeeld,
waaiers, grandioos vertoon
van tucht, vereende turnsters
die zich voegen naar de beeltenis
van hun bejaarde leider: Weemoed,
vijand van de poëzie, de ogen
van de dichters zien alleen
hun eigen wimpers, druppels…
gewone jongen
gedicht
3.9 met 45 stemmen
13.562 de dichter droomt van oeverloze stromen
die traag door een oneindig laagland gaan
hij peinst over de zin van het bestaan
en wat er na de dood zo-al zal komen
hij is een god in ’t diepst van zijn gedachten
z’n ganzenveer bedwingt het perkament
beschrijft de wolkenvelden die frequent
extase of een zwaar gemijmer brachten
hij weent om bloemen…
Verlangen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
713 Verlangen is steeds weer anders, is openheid
naar het land achter de horizon,
naar wat kinderen zien en dichters;
is oor zijn voor de woorden van de profeten,
is horen het lied dat nog aarzelend wordt ingezet
maar de kracht heeft uit te groeien
tot een belofte
die nooit helemaal kan gehouden worden
maar die je opent, steeds weer verder,
tot…
Nachttrein
gedicht
4.0 met 25 stemmen
14.811 Mijn god,
waar is die plunderaar die met Walküren sliep,
de dichter die op vogels en violen reed?
Ik ben zo moe, zo vastgevroren in een vloek,
en in de vuile ruit die zich verspreekt
zie ik nog één keer mijn verloren blik,
omlijst door angst en rook en zelfverwijt.
Te laat.…