Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

bezopen avond.

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 972
mijn teevee maakt boerende geluiden, da's helaas mijn straf voor het zuipen van van- avond, dus ga ik maar weer liggen op een bed zonder veren. Dat is best hard! ik heb het er echter wel voor over, alleen de kater, straks, zie ik tegen op, man! ('t is een groot beest). maar verder gaat 't eigenlijk wel goed.-…
c. paris30 september 2009Lees meer >

Chellah Beach Club

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 959
Bleke kamelen balanceren verward op het koord van de branding terwijl de lichten van het veer naar Tarifa dansen op het ritme van mijn tango. Een bronzen serveerster trakteert me op een beker wijn en een heupwiegende blik: wow, de sterren strooien schijfjes verblinding op mijn ogen!…

Het Wad als bevrijder

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 767
Als kleine tollenaar inde ik van het Wad liefde, liefde die broos me omarmde en die mij bevrijdde van het juk om steeds maar drenkeling te wezen het koor van zout zonder een duidelijke dirigent braken de golven en tilden het schuim ver boven mijn kunnen zodat ik balanceerde tussen de mimiek van het klassiek of de garderobe die het heden…
elze21 november 2009Lees meer >

Woordenvermaak

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
de woordenvergadering verliest zich in een zoektocht naar rijm het onnadenkend samenvoegen leidt tot wartaal de ogen van medelingen zijn geleend van anderen of zwemmen in teveel sentiment wat alleen staat klinkt zo hopeloos verloren nee, de waarheid ligt ergens anders meer in het vrije vers en in het samenzijn van letters in liefde dus…
Nadine5 maart 2010Lees meer >

Betoverend blauw(Griekenland)

netgedicht
4.9 met 60 stemmen aantal keer bekeken 1.210
In dit land struikel ik niet maar zie de stenen zingen in de zon handenvol juwelen eeuwenoude wijsheid binnenin de ziel van het zijn ontstaan door stralen van warmte lichtjaren ver hier vandaan gekleurd en gevormd van vroeger tot nu en later door zon, lucht, water zand en zout het hart van een steen is niet koud maar een baken van licht…

"liefde" in een luchtbel

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.503
laat ons gaan..ver..uit elkaars leven. Laat onze "liefde" zweven.. Als een luchtbel, hoog in de lucht. Kijk, zei zij,..met een verlichtende zucht... ...onze luchtbel spat uiteen... voel je die druppels om ons heen..? Dit is ons laatste restje verdriet.. want meer dan dat.. was er niet. ...hij begrijpt haar wel..…
Nicoline26 april 2010Lees meer >

met beide benen op de grond

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 723
Ik liep alleen met lange stille stappen door zachte witte wolken heen toen de mist in mijn hoofd verdween probeerde ik jou te bereiken mijn armen te kort om zo ver te reiken ik bleef maar zoeken en kijken zo lang als ik kon tot een eenzame traan langzaam opsteeg naar de zon maar...niemand kwam ik tegen mijn hart huilde…

één bleef er achter

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 817
Mos en takjes vallen op de aarde Ogen turen angstig in het groen Geur bevestigt wat zij zien De dag ervoor vlogen ze uit – je broertjes en je zusjes, negen of tien; hun bedelroep niet ver Maar één bleef er achter, het tiende of elfde.…

Ardens intermezzo

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 420
ver van het grote loze stadsgedoe waar de lege zielen door de massa worden meegezogen waar de vele kroegen als oude kerken openstaan in de uitgestrektheid van de bossen waar meer koeien dan mensen zijn en de honden nog los kunnen lopen daar telt het wandelen de kilometers niet alleen de stand van de zon is belangrijk 's avonds daalt de stilte…

Ogen als planeten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Ogen als planeten staren strakblauw naar de maan Voorbij de hemisferen Trekken sterren trouw hun baan Ogen als kometen doorklieven tijd en ruimte De toedracht is niet vluchtig naar de horizon ver buiten Sterrenstand geeft ruggengraat Men zal nog wat beleven!…

Afscheid van mijn zuster

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.234
Ook jij voelde je alleen als ik ver van je verwijderd was ondanks de vele mensen om je heen! Ook jij zal mij nu missen en ging je heen met pijn maar laten we in het leven na de dood, gewoon weer zussen zijn..…

waard

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 794
De dagen hier zijn als een feest wat nooit stopt geen rot hout alleen maar gezond zijn de woorden spelen in het rond zoals de lach van goud zoals de dag die eindigt en opnieuw begint met dauwdruppels aan het gras vers opnieuw geboren hoor lief je kunt het horen zon lach nog een keer naar mij zoals een speelplaats klinkt als een schommel…

de val van eenzaamheid

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 620
wakker in een droom wil ik uit de wereld stappen voorzichtig een stapje over de rand en dan dan zal ik vallen vallen tot ver voorbij het diepe vallen zover totdat ik zweef zweef in het oneindige het vochtige van troost één word met mijn wens als een onzichtbare kring rondom stilte afgesneden van de richtingen die mij niet toebehoorden…

Onzichtbaar

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 755
Door afstand steeds gescheiden zelfs nu ik zo vlakbij je sta weet ik je te ver weg om ooit die kloof met woorden nog te kunnen overbruggen. Geluid sterft in mijn hoofd geen stem durft nog te schreeuwen waar de stilte te veel woorden draagt om de ruimte door te dragen: ze vallen zoemend weg.…

Liefdesnacht

netgedicht
2.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 668
Er was weer even liefde zonder pijn, vol vreugde danste jij tot aan de ochtend er waren weer rozen sinaasappelsap en broodkruimels op bed er was opnieuw vrede thee werd vers gezet en alles had weer een reden vanuit jouw emotionele wortels kwam je bij mij bespraken wij het nut van dagen met nieuwe levensvragen begon het ons met spoed…
mobar15 augustus 2010Lees meer >

Zus

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.843
Wat laat jou gedachten zweven soms lang soms maar even Wat laat jou ver weg van mij die angst en woede tegenover mij Waar ben jij mijn zus Ik ken jou niet meer Ik zie jou niet meer ik spreek jou niet meer Maar een enkele keer Zie ik jou weer Praten doe je amper gevoelens zijn leeg Zus wanneer ken ik jou weer zoals vroeger.…

WINTERSLAAP

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Ik hou niet van ijskoude dagen Van wind die door de kieren waait Oh was ik maar een zevenslaper Geen hond die blaft , geen haan die kraait Maandenlang ver weggestoken Me hullen in mijn eigen huid En ademen op mijn eigen ritme Geen mens te horen, geen geluid Laat me ontwaken in de prille zomer Wanneer de kievit wiekt boven het land Laat…

Ik wandel met voeten

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 725
wolken witberen helder als ik de horizon aanschouw aan het verlaten strand alleen diverse vogels vergezellen mij op de wandeling er is een zoutzilte zeelucht dat zweeft in de lucht als een trotse veer ik wandel met voeten in maanwitte duinen met open grenzen dat maakt iets los in mij en ik herdenk: nu blijde de wonderlijke magie van…
Quicksilver16 januari 2011Lees meer >

gezichtsbedrog

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
gelukkig ver weg van de massa maar dichtbij de hoop om voor altijd ergens toch nog gelukkig te kunnen en te mogen zijn. zijn deze laatsten: helden of slachtoffers?…

Metalen meeuwen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
Een vlucht metalen meeuwen de vrienden ver van overzee Europeanen en Amerikanen brengen hopelijk het stemrecht mee.…

ik hou van een taal zonder horten en stoten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
ik hou van woorden, die druipen van leven gebald in een vers dat schreeuwt: zo zag ik het nog nooit! woorden die wroeten en tieren kop op ! ga door! straks wordt het : buigen of barsten! zorg nu voor bevrijding of je blijft eeuwig gekooid!…

NORA STORM OVERLEDEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.162
Ze was een begrip in Rotterdam en ver daarbuiten voor haar werk voor mensen die buiten de maatschappij-boot vallen. Ze heeft haar naam eer aangedaan. Ik draag dit korte gedicht op aan die vrouw van weinig woorden, veel daden!…

Zomaar een glimlach

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 565
naar het kind dat verwonderd is om de regen, naar de bloemen die dankbaar zijn om eindelijk wat water, naar de lindebomen die weldra weer hun geur verspreiden en me doen terugdenken aan mijn kinderjaren, naar de zon die even rust nu en zich klaar maakt voor betere tijden, naar allen die pijn hebben, die lijden hoe dan ook, naar jou die ver…
Adeleyd16 juni 2011Lees meer >

Onweer

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 692
Maken wij elkaar ontroostbaar hou ik mezelf als kind op schoot languit liggen op een draagbaar en even vrijen met de dood schreien wij dezelfde tranen zodra de zielen zijn ontbloot ver van huizen en van banen hou ik mezelf als kind op schoot onze weerzin tegen onweer dat valse lucht met water hoost spant regenboog als ommekeer naar diepe…

Herkomst

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Stralend ver schijnen mijn woorden meegevoerd in ijle wind alsof ze komen uit de kosmos waar geen oor de herkomst vindt maar waar eens mijn gedachten vanuit liefde zijn geboren wat geen mens ooit nog bindt.…

Buiten schot

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
je blijft niet buiten schot als rijkdom de ultieme vrijheid geeft voor idealen schieten ze iedereen kapot het is de eenling ziek of gefixeerd en groepen die geweld niet schuwen om ons hun ideeën door de strot te duwen raakt onze maatschappij haar openheid nu kwijt omdat ook de naaste buren onopgemerkte extremisten kunnen zijn of veren…

DE LAATSTE HERFST

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.618
Ver stond de strakke lucht Als een grijszijden scherm Gespannen voor de dood. Aan deze zijde een vlucht Vogelen met gekerm, Onze hoofden over, vlood. De grond bekroop wat groen. Schril staken stengels riet. De wereld stond ontbladerd Uitstervend in seizoen, Dat zon voorgoed verliet, Weer tot de maan genaderd.…

Toornig

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 897
Ze schuiven een stoel voor het spreekgebaar verfijnt is de streling van wegwerpgevoelens in de kleerkast hangen hangen zij mijn onderhuid te drogen zo ver is het land moeizaam en oud uitgerekend vandaag een dag als duizend Zondagen bindend de gedachten voor iedere eerste dag het gewroet van de zon in mijn weekse jasje heeft de dag dan…
Hein Pierik18 oktober 2011Lees meer >

blauwe periode

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 887
wat bij de leegte hoort je hoeft de regen niet uit te vegen in elke lijn van mijn hoofd jij vraagt dan waarom ik de druppels dragen wil het verdriet, onverwisselbaar zoals jij en ik ik antwoord “ik geef je eerlijke uren maar durf niet te vragen of je uit mijn woorden ook zonnebloemen vouwt” van Gogh ligt op mijn lippen tot ver…