5288 resultaten.
LUCHTSTROOM VOL ZEGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 De boodschap van God ruist al zwevend mee,
terwijl vogels zingen als liefdespaar.
Takken van vruchtbomen hangen geurend zwaar:
hun smaak roept vrede, bestrijdt al het wee.
Mocht de oceaanwind al zendend blazen,
het leven op dit kleine omspoelde land
heel de aarde blijmoedig doen verbazen.…
Stiekem bezoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Ik draaf door
Ik ga pas slapen wanneer jij weg bent
Er zijn maar weinig kleuren, hoge sluiers
geen onweer in de lucht, geen vogels
Van bovenaf zie ik ons liggen
Onze adem gaat precies gelijk
Vijf meter van elkaar, we zijn
niet echt in overtreding
Jouw vogeltje heb ik nog niet gevangen…
VLOEIWEIDE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 Veldjes glanzen, dankzij beken langs hun rand,
waarbij vogel- en krekellied wordt verheven.
Hier vielen eens kloeke oorlogshelden
voor Neerlands herstel en wenkende vrijheid.
Welk een strijdlust en sterke trouw welden!
De herinnering is met genot verblijd.
Struiken gedenken vredig, en melden:
"Ons bosrijk klinkt vol stemmen zonder tijd."…
Het muisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 zien
Mama wil er niet van weten
muizen horen niet in huis
dan wordt alles stukgebeten
dat vindt ze echt niet pluis
Dus zet ik ze buiten
waar ze nog het beste woont
met wat kruimeltjes beschuiten
heb ik haar beloond
Nu kijk ik dagelijks door het raam
op zoek naar dat kleine muisje
meestal zit ze aan ‘t etenskraam
te snoepen van ons vogel-voederhuisje…
Bijna zeven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
521 Je bent zo mooi
je moeder zegt zeg niet
je bent van mij
je bent van mij
van de vlinders vogels bloemen
van de bomen bos en blauw
Je bent de as de mooiste zon de zin
ik hou van jou
ik hou van jou
je bent zo mooi de wolkeloze sterrennacht
de wereld draait je lacht je dacht om mij en hebt gelijk
De wereld draait om jou door jou voor jou…
Deze nacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 Deze nacht voeren stromingen mij naar open zee,
ik zie hoe Atlas de hemel op zijn schouders draagt,
hoor hoe lange armen muziek naar bergen en ravijnen leiden,
deze nacht zweef ik met Apollo boven het landschap zonder tijden
lig ik geketend in mijn windstille denkraam,
weet ik dat alleen vogels de taal van Aeolus verstaan,
glijdt Ariadne’s…
Verdwaalde faun
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
605 er is de vogel en zijn lentelied
er is de schoonheid
een randje dat handen
en harten verbindt
geef het de tijd
we hebben gezien
de pijn in de plooitjes
het kraken en kreunen
de vraag was vaak het antwoord
hier sta ik in het bomenveld
ook wel bos genoemd
als verdwaalde faun
en kijk omhoog
naar het blauw dat komt en gaat
het verlangen…
MOSKOUS SCHRIK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Boven Ruslands hoofdstad draaien en brommen
ijzeren vogels met scherpe ogen,
waarin loep en verrekijker pogen
verbogen vijanden op te sommen.
Vol vernielzucht van valgrage bommen
vliegen de gevaartes in fraaie bogen,
terwijl ze hun vernuft verscherpen mogen,
toeslaan, als voldane roofdieren grommen.…
Kaatsen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
566 jij gooide grote woorden
mijn vriend
zoals een kind
stenen in een rivier
strooide zielloze beloftes
zoals een boer
zaad op droog zand
mijn vriend
je zei
als de dagen gaan lengen
zullen de vogels weer kauwen
en ook
dat het de schuld
van de schildpad is
ik zei
vandaag kom ik je halen
want het is nog niet november
vandaag doen…
Pamflet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 moeten weten dat de leek
Het vuur gestolen heeft, en het doorgeeft
Het pamflet, het is de wond
Waaruit dagelijks pikt de adelaar
Voor altijd hangt het daar
Om het kind terug naar zijn kamer te sturen
Maar in de late donkere uren
Waarin het voorbeeld voorbeeld is
Waar, in een tijd van duisternis
En er veel is te verduren
Daar broedt een vogel…
DE NACHT IS OVERGEGAAN
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
990 De morgen is roze en fris van paarlendauw
Nu ik met gans mijn hart van het leven hou
ik hoor in mijn tuin de vogels weer zingen
Hun vreugdelied dringt diep in mij binnen
ik kan nu onder een lichtende hemel leven
als geen donkere schaduw mij nog omringt
alles wat ik kostbaar uit handen moest geven
en waarvan ik een rijke beloning weervind.…
HUIS ter HEIDEs RUST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Vogels beuren door klankenmengeling
dit oord der bezinning op, bekronen
de wegwijzer naar d' eeuwige Bestemming.…
opgeslokt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 opgeslokt door golven van gedachten
gevangen in de buik van tijd
de zee raast door mijn dagen
de storm laat mij niet vrij
controle is een schim geworden
steeds ontglipt het uit mijn hand
ik wankel op een brug van schaduwen
geen vaste grond, geen zeker land
mijn geest cirkelt als gierende vogels
boven een bodem diep en zwart
mijn adem zoekt…
Zelensky
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
426 Vogel.
Zo vrij,
Ooit.
Wilde ik jou en al die miljoenen anderen zo graag omarmen.
Zo graag vertellen dat het goed komt.
Nooit, ooit, misschien.…
Noodweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
488 Het oude huis wankelt op z’n vesten,
Fietsers vliegen uit hun baan,
Vogels schuilen in hun nesten,
Lijkt wel dat de wereld zal vergaan.
Peter houdt zijn vingertje al bij ’t gat,
Vreest het land zal onderlopen,
Als de dijken het gaan begeven,
Wat een rampspoed zal dat geven.…
Lotgenoten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
406 Je probeert ruwe lelijkheid te pareren
van boze mensen in het herfstige park
sublimeren in kwetsbare schoonheid
alleen in jouw vervuilde ondergoed
op de groene bank naast de door westenwind
getergde oude kromme hoge boom
je ziet de vrije vogels foerageren
de bomen aan de waterkant zwijgen
de heldere zon breekt door
sombere wolken verdwijnen…
Zwetcetera ad intimitum
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
294 anders zijn dan
wordstep-ins en andere
vrije uitloop van kakelende
kippen beperkende ophokplicht
die ons, schrijvende woordkunstenaars verplicht
om ons te houden aan de nederklankgeoriënteerden
die hier de rijmdwangmechanieken aanzwengelen, aan de knoppen draaien tot uw snorharen gaan trillen
en vibreren als zinteugende
blije vogels…
Metamorfose
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
357 Langzaam ontwaak je
Als een kind dat de wereld nog ontdekken mag
doorbreek je stille stilte in het hier en nu
Onbevangen, met diep verlangen sta je op
spreek je uit
Kijk je, zoals je niet eerder zag
Luister je, zoals je niet eerder hoorde
Vogels zingen
Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied
Je neuriet, als niemand je ziet…
Als de Lente komt
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
296 Groen blad aan de tak
bloesem danst zacht op de wind
leven begint weer
Jonge vogel zingt
uit het ei kruipt nieuw leven
regen geeft de kracht
Zachte ochtendzon
dauw glinstert op fris grasveld
dag wordt langzaam warm
Bij zoemend bijtje
tussen bloemen vol nectar
lente ademt licht
Warme lentewind
knoppen openen stilaan
zon wekt elke…
Vragen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
237 Kan de stilte ons niet meer boeien
of wat stoort ons in een vogel?
De harp zingt terwijl we slapen
en doet een roos ontkiemen maar
ze heeft ook dorens en prikt
de dromen stuk die we bouwen.
Kan dankbaarheid nog een schuiloord
vinden in ons hart als we te gehaast
zijn vanaf de morgen die gloort?…
De Afbrokkeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
178 Dit is niet de eerste keer
dat zijn nagels hem helpen
zich uit een gat te graven
Vogels met oranje snavels
orka’s en één bruinvis
worden hem toegeworpen
als onvoorziene vergezichten
dientengevolge
komt alsnog de afstand
in hemelsbrede zin
‘nicht in Frage’
tot ijsberen
Hij loopt rond en keert terug
naar de kern waar alles begon…
vezelbeverharten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
182 Ook begeven zij zich graag laag bij
of ondergronds,
knagend aan het bestaan van al die rare vogels
die zich hebben bekwaamd in het nestelen
in veel te hoge bomen;
zij dromen liever van burchten in beken
en dalen waar je de bloemen nog ruiken kunt,
de bijtjes uitbundig bezig zijn
vlinders’ tijd te verdrijven
in één gonzende baltsbedrijvigheid…
WAARZEGGERTJE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
145 Vrijuit beantwoordt de vogel boos gebrom
met gein en verrassende kwinkslagen:
kinderlijke spraak slaat in wijsheid om.
De woeste raadgever verdwijnt verslagen.
Die gans, in het daagse leven schijnbaar dom,
verheft zich door spitsvondig te plagen.…
Eclips
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
347 legt zij ter kimme
aan
en stijgt al rijzend in een vaste
baan
doch éénmaal in de dertienhonderd
jaar
legt zij haar deemoed, wederzijdse
trouw
en diepe ootmoed af, als een menade
heft fier haar glanzend zwaard als
amazone
en hult haar aanzien in obscure
schijn
Sinister doemt dan een incognito
dubbelagent in duistere genesis
die vogels…
je mag het zijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
302 van hun vrijheid leert
ze noemen het te opdringerig
zijn ze dan nooit zelf jong geweest
het is dezelfde kille stem
die destijds Gerard Reve vreesde
een vent die valt op een vent
gewoon op straat heel onomwonden
liefde die onzichtbaar blijft
heeft nooit haar echte vorm gevonden
dus laat ze kijken laat ze praten
de kooi gaat open de vogel…
Zo'n dag die je beter niet......
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.094 Na een uurtje, kan ook iets korter zijn
Liep de lift weer, kon naar buiten afijn
De hond deed zijn best zoals het betaamd
En ik had de ochtend iets anders beraamd
Kwam boven na dat gezellige ommetje
Was het me binnen toch een rommeltje
De vogels ontsnapt de kat was gevlogen
Dus weer over de stofzuiger mezelf maar gebogen
De koffie was ik…
Zij hoort zijn lokroep wel- maar ziet hem niet....
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
822 in vrije val ontmoette wilde vogel
pijnlijk en frontaal de rotskant van het beest
dat haar meedogenloos verwondde
haar vleugels tot de kern geschonden
een val in neerwaartse spiraal
nog nauwelijks van de schok bekomen
gekreukte vleugels ingeklapt
hoort zij uit nevelige verte spijtig verlangend lied
de zoete lokroep van het beest
het woeste…
tekening
gedicht
3.0 met 36 stemmen
14.356 tenslotte willen wij steeds opnieuw
hetzelfde zien: een huis tussen de bomen
zoals kinderen het onvermoeibaar
tekenen: een raam, een deur, een leien dak
en achter het raam een familie en laten we
vooral de schoorsteen niet vergeten
waar rook komt uitgekringeld
op de lege plekken komen bergen
hier en daar een vogel
en sneeuw misschien waardoor…
helaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.087 Alziende leven in een stad die blind
Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk
Een slapend kind; slenteren door het grint
En zand van een in aanbouw zijnde wijk
Of door het centrum, samen met een vrind,
Half dromend uitrusten langs de dijk
En luisteren naar vogels, water, wind:
Dat alles schuift langzaam buiten bereik
En wij geraken enzaam…
helaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
910 Alziende leven in een stad die blind
Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk
Een slapend kind; slenteren door het grint
En zand van een in aanbouw zijnde wijk
Of door het centrum, samen met een vrind,
Half dromend uitrusten langs de dijk
En luisteren naar vogels, water, wind:
Dat alles schuift langzaam buiten bereik
En wij geraken enzaam…