6020 resultaten.
HUIS ter HEIDEs RUST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 De wilde hof bergt menig mensenlichaam
onder zijn pracht. Na leven van strijden
wil het voldane gebeente zich wijden
aan vrije ruigte met bloeiende faam.
Hier mogen dieren in vrede wonen.
Reeën kauwen genoegzaam veldzuring.
Hazen zijn trots hun vreugdedans te tonen.…
Olympische spelen FORMIDABLE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
516 van zaterdag 27 juli 2024
kopt met FORMIDABLE LE PARIS
Maar wat vond ik er van, van het gedoe
op ons grote scherm in onze huiskamer:
De Openingsceremonie weerspiegelt
de gemoedstoestand van La France
De irritante regen houdt aan
de boten zijn slaapverwekkend
Het commentaar frustrerend
de kadeacts vallen in het water
Frankrijk wilde…
Wildzang
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
680 schoolpein gaat weer los
Gegil van kleine feeksen ongetemd
Als bavianen op de apenheul
In spanjerswoud en rondom schin op geul
Gebrul door merg en been dwars door m'n hemd
Gespot zowaar ik zweer, zonder gezwam
Geneuzel in mijn matineus humeur
Gezien dat ongecorrigeerd malheur
Geen hopman met een fluit of hanekam
'k Zie liever kuddes wilde…
GOUDEN STAD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
534 Graag wilden de kinders daar even zijn.
Hevige ruzie schept smart en afstand.
Maar genade van Boven verklaart ze rein.
Beiden staan korte tijd naast de Heiland,
brengen, terug op Aarde, in het klein
Hemelvreugde aan al wie bij hen belandt.…
Morgenblues
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 ‘k Stapte de deur uit
nog in schemerdonker
Wilde me verstoppen voor de wereld
Gemediteerd met zo'n acht,
in slaap gevallen,
gevlogen, in slaap gevallen
Klaar, koud,
uitgedroogde bloemen weggeknipt
Slaapdronken langs kanaal gelopen
Glashelder water
spiegelende glasheld’re huizen
stralendblauwe lucht
pad vol kastanjes
Hondenbazen…
Maatschappelijke omgang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 En steeds ging de tijd zijn eigen gang
steeds door met kleine tikjes
ik luisterde naar de stilte van het moment,
wilde de stem van het carillon niet horen
alleen het gedaver van bommen en raketten
scheen de levenslijn nog te wijzen.…
onmogelijke ontmoeting
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 ' natuurlijk ken ik Harry Mulisch
was mijn antwoord terwijl ik nog wilde
toevoegen van wie kent hem niet'
ik heb werkelijk nooit eerder een
oude man door ijdelheid gestreeld
zo euforisch gezien en arm in arm
in blijdschap weg zien huppelen…
Zelensky
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
426 Wilde ik jou en al die miljoenen anderen zo graag omarmen.
Zo graag vertellen dat het goed komt.
Nooit, ooit, misschien.…
De weg kwijt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 haar kinderen
een jongen en een meisje
de kinderen die ze nooit meer zag
alleen op dat schilderij
maar nu kon ze het
niet meer vinden
ze hadden het vast ergens
anders opgehangen
en haar dat niet verteld
waarom gebeurde dat steeds vaker
ze kon bijna niets meer vinden
alles lag ergens anders
of misschien zelfs weggegooid
ze wilde…
Het einde van de nacht
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
1.288 Jij heft de tijd op waar je niet van spreken kan
je verlaat de betraande aarde
jij reist met wilde zwanen
naar het einde van de nacht…
tekentafel (terug naar)
netgedicht
1.5 met 16 stemmen
400 waar de gesloten boeken liggen
die liefst vergeten beelden
en woorden
die je nooit meer horen wilde
in dat hoekje van je leven
bleef een tekentafel staan
voor dat wenselijker scenario
als droom
als plek
om aan jezelf te werken
een moeras van wensdenken echter
en licht dat toch nooit komen zou
niet door
verblind vertrouwen breken…
Moeder
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
269 plots was de geur uit jouw sjaal verdwenen
die lange tijd mijn herinneringen fris hield
alsof de tijd zijn vingers had gesloten
rond wat ik nooit verliezen wilde
ik drukte de wol tegen mijn gezicht
zocht naar een spoor van jou
maar vond alleen de leegte die achterblijft
wanneer een hart te lang moet missen
toch draag ik jou, moeder
in elke…
horizondimmer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
328 Daar hing hij dan
het edele wijsje
twinkelend in de zon
geen grijsaard
waar hij afstandelijk aan vasthouden kon
slechts de aarde
die haar tanden wilde laten zien;
kiezel voor kiezel
zag de man de diepte verdwijnen
de berg werd kleiner
zijn pupillen verwijdden
het donker trad in
onvermijdbaar
klaar voor deze
uitgevlakte wachtnacht…
SCHIETGEBED
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
295 De bende woorden mag zich aaneen rijgen
tot een wild slingerend gedachtensnoer
vol springende spraak naast verzonken zwijgen.
De klankenwirwar is heilzaam werkend voer
voor het groeien van gezonde twijgen
aan de geloofsboom, verfijnd toch sterk en stoer.…
BUITENSTVALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
233 De haven aan de westzij van Drachten
houdt strenge tucht, geeft geborgenheid
aan wie tot vast of wild varen zijn bereid
met hun stoere zeilboten en jachten.
Het wijde Friese water roept gedachten
naar verte of ronddraaien in nabijheid.
Tevens zetelt hier bezadigde tijd
vol zwoeglustige, honkvaste krachten.…
Gevecht tegen sloopkogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
177 Fuck, fuck, fuck
Ik wil niet dood, uit
IN MIJN MAND van 5 jaar
Geleden
Zij wilde
Het leven aan, met
De dood uit. Helaas is
Deze wens
Reeds omgekeerd
Al uitgevoerd
Echter door duivel kanker
Gedwongen daardoor
Moest Lieke ruilen
Met het heden...…
het getergde lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
140 Toen die seizoenen
jarenlang en verbreed
vergleden waren,
omdat de vrijgevochten
handen zelfs die realiteit
niet respecteren wilden
waarvan zij afhankelijk
waren om te overleven.…
WOUDJUWEEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
131 Wild gras, dichte struiken en dwergberken
behoeden teer bestaan in hun strenge ring,
willen Olterterper kwetsbaarheid sterken.…
Tranen van het oude dier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 dieren die om hartstocht smeken, zich voortplanten
in de droge uren van voorbijgaande spijtbetuigingen
mensen die toekijken, niet kunnen ingrijpen
hoe rivieren worden vergiftigd met het blauwe gif
romantische dromen vergalt door kopieergedrag
Wij zijn de architecten van ons eigen zwijgen,
gevangen in de echo van wat ooit toebehoorde
aan het wild…
JASON ARDAY
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
147 Er kwam een hoge witte stortvloed aan
Om een hoogleraar van het land te spoelen
Het schuim erop dat wilde laten voelen
Een letterdief dient onverwijld te gaan
De jonge zwarte man verliet zijn baan
Tot alle haat en nijd wat af zou koelen
Meesmuilen droop van vele Britse smoelen
Straks ging de eer van Cambridge naar de maan
Keep stiff your…
TUSSEN DE DIJKEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
59 Het park aan Breda 's noordelijke rand
behoedt in zijn dicht gras en woeste struiken
pril leven, dat weldra zal ontluiken
tot telgen van veredelde, wilde stand.
Hier hebben veld- en bosdier vertrouwde band
met het rund, waarmee ze maaltijd gebruiken,
samen zoeken wat het gewas laat ruiken.…
Jouw hemel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
68 Jij ademde onwaarschijnlijkheid
dat idee vormde zich in mij
wie of wat jouw ogen zochten
bleef verborgen in schijnmomenten
tussen ons
Mijn hunkering leek op interesse
en dan die verbleekte twijfelavonden
gesprekjes die alles verborgen hielden
humeurstilte of gewenste afstand
jouw kamer schreeuwde om antwoorden
ik wilde de mist tussen…
Apriciteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Ik wandel door een koude stad
En snak naar een zacht, warm bad
Ik wilde dat ik de tijd veranderen kon
Omdat ik lust naar de brandende zomerzon.…
bij een open maan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
38 met verschuiven van stoelen,
van vaste plekken,
voor een nieuwe familieopstelling,
alleen; zij zat al
op een andere wolk
van verlangen
achter gejank aan:
maar dan slechts wandelingen
door oranje en gele bladeren,
het goudbruin spattend
langs wilde flanken,
tegen de ruwe haren in -
van de hongerige jager,
smachtend tussen
gevulde…
Pappa
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.004 Wat ik je allemaal nog wilde vertellen
Wat ik je allemaal nog wilde laten zien
Twee nieuwe honden in ons gezin
We zijn dus nu met een man/vrouw of tien
Je had er van genoten, dat weet ik zeker
Je had er om moeten lachen en de humor gevoeld
Het is hier nog steeds gezellig rommelig
Druk, maar een thuis, zo had jij het ook bedoeld
Dagelijks…
Een vreemde eend
hartenkreet
4.4 met 45 stemmen
2.005 Ik heb een paar Chinese vrinden
Zij zijn dol op de natuur
Zij wilden mij laten ondervinden
De schoonheid van ’t biologisch creatuur
Een wandeling werd uitgekozen
Lang groen en water, terug naar de roots
Ieder sprietje uitgeplozen
Een nieuwe wereld, niets dan goeds
Het hoogtepunt van onze toer
Was de eend in al haar glorie
Gewapend met kijker…
toegang
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
901 lijsterbessenboom groeien saam
een witte vlier een stokroos en een braam
ernaast tegen het gaas een metershoge stokroos
met talloze rode bloemen torent hij hoog
boven de braam die met zijn doornen
een rode bessenbos innig omhelst
ervoor er achter er doorheen seringen
door bloeiend fluitenkruid omlijst
een witte roos op voorgrond prijkt
voor de wilde…
Een morgen
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.606 Thans wilde ik dat mijn lied zich hoog kon bogen
boven de mensen-rust als een gewelf,
thans wilde ik dat mijn woorden hemelbogen
van zaligheid over de wereld spanden.…
Zij hoort zijn lokroep wel- maar ziet hem niet....
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
822 in vrije val ontmoette wilde vogel
pijnlijk en frontaal de rotskant van het beest
dat haar meedogenloos verwondde
haar vleugels tot de kern geschonden
een val in neerwaartse spiraal
nog nauwelijks van de schok bekomen
gekreukte vleugels ingeklapt
hoort zij uit nevelige verte spijtig verlangend lied
de zoete lokroep van het beest
het woeste…
HET GEURIGE VELD
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.684 Nu brengen op zijn graf bedroefde vrouwen
haar wierook en haar wilde bloemen aan.…