Alle inzendingen over zwarte handel

7704 resultaten.

Sorteren op:

Afscheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.058
in zwart door het bos doordrenkt van herinneringen delen wij met elkaar wat de dag met ons deed te midden van hazen en konijnen verzetten wij onze zinnen dichter bij de kern oog in oog met alerte reeën gekleurde veldboeketten brengen ons terug in Polen in langzame tred weten wij ons verbonden een laatste blik naar haar onder rozenblad…
René Turk10 september 2013Lees meer >

Terug naar de basis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Waar de nacht Haar zwarte teugels Langzaam vieren laat, De dag in neev'len Gehuld het levenslicht Aanschouwt, zweven Ontlijfde paarden alleen op Hoofd en benen Boven de nevel van De dag, waar een Rookpluim van elk vuur Ontdaan over het water strijkt En boten in de slingerbocht Van het kanaal de dag Beginnen met Een…
Bert Weggemans28 september 2013Lees meer >

nu moet ik gaan: de bloemen sterven

gedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 40.591
dan zal ik zingen van de zwarte dag en van de schaduw die wij moesten delen en van de vloek die sprong in onze kelen en van het mes dat in jouw handen lag. troost mij als ik zo droef moet zingen, leg als een krans jouw handen om mijn hoofd.…

Ik hoor hier niet

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 773
als ik alles om me heen hier wis zoals dat kan met zo'n foto app tegenwoordig zie ik mij zitten heel hoog in de lucht hoger dan des vogelen vlucht een aangeklede animalie afstekend tegen het sprankelend zwart van de statige sterrenhemel met m'n bril ik hoor hier niet is het enige wat ik kan denken, ik vlieg niet op eigen kracht…
AJ Meer12 november 2013Lees meer >

kleur

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.422
plots verdween de duisternis en werd vervangen door licht totaal onverwacht kwam het in mijn hoofd schijnen een lichtstraal gericht op het proces, het proces der aanvaarding neem ik aan alles blijft hetzelfde doch bekijk ik het door andere ogen na een lange tijd van zwart en donker kwam de kleur weer terug traag maar zeker ik…

Vechten bij stormtij...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts doen wat moet, zonder al die kronkelingen in je hersens, zonder het zwarte licht van niet weten, van dwaasheid en onbegrip. Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen? Er is wind en er zijn wolken, maar er is veel meer dan alles wat we voelen of zelfs maar zien.…
Adeleyd10 februari 2014Lees meer >

fuji yama

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Zij kent het geheim van de lettertekens zwarte sierlijkheid op zachte zijde, verschuilt het in de brede plooien van haar mouw. Haar glimlach is als zegellak. Gestold.…

PAUL WITTEMAN.. een snelle dood!!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 587
Paul Witteman is vooral de man van de witte toetsen voor die zwarte is hij als de dood Van sterven wil hij niets weten als het komt, moet, dan een snelle dood: sterven in het harnas van de journalist Hij laat een enorme leegte na maar ook een godsvermogen en dat als VARA-socialist Er wordt een salon afgehuurd zijn dochter Sylvia spreekt…

Tot binnen buiten werd

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
weer roept angst met hol geluid dat voortvluchtig verre vleugels krijgt echo’s kaatsen hun niet thuis gevoelloos tegen zwarte muren mijn citadel waar stemmen dwalen zonder verhalen omdat een oor ontbreekt waar tijd vandaag vergeet omdat gisteren alles overschreeuwt heb stilte laten groeien tot binnen buiten werd zie eindelijk…

Vervagen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Ik dacht zojuist aan jou net zoals gisteren en elke dag sinds het gemis begon hoe kon ik weten dat verdriet de leegte dieper maakt zoals het water traag de bedding schuurt van een rivier niemand heeft me ooit verteld waarheen een zwarte zwaluw vliegt als tijd de horizon vervaagt zoals ook jij me niet vertellen kon waarheen je zei…

Op het pad van kiezels

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Op het pad van kiezels luisterend naar jouw kleur struikel ik vol overgave en beland in jouw schaduw Stenen, grijs, zwart en bruin Kijkend naar jouw geur maak geen keuze en val in de diepte Onder de meidoorn mijmerend over ons zien wij velden koolzaad maar zien geen begin Op het pad van kiezels nip ik aan jouw tranen Peinzend schrijden…

verzet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
verborgen in het stof van pijn zijn altijd nog de sporen - ongewild vilein - aanwezig buiten hoor je nog de kreten van een stoomfluit, zwaar op weg ik zeg je, dat ik het niet pik ik mik mijn aller-stoutste blik op jou en spuug mijn woorden uit nu jij je kruit verschiet op onschuld en jouw oorlogsbuit verhult in zwart vertier elke…

Stad bij nacht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
En ook de tram en fiets zijn opgelost in het grote zwarte niets. Geen gejakker van een krioelende menigte, bevangen door een verslavende koopzucht. Alleen onstuimige jeugd, die het straatbeeld domineert. Kilometers lange lichtjes toer. Stilleven van een stad.…

nevel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
De oever van het denken lost alles in het niet Een nevel van gevoelens in het hart De sluier om de ogen een donker zwart Wat het leven heeft te schenken is alles wat het ziet De diepte van verlangen slaat op het hart als angst Bewust zijn van komen en gaan Voor altijd de reden van bestaan Maar wat vrij wordt ontvangen bezit gevoel het langst…

Aangelicht door eeuwigheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 438
waar wij in kleur het leven in balans houden ontstijgen gouden momenten onverwacht het bestaan als zwart en wit bij gelegenheden samengaan straalt soms de gloed van een stukje hemel ons tegemoet tussen diepe stilte en overdonderend applaus bloeit de saamhorigheid in wederzijds respect en trouw zij zijn niet weg maar aangelicht door…

Een visioen maar dan anders

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
het is geen vraag meer maar verdrongen stilstand nu de wind de takken weer buigt een tint er tussenin noch het zwart in gesloten ogen noch de nevel als gedempt wolkenlicht een vorm van helder, die van geleende tijd voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp tussen brongras dat eertijds ons voedde een voeg tussen nu, heden, wij, ons hoe…
Iniduo21 september 2014Lees meer >

WAARIN DE DUIVEL WAART

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
Stukje voor stukje tracht ik na een woelige nacht mijn denken te herplaatsen waarin het landschap dat ik overzag onthoofd uiteenviel door duivelse geesten die zich hadden vermomd als nederig godvruchtige lieden onder giftig spuwende zwarte schaduwen van dode akkers zocht ik naar de laatste stukjes hoop waarmee het beeld van de egaal bloedrode…
Laurens Windig29 september 2014Lees meer >

oprechte uitnodiging (2)

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 596
dorre bladeren te horen spreken de ontroering is soms niet meer dan het zien van een uit de mist verschenen boom die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden zich alleen waant wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt na een dag, te donker om volop te leven het is zo voorbij, antwoordt het herfstlicht schaduwen vallen als een zwarte…

Wandeling in het park

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 710
Afgestorven, los gewaaide bladeren dwalen in het rond vinden uiteindelijk een plekje op de reeds bedekte grond onder warm gekleurde bladeren schuilt een egel, die geduldig wacht tot de winter komt het bankje, waar zich dagelijks de oude man bevond is beklad en verlaten het bankje wat wezenlijk voor hem bestond natte haren, zwarte poten…
Miranda19 november 2014Lees meer >

Mijn kleen, kleen dochterke.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 972
Gelijk een daske zijt ge dik, Gelijk een kwartelke van kwik, Gelijk een moorke soms zo zwart, Mijn kleen, kleen dochterke, mijn hart! Maar nu gewassen je daar zit, Daar is geen engelke zo wit, Daar is geen lammeke zo zoet, Mijn kleen, kleen dochterke, mijn bloed!…

In winteravondkou

poëzie
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.575
Rondom vochtig staan de zwarte sparren, lorken gril verwezen, verzameld onderhout, somber en nors, maar onder de donkerte der schors is helder al het jonge sap gerezen. Onder de nevels in de vert' het bronzen roepen van een hert.…
J.H. Leopold20 december 2014Lees meer >

En wat hierna?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
Een waarlijk Zwart? Een somber Niets? Een Einde zonder einde? Of zal het zijn aldus: Er kriekt een nieuwe morgen! Een andere dag breekt aan, uit nacht'lijk kluister ontloken! Zal het door opwekking of gewoon ontwaken zijn. Het eerste wellicht na vele jaren, het tweede - wie weet - meteen.…

Dichter aan zee

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 502
dichter staart naar het apostolisch blauw strelen woorden heel bedaard de rimpels van een oude vrouw en uit haar bloeien rouwviolen droevig, feeëriek en zacht terwijl het maanlicht wordt gestolen uit de geopende crypte nacht en nog steeds zal zijn pen zingen van alle triviale dingen in crescendo en herhaling in symfonische vertaling zwart…

Men moet

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 8.311
Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen men moet nog boodschappen doen voor het donker de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters een harnas aanmeten, ijswater koken leren men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen zijn huis ontwennen…

Op de versafdeling: gedicht voor Leo Vroman

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
Of toch een Goudse balling Met heimwee naar de Markt Een onuitspreekbaar leed Zwarte humor Hoe dan ook een eerbetoon Aan Leo, dubbel held Welbeschouwd een gedicht Het kortste ooit…

In leer en chroom

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
namaakzilver smeedde illusie terwijl neppend goud de hype onderstreepte in leer en chroom koesterde jij je droom tot het licht doofde omdat men er niet meer in geloofde schittering verdween praal en pracht stonden te wachten op het einde van de nacht nog even heeft vals licht jou vage hoop gegeven maar alle spiegels kaatsten zwart…

Hoezo geen tijd?

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 643
Het spiegelglas breekt, langs me strijkt z'n vlerk Zijn zwarte pen schrijft: IK DOE SLECHTS MIJN WERK...…

Depressie

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 618
de boom zei niets terug ik had geen vragen waarvan ik het antwoord al wist, ik somberde uit de diepte van mijn ziel borrelde een wanhoop niet te beschrijven ik probeerde de zomer in te lijven, maar mijn lichaam sputterde tegen de boom die onveranderlijk bleef er klonk een stem in de onrust van mijn hoofd die zei dat alles zwart…

Eilanden

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 507
Zoveel eenzame nachten dwalen we langs het zwarte water met onze gedachten aan een verdwenen geliefde nog zie ik je gaan in een droevige boot aarzelend met je roeispanen en net zo verdrietig als ik kijkend naar de rode vlag die langzaamaan gerafeld wegwaait in een duistere wind hoe moet ik nog geloven in een rozensprookje en wie betwijfelt…

tegenstem

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 594
stel je voor je krijgt een uitnodiging van de oorlog koel en koud nog even een kop koffie voor je gaat bij de laatste slok merk je dat de tijd al sterft de straat marcheert voorbij iemand roept: we moeten de onschuld vermoorden ieder verliest zich in de ander samengeklit als een grote zwarte muur die niet vallen wil dan wordt het…