5107 resultaten.
a taste of honey
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 ik ben tot bitterheid geworden
en dwing mijn zelfspot tot een grimlach
die droevig naar je lippen droomt
vanavond heb ik
om de hunker
zitten drinken
en om de weemoed in je ogen
toen wij afscheld kusten
er was zoveel dat ik had willen zeggen
hoe oeverloos ik van je hield
en woorden die ik niet kon spreken
uit angst voor een ommuurde morgen…
Als wij oud worden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 Gisteren droomde ik, zegt zij, dat mijn lichaam dood was, zwaar
als een steen, mijn handen als wormen, zogen bloed uit mijn tong
uit mijn schouders, borsten, jij stond naast de dood, huilde uit angst.
De dood is niet bitter, zeg ik, als wij samen dood gaan, hand in hand
samen verdwijnen in de aarde, om altijd dood, altijd samen te zijn.…
Met tedere handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Met tedere handen zonder angst
als een reis door een fotoalbum
de weg terug ziet er verlaten uit
zij verzorgt haar eigen imperium.…
Spiegel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
640 Ik zie het wel
en geloof me, ik heb nog nooit zo'n mooi persoon gezien
Dus draai je weg
ik beloof dat ik je weg zal houden
ik houd je vast
je gezicht gericht op de horizon
Draai je weg van de spiegel
die maar tegen je blijft liegen
je littekens zijn niets
je lichaam is prachtig
je angst ongegrond.
Kom op, we gooien hem kapot.…
Novalis
gedicht
2.6 met 11 stemmen
11.766 Er hingen - wonderlijk - over het paars
Behangsel schaduwen van vreemde dingen -
Hij kon zijn angst niet dempen door te zingen,
Het leven droeg iets stils, dood-stils en zwaars.…
Hoe bang ben jij ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
734 bent nog banger
waar moet je heen, hoe hou jij je kinderen veilig
alles van waarde wordt gepakt en of verkocht
om de reis te kunnen bekostigen naar wie of waar, geen idee
maar weg, ver weg van hier
waar liefde allang heeft plaatsgemaakt voor haat
een overtocht in een overvolle boot
terwijl niemand van jullie zwemmen kan
overheerst de angst…
De gele wolken werden langzaam rood...
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 En dikwijls schoot
De angst door hem heen: Eenmaal gaat moeder dood,
Hoe moet het dan? - Eens voelde hij bij zijn wang
'T laag rits'len van een vleermuis, en werd bang,
Toen hij 'm van dichtbij zag, grijs, plots'ling-groot.…
Wanneer ik je weer zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Wanneer ik je weer zie
Bekend gezicht
Door de straten verlicht
En ik lichtjes in je ogen zie
Schreeuw ik om hulp
Een kleine angst
Verborgen binnen in mij
Om je zo gelukkig te zien
Een heel klein beetje hoop,
Van de tijden van weleer, wanneer je
Zachtjes langs me heen sluipt
Onze kleding van de regen druipt
Of is het maar verdriet…
Wolkenbede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik naar zwarte horizonnen
mijn sombere blos opent geen lentewegen
ik knip geen lintjes van de volmondige maan:
In vragen blijf ik wonen, zonder antwoord of postzegel
voor de onzichtbare brief die ik je nooit heb gezonden;
Wolkenbede neem mijn handen
uit droeve zachtheid van jouw hemelse zee
neem uit angst…
Stilvallen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
635 Durven we nog stil te vallen
bij eigen kleinheid, lafheid ook,
bij angsten die we niet erkennen,
omdat we er geen raad mee weten.
Durven we nog stil te vallen
bij vragen die we niet gaan stellen
omdat we bang zijn voor de nacht
die ook bij daglicht zwart kan zijn.…
Dit tijdperk?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 Is mij om het even hoe
geluiden klinken het gaat
om de momenten als angst
en twijfel worden opgelost
verdronken in spitsvondigheid
wordt het evenwicht gewogen
in het magerste onderscheid op
de plek waar we zijn geboren,
waar de geest en lijf zijn ingedaald
die geen verdere keuzes overlaat
tussen de geboorte en de dood
het levenslicht…
De laatste droom?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
869 wat het leven geeft en nu nog neemt
moet het beste vaak nog komen,
convenant van vrijwilligheid, alle
volmachten intens overleefd, gloeiend
in de ongeremdheid van de zon vernist
met liefde in een onovertroffen werkelijkheid,
over de pieken en de dalen die
wisselden, de houdbaarheid bepalen
in de laatste droom waaraan
geen bloed en angst…
noem me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Ik adem woord voor woord en ik proef de angst in de grijze motregen. Geen spoor in het dode woud. Morgen ben ik mijn naam vergeten. Noem me dan, zeg mijn naam,
zeg me wie ik ben, omarm mijn verlorenheid in zachte
armen. Lieg liefdevol en breng me stap voor stap naar huis
waar de winter met koude ogen wacht.…
Pesten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
885 Hij weet zich niet te weren
zijn omgeving zal het hem niet leren
zijn kwelgeesten worden geesten in de nacht
heel vaak heeft hij ze dood gedacht
de wanhoop en de smart, ook de angst
ze kleefden aan hem en bleven het langst
normaal zal hij niet meer worden
een opgewonden treurnis met een leeg hart
alles wat overbleef was alleen maar smart…
Dood en leven!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 vroeg de dood me
"Neen" sprak ik, voor de duvel niet bang,
"van m'n leven niet"
"Neen" sprak de dood; "ik bedoel na je overlijden"
Ik antwoordde "Neen dood dan ook niet, tussen haakjes, ik heb al een vriend en zijn naam luidt: 'Christus van Bethlehem tot Golgotha', Hij, Jezus, was als de dood voor jou, dood, bekende en deelde die angst…
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gíj hebt zacht woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.…
Zwarter dan de nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
584 kille nacht
zonder sterren voor een greintje hoop
Uit haar mond kwam nooit een klacht
ze liep nooit met haar verdriet te koop
Druppels bloed, ze gutsten als tranen
als ze ’s nachts in haar lichaam sneed
Teneinde zich korte tijd blij te wanen
’t leed kwam weer toen het haar speet
Sterven kan droevig zijn ‘t leven ook
het leven gaf meer angst…
Een uitzonderlijk warm jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Zonder angsten het tij los durven laten, heb je dat al
bedacht, heb je volstrekt lief ook dat al in de gaten.…
OPEN DEUR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 mijn deur staat nu ook
altijd voor jou open
ga tot het einde van
de donkere gang
zonder angst kun je verder lopen
dan kom je waar je nooit
eerder bent geweest
ik ken jou jij bent niet bang
voor het zich daar afspelend
onovertroffen te vieren feest
je zult zien iedereen
die je kent is er allang
jij miste hen en zij misschien
jou nog…
Vallen en opstaan?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
461 Wat
mensen scheidt, verleidt door
angst door dezelfde sociale deur
te gaan, het verroeste harnas van
willekeur te ruilen om de eenkennige
kleur te verlaten, de moed te vinden
ons te verhullen in de mantel van
diversiteit in een tijdloze loyaliteit, de
opmaat naar een duurzame zekerheid
het lijkt heel ver van ons vandaan, blijft
de…
Kosmonaut
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Totaal ongehinderd door angsten.
Jij ruikt niet zoals gewone mensen.
Al schuurt het soms een nanoseconde.
Jij torst kennis over het oneindige mee.
Zonder vrezen, terwijl jij weet
dat het jou aan stukken zal scheuren.
Jij beziet jezelf, geheel ten onrechte,
als een druppel water in de woestenij.
Jij wilt het kosmisch leven vormgeven.…
Tussen twijfel en hoop.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 In het zicht der jaren is er nog een lange
weg te gaan, ver voorbij de dood en de tijd
weer lichte vleugels krijgt, om de angst
van de hoop en twijfels te scheiden of
dat uur morgen ook werkelijk komen zal?
Twijfel is een van kenmerken van
intelligentie ofschoon dat anders voelt.
( Francis Bacon )…
Zondaglied
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
456 de grootste afgod van onze
tijd is voor veel mensen
de mobiele telefoon geworden
door inktzwarte duisternis omgeven
met al wat in ons schreit
door angst en pijn
de ogen steevast op de lijn,
of ons hart dit wilde?…
Droomland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 overkant
klim ik
hoog boven de straat
langs een bouwvallige
gevel gaat
mijn been van de richel
omlaag
vallen kan niet vandaag
ik blijf zweven
als ik op de balken sta
dwars oversteek
en onder water ga
de enige route
naar de andere kant
van het centrum
niets te kiezen
houten platen gang
getimmerd paneel
met al die voeten
veel teveel
angst…
Buitenzorg maart 1942
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 de loden zwaarte
van angst in de
doodstille kamer
verspreidde de
lucht van azijn
papa staat stil
het kind ziet
een koffertje
in papa’s hand
wat gebeurt er
papa buigt zich
de koffer valt uit
zijn grote hand
hij neemt het kind
in zijn armen
mijn kind mijn kind
fluistert hij papa’s
haren kriebelen
hij omhelst de moeder
van…
GEEF MIJ DE DROOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Geef mij de droom
zonder angsten te leven
dat geen kinderen onder ’t geweld gebukt
moeten gaan, geen vrouwen op de vlucht
geen mannen eenzaam aan het front
en niemand het zwaard zal hanteren
en zij die de wereld moeten leiden
de boodschap van Vrede verspreiden
’t voorbeeld volgen van de Opperste Macht
en de aarde maken tot een paradijs…
ze leeft ( nog )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 vreemdelingen
op haar rug blies de klanken
van de door ons bespeelde
klankschalen over kwelder en Wad
zij, zij die de dood heeft geaccepteerd
leeft haar laatste momenten voor
vandaag aan mijn zij, spelen met
de muziek en de klanken de wereld
laten overgaan en wellicht
de hemel alvast voor haar een beetje openen
ze lacht, er is geen angst…
Stil onderzoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 We krijgen eten, net genoeg
in onze eigen stank, geluidloos
ruziënd rondom
de groeiende plas urine
over de rottende matrassen
een zacht bed van wormen
uit de adembenemende poepton
We lijken stilletjes vergeten te zijn
Soms fluistert er iemand
als hij durft en de boze blikken
van angst voor stokslagen
trotseert, om niet gek te worden…
De vergetelheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
468 ik hoorde laatst
verhalen hoe
engelbewaarders
pubers coachten
die in hun angsten
dreigden te verdwalen
het leven niet meer
zagen zitten door het
ontbreken van
ouders die uit liefde
op hen vitten hen
nu alles toestonden
mensen lijken weer
verbindingen aan te
willen gaan die langer
dan hun dates duren
om weer geluk te
vinden in…
Arawn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Aanvaard onbevreesd mijn hand,
zie zonder angst mijn doods gelaat,
want ik heb ook een gevende hand
en meerdere gezichten, een lichte kant.
Kom dus als je mijn roep hoort,
ik beloof je veiligheid en vrede
in de schoot van de Grote Moeder
en ik hou me aan mijn woord.…