4214 resultaten.
DE HAVELOZE.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.191 't Is ál voor mij verboden grond:
Ik zou geen zode durven steken,
Ofschoon ik ook in woeste streken
Een lapje dorre heide vond.
“Voort!" zou het in mijn oren krassen:
Gij moogt gaan beedlen om uw brood!
Voor havelozen en de dood
Is hier op aard geen kruid gewassen !…
Het meisje uit den vreemde
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.729 Zij bracht bloemen mee en vruchten,
Gerijpt op andere grond zo puur,
Zo licht van andere zonnezuchten
In een gelukkiger natuur.
Reikte ieder wel een gave,
Hier vruchten, daar haar bloemen aan,
De jonge blaag, de oude brave,
Ze zijn vervuld naar huis gegaan.…
REBEL VOOR HET LEVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Grond verzet en bemest. Moedig de doornige
struiken gesnoeid. Hard zaad uit de peulen gewerkt.
Gedachten aan Manhattan uit mijn hoofd gezet.
Nu ziet de tuin er weer keurig uit en ben ik het
met al die overdreven geuren zat voor deze dag,
de rest komt morgen wel.
Hé, tovenaar met grauwe staar, we zijn wel klaar vandaag.…
De sonnetten, gedicht geschreven door en bij de vier jaargetijden van Antonio Vivaldi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 Dan,een abrupte draai, glijden, vallen op de grond.
Opnieuw het ijs opgaan en behoedzaam
haasten, opdat het niet scheuren zal.
Plotseling breken de Sirocco, de Borea en alle andere winden
uit een fel gevecht.
Dit is de winter, hij brengt ons zijn eigen vreugde.…
Droomnag.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
697 Dis vrugbare Afrika-grond wat deur my vingers peul.
Met oë wat sukkel,
lees ek die grafskrif:
Daniël Johannes Stephanus.
1870-1900.
Hy't sy gat gesien by die Slag van Gatrand, op die vyfde dag van September.
Hy was dertig.
Dis sewe dae
en sewe en sewentig jaar later.
Ek staan agter die bloeiende hopie
van ñ huilende,
stukkend-geslaande man.…
Aan Oscar Wilde
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.761 In een tredmolen: loop, dat niet de grond
Uw voeten breekt, die onder uw voet wijkt;
Kramp vast uw handen, als uw kracht bezwijkt
Slaan wentlende treden uw voeten wond.
Honger en dorst, altijd de strenge cel
Enge beklemming om uw hijgen heen,
Muur noch deur wijkt voor uw gesmoord geween
En waanzin wenkt naar zijn glimlachend spel.…
Zandvoort bij de Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.015 De snobs uit Amsterdam
In 't helder wit flanellen pak,
De ridders van de koude grond
Met 'n kwartje in d'r zak,
Die prefereren Zandvoort want je vindt er meer natuur,
Oostende is te banaal Monte Carlo is veel te duur.
Dies gaan ze naar Zandvoort zo beweren ze met klem,
En zingen keurig met hun halve zachte foscostem!…
De weduwe te Naïn.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.182 Men staart verbaasd, als aan de grond geklonken.
Der weduwe is haar steun terug geschonken;
Zij ligt, bezwijmd, aan 's vreemdlings knie gezonken,
Ter dood verbleekt.
Zij stamelt hem haar dank, nog half bezweken.
Die onmacht, veel welsprekender dan spreken,
Is van 't verrast gevoel 't voldingendst teken,
Zo rein als schoon.…
Wij komen ter wereld
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.027 Ons lichaam ontstond uit de grond en uit planten,
om eens te bereiken een veilige haven.
Een veilige haven: de schoot ener moeder,
waar ’t woelig verleden, geleidlijk en langzaam,
eindlijk tot rust komt; ik dwaal in mijn vader.
In scheidende stromen voltrekt zich het leven.…
spin me weer in zonder naam
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.501 terughaalt als
lucht weer te ijl wordt
en je alleen bent
gestegen naar
oorden te hoog
voor de draagkracht
van zilveren vleugels
verkleumd vallend
spiralend naar hulp
schreeuwend om licht
in de val van duister
onverricht, zaken
achter je latend
wetend dat dood
je inhalend zal kussen
je zacht zal doen rusten
in het hard van de grond…
De Vrouw
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
3.397 Thuis
naar boven/
kleding op de grond/
rolt ze zich in het dekbed
en wenst zich kind.…
DE FORELLENVISSER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.058 Als een vlinder die boven hem lokkende mond
Van een bloem, zich zwevend houdt,
Zijn angel dan boort naar de zoete grond, -
Rover die roerloos schouwt -
Zo hangt ge en uw hakende snoer snelt weg
In de kolkende kloof, in de voor,
Waar de vlugge forel rond uw kloek overleg
Dartelt en spoedt in zijn spoor.…
Tafelwetten
poëzie
5.0 met 1 stemmen
6.812 Zijt gij nog jong, zo snoer uw mond en spreek niet dan op
vaste grond.
Maak dat gij nooit de rede breekt, vooral wanneer een
wijzer spreekt.
10. En lees aan tafel gene brief, al kwam hij van uw zoetelief.
11. Vooral schuw twist en nors gekijf.
12. Ook handspel met eens anders wijf.
13.…
Hup Holland Hup 5
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
660 Hup Holland Hup
Robben meldt zich telkens langs de zijlijn aan het front
En vestigt het WK record roll over op de grond
We moeten nu gaan scoren, maar er is nog tijd genoeg
Dat zegt de commentator net, dus ik ben veel te vroeg
Als Huntelaar er strakjes inkomt snap ik dat nu wel
Van Persie staat voortdurend in de 16 buitenspel
De vrije trap…
Zinledig woord
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
435 Graag verwijs ik de lezer van dit snelsonnetje, een baby'tje dat vanochtend in een zucht van de ziedende zee in mum van een kwartier het levenslicht zag, naar het grotemensensonnet van Bontje...Woorden, woorden en nog eens woorden...of toch iets anders? Lees maar, er staat niet wat er staat!
_______________________________
ZINLEDIG
Met jou…
LIEFDEWRAAK
poëzie
3.7 met 19 stemmen
8.630 Een dikke sneeuwlaag dekt de grond;
Een wolkenlaag 't azuur;
't Vriest dertig graad; de wind blaast fel;
't Is 's nachts om twalef uur.
Maar trots de koude en trots de nacht
Staat op de Hoogewoerd
Een jongling, vrij van oogopslag,
Het hart door min beroerd.…
Ik vloog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Boven raketten en andere wapensystemen op de grond.
Ik zag ver beneden mijn moeder naar mij wuiven.
En ze sprak tegen mij :"Ga schrijven zo meteen over de stad Kali"
Kali naderde ik.
De stad telde duizend torens die allemaal een eigen kloktijd hadden.…
Maannacht.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
7.110 Het licht viel neer in plassen
op de verschrokken grond,
of ging een boom verrassen
waar hij te dromen stond
en weefde door zijn lover
een stille vonkentover,
of speels vergleed weer, pover
hem latend als hij was.…
De Afgod
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.771 . — Maar ’t glinstert op de grond,
Daar liggen patakons bij menigte in het rond!
De holle buik van ’t beeld hield geld in zich besloten,
En de oopning was voor ’t oog met lood weer toegegoten.
Het beeld was redloos weg aan splinters; maar de schat
Behield de arme man die ’t lelijk ding bezat.…
Festina lente; 1. De Uil, De Zon, en De Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 De uil gaf de maan nog één tel
die reflecteerde nog net fel genoeg:
"Zie dat eikeltje daar liggen, vol potentie
nu is hij nog klein en rond op de grond
spoedig zal hij hier geworteld raken
zijn kop opsteken en groeien tot de essentie
zoals jouw soortgenoten allen ballen braken
ieder mens zich krabt aan zijn of haar kont
zo zal ook dit eikeltje…
Odysseus’ verhaal; Kalypso
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
92 Ik kon mijn geluk niet op,
sliep diep, nog even, dan zou ik weer op het strand wakker worden,
op eigen grond:
mijn Ithaka.
O, kon ik dat nu nog maar,
één laatste keer,
om het af te leren.…
Scherzo.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.218 Wen het kindje gedogen wil
moe en tevreeën,
dat de blinkende ogen stil
toe zijn gegleeën,
dan zal komen de dromenvrouw
zacht over de grond
zij de vrome, die schromen zou
zo zij wakenden vond.
en zij zal in de lange nacht
aan het hoofd zich vleien
met der dromen wufte vlinderpracht
het kindje verblijen.…
Grietjes Verzuchting
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.282 …
’t Is of ik door de grond verzink
Als ik hem maar bespeur;
Die kleur… maar kom, wat praat ik toch!
Mocht LOUW mij eens verstaan —
Hij zou wel denken dat ik hem…
O, foei! daar ’s niets van aan,
Ik prijs hem maar als timmerman…
Wat zit ik in de klem
Als NEEL van d’ overkant, die feeks,
Mij somtijds plaagt met hem!…
AKKERLEVEN
poëzie
4.1 met 16 stemmen
4.341 Als een boer zijn hijgende ossen
't Glimmend kouter door de klont
Van zijn erfelijke grond,
In de luwt' der hoge bossen,
Voort ziet trekken, of zijn graan
't Vet der klei met goud belaên;
Of zijn gladde mellekkoeien,
Even lustig, even blij
Onder 't grazen, van ter zij,
In een bochtig dal hoort loeien:
Toon mij dan, o arme stad,
Zulk…
Mijn paletten staan klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 terughaalt als
lucht weer te ijl wordt
en je alleen bent
gestegen naar
oorden te hoog
voor de draagkracht
van zilveren vleugels
verkleumd vallend
spiralend naar hulp
schreeuwend om licht
in de val van duister
onverricht zaken
achter je latend
wetend dat dood
je inhalend zal kussen
je zacht zal doen rusten
in het hard van de grond…
Je spint je weer in
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
886 Verkleumd vallend, spiralend naar hulp, schreeuwend om licht in de val van duister, onverricht zaken achter je latend, wetend dat dood je inhalend zal kussen, je zacht zal doen rusten, in het hard van de grond.
We vlogen, later met velen. Ik hoorde geluiden van stilte verdwijnen,
gekraak en geruis, het wieken van vleugels.…
de pijn geriefelijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.475 in het dal van onze liefde
de pijn ons geriefelijk
ongezond bewonderd
vanaf de grond waar je op mijn hart stond
ik op de jouwe sprong verdomd
verlamd geen angst
slechts bang voor de zin
die zomaar ontstaan kan
een tongval van woorden
die snijdend door de oren
door trommen verstommen
het hart versprongen
maar voor alsnog overnieuw…
Heimwee naar het leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
735 Weet u nog hoe het is de zon op je huid voelen
een spa in de grond steken kluiten aarde
die langzaam uiteen vallen zelf zaaien bewerken
en oogsten, sap dat loopt langs je kin
juichend de voorjaarsregen verwelkomen dansend
te midden van alles wat groen gaat ontkiemen
geurige verse kruiden op tafel veldbloemen overal
vlinders en bijen druipende…
Wat je met liefde is gegeven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
982 Alleen brak ik in wel duizenden stukjes op de grond.
Verwachte de gedachte want ik was echt gewond.
Ging terug naar de dag van de trein waar ik niet meer wilde leven.
Wist dat sindsdien het leven me 2 redenen had gegeven.
2 redenen die me altijd zullen helpen door te gaan.
Ik ben blij te zien dat ze me als papa zien staan.…
Katrijn tript
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Met een luide plof sloeg hij tegen de grond en brak daarbij minstens èèn tand en een been. De draak pulkte met het zwaard wat menselijke schedels van tussen zijn gekromde gebit en wierp het toen achteloos achterover.
'God-samme-peperkoeken!' zo verzuchtte Katrijntje luid. 'Je moet potdorie ook àlles zelf doen tegenwoordig...'…