4448 resultaten.
Tranend hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
409 Hoe tranen vol herinneringen en verhalen met kleine
straaltjes ergens overlopen of nieuwe klanken en kleuren met
zich meebrengen om te blijven hangen op de geneugten van het leven
Bekleed met een deken van fluweelzacht, diep in mijn breekbaar hart geraakt.…
Fantasie in g
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
520 In 't kader van drie mei,
de dag van de Persvrijheid
neem ik genoegen met een duinrups in kameelwoestijnen
Vlinders, wolven werden er
tien jaar zelden gesignaleerd
Voor 'n goodwill dwaalgast was 't
de laatste tijd oneindigheid
Het lichaam dat het leven van grootmeester Paul gedragen heeft
Vers le sud - verhaal dat nimmer eindigt…
Alleen de wolken
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
544 Heerlijk dwalen door al het moois in het
firmament waar wolken iets magisch hebben daar ze ook
een gevoel van rust, vrijheid en fantasierijke sfeer brengen voor elk van ons
Wolken, geschenk van het ether, zodat ik kan luisteren naar de grootse en meeslepende verhalen.…
Als een vlinder
netgedicht
2.5 met 50 stemmen
1.839 Als bijzonder wonder is ze leidraad in elke
droom waar haar schitterende kleuren verhalen vertellen
Geboren uit de schaduw van een cocon leidt ze een vluchtig bestaan
die ieder van ons herinnert dat schoonheid verborgen zit in de kleine pure dingen.…
Winterse mystiek
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
533 Contouren van bomen doemen
op, zoals schimmen uit vergeten verhaal terwijl het landschap ademt in nevelige geheimen.
Dat het waas hangt als een ademloze mist
zonder beweging, zonder geluid, waar elk geluid verstikt wordt
tot een fluistering, en schimmen pas zichtbaar worden op het laatste moment.…
Mensen om me heen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
450 Verbonden, ver weg
sterrenflonkers in de nacht
onzichtbaar, dichtbij
Mensen om me heen, een web van stemmen, gezichten en gebaren,
ze vullen de dagen met woorden die van muren weerkaatsen,
Hun ogen spiegels, hun zielen vaak half verborgen verhalen,
soms troostend nabij, soms ongrijpbaar als vlagen van adem.…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Bomen strekken hun kale takken uit als een
woordeloos gebed, geworteld in eeuwen van verhalen die niemand meer hardop vertelt.
En zo vouwt een nieuwe nacht zich open als
een deken van zachte duisternis waar dromen samensmelten
met gefluister van de wind.…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
422 Zijn vleugels slaan verhalen op van kruimels
en kieren, van ochtendlicht dat breekt op roestige goten en verweerde baksteen.
Hij zingt niet om gehoord te worden,
slechts omdat hij ademt. Zijn ongekende stem verdwijnt
in de golven van stadse ruis en rumoer, tussen voetstappen, schelle
stemmen, bonken van deuren.…
Ontmoetingsplek
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
395 Licht in jonge blad
een merel zingt zonder haast
bankje in de zon
Stap binnen in dit stukje stad, waar
bomen zachtjes blijven fluisteren, en bankjes verhalen
bewaren van wie even bleef of verder droomde. Waar kinderen rennen
in kringen van licht en gras, en de tijd traag beweegt, als een glimlach zonder haast.…
vrijheid vraagt een antwoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 toekomst
blijvend te borgen
dat doen we
door vrijheid niet als vanzelfsprekend te zien
maar als iets dat we beschermen
elke dag weer
in hoe we leven
hoe we kiezen
hoe we spreken
en hoe we anderen behandelen
we borgen vrijheid
door ons uit te spreken tegen haat
door bruggen te bouwen
niet muren
door ons open te stellen
voor het verhaal…
de tuin in mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
442 vuur
maar kijk, de grond roept mij weer
in nieuwe vorm, in zachter jasje
een tuin die haar oogsten deelt
met iedere mens, met ieder dier
geen honderd meter om te ploegen
maar paden vol met zachte zorg
waar bieten, sla en snijbiet zwoegen
onder de zon en zelfs bij regen
ik loop er weer, met lichte schreden
deel oogst, gesprek en mijn verhaal…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Blauw kleeft aan de grond
stil fluistert wind haar verhaal
herinnering blijft
Onder het riet, tussen slootwal en
schaduw, waar voetstappen niet meer komen maar
licht nog durft te landen, staan zij als herinneringen die zichzelf zijn
vergeten en in stilte bloeien met een naam die fluistert wat wij niet willen verliezen.…
Uitprobeersel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
578 ik schrijf in het heden
dat vertaalt zich beter in een vreemde taal
hierdoor worden misverstanden vermeden
ik wil geen onrust over mijn verhaal
zo tracht ik beter te rijmen
het is wel een vorm van uitproberen
soms lijkt het op opzettelijk lijmen
begrijp me goed, ik wil op deze wijze leren
ik weet nu nog niet wat het gaat worden
en vertel…
een prozaïsche reisafstand (dixunt simultanus)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 Een vergeten verhaal wat de ronde deed,
langs een fluisterkring, - de herinnering
van de donkere schim van een kiel
van een schip, grauw water waarin
verwoestende strijdlust ontwaakte –,
wat de kleuren van de onbestemde toekomst
weerspiegelden na het uitgestorven bewind,
wat de hindernissen zouden zijn.…
de dag van Thor; LGW I
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
420 van de grond bekeken
de Grote Zaal
een gebroken verhaal ondergaan
uit één keel
van een vogelvrijverklaard volk
oer-romantische verdwaald
gladgestreken
in Bachiaanse viooltaal
op naar Pandora
onder het dak geplakt
van de Burcht der Vrede & Spel
langs de gang voor incrowds
naar Essaouira’s tovenaar &
de dansende flankmannen
hadden aandacht…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden,
als een traag vloeiend verhaal
dat de wintergrond met stille gaven zal zegenen.
Ooit zal het weer ontwaken —
maar voor nu legt het, moe van licht en dagen,
zijn kwetsbare mantel af.
Leg je te ruste en verga tot stille stof,
tot de kille hand van winter eindelijk verslapt.…
Park
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
370 rechtopstaande kraag
Hij kijkt naar spelende kinderen
Eens, in een vorig leven
liep hij daar tussen, spelend, roepend
Ver weg van de echte wereld
Achter de donkere glazen van zijn bril
zie ik nietszeggende ogen
Ze zijn als een spiegel
met daarachter een grijze leegte
Zijn gezicht is doortrokken
van diepe rimpels
Elke streep zijn eigen verhaal…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 Geen strijd van goed
of kwaad
maar lagen waarin
stilte staat
een schaduwvorm
een lege huid
een naam die langzaam
dooft van binnenuit
geen wolven in het
innerlijk veld
geen tanden door
verhalen geveld
slechts gestalten
zonder gezicht,
bijna mensen
in tegenlicht
de donkere kreeg
de meeste tijd
gevoed door zwijgen,
angst…
tuinlied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 Tussen borders in groen en gouden glans,
waar hortensia's wiegen in een voorjaarsdans,
daar ligt een tuin in volle pracht,
die al het wintergrijs vergeten doet
Langs paden zwart als fluweelzacht tapijt,
waar elke plant zijn eigen verhaal schrijft,
klimt het groen omhoog, omlaag, opzij,
een symfonie van bladeren, wild en vrij.…
ouder worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
232 Rimpels vormen verhalen op ons gezicht,
een levensreis, een prachtig gedicht.
Elke dag een nieuwe kans, een nieuw begin,
met elke stap groeit de wijsheid van binnenin.
Grijze haren als een zilveren kroon,
ervaringen die als een schat in ons woont.
De jaren vliegen, maar de geest blijft jong,
het leven zingt steeds zijn eigen gezang.…
herten in de lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
164 De herten luisteren naar de fluistering van de wind,
die verhalen vertelt van de zomer die begint.
Hun hoeven tikken ritmisch op het gras,
terwijl de zonnestralen vallen in een gouden plas.
De bomen juichen met bladeren in het groen,
en vogels zingen vrolijk in een melodie zo zoet en gewoon.…
Proteïne
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
226 niet, dan was er geen Schoonheid, geen woorden
van Schoonheid, geen vlees van Liefde; de witte melkweg
was een grote bloemenzee zo ver je kijken kon… narcissen
waar de honing uitdroop… bedwelmd liep ik door deze
augiasstal vol Schoonheid (de smaak van water op mijn
tong een natte vinger in je oor) we lachten en deden
alsof we zelf verhalen…
Verjaardagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
245 ‘nog net’ antwoordde ‘k
want zou zo weg
Jij, dat je middernacht
wel met mij vieren wou
Terwijl ‘k juist aan jou gedacht,
er samen heen te gaan
Maar nee, wel daarvandaan
me op zou halen
Weer in de auto samen terug
naar huis en zolder
kwamen verhalen weer voorbij
dat jij met mensen, die voorbij,
je meeliep als kind
om naar de kerk…
Ballonnen in het Schollebos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
147 In de zachte adem van de avond
waar het water langs riet fluistert
en bomen hun verhalen dragen
in een taal die niemand ziet,
staan wij tussen het groen stil
de lucht nog warm van zon
zijn kleuren gevangen in touw en hoop,
klaar voor een reis door blauwe luchten.…
Routine
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
115 eerst onbenut,
nu bij het zitje stond
Maar mijn oog viel op
de varenachtige fluweelboom
zo zacht en rozig,
de stenen diertjes
die de serre sierden,
gekleurde stenen vloer
En boven, om de dakgoten
te bekijken
bleven foto s van je ouders
met vier dames, jij oudste,
jullie met kinders elkaar omarmd,
kleintjes, eentje miste tand,
verhaal…
Blauwe sferen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
194 Jouw verhaal is de moeite waard,
maar wij kunnen er niets meer mee.
Slik jouw medicijnen op tijd,
jouw hoofd heeft die rust zo nodig.
Er is geen hoop om op te varen;
aanvaarden, er zit niets anders op.
Door stilte en door eenzaamheid
gaat immers niemand gelukkig dood.…
Europa; zonder wending geen plot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
147 En zoals dat dan gaat
in van die uitgekauwde verhalen,
plotseling stond daar een stier voor haar gelaat,
- natuurlijk ga je die aaien en een krans aanmeten,
gaat zeker op zijn harige rug zitten,
laat je bovendien ook ontvoeren en misbruiken.…
leven met het weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
379 het begon op een gewone dag
toen alles nog klopte
de agenda vol
de toekomst open
en dan
een paar woorden
klinken alsof ze ergens anders thuishoren
maar ze zijn voor jou
ongeneeslijk
levensbedreigend
tijd
ineens verandert kijken
voelt adem zwaarder
ruikt de lucht scherper
ligt elk gesprek dichter op de huid
je leeft
nog steeds…
leven met het weten (3)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
382 ik stond vol in het leven
werk, plannen, dingen om naar uit te kijken
en toen zei de dokter het
dat ik ziek ben.
ernstig ziek
en dat het niet meer goed komt
alles stond even stil
ik dacht: dit kan niet
maar het was zo
sindsdien is alles anders
niet meteen, maar langzaam
de tijd voelt anders
alsof je ineens weet wat hij waard is
ik…
Dansen met het leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
239 Ik kwam binnen
met zachte voeten,
twijfel nog als jas om mijn schouders.
De muziek was luid,
de blikken fel en vriendelijk,
alsof iedereen al wist
hoe je leeft met open armen —
en ik nog moest beginnen.
Maar ergens,
tussen adem en beweging,
trok iets ouds in mij wakker:
het meisje van acht
dat lachte om handklapspelletjes,
dat danste…