615 resultaten.
Stenen scheppen mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Uit tijden waarvan ik geen idee heb
of ik er onbewust van weet
is in Carrara dit blok gebroken
Wat voor bloed stroomt er
door zijn aders? Wat roept het
in mijn hoofd?…
nýja lagið (nieuw liedje)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 de fatale Bliksemschichten
als Speren wachtend op ’n Rij
de slapende Engelen van Týr
als zij ontsnapten aan hun Dromen
was ’t ‘endalok guðs’ Nabij
als zij de schromelijke Liefde verlieten
’t Bloed voelden stromen en waadden
in de Rivieren als Aderen
door Moeder Aarde haar Huid
uit de Bergen als haar Borsten
de Daden van ’n luid Verlangen…
Niets
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.239 Zo word ik zigeuner en bedelaar
tot God in de aders kruipt.…
Varen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
777 Soms willen wij
als pluralis majestatis
onze dichterlijke zinnen verzetten,
niet zozeer als bakens
aan de oevers
van een meanderende rivier
als wel om de leden te strekken
en premature seniliteit
door verkalking van dichtslibbende
aders te voorkomen...
____________________________________
Ze zat mij aan te staren
Zwartogig lange…
VLEERMUIS
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.469 vleugels dragen hem
In een stikdonkere ruimte
Ontwijkt hij het spinrag
Uit een grot vliegt een stroom op
Grillig wentelende vlekken
Een moeder kruipt over een wand van jongen
In het staartvlies vangt zij de meelworm
De vlieghuid plooit als een sierlijk membraan
Gereinigd en ingevet
Spaarzaam behaard
Een netwerk van zenuwen en kloppende aders…
Midden in de nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.024 De alcohol verdampt niet langer
maar trekt reeds door mijn aderen
slechts een dampend theelichtje
doorkruist de lichtval in de nacht.
Ik voel me niet op mijn gemak
in dit lied mis ik het ritme
na het uitdrukken van mijn sigaret
sluit ik mijn ogen voor het leven.
-midden in de nacht-…
Lust voor het leven
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.250 Over de lust voor het leven
heb ik nagedacht
hoe bedwing ik de tranen
zo dat zij in hun kommen blijven
wanneer het verdriet in aderen danst
en zelfs het hart weet niet hoe
stoppen met denken voor het moment
om mijzelf te kunnen redden wanneer
niets te redden valt en redeneren
te zwak is als het theelicht in
de duisternis van het hart…
De krekel en de mier
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.513 Tel de lentes die nog door uw aderen spelen.
En laat vooral uw stramme ledematen zwijgen.
U heeft uw zetel boven wel verdiend.
Of is het waar dat u de gunsten van die vriend
alleen door almaar sloven kunt verkrijgen?
Als hij zijn zegen laat betalen met uw dure vlijt,
dan zal'k die gluiperd aan een degen rijgen!…
verraad
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.228 als dor hout voelen de ledematen aan
het levensvocht, zo het er al is of resteert
zal zeker in bevroren toestand zijn
en aders zich niet meer kunnen
gedragen als communicerende vaten
stalen buizen lopen door mijn lijf
daar wordt de verstarring verbeeld
momenten van gevoelloosheid
uitgeput door dwangmatig denken
uitgehold door overmatig…
De dood na de mosterd
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.606 zal de stramheid
der leden
ook mijn speelse geest
langzaam tot een stugge
boemelaar smeden
opdat ik het heden
steeds meer ga zien
met wezenloze ogen
als de waarheid
van het verleden
slechts goed is
en de jeugd thans
wordt bedrogen
maar ook dat
de sprankelende schoonheid
door mijn aderen
zal worden gemeden
en de opwinding…
Zaden van de berk.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
572 Een woud van zwijgen, rijgen
zich in twijfel tot een toverbos, onder
een kalend dak, waarin de bladeren
zich herkenen, iets geleerd en zeker
niets verteerd, pompt vuur door aderen,
te denken dat ik straks niet meer ben, dat
blijft vaag, licht gevoel in de maag,
de kwaal van een dogma die ik langer ken,
iedereen kent het, niemand kan het…
Duistere omhelzing
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
722 Huizen plassen
door een wassen herinnering
het schilderij dampt
onbestaande geschiedenis
bomen wortelen
in de modder van een doods bestaan
de kunstenaar had daar
een sloot door zijn aderen lopen
de wind van het voortglijden
was een grens overgestoken
vergeelde randen spraken over verandering
de één vouwt zijn handen
om zoveel vakmanschap…
Het beeld valt, oftewel de vernietiging van een Homo sapiens.(1)
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
592 Alle deuren ontgrendelt
om maar niets van al dit zaligs
te hoeven missen,
zijn knellende boorden afgedaan
en weggeworpen nam hij alles tot zich
en in hem op, als zuurstof, in zijn poriën,
in elke ader.…
BIDDEN
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
742 Eigenlijk had ik altijd rechtstreeks contact
en nu wil ik toch gaan bidden
ik vraag van uw tijd
om naar mij te luisteren
nu hoor ik u zeggen
je bent weer die twijfelaar
we zijn onveranderd in samenspraak
de levensstroom ligt bij mij
jouw angsten zijn nu rust geworden
want in mijn handen is licht
dat jouw aderen zal doorgloeien
jij mag…
Van A naar B
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
594 ik zie je frêle
muze pronkstukken verschijnen
op de geflaneerde strandweg
laat mij dorsten
door aderen
boven een zee van taal
ergens tussen
Parijs en Leeuwarden
in woorden van woorden
genegen om oogst te delen
aan het licht
in het vuur van tijd
maar de zeewind waait
schuurt en filtert de bodem
op het stukje strand
sporen worden…
Stalen Vuurvliegen
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
563 Granietgrimmige gezichten staren
naar vuurvliegen van staal die levens doden
naarstig bijeen gezochte moed stroomt
door jagende bloedvaten en aders
weggedoken achter summiere dekkingen
op het avondplein der overwinningen.…
Westers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Hoofdweg met strak gevelaanzicht als ader met bloed.
Portieken met tegels in glazuur maken het zoet.
Stempel van de Amsterdamse School is de maat.
Houtbewerkte deuren herbergen eigentijdse buren.
Wereldlijke straatnamen van zeevaarders geven kracht,
Marco Polo, Jan Evertsen en je kunt dromen voor uren.…
Oog in oog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
640 Verzen vlerken langs mijn schaduw
rijmen resten ongeluk
waar de liefde mij mag lijmen
loopt de tijd zijn wijzers stuk
In des mensheid open geesten
kranst de ader tomeloos
in de hartslag van de Aarde
om des wereld's tondeldoos
Mensenkind als universum
middelpunt van eigenheid
speelt zijn hoofdrol tussen sterren
aan een zuiver firmament…
Magie van licht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 De gedachten zijn ervan doordrongen, bloed
pompt zich door de aderen van de onderwereld
mijn vezels bewegen als longen in het gras, de
oorsprong van het licht verbindt zich in een gedicht.…
De dood viel op een dinsdag
gedicht
2.6 met 5 stemmen
5.425 Aders marmerden mijn armen dieper en dieper dan een glas
was de stem die jou plechtig aan het hoofd bracht
van al mijn onbegonnen doch gezongen brieven.
Zo liet ik mij te water, zo lag ik te baden in dat lied.
Met mijn erectie linea recta naar jouw sterrenbeeld.
Een dinsdag en de dood, zei ik. Je was er niet.…
Lust en liefde.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.246 mijn hart klopt als nooit tevoren
ril van jouw aanraking, zo warm en fijn
voor een paar uur weer helemaal de mijne te zijn
voel me zonder jou volstrekt verloren
motor slaat op hol als ik je lieve gelaat ontwaar
bloed klopt in mijn aderen, gelijk een trom
eindigend met een tweetal paukenslagen als ik bij je kom
vreemd gevoel; maar gelukkig zonder…
vrees
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 gedwongen gedachten
vertroebeld bloed
angst in de aderen
aanvaarden moet
knikkende knieën
trillende vingers
borrelende buik
verwerken moet
bevende benen
verrimpeld vel
ontredderde ogen
het leven een tel
broze botten
uitgevallen haar
ingevallen wangen
pas dertig jaar
verslappende spieren
haat in het hart
onrustige geest…
gemaskeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 deuren weer
naar de wereld ons opengaan
dekmantelen wij ons aanzien
met een schijn van veiligheid
tot gezichten zonder mond
met daarin ogen van paniek
die bang de afstand blikken
waaraan wij nu gehouden zijn
nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
is er als onzichtbaar korstje
het eelt van gebleven angst
die door onze aderen…
Alleen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 vandaag was ik alleen
neen, niet alleen,
maar met mijn gedachten
ik was op weg
naar beelden in het verwachten
dichtbij een einder
die ook best nog veraf kan zijn,
dat is aan de machten
ik volgde de hoop in haar facetten
zij voedt de aderen
kan de geest verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar…
Stemmen van waarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 dan van waarde
Daar wanneer
Je in iets ten diepste
hebt beleefd
Ondervonden
dan heeft je stem
Oprechte gronden
want een stem
Die in de storm
Zijn zeilen houdt
Is een stem
Waar de wereld op bouwt
wanneer
het vertrouwde
Daar waar de wereld lang op bouwde
verandert
En een nieuwe visie
Op het geheel
Een noodzaak is
vormt dat een ader…
Licht als zuivere zuurstof?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
429 voor elke kamerdeur lag de keus
van een regenboog of doornenkrans
in dromen, er drupten tranen uit
elke ruimte die ik binnentrad
waar ik schaduw niet van licht kon ,
scheiden van een onregelmatige
hartenklop, in een niet doorbloed verhaal,
tot ik jou ontmoette in gewone taal, wat
aansprak, zette ik de lichaamssappen
op een kier, aderen…
Pa
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 hetzelfde bloed in elke ader.
Stoer en sterk, mijn slimme Pa.
Als zoon was mijn vertrouwen groot.
Mij veel geleerd, nu ben je dood.
Jij zei me hoe, ik deed het na.
Jij ging door het leven, goed en lang.
Mijn moeder naast je, elk uur.
De liefde en respect was puur.
Het afscheid zuur, maar voor de dood niet bang.…
Onze duisternis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
340 Maar zie: mijn aders barsten open als vulkanen, spuwen lava-rode woede,
een feniks uit as van verraad, vleugels snijdend door je stikdonkere nacht.De kooi splijt, mijn stem een mes dat uienhuid en vlees openscheurt,
dromen rotten tot maden van goud, krioelend in wonden die nooit helen.…
Erfgrond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.309 In elke voetstap trilt een herinnering
aan wie men ooit was,
aan kracht die generaties lang
door aderen stroomde
als een ondergrondse rivier.…
Versteend kindje...
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.131 Met loeiende sirenes
naar 't hospitaal gegaan
Morfine in mijn aderen
De dood die kwam er aan...
Als door een wonder leef ik nog
Ik dankte God daarvoor
een vormeloze massa
Versteend door de dood...
Waarvoor?…