451 resultaten.
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Wij wonen hier in de statige huizen
en kijken door de ruiten naar de lucht
die grijs is en zo peilloos laag hangt,
dat het behang er somber van verkleurt.
Het is het breekbare gewicht van dromen
die we hier achter glas bewaren,
terwijl de avond zwart de ramen binnentreedt.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 Het behang verkleurt. Alles wordt somber.
Dromen achter glas. Breekbaar gewicht.
Meer niet. We bewaren ze braaf.
Dan de avond. Zwart.
Vretend aan de ramen. Het duister regeert.
Onder de grond. Stilte.
Ik weet het wel. De wortels wachten.
Heel stil. Zij kennen het geheim.
De verstijving. Tot de wereld omslaat.
Met een schok!…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Van het schemerende raam naar de open adem van de zee
Langs het schemerend behang tikt de klok
uw aarzelende passen; ik ben alleen,
al hangt een vale sluier van adem en nevel
waar het raam de klaagzang van de wind vangt.
Uw lach blijft even drijven in het uur
als een hoofd dat troost zoekt tegen mijn schouder.…
Huur-Man
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.028 er zijn
Fantaseer vast over zijn lichaam
Gespierde neger van dertig jaar
Oneindig uithoudingsvermogen
Lekkerste van het stel volgens haar
Precies om half negen gaat de bel
Ik doe open slaak een diepe zucht
Staat een man type Andy Fordham
Omgeven van een vieze zure lucht
Hij lacht zijn bruine tanden bloot
Zijn rimpelnek met goud behangen…
Kert 2007...vrede of bedrog?
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.249 mensen met explosieven
Om hun middel
Zwaargewonden doden gehandicapten
Dode soldaten …geweld ….haat …nijd
Elders weer hongersnood
Of vernietiging of natuurrampen
Aan de andere kant
Weldoorvoede regeringsleiders, lijders
Die er op uit zijn op macht en rijkdom
Olie en gewin
Die sturen hun kinderen niet het oorlogsgeweld in
Sommige behangen…
Bange Bas
hartenkreet
1.5 met 14 stemmen
1.328 Nu is hij tien en niet meer zo bang
Schrikt niet meer van een flits op het behang.
Hij telt de seconden tot de donder
Met buienradar kan hij nu ook zonder.
Waar bange Bas nu nog wel mee zit
Dat moeten jullie weten, dat is dit:
Elke dag zegt de weerman wel een keer of tien
Hoe het weer buiten is…
… dat kun je toch wel zien?…
Rechtlijnig of een rechte lijn trekken?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
402 Zelfs op behang van Rath&Doodeheefster
zie je ze staan, patronen die kun je nagaan
of de cirkels om rechte lijnen heen gebogen
ook zij leren over leven en diversiteit gedogen
over verschillen van bewegen in leven.…
adres vergeten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
175 gekreukelde grauwwitte bladzijden uit onze
vroegere correspondentie probeer ik vochtvrij
te bewaren in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties verdwaald
op zoek naar pure troost tijdens nachten van
intieme waanzin samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten over de
kleuren van bloemen en het behang…
Ik liep 's avonds door mijne stad
poëzie
3.2 met 25 stemmen
3.861 Ik liep 's avonds door mijne stad,
Het water zwartvloerig, elk huis had
zich van boven tot onder met rouw behangen,
dat was zo mijn verlangen.
En voor alle ramen zaten
mijn onderdanen naar me te zien,
ze hadden het donker gelaten
om me te beter te kunnen zien.…
Vissenlatijn
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.895 Aaltje zit met zijn maatjes gezellig aan
in het met netten behangen visrestaurant
Weet je, zegt de volle lipvis,
waarom de vissers mij altijd laten gaan?…
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 Midden op de vliering
Heeft men een kleine ruimte afgeschoten,
Haar kamer genoemd;
Verschoten doeken dienen voor versiering,
De wapperende deur kan niet gesloten
En het behang is grof gebloemd.…
waar vogels spinnen eten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
654 ga mee wandelen
de hei met honden
paadjes wild gegroeid
met geur behangen
bloemenkleuren roze
wit in groen gedekt
het gele zand dat rult
stappen met gedachten vult
ga mee rennen
door het bos en langs de wei
kijk hoe bomen vreemd
hun takken spreiden
om botsen te vermijden
hollen door het tere groen
waar vogels spinnen eten
eekhoorns…
IJdelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
335 Ze bouwt een huis van glanzend zelfvertoon,
met woorden als behang van groot vertoon,
doch in de muren schuilt de stille vrees
dat iemand haar doorziet, haar spiegel leest.
Zijn schoenen klinken luid op marmervloer,
de manager met zijn vergulde stem.…
toegang
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
901 de wilde pruimenboom
links een exotische berenklauw
met daaronder in de sloot de gele lis
pal tegenover de scheutige rietsigaar
die nog peinst wat bloeien is
een treurwilg troont er boven uit
een berk kijkt over zijn schouder
gedekt door een abeel en een populier
vraag me af wie woont er nu eigenlijk hier
en rechts mijn bloemenhek behangen…
Mijn Lief
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
1.431 ze staat te wuiven tussen bloemen
op de geurende glooiende alpenwei
ze is om daar en nu hevig te zoenen
maar helaas het is nog niet voor mij
ze schreeuwt van boven op de berg
in kreetgeluid dwars door mijn merg
kom red mij schone ridder mijn
en ik beloof u gij zijt mijn
ze zit verscholen in een kelder
weggeplakt achter het stoffige behang…
Blikken
netgedicht
4.7 met 44 stemmen
1.952 haalt ze die nou toch vandaan
Ze heeft verdriet de pijn vloeit uit haar ogen
Ik raak terstond vol mededogen
En dep de tranen van haar wang
En mijn liefde blijft beslist haar leven lang
Zoveel gezichten waar de zon gaat schijnen
Of wolken uit haar pupillen golven
Waar aardse diepte in is te lezen
Of waar ze de hemel projecteert op het behang…
KEER JE OM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 heb je weggestopt
ze komen terug, zoals een rups ontpopt
nee, die gaat niet dood in een cocon geweven
want daar krijgt het voedsel en blijft leven
waarheid en berouw smoort wat schuld is en het kwaad
Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat
's-Ochtends denk ik aan de rode kleur op je wang
mijn huis is versierd met bloemen op behang…
Slechte stoelgang
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.379 achterwerk mijn zitting plette
Het kleine joch van dit stel kon amper lopend al klimmen
sjorde me aan mijn latten naar kasten waar hij vermoedde
zoet verborgen schatten, een echte doerak, die meestal
een bestijging moest bekopen met een stevige val
of onverrichter zaken op mij rond stampte van woede
Verjaardagenlang ben ik met vlaggetjes behangen…
MATTEN VLECHTEN
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.803 Het bedje ligt in diepe scheur
Van grijzig muurtje, bij de deur,
Behangen met gordijntjes.
Daarin te slapen, zijn gekromd,
Totdat de nieuw morgen komt,
Twee oude mensenlijntjes.…
Rousillon en Provence.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.278 Behangen met foto, filmcamera's en verrekijkers
staan tientallen mensen hun nekken te verrekken en
driftig hun camera’s te molesteren opdat
ze het beste plaatje kunnen schieten vanaf
de eeuwenoude stadsmuren en wallen
waar een vader een moeder vasthoudt opdat ze
niet naar beneden kan vallen.…
Ondeugende jongens limericks
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.842 Er was eens een jongen uit Bangkok
Die thuis van de muur het behang trok.
Zijn moeder was kwaad
Maar hij sprak kordaat:
“ ’t Gebeurt als ik stoned door de gang sjok!”
Er was eens een jongen uit Bangkok
Die steeds aan zijn pik veel te lang trok.
Ook trok hij met gemak
Wel een uur aan zijn zak;
Die ziet er nu uit als een hangklok.…
VREDE
gedicht
3.3 met 7 stemmen
40.286 doch het versgebraden kind,
vuurwerk wordend, is het niet
wat ik vreselijk, vreselijk vind:
het is de eeuw dat niets geschiedt,
nadat eensklaps, midden door een huis,
een toren is komen te staan van vuil,
lang vergeten keldermodder,
snel onbruikbaar wordend huisraad,
bloedrode vlammen van vlammend
rood bloed, de lucht eromheen behangen
met…
ach liefje wat blief je
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.709 nu een nog stuk aan
nee, we gooien het verscheurde in de goot
en lopen door de neonetalagelampenlaan
wie stopt er nog sokken in een tijd
van twee auto's voor de deur
wie stopt er met mokken
als we verdwalen in onze voorkeur
ach liefje wat blief je
een geparfumeerd briefje
of een speels geriefje,
mijn harte diefje
ik verf het behang…
geen lief, geen hoop, geen eiland meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 onze smart
de nacht trekt purperrood aan ons voorbij op golven van extase
het water met het zand en jij met mij verenigd in orgastisch vloedend tij
vrijen wij aan elkaar geklonken tot aan de avond van de tweede dag
waar traag bewegende - leisteen grijze luchten onheil spreken
het waait en donkert - wolken trekken samen
en zwangerzwaar behangen…
het meisje dat ie nooit vergeet
poëzie
3.2 met 13 stemmen
3.071 Wanneer zijn ouders bij 'm kwamen
Twee brave mensen van 't land,
Dan ging ze verven en behangen
Dan was zijn rommeltje aan kant.
Terwijl zijn oudjes zich verbaasden
Dat alles zo in orde was,
Zat zij maar stiekem in de keuken
En deed of ze de dienstmeid was.…
Jo Hollander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 kent mijn naam nog
En het eten van dagen heeft mijn naam verteerd
Ik heb geleerd mijn dag kent vele nachten
En in deze oceaan van mensen
Wil ik niet als gewonde worden gevonden
Ze herkennen mij niet, niet mijn ogen
In het ovaal van mijn gelaat gebogen
Om een verlangen in mij geboren te zien
Als een silhouet die muren van de straten wil behangen…
Taal-rijm
poëzie
3.9 met 20 stemmen
5.180 Och, als je 't maar weet, is 't gemak'lijk genoeg,
joeg nooit bij 't behang naar een muisje dat knoeg.
En als je in vervelend gezelschap haast sliep,
heeft niemand gemerkt, dat je heimelijk giep.
Ik denk ook niet, dat je vaak hebt gezocht
naar een post in je boek, die verkeerd was gebocht.…
Requiem voor Thisbé
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Ik dank u voor de cel waarin u mij nu laat,
waar ik nu elke muur zorgvuldig van behang
met zinnenbeelden die ik uit de dromen vang,
die komen vlak voordat mijn geest ’s nachts slapen gaat.…
Elk halfjaar weer.
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.523 En zonder een snoeprol op zijn behang
Met een Germaans kind op de poster al etend een rode appel.
Het was gruwel en martel.
Groene zeep en gespartel.
Het rook er naar Niels Bohr en naar chloor.
Ik geloof wel een lieve man die Niels Bohr.
Arm kind.
Onder hangende haken en sloten.
En ver weg mijn moeder aan de thee.…
DE MOLEN
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.972 En deze vier armen in hun werken,
deze grijsfulpene vleermuisvlerken
de spichtige, zij worden behangen
met zilveren spinsels, de vleugels vangen
de vlossige zij, het lange lint,
de wimpels strakstaand in de wind,
het vlottende rag, het drijvend vlies,
de pluizen alle zonder verlies,
elk vlokje, iedere zwerveling
gezogen in de werveling,
het…