635 resultaten.
Zee
hartenkreet
4.5 met 49 stemmen
2.374 Op een verlaten strand,
zittend in het witte zand,
sla ik jou mijmerend gade
en aanschouw je eindeloze parade
van golvende patronen
waarin je geheimen wonen.
Bij jou kan ik in vertrouwen
mijn diepste gedachten ontvouwen.…
koningin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
508 dwars over land, in gratie, mooier dan de bloemen
die zo onderdanig kleine tronen boden
ze bleef maar dwalen
haar kleine voeten raakten slechts de zoetste grond, verfijnd
geurig
langs kleuren en de schaduwen van vogels
vloog ze, als een ademtocht vol leven
en heel even
gaf ze ons een glimlach, want heel even bleef ze,
als een mijmering…
duizendmaal duizendblad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 elk gevouwen bloempje draagt een zomerdag
de blaadjes torsen reeds de koelte van het najaar
mijmerend rond september
frisser zelfs,
nu vogels kelen smeren met zongerijpte bessen
een delirium vol zoet geluk, dronken vreugde
en zot
door dwarrelwind
in waaibomenhout, heen en weer
geworpen door een nawee die nog voorjaar weet
de bermen…
Verveling?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 herinneringen, doemen de
schimmen op van het verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en op
een mistige winterdag, verlaat
ik mij op de dromenmaker die
ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘
langs versteende gletsjers, om
uiteindelijk op het gladde ijs en
door het doolhof van mijmeringen…
De kade
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Mijmerend op een zomeravond
met als decor een oranje gloed
en mijn muze als geestverwant.
Nergens anders is zij daar weer
op het toneel in het blauwe uur
als een oprecht mens in dit theater.
Geen pleziervaartuig aan de kade
om de gebroken stilte te accentueren
dat geen enkel jacht hier is gestrand.…
Mookerhei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 ‘k Loop mijmerend wat voor me heen te praten
tegen de sterren en een sikkel maan;
de Melkweg is de hemel aan ‘t bestraten
en Venus heeft haar bruidstoiletje aan.
Het Universum lijkt wel stil te staan,
maar let ik op, verandert er toch iets:
Zo af en toe zie ik een kunstmaan gaan;
hij komt uit ‘t donker en verdwijnt in ‘t niets.…
Volle Maan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Wanneer mensen mijmeren over
Het menselijk bestaan, ontstaat een
Nieuw denken met een eigen gezicht.
Volle maan, zijn volle omvang trekt
Aan de aarde met volle kracht.
Wanneer de wolven huilen en de
Uilen onderwijzen, wordt de mens met
Ontzag tot het mens zijn teruggebracht.…
IN ALLES ZIT LIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 in
de deining van de zee
de geuren van de lucht
de warmte van de zomer
de geborgenheid van een gehucht
de mijmeringen van een dromer
in
een gesprek van vader tot zoon
die van een baas tot z’n knecht
het alledaagse zo niks bijzonders gewoon
de genegenheid tussen mens en dier
wat onwerkelijk lijkt maar toch zo echt
in
jouw bemoedigende…
eindeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
816 ‘t kind mijmerend over vage verten
daar achter de rode zonsondergang
het einde van zijn eigen wereld
die draait in een beperkt heelal
kennis maakt de einder onbereikbaar
lichtjaren reizen door ’t universum
door sterrenstelsels zwarte gaten
oneindigheid door ons geschapen
ik droomde over mijn geliefde doden
visioenen in hemels licht en…
Weer valt het duister
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.954 Weer valt het duister tussen de huizen,
hier en daar brandt al wel licht
maar velen zitten nog even te mijmeren en
voelen de hunkering naar warmte en zin.
Waar bleven de uren van vandaag,
de gesprekken, de aankopen, het eten,
de drank en de dorst, de zoektocht naar
begrip en aandacht, naar vervulling?…
wereldmuziek
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
789 evenals de zee, die bulderend haar achtergrond verliet
schuimspattend tussen laarzen viel
witter langs de dam zich terugtrok
om het water vrij te geven, dat verloren
over keien liep
het orgel ving aan
loeide kracht naar alle windstreken, harder
waar de zachte mijmering van enkelingen
slechts nog zwakke tonen riep…
tussen nu en nooit
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.356 achter je ligt
in het verhaal waar namen nooit kloppen
deur open en deur dicht
herinneringen vervliegen
als stof
in de lucht
waar het licht verdwijnt zonder spoor
daar vindt men zichzelf ooit
terug in linnen verwikkeld bergafwaarts
zonder vaart te minderen in de herinnering
van stof
aan voetstappen
je zei het al veel
eerder in een mijmering…
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 (Een dichterlijke impressie van een meesterschilder)
Kruislings kleuren de lelies
luchtig op het stille water
De zon, het oog van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske…
Spontaan taal, zonder modelcontracten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
440 De verdediging van die vrijheid van mijmeren
vol van al die nachten laat ik zelf aan een ieder.
Anders moeten omgaan met overgaan blijft
de eeuwige vraag. Hier heb je en daar laat jij
ja wat, ik trek de polder in, glunder opnieuw.…
op de kwelder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 zoals ik struin langs
oester en blikken fanta
hangt mijn geest reeds
aan het verderf van moed
te zwieren gelijk die witte
reiger die me beziet vanaf
de rijsdam tot aan de in verval
geraakte steiger
het is de overvloed die het lijden
voedt met een onleesbare handschrift
wiens tekst mijn mijmering in
zwartgallige woorden in herinnering…
In liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 zwevende vlucht, zo wil ik
onze innige liefde beschrijven
in liefde
die meegaat met het deinen van de zee
in liefde die
in de ochtend de zon begroet
zo zal ik steeds beweren
om de onrust te bezweren
hoog in de lucht in vogelvlucht
om het land te overzien
het leed te overstijgen
in stilte en zonder beweegreden
alleen met mijn mijmeren…
Loop van gedachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
136 Mijmerend aan oevers
tussen ruisend gekrookt riet
turend naar kabbelende golfjes
denk ik; “Ach,
bestond al dat water
uit kabbelende woordenstroom
begeleid door muziek
van ruisend riet.”…
Hij las mijn liederen van smart en rouw
poëzie
3.3 met 15 stemmen
3.094 .'
En dit herdenkend heeft mijn hart gepoosd
Van zijn staag leed, van zijn wroegend gekwel,
En mijmerend zing ik dit lied ervan.…
gedachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.016 Eenzaam mijmerend wandel ik door de stad
duistere gedachten houden me gegijzeld
Ik loop als in trance langs winkelstraten
niet eens beseffend wat ik tegenkom
niet realiserend waar ik ben
ik hoor ook geen geluiden meer
er is alleen die onophoudelijke gedachtenstroom
die zich meester maakt van mijn hoofd
en mijn hele denken controleert.…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 brak en sleep
keerde de stenen terwijl
algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo ver onder mij - o grimmig gerucht-
stapelden getijden zich op, verzwegen
het vormloos brok, aaneengeregen-
beklijfde als lucht-kasteel
overspoelde de mijmering…
Wat had ik dan verwacht…
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
573 het was
tijdens het avondgesprek
de woorden vol gevoel
van een mens die in verlorenheid
zich ijvert naar een doel
hoe kunnen gedachten
tot spinsels, muizenissen
in het hoofd geraken
wat flauwtjes zelfs
ervaar ik de liederen
waarin de vogels nu ontwaken
maar och, wat had ik dan verwacht
dat dingen kunnen veranderen
na een mijmerende…
Enkel muizenissen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
637 klokken luiden de avond in
een ekster tettert een lied
schemerschimmige klanken
cirkelen als een notenslinger
bereiken de leeglopende straten
een enkeling doolt daar verlaten
net als ik…
in diepe gedachten
leid ik mezelf naar het plein
ik wil mijmeren bij de lichtbron
gewoon wat zitten peinzen
op de koele steencirkel
rond de fonkelfontein…
VERGANE EER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Eens verzonnen mijmerende boeren
's avonds, na de winterse arbeidsdag,
nieuwe verhalen om stilte te roeren.
Beklemmende huivering, verlichte lach
konden verbeelding broederlijk omsnoeren.
Deze vertellers kennen? Wat nooit mag...…
Droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
618 Achter de schaduw van de zon
mijmeren mijn dromen
verlicht door jouw glinsterende ogen.
Op mijn nachtkastje verlicht
blijven jouw woorden duurzaam
in een envelop voor de ochtendgloren.…
Vandaag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
830 Ik vreet mij vol obesitas
en mijmer hoe het vroeger was
in armoe groot geworden.…
Dagdromen over het blauwere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Zouden ze er ook dialecten of het Fries verstaan
ijsbloemen kennen, de Elfstedentocht,
of die optrekkende mist, geen idee ik mijmer.…
menselijke trekjes
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
434 uit een klomp klei geboren
met grote oren
vrouw uit Afrika
denkt vaak aan haar droeve reis
uit hout gesneden
meisje met duiven
droomt al jaren voor zich uit
in de vensterbank
gordijnen hangen
mogen zelden gaan liggen
slechts drie keer per jaar
vogel op de steen
kijkt alleen maar naar buiten
komt niet van zijn plaats
de mijmeringen…
Kamille in mijn hoofd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
185 hard en oud is
waar de haarden altijd branden
marmotten hun neus opsteken
bij bejaarden die daar zitten
te picknicken en te schilderen
de kruipbrem en de ronde tafel
voorbij de kamillevelden
op de terp achter de heiwallen
en de varenhagen in het smaldal
die daar nog steeds wuiven op de helmen
van verdronken ijzeren soldaten
mijmer…
TEHUIS VINDEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
230 De tekenstift danst talloze uren
op verlangend papier, ontvangt mijmering
uit ver gebied of eigen omgeving,
voelt in zich helpende én kwade vuren.
Tom Poes' en heer Bommels avonturen
mogen elke hen gewijde tekening
vol wijs gebeuren en toverschepping
naar het rijk der wonderverhalen sturen.…
Bevlieging
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.565 Ik mijmer, Christus is als een afgebakende vangst,
Die de achtervolgers blootlegt en laat hen laven -
Maar merkt Hij dat alles maar mag, bangst
Onderkent hij en vlucht zoals alleen alle braven.…