Alle inzendingen over stijgt

573 resultaten.

Sorteren op:

Woord en wereld

gedicht
2.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 7.374
Terwijl de maan stijgt, ijlend door de korte tijd komt klank, al dadelijk geprangd in een cadans, van steeds herhaalde steeds veranderende dwang, verzwonden zaak en naam, beeld en gedachtengang.…

De mens

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Zijn aanzien stijgt in top - zijn wens blijft onvoldaan; Zijn roem, luidklinkend, heeft zijn eerzucht niet bevredigd; Hij hijgt naar zinvermaak - de wellust lacht hem aan ... En met een enkle teug heeft hij de kelk geledigd.…
Hajo Spandaw18 augustus 2011Lees meer >

Morgen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.777
O Vogelstem die zingend trilt, En stijgt, en schalt ons boven 't hoofd, Hoe zijt gij mij gelijk, zo wild, Zo gans uzelf, zo onverdoofd.…

Terminaal

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.078
We weten het, we voelen het waarachtig aan, horen de gierende rukwinden om ons heen, zien het leven dat komt, de doden die gaan zoals de zee stijgt en daalt in monotone regelmaat.…

Levend lichtspel?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.306
Het ontzwemt de diepte, stijgt naar het licht, nog verblind door slaap in een hulpeloze verdediging, de verwachting die de wereld raakt. De glans zo diep alsof de zon het schiep, blinken voorspellende ogen, waarin de wereld al op voorhand is gewogen, een zuiverheid die over eigen sterren waakt.…
Pama26 april 2013Lees meer >

Rust

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.267
En achter 't groen der wijde tarwelanden Staan blanke hoeven in de donkre hoven Omtogen door een zachte schemering; Maar schoner dan al 't schone op aarde, branden Hoog de eerste sterren; maar nòg schoner boven Al 't zichtb're stijgt mijn blijde mijmering.…

Verlangen.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.077
- In de nachtlijke stilt' van mijn dromen Stijgt mijn ziel met de ziedende baar. Doch al rijze ook mijn zwellend verlangen, Als de wellende golven der zee, En al stapele ik zangen op zangen, Ik bestijg er mijn hemel niet mee!…
Helene Swarth19 september 2016Lees meer >

Blijde Mijmering

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.089
En achter 't groen der wijde tarwelanden Staan blanke hoeven in de donkre hoven Omtogen door een zachte schemering; Maar schoner dan al 't schone op aarde, branden Hóóg de eerste starren; maar nòg schoner boven Al 't zichtb're stijgt mijn blijde mijmering.…

Ontwaken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Telkens opnieuw breekt de ochtend de nacht, als een eierschaal rond de aarde barst het ochtengloren waaruit het geel als een ronde bol aan de horizon stijgt, de lucht vult met heldere lichtkleuren. Laag per laag ontmantelt ze haar wereld van het donker nacht gebeuren en laat leven weer geboren worden.…
Katty7 februari 2020Lees meer >

De zon is fel

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 199
Vanzelfsprekend laat zij ons de zin van alles zien zo wij kunnen dromen van Olympus én de Helikon zelfs al stijgt de temperatuur nog een graad of tien…
Stoker19 juni 2026Lees meer >

Momijigari

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 22
De geur van vochtige aarde stijgt op uit donker bladerdek dat zich langzaam overgeeft aan de grond, terwijl een roodborst zich zacht voegt in wat verdwijnt en blijft ademen.…
CB11 november 2026Lees meer >

Een Friese stempelaar

gedicht
3.7 met 86 stemmen aantal keer bekeken 26.936
'Waarom', zo vraag ik, wijl het water stijgt, 'Hebt gij vanmorgen reeds de tocht bedreigd?' Glimlachend antwoordt hij: 'Geen bedreiging was 't, Waarvoor uw rijder vlood.…
P. de Weerd6 december 2021Lees meer >

Nationale hymne

netgedicht
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.235
In de bus van Bussum naar Baarn stijgt de klese naar wemelgloed. Hucht de blaar zwart in wollerskam, en de keers als licht blokkersgang: dan huus het verkel in dieproze ham, gist de dilf in eeuwenoud gezang.…

echt leven slechts voor even?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
in grote steden volle straten pleinen hete sferen dragen zware dampen vrije mannen meiden massa’s deinen zwoel taps hun gezucht bij 't slampen genot in drift drijft begeerlijk lonken jonge blommen zoeken in rust’loos dwalen lijven ogen neuzen monden om te bepalen zonder knel hun keus diep in splonken ziet het water stijgt ze tot de lippen…

de Symfonie van Jacob Slorp

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.268
gesteund door bier en ouwe klare de Symfonie van Jacob Slorp na tien volle en vijf halve noten onderbreekt men de geschreven muziek om op te staan met de hele kliek en wordt de alcohol snel ingegoten halverwege het schone andante raken de gemoederen verhit de dirigent heeft zijn kunstgebit tijdens zijn tiende borrel ingeslikt een gejuich stijgt…

Wereldvrede is.....

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 727
Het dodental stijgt Arabieren Palestijnen Joden land geen land water vruchtbaarheid besterft elkander liefde geen liefde een stem die roept twijgt takken om ons heen gevleugeld en bebroed een regenwolk een wonderwolk exotische verfrissing er scharen mensen om ons heen stemgedrag afgezworen vruchten vallen af gerijpt lang volrijp en…

Stilte en Rust

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Niemand geeft een antwoord hoe hij ook vraagt Hij ziet alleen maar chaos om zich heen Hij schudt zijn hoofd en strekt zijn vleugels Niemand die hem ziet, in stilte stijgt hij op…

Symbolische misère

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
Verheven verhoogde trilling: de ontspanning stijgt. Een stilte uit vervlogen tijden, uit het pleistoceen nog zo sereen, alsof entree, een wittig wormgat, een dimensie-poort zich wringt door aardse zware luchten heen en om een doorgang verzoekt, verlangend naar ons hart.…

Eén mooie glimlach... .

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
Het optreden van deze vrouw stijgt ver boven alle prestaties uit... zij wist vaak in stille eenzaamheid haar compleet eigen doel te realiseren. Ik voel zéér sterke waardering voor personen die als een ster alles ontstijgen. In de verschijning van deze inzet en het werk komt geen verdwijning meer voor!…
Petra Hermans25 november 2013Lees meer >

Aloëtte

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.279
O geen aards hart, met smart besmet, Stijgt in zó steile vlucht Te zingen voor de troon van God...! Wij horen 't zwijgend aan...: En vat gij niet de zin, mijn hart? Eéns zult ook gij verstaan!'…

Ik kan 't mij niet verklaren... àl 't verlangen

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.330
Verlangen stijgt naar 't lichten, dat hóóg riep!... Hoor, hoe verlangen stijgend lacht, héél luide... Al wete ik niet, wàt of die roep beduide, 'k Hoor een triomfkreet in die gouden lach! O! nieuwe Lente, o nieuwe harte-Meie, Dàt weet ik, dat 'k uw wijding benedije, En juichend groet de nieuwe, heilge dag!…

Nacht gebrek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Er stapelt ballast op in verschillende compartimenten Het drukt de slapen haast naar buiten Roest aan de fundamenten De luiken willen maar niet sluiten Zelfs in het duister, helder door de nacht Doktoren mengen zich in het gefluister De kennis stijgt boven het hoofd, niet buitenkennis zoals verwacht Ernstig verdoofd, niets looft, dromen waar…
D.R. Korthof7 september 2017Lees meer >

schril contrast

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land Met langs verre horizon de boerderijen Waar langs paden populieren staan in rijen En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw Het veld des morgens bedekt met parelend dauw Vanaf het water stijgt reeds vroeg…

Dagpauwoog

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Zie hoe ze stijgt naar hemelwaartse rangen de dartel fladderende dagpauwoog haar stippen vurig brandend van verlangen met rode tinten in de hemelboog om dan te dalen en zacht neer te strijken op hoofd en huid van vreemde kostgangers van onze lieve heer die pelgrimerend de torens van de kathedraal beklimmen waar ooit kapittels en kanunniken…
Maxim1 september 2024Lees meer >

MIJN AL

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 629
immens hoge spar sper ik effe met mijn eigen geleefde leven laat ik de hoogte-, diepte-, pijn- en fijn-punten van mijn zaligheden en (on)zekerheden helemaal los laat ze, laat het bezinken, inklinken mijn ziel neemt nu een hoge vlucht maar raakt niet meer gewond, verwond langs de stam met vele kale takken en diverse levens-ongemakken, doch stijgt…

De Orpheusspotvogel

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Uit het bladerdak stijgt een toon op die niet vraagt om aandacht maar mij toch vindt, een dunne klankdraad die zich hecht aan de rand van mijn bewustzijn en daar een oude herinnering losmaakt.…
CB25 mei 2026Lees meer >

Schaduw van het lot

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 198
Een vage rebel, miskend en zonder glans, dwaalt door de nacht waarin de liefde zwijgt; terwijl het duister naar de hemel stijgt, verliezen schimmen zich in een bange dans. De purperen wijn trilt in de broze glazen, ik voel hoe wankel deze wereld staat; maar diep geworteld, wars van alle haat, vindt mijn voet rust waar zwarte aarde raast.…

rommelig

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.172
is soms een zootje Alles piept en kraakt Cd’s liggen in de kamer Tekstboeken liggen uit elkaar Omdat ik graag mag prutsen Ik ben een ploeteraar Rommelig is mijn hoofd Te veel dingen tegelijk Ik ben snel onder invloed Welke kant ik ook uitkijk Soms wil ik vergeten Maar ik onthoud zoveel Dat maakt het leven rommelig Het stijgt…

Zeewaarts

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 700
gesmeten Fluistert zachtjes dat ik beter hoor te weten Lange tijd in dienst van een ander Hoe ouder des te meer ik verander Stommiteiten, al ben ik schrander Ik die als een rivier tot aan de zee meander De onterechte woede in mijn interpretatie Het voedt het wantrouwen in elke vorm van een relatie Het valt te lezen tussen elke spatie Stijgt…

Lofzang

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 758
Dat lacht en zegt: wat je ook doet - van vers tot vers te gaan - 't maakt elk gezang hier goed, zolang je stil blijft staan totdat een zachte klank begint omhoog te klimmen in de wind, een lofzang dat ten hemel stijgt die de Schepper niet gauw krijgt.…