Alle inzendingen over stilte, nacht

21825 resultaten.

Sorteren op:

Wanneer vleugels terugkeren

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
Vleugels keren zacht naar het nest vol licht en rust stilte draagt hen mee Hun sierlijke vlucht opent de weidse lucht als een adem, een boog van wind, van ruimte, van verlangen, elk vloeiend ritme een echo van vrijheid die zachtjes terugkeert naar zichzelf.…
CB18 november 2025Lees meer >

Waar het wonder klein blijft

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 471
Roodborstje op tak winterlucht houdt even stil een klein wonder kijkt De zilverwitte nevel van een vroege decembermorgen sluipt traag tussen de bomen en legt een dunne stilte over alles heen — zo breekbaar dat ik bijna bang ben te ademen.…
CB6 december 2025Lees meer >

Ergens hier ver vandaan

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
Elke golf tegen de rotsen echoot verlangen - stilte bewaard als een schelp tegen het hart, tikkend op herinnering. Ik wandel de grens van zand en zee, waar de horizon ademt als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.…
CB19 december 2025Lees meer >

De rust van heilige stilte

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 498
Gouden licht breekt stil glans danst op eeuwenoud hout zachte wierook zweeft Even stilstaan bij wat hier is, zonder uitleg te zoeken of richting te geven, in een ruimte die mij niet aankijkt maar wel ontvangt, waar stilte niet leeg is maar dragend aanwezig blijft.…
CB9 januari 2026Lees meer >

Coma

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 383
De stilte neemt het over waar woorden hun recht verliezen. Er was woede. Er was afstand. Maar nooit de intentie om je pijn te doen. En toch blijft de vraag zich herhalen als adem tegen glas: Dokter, denk je dat hij het haalt? Mijn gedachten ontsporen. Wat ik gaf. Wat ik liet liggen.…
Nathan10 januari 2026Lees meer >

In het Oog van de Storm

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 369
De stilte is scherp, bijna tastbaar. Ik laat mij dragen, zoals water zich zonder verzet naar de zee laat voeren. Alles hier voelt veilig, kleurloos en helder tegelijk. Het geraas verstomt, alsof de wereld haar adem inhoudt. Maar aan de rand van deze stilte beweegt al iets.…

Ik draag je in gedachten mee

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 707
Buiten raast de storm binnen weef ik jouw stilte veilig in mijn geest De wereld dondert soms te hard voorbij, een storm van kleuren, geuren en geluid. Ik sluit mijn vermoeide ogen om rust te vinden, terwijl je wezen zachtjes in mij landt.…
CB17 januari 2026Lees meer >

Wortels en vleugels - vier natuurhaiku’s

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 393
Wortels diep in rust vleugels openen naar licht stilte draagt mij zacht Zacht rijst de zon op adem van de aarde stroomt vleugels vinden rust Wind streelt mijn gezicht bladeren fluisteren zacht vrij, maar stevig staat Hemel vol adem wolkjes dansen in de zon hart vindt thuis in lucht…
CB21 januari 2026Lees meer >

Geluk

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 333
Ik stap uit, sluit de deur met een zware klap en zak in de stilte als in een diep bed. Het is niet weg. Het is er nooit gekomen.…
Nathan3 februari 2026Lees meer >

Zelfbehoud

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 297
De blauwe vlam likt langs de pan. Het vlees slaat zwart uit. Roet trekt in de kamer. De stem stopt niet. Hij drukt op de schakelaar in de gang. Een vonk. Een droge knal. Metaal zonder verbaal. Hij kijkt naar de kapotte knop alsof licht een kwestie van geduld is. Alsof systemen zichzelf herstellen wanneer je lang genoeg wacht. Op de…
Nathan4 februari 2026Lees meer >

Wachten op de rimpel

netgedicht
1.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 465
Zijn fijngevoelige, ontvankelijke blik weeft stilte uit lucht en beweging, en vangt de fluistering van riet en insect. Wat voor een ander slechts een schaduw blijft, wordt voor hem een teken van leven. In het beeld van zijn grijze veren draagt hij de rust van water, wind en wolken, en bewaart hij wat tijd te snel voorbij laat gaan.…
CB16 februari 2026Lees meer >

Canon in D

netgedicht
2.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 755
Stille stroom glijdt zacht noten fluisteren in de wind hart ademt mee…
CB18 februari 2026Lees meer >

De spiegeling van de ziel

netgedicht
2.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 578
In deze open stilte word ik opnieuw transparant, niet langer overspoeld, maar simpelweg verbonden. De weerspiegeling toont wat ik helemaal was vergeten: dat ik zelf de kalmte ben, diep onder de stroom.…
CB20 februari 2026Lees meer >

Dak

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
Het is tijd dat we praten. De kamer is leeg, de geheimen opgebruikt. Vergeef me de vraag, maar veeg de tranen weg— ze breken het zicht op wat komt. Soms wil ik de tijd stilzetten, de val verzachten nog voor de grond bestaat. Een gedachte op een rand van zink. Zwaartekracht onderhandelt niet. Ik zat op het dak en zag de dag sterven…
Nathan20 februari 2026Lees meer >

Wervelwind

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 298
De wekker gaat. Hij ligt al wakker. Het raam in de keuken slaat open. Wind trekt door het huis, laat kastdeuren klappen, tilt stof op uit hoeken waar niemand meer kwam. Op het nachtkastje licht het scherm op. Hij kijkt tot het donker wordt. In de straat scheurt een vuilniszak open. Papier rolt over het asfalt alsof iets probeert te…
Nathan21 februari 2026Lees meer >

Legitiem einde

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 289
De stilte houdt wat overblijft. Aan mijn bos hangt de sleutelhanger die je me gaf. Een sleutel zonder deur. In de lade ligt een trui die nog ruikt naar wie je was. Onder het kussen: een armband, een zilveren cirkel zonder pols. Kleine voorwerpen die niet weten dat ze te laat zijn. De autorit was stil. Geen muziek.…
Nathan26 februari 2026Lees meer >

Slaap

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 308
Zing. Mijn stem kraakt bij elke letter. De lamp boven het bed flikkert, het blijft toch branden. Mijn schoenen nog aan. Veters half los. Op het nachtkastje een glas water dat ik niet aanraak. De klok knipt minuten kapot. Ik draai haar met het gezicht naar de muur. Zing. Niet luid. Gewoon genoeg om het tikken te breken. De gang…
Nathan2 maart 2026Lees meer >

Stukje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 334
Ik laat je, een stukje van me nemen, een fluistering van mijn hart, een trilling in je hand. Moge jij daarin de rust ontdekken, die ik zelf zo vaak mis. Toch vrees ik stil, een dag zonder jou, een leven naast het jouwe, waar ik slechts, een verre schaduw blijf.…
Nathan3 maart 2026Lees meer >

Altijd aanwezig

netgedicht
2.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 356
Stil water ademt mijn aandacht wordt weer lichter ik kom langzaam aan Hoe ik aanwezig word in het moment, alsof de open lucht mij voorzichtig uitnodigt om te vertragen, en elke adem een dunne draad spant tussen mijn binnen en wat zachtjes beweegt. In mij beweegt een stille gevoeligheid die elke nuance opvangt - het verschuiven van licht…
CB1 april 2026Lees meer >

Wat blijft in het voorbijgaan

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 491
Wolken drijven weg langs de stille hemelrand wind zonder gewicht Wolken glijden voorbij als zachte gedachten, licht in hun beweging, open in hun stilte. Ik voel hoe mijn binnenwereld meeschuift, zonder iets te moeten vasthouden. Soms hangen ze laag, bijna tastbaar, een zachte herinnering aan kwetsbaarheid.…
CB3 april 2026Lees meer >

Samenleven

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 405
Steen in de ochtend kleine planten zonder naam stilte in de lucht In de zachte ruimte tussen ons in waar mijn aandacht zich opent zonder haast voel ik hoe je aanwezigheid mijn binnen raakt en iets in mij herkent dat al lang wilde ademen.…
CB6 april 2026Lees meer >

Ochtendschemering

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 363
Wanneer het leven opnieuw op gang komt, nemen geluiden en lichten hun plaats weer in; de stilte laat mij los en fluistert dat ik mag gaan, wetend dat deze plek mij telkens weer zal ontvangen.…
CB8 april 2026Lees meer >

Waar het geel mij leest

netgedicht
2.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 451
Golvend veld van geel lentelicht raakt de aarde warmte in de lucht Hoe een lichte beweging van koolzaad mij uitnodigt om trager te worden, alsof elke stengel een fluistering in zich houdt die ik pas hoor als ik stil genoeg ben om haar te ontvangen. Het veld wiegelt als een lichaam dat mij herkent, een zachte golf die mijn binnen streelt…
CB12 april 2026Lees meer >

Tijdgenot

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 733
En in die helderheid ontstaat genot waar ik blijf, gedragen door stilte.…
CB17 april 2026Lees meer >

Natuurwijsheid

netgedicht
1.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 592
Ochtenddauw op blad stille adem in de rust aarde spreekt tot mij In het vroege licht ontwaakt de aarde, elke grasspriet draagt een stille boodschap. Mijn broze huid luistert naar wat vormloos is, een trilling van zachtheid. Langs het water beweegt wind als een oude gids, niet sprekend maar wijzend in rimpeling en rust. Mijn adem vindt…
CB20 april 2026Lees meer >

Hart voor Aarde

netgedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 444
Nog groene sprinkhaan op open paardenbloem zacht de wind houdt zich stil Ochtend komt aan in stilte die nog ademt, licht dat zich uitspreidt over zachte grond, alles lijkt even te wachten zonder haast, alsof de wereld zichzelf weer wil voelen.…
CB22 april 2026Lees meer >

Lichtpuntje

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 320
In diepe duisternis een vonk van hoop die blijft branden stil in de nacht In diepe duisternis gloeit een vonkje van hoop, niet bereid te verdwijnen. Het blijft aanwezig onder wat zwaar op mij drukt. Ik voel hoe het tegen de nacht in blijft branden.…
CB24 april 2026Lees meer >

De zon zegt zo veel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 150
De zon zegt zo veel, maar de maan verspreidt een licht -- dat naar je luistert.…
Zywa30 april 2026Lees meer >

Late merelzang

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
Merel op tak avondlicht op stille daken wind in de lucht Hoe de hemel al zachter hangt tussen de daken, doffer licht ligt over ramen zonder glans. Dan gaat zijn zang daar doorheen als iets kleins dat alles verschuift wat stil wordt. Hij zit hoog in het groen, herkenbaar als een donkere vorm die rust op takken die niet bewegen. Zijn stem…
CB6 mei 2026Lees meer >

Tiedesyndroom

netgedicht
3.5 met 101 stemmen aantal keer bekeken 1.992
Ik zit in een kamer vol met mensen, ken er geen één — die tegenover doet denken aan Dahmer Ligt het aan mij, ligt het aan die, ligt het aan mijn brein? Ik durf niet te praten, mijn mond zit dichtgelijmd. Ik weet dat ze me haten, ook als ik ze slijm Ligt het aan mij, ligt het aan die, ligt het aan mijn brein — ligt het aan mij?…
Fokke11 mei 2026Lees meer >