7969 resultaten.
Herrijzenis
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.310 Dan blijkt na een te gul vertrouwen
en een vriendelijk begrip
de respons zich te ontvouwen
tot een loze egotrip;
die ander snijdt dan zeer subtiel
een nieuwe kerf in je ziel.…
November
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
722 November kent geen genade
alle zielen sterven zich dood.…
Domweg gelukkig, in de liefde
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
4.306 Een kennismaking via internet of krant
Een zoen en dan afscheid in de regen
Geef mij de wulpse, woeste wegen
Waarlangs ik mijn hart aan jou heb verpand
Mijn hele ziel en zaligheid in brand
Het groot geluk, ik heb jou gekregen
Alles is veel, voor wie niet veel verwacht
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het opeens mijn hart doorkliefde…
Droom vergeten horizon
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.531 En je weet, donderwolk
we horen jouw stem nog
tijdens nagelbijten van tijd
die jou geen dode ziel verwijt
trouw strelen trillende snaren
dragen tussen benen geen beelden
of onder zwijgzame metaforen
tillen handen doorzichtig zand
een nooit vergeten tastbaar ooit
in het afleiden, heen dragen van herinneren
de zee vragen, tijdens het bos…
zielig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 blik
auto’s rijden in een kooi
van felwit licht achter
een beperkte wereld
ze hebben ook rode lampen
en knipperen seinen
groeten zonder inhoud
lezen blauwe borden
stoppen bij gele praatpalen
bij mechanisch ongemak
dan zie je opeens mensen
die daar toch niet horen maar
luisteren naar een verre stem
de weg is voor anoniemen
hun ziel…
Welvaart
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
969 geweest
misloopt tevens het gevoel
van een dragende aarde
doch wees niet bevreesd
sist mijn streber stoer en koel
ik ben als de doorsnee mens:
een alom verspillende beest
met een slijtende waarde
mijn hart en hoofd steunen
immer meer op stijve stelten
en inmiddels tot vurenhout vervaagd
maar door de tijd hebben de longen,
opdat mijn ziel…
avondrust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 in het avondlijke rood
van een zachte middagdood
staart een man verstijfd
met rimpelhanden op de rug
naar een half gevulde kelk
hij veegt zijn ziel af
met de muis van haar hand
die ze vergeten is op zijn hart
en weet zich verzekerd
van een nieuwe volle dag
niet alles werd vandaag geproefd
noch beproefd, er is nog meer
te ledigen, hij…
mijn landschap
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.021 ik kom
dicht bij jouw innerlijke
schoonheid, ze vloeit uit je ogen
over mijn open lijf, ontvangend wat
je ziel mij zo naakt laat zien
je komt
uit een landschap van
meer dan wind en wolken waar
het wonder van herkennen zich strekt,
vanuit je slanke vingers naar mijn zielengewoel
je rust blijft helder woorden schrijven,
laat vogels…
Schrijven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
892 Geldingsdrang vormt de lucht van bruin bier en rook
de scheppende ziel vereeuwigd op papier
een hobby gevuld met creatief vertier
en voel jij die prikkel tot schrijven ook?…
Problemen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
865 Het helpt, je ziel kan toch weer dansen!…
Waarom
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.372 vol van smart
De zon brandt op zijn verbrande huid
Waarom mijnheer, moest zij sterven
De onschuld, mijn voorbestemde bruid
Betast door vele handen in de straat
De omwikkeling getuigt het leed
Haar eens feestelijk bruidsgewaad
Nu haar smetteloze witte doodskleed
En hoog in de met rook besmeurde lucht
Wacht de zwarte vogel op haar ziel…
De liefde verklaren
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.221 Een stem, een ziel, een stil verlangen
en wat dit met je doet;
bekoring om aan veel te hangen,
een kind dat je blij groet.
Een plaats waar hevig wordt gevochten,
een plek waar 't stil is, nacht,
een lot dat draait in vele bochten,
een mens die antwoord wacht...…
Grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 Beweeg me onder regen
smeekte je met een hart
in jouw stem leefden spoken
die hartstochtig naar de aarde
roken, moest verboden worden
woorden het liefst zonder klank
en niets is anders dan de leegte
een echo van leven,
de door God gegeven dank
leefde in de tussenwegen
sprak je van moraal
en hield mijn ziel
daartegen,
sloeg de wind,…
Wat groen en wit en heel veel zon
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
574 van de lentelucht
temidden van de winterzangen;
ik weet het wel, het is vooral
een kwestie van een stil verlangen
maar dat houdt mensen op de been
ook op vandaag, voor velen feest,
maar laat de zon voor iedereen
een teken zijn, iets dat geneest
van al te klein en droef verleden,
van klaaglied en van veel misbaar,
laat lentelucht je ziel…
Een dichter baart
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
560 dichten is als zielen hechten
doorbreken en de muren slechten
open maken wat gesloten lijkt
een oog dat diep in 't leven kijkt
in het dichten baart de geest
een leven dat herkenbaar leest
en telkens weet te raken
met woorden die invoelbaar maken
dichters zijn een bron van denken
zo gericht op waar bestaan om gaat
dat het warmte zal…
Onlosmakelijk verbonden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
857 of ik al zou gaan of toch nog even
van jouw liefde zou vergewissen
tikt de klok gestaag achteruit
verruilt de zon zich voor de maan
voel ik weer jouw lippen op m'n huid
wetend dat ik je zal moeten laten gaan
schittert het zonlicht nog één keer
door jouw prachtige lange haren
geeft de natuur jouw schoonheid weer
laat ik los en zie je ziel…
Toch zonneklaar
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
597 Een mooi gedicht groeit niet aan bomen,
het komt je zomaar aangewaaid;
misschien dat 't nestelt in je dromen
en dat het je daar even aait,
maar 't vraagt geduld en soms hard werken,
het laat je ziel dan ook niet los
en doet zoveel tot je gaat merken
de stille krokus tussen 't mos.…
Nachtwandeling
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 Van klinkers naar gras naar grazige weiden
droombomen dansen en draaien voorbij
zweefwezens in hart en ziel
de stilte delend, gedachten vrij.…
geketend vruchtbaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Meanderende vingers
boven een ven
van mistige geschiedenis
her en der
een pallisade
van vergulde ruggen
het hoge woord
dwarrelt
van een schutblad
en ergens erboven
de zielen
van ongeboren dichters
met een weerklinkend welven
ruggelings zonder spreken
noch een voetwaarts horen
het heden vermenigvuldigt zich hier
in de baarmoeder…
Aan mijn hof
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
780 als ik jou of jou zie
zoals ik denk die je bent
je toelach
en spreek over
je mooie zijden
bedreig ik je dan
of vertel ik dat
wat je hart verwent
voel je dan wel
dat ik slechts aardig wil zijn
maar enig bezit wil vermijden
als ik jou of jou even
op een troon zet aan mijn hof
wees dan niet bevreesd
ik bewierook je ziel
soms gewoon…
Jackson, Jakhalzen en Jojo’s.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 De ster uit het Westen is dood
Nooit tegen het kind opgewassen
gepuberd, adolescent, volwassen
te jong in één keer uit de goot
Zingend gaf zijn ziel maar brood
Dansend weg zijn eenzaam hart
Voor nog meer kamers smart
Geen kunst was voor de fans te hoog
Gegrepen, gegijzeld door hun nood
Gebrek aan god, liefde, werk
Veranderde het gezicht…
Ik zong zo menig minnelied
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.775 Een eedle ziel in elke borst,
En troost aan al wie lijdt en dorst,
Dat wenste ik steeds voor alle mensen;
Maar ’t waren wensen, ach, en ’t bleven wensen.…
Vader zijn wil is wet
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
577 keuze maken
deed het met zijn verstand
ze verbijt haar tranen
met een glimlach
wens ze hem alle geluk
morgen staat hij op het vliegveld
morgen vliegt hij
zijn nieuwe bruid tegemoet
vader’s keuze
diens wil nog altijd wet
zij blijft achter
met lege handen
die in een fluister vertellen
van haar ongeschreide tranen
brandend in haar ziel…
Ketterij?
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
545 tussen wortels van
de romantiek, de borst gewent
naar de verlichters, met het
gezicht in gewoelde letters
van de zinnen, ketters van
regels en van lichtsporen in
het woord, in gestreden voren
wordt nooit onderhandeld,
gewoekerd, welgeschapen,
wat meer is dan enkelvoud,
de dood is koud, as heeft
geen geheugen, bewaart
zich in de ziel…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten
grijpen de hoogte
alsof ik mijn ziel…
zacht neurie ik mee
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
751 de klanken van het lied
“Mary did you know”
ze weten me te raken
tot in het diepste van mijn ziel
de stemmen van
Kenny Rogers en Wyonna Judd
ze bekoren me
Maria wist dat je
toen je het gezicht
van jouw baby kuste
je het gezicht
van God
hebt gekust
ontroerd denk ik bij mezelve
is niet elk kindje
een kind van God
omdat God liefde…
Dromerig
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
673 het verleden als mos
vastgegroeid op haar ziel
doet haar verstillen
er van overtuigd zijnde
dat alle dagen
een eigen geur en kleur bezitten
en als ze leest in verrukking
vertelt haar hart
de woorden die bij haar horen
beeldend en boeiend
verschijnen veldbloemen
op haar netvlies
en de oude eik op het dorpsplein
verhaalt lachend…
Ruïne verstilling
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
846 De veelheid der tijden is hier gelegeerd,
samengesmolten zielen bezegeld en ongedeerd.
Zal het leven de dood hier overstijgen
of is het de liefde die eeuwigdurend
de harp zijn snaar besneert
en de wereld doet verstillen?…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 De stoel
zonder jou
aan tafel
staarde mij
radeloos aan
de lege plek
in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet…
Mijn vriend
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
956 Ik zag je slenteren langs het asfalt
dat trachtte je te spiegelen
in fijne vlokjes sneeuw, doch
je handen waren diep verscholen
in een dadeloos gebaar
het leek alsof de vrucht van tijd
onrijp jouw ziel vertolkte
in de oude jas die jij dacht
te hebben afgedaan, doch
de rafels
trokken diepe sporen en knoopten
het kruispunt aan…