18193 resultaten.
Narcistische spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 voelt men zich dan een machtig god
Die minachting voor mensen uit kan stralen
Die zijn begiftigd met een minder lot
Waar men eigen roem en glorie kan behalen
Maar spiegelt men zich in het licht van eigen hart
Dan raakt men dikwijls zelf vernederd en verward.…
de poort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 boven de aarde staan
wie bouwt zo iets
een lichte singel
van hoop
om bouwland
te beschermen
om ergens met
een auto te komen
of is het hoger
een plan van een god
die weinig van zich
laat merken
maar stil merktekens
achter laat
die kunnen worden
verstaan.…
Illusie of afknapper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Slechts wolken kunnen vreugde verdrijven
donkere schaduwen die licht doorboren
alleen in somberheid te beschrijven.
Dan trekken kou en regen diepe sporen
door al mijn mooie dromen van die nacht
en mijn pen houdt die dag stil de wacht.…
Bed
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.139 Ik ben niet gemaakt om 's nachts het licht uit te doen
En mijn ogen te sluiten alleen.
Kon iemand dat maar in mijn plaats.
Ik ben niet gemaakt om wakker te worden 's ochtends
Met een opgeschoonde kop.
Ik doe alles verkeerd in mijn slaap.…
Weekdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Grimmige mensen
met drie benen,
dimmig is het licht.
De lucht, huizen
en straatstenen,
samen één grijze vlek.
Enig licht van reclamespots:
het helder middelpunt van
een bewegende spiraal
die popperige gezichten
bestraalt en oplaadt
tot bereid speelgoed.
Wagens patrouilleren.…
Fabelachtig
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
668 de maan
tot diafane hostieschijf
de kater redt met kopjes geven
zijn lijfje en zijn jonge leven
het bruidje smelt, de bruidegom huilt
het blauwe licht zal blijven…
vissen aan de IJssel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 licht is een eiland dat drijft,
diep is het niet maar gedragen
over een rimpeling geblazen.
als het aan wal ligt verliest het gewicht.
op tast ligt een kleine rij wolken
als een witte kroon verzonken.
zo ver te zien grijpt rimpeling
aan lichte koorden die dringen
naar waterkringen.…
AUTOFOCUS
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
850 meer in de ogen gekeken en stil naast je gelegen, je gevoeld
tot op het bot, meer mijn voeten
gevolgd in het zand en het zout
niet versteend maar geopend
voor wat nog wil groeien en zoekt
naar boven het licht te gaan…
De moed tot overgave
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Sta stil, al is het maar een korte tijd,
want er is veel wat nu plots helder wordt,
wat in het kalme licht verschijnt
als boodschap die je blij kan maken.
Want zelfs de zon is milder nu,
het licht gedempt tot weemoed en vertedering,
tot zorg en zelfs erbarmen.…
DOORGAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 Dansend licht geleidt gezellige praat.
Met lichte weemoed verdwijnt de schittering.
Moge van de knusse, plechtige viering
een nietigheid blijven, die steeds rond gaat,
ieders geloof sterkt, met helpende raad
voor denkend gemoed bij wilde wenteling.…
Mijn apocalyptische zucht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
581 tussen natuur en mens
in prachtige bloemenpracht
maar ook in het zacht
raken van de wind aan
de wolkfiguren die
spelen met stralend licht
van de warme zon in het
blauw van de lucht
begeleidt door mijn
apocalyptische zucht dat
dit vergaat en verbrandt…
Gedaanteverwisseling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
286 Overweldigend licht
ontneemt het ware zicht.
Kleding die glanzen kon
schoner dan licht van de zon.
Samenspraak, wet en profeet,
Woord dat antwoord geeft.
Dit zo houwen
drie tenten bouwen
voor eeuwig en altijd
is dit gebenedijd.
Wolk met heldere stem
gelooft alleen in Hem
onder ons, niet op een troon;
Hij mijn geliefde Zoon.…
Wortegem in winterglas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
198 In lichte rumoer rondom, een stad vermomd in schijn, Wortegem in winterglans, onder luchten bleek en fijn.
Een vonkje bleef nog zweven, toen al het lichten zweeg, zo zuiver en zo stil aanwezig, als dauw die over velden streek.
Langzaam gingen de schreden, behoedzaam door den tijd, een glans bleef nog behouden, in zachte eenzaamheid.…
Vallende ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
135 een wens
een droom
in het witte licht van
ooit vergeleek ik mezelf
met die vallende ster
Een wens
zo mooi
maar toch
een stuk brandend steen
zo snel als het kan
naar beneden
zelfvernietigende ster
vernietig ik me dan?…
Depri of verrukt
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
1.269 het sociale en je vader
verjaag hebberd en egoïst uit de kamer
en geef ons weer het èchte positieve kader
wellicht splijten dan vrolijke kleuren het zwarte
en daagt het licht weer voor verdrukten
voor armen werkgehinderden en bejaarden
en zal het morgen toch wat beter lukken…
Soms een zwerver.
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.638 Soms is er toch weer hoop en zie ik licht maar wie helpt mij omhoog daar naar toe?
Soms denk ik is daar iemand, is er een hand die mij leidt naar het licht?…
De laatste roos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
693 De deur ging open: er kwam lucht doorheen, licht
veel licht en frisse wind.
Het was mijn laatste deur.
De laatste afwas. De laatste boodschappen; regelingen
werden getroffen. Het waren de laatste, zware
inspanningen hier en het werd gezien.
Jaren van aanwezigheid door flink afwezig te zijn.
Het was voorbij, het is voorbij.…
Verheven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 Straten uitgestorven, verlaten,
slechts rode lichten verwarmen troosteloze kade.
Eenzame man scheurt de nevel uiteen,
als hij troost zoekt in het warme rode duivelse licht,
hij verdwijnt in schelle gloed.…
Sterven. III.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.187 zal toebehoren:
De ziele, licht uit Licht geboren,
Kan niet vergaan, kan niet vergaan ....
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .…
Mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Doorklieft het licht de donkerste duister.
Nemen de getijden nieuw leven mee.
Aan een wereld van miljarden namen
lijkt het kiezen een ijdel spel.
Dooft het licht van de meeste sterren.
Krijgt het licht betekenis bij de laatste tel.
Aan de wereld lijkt men zich niet te storen.
Leven lijkt een oneindigheid.…
Jaarwoord 2021
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
578 Maar in Amanda Gorman's 'woord-gedicht'
Ziet iedereen aan 't eind der heuvel licht
Het zegt "wees zèlf dat licht,
toon je gezicht!…
Heliotrope nevel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
455 Hedentendage alsmede
een groot deel van de hiernavolgende
dag des heren
waart een etmaal lang
op vleugelen van gezang aangezwengeld door Aiolos
de god der winden
gehuld in licht doorschijnende rafelrandige franje,
vanaf zijn hoge zetel
op de kale rotsen van Aiaia
een licht aangewakkerde heliotrope nevel
over de malssappige rundernitraatrijke…
Opwaartse Vlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 En ergens, waar de horizon zichzelf herhaalt,
ontvouwen zonnen zich—eeuwig, ongebonden—
elk een kroon van licht voor wie durft opwaarts te zien,
terwijl de aarde, zachtjes sidderend, haar adem inhoudt.…
Melkweg in de lucht
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
416 Melkweg in de lucht
stil glijdt het licht door de tijd
geen begin of eind
Onder sterrenboog
vraag ik niets en krijg alles
een adem lang licht
Liggend op mijn rug,
gedragen door de draaiende aarde,
strekt zich boven mij een rivier van glans — een boog van
sterren, eeuwen onderweg, stil en helder, als een belofte die ons teder omarmt.…
Schaduw en...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.209 mij draagt
en toch-
ondanks de diepte
ondanks het zwijgen
ondanks alles-
blijft mijn weg bestaan
zelfs wanneer ik slechts
als schaduw meega
in het licht dat mij bewaart
gedragen,…
In de Ether
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
380 vikingen en carthagenen
bebaarde Ierse monniken
bourgondiërs en hoofse ridders broeders des gemenen levens
nazaten der saracenen
Als pure heldere bovenlucht
was Aether enkel voor de goden
als zoon der nacht en duisternis
als lumen: oog der dag en bron
van leven en van licht…
Het geel der stilte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
393 Zondags komt zij
altijd thuis
maar vindt zichzelf niet
in het huis
de deur staat open
licht en leeg
alsof iets haar ooit
bewoog, maar zweeg
de eieren-
ze heeft ze weer
vergeten,ze hebben
zich los
van haar gegeten
ze rollen zacht de
wereld uit
vergeten zelfs hun
eigen huid
geel dwaalt rond
zonder gezicht
zoekt naar zon…
Vlinderdans
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
241 Ze cirkelen tussen zon en
schaduw, een spel van kleuren en lichte
aanrakingen, waar elke gracieuze, zwevende beweging
een geheim fluistert, en ik voel hoe subtiele harmonie zich ontvouwt.…
Wat bleef
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
127 Drie dingen die bleven
toen de tuin zich sloot:
licht dat niet oordeelt,
bloei die niet twijfelt,
een kind dat nog niet weet
dat er een buiten is.…
ode aan Michiel
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
542 Rust zacht, lieve vriend, in vrede en licht,
je herinnering blijft, als een eeuwige plicht.
Je nalatenschap is liefde, zo groot en vrij,
Michiel, je leeft voort in ons, voorbij de tijd.…