6509 resultaten.
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 Zij lijkt verankerd in de zilveren mist
maar toch zo oneindig los
en vrij zweeft zij in de de schaduw
van haar eigen vloeibaar goud
en de warmte die zij geeft
is nog oneindig ver en koud.
Hoger en hoger zal zij gaan,
slechts langzaam haar warmte delen
en met haar traag tastende zonnestralen
heel zachtjes de aarde strelen.…
mijn tijd
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
751 Maar, ook al loopt hij achteruit: voorbij blijkt echt voorbij,
dus “ik beid mijn eigen vrije tijd” want die momenten zijn van mij.…
OOSTERSE EER AAN SMALINGERLAND
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
473 Een grutto stijgt op;
verheugd gaat zijn roep over
Fryslâns vrije ruimte.
De Friese veenhoop:
tussen wijd veld en bosrand
glijden zeilen voort.
Wijd Smallingerland
glanst in oranje schemer:
weiden vol avond.…
DE LOIRE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Ik slinger door een kleine bloemenstad
Alwaar een vrouw mijn loop fotografeert
Bij de Abdij, gebogen, gedrogeerd,
Schuifelen zij die pech hebben gehad
De psychiater spoot hen vrijwel plat
De vrouw vervolgt haar pad vrij onverveerd
Zíj is veel minder in zichzelf gekeerd
Hoewel ook zij haar zwakke krachten mat
Traande bij wierook- en wijwatervat…
zondag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
791 vol en zwoel
tegen elkaar te vleien
Zoals me diep van binnen raakt
hoe Remco Campert
bedeesd en broos
maar vol
van oude ingehouden kracht
zijn verzen leest
en ik
mijn eigen woorden voel trappelen
om te worden losgelaten
Zoals mijn moed groeit
de sluis te openen
leeg te stromen
over een kale brokkelige
winterakker
( VPRO Vrije…
Ik kus uw lippen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.804 Uw liefde is zo wijd en vrij,
Zo vol van deernis en ontferming,
Dat ik nooit buiten uw bescherming
Verdwalen kan; ik kus u blij.…
Boven klif op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Samen vlieg ik nu met jou
de kustlijn als scheids
tussen gevangen en vrij
De kamers onzer harten
samengesmolten
tot de absoluut grootste
Het litteken op mijn ziel
fluctueert grootte
in verweesde omschakeling
van hebben, naar houden van
Goed genoeg nu, ken ik jou
beslist de mooiste blootste
Hoog en karakteristiek
boven klif op pad…
Makelaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.531 De advertentie luidt: Ruim lichaam,
staat vaak vrij, heeft tijdens zijn verloop
wat onvoorziene schade opgedaan. Maar,
u steekt zich in decennia van schulden
voor een stulp met riolering die vaak stokt,
een interieur dat door het roken is doorleefd,
met in- en uitgangen waaraan een luchtje kleeft.…
Zonder voorkennis ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 Uit de kleur van ogen
ontstond het vrijen
uit elke vezel wilde het
zijn genot bedrijven in
lichamelijkheid ontdaan
van iedere willekeur.
ongeoefende overgave door
vanzelfsprekendheid uit de
mond en over lippen inhaleer
de uitnodiging, zwijgend
zonder voorkennis lig je aan
mijn zijde als je dat wilt.…
Rambo
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.488 'Ik ben een commando, man, ik ben geslaagd'
Vertelde laatst een kennis bij het stappen
'Van harte dan,' zei ik vrij afgezaagd
Toen heb ik naar zijn kundigheid gevraagd
Zijn antwoord wil ik graag aan u verklappen
'Ik laat mijn vijand eerst naar adem happen
Voordat hij van de aardkloot wordt gevaagd
Ik kan een bovenbeen doormidden trappen…
WEERHOUDEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
666 Het bewust beleven
van kleine nietige ogenblikken
kan grote levensvreugde scheppen
's ochtends schuift de stoel
rrrrtt bij het ontbijt aan
brengt levenskracht in stromend bloed
schone vrije denkbeelden
voor de komende uren
midden op de dag
wekken klinkende voetstappen rondom
alerlei vragen
aangaande hun korte geschiedenis
en nabije…
Gods liefde is hemelhoog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Wij zijn altijd veilig bij de Heer
Hij maakt ons van zonden vrij
In ootmoed mogen we tot Hem gaan
Hij luistert naar ons, steeds weer.
(uit Psalm 36)…
Crescendo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Ik voel me ijler dan de wind
stijg tot ongekende hoogten
smelt bergtoppen van ijs vrij
waar alle woorden stil vallen.
Stijgen, stijgen, stijgen
tot zonnestralen ongehinderd
door mijn huid dringen
het hart raken in de kern.
Stijgen, stijgen, stijgen
tot de geest verdampt
het bloed zift, het leven zwelt
en ik louter licht word.…
Gebeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Toch gaan de dagen verder, ongevraagd
tot plots de vragen hier geen vraag
meer zijn, maar licht verschijnt dat elke
nacht verdrijft en dat we weten;
al is dit weten nimmer met ons hoofd
en gaat het weer voorbij, - het duurt
maar even – maar toch tilt het ons op
en maakt meer nieuwe krachten vrij.…
Sporen van sprookjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 overladen
met bloemen en grote cadeaus
jij wilt het kleine
verwondering over het fijne
een wolk die
aan de hemel zeilt
krijgt een warme lach
terwijl je ogen zich verblijden
hand in hand
zomaar lopen onder bomen
open plekken ontdekken
sporen van sprookjes op mos
het weidse zicht genieten
in scheiding met de hei
nog staan er boompjes vrij…
verlaten strand (ter gedachtenis aan: 4 mei)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
755 door wat pijn
zeeblauwe, tranende ogen
en een leeg, wit gezicht
vastgebonden starend naar zijn lot
de kogel op hem gericht
achter de rotsen zit ze daar
alleen, een bruidsbloem in haar haar
starend naar de blauwe zee
de golven dansen mee
hij had haar belooft te trouwen
te trouwen aan het strand
pakte haar hand en zei
na de oorlog kom ik vrij…
Eenhoorn
gedicht
4.0 met 6 stemmen
3.938 Here, zonder handen zonder stem
Snij de lichtlans van zijn voorhoofd
En vang hem in uw stalen klem
Voor de wereld hem de glans ontrooft,
Lok hem langs de stapsteen sterven,
Niet als anderen domweg gedoofd
Maar rein, vrij van bederven
Langs de kruisweg waar hij in gelooft.
--------------------------------------
uit: Junkieverdriet…
Vanmorgen liep ik nog zwaar...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
617 omheen het rode fietspad
langs de gedwongen bocht
die mij sterk liet voelen
dat jij er nog steeds lag
onder de zacht verlichtte
bloemenzee
waarop vele woorden
dreven en de indruk wekte
dat jijzelf niet bent gezwicht
alhoewel ik met stomheid
was geslagen dat samen met jou
en gelijkgestemden in Parijs
bijna de vrije meningsuiting
werd…
Tuinfantasie - 1e tafereel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
479 Mijn tuin, ach zo reusachtig is hij niet,
maar om hem vrij te houden van de kweek
en verder onkruid dat de grond uitschiet,
werd ieder jaar meer werk, zoals mij bleek.
Dus op een dag moest het er maar van komen:
’t Gazon en ook de borders, hup, er uit.
Het hele hofje op de schop genomen;
wat bleef was grond, geen on-of-ander-kruid.…
De aristocraat
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
456 De oprijlaan is dicht beplant met beuken
En twee lakeien staan bij de entree
Een hovenier besproeit de bloemenzee
Zijn Maître zwaait de scepter in de keuken
De dienstmaagd dekt de tafel vrij van kreuken
Zijn butler regisseert strak het diner
Een strijkje speelt sonates van Fauré
Om ’t copieus geheel nog op te leuken
Doch als des morgens…
Zij aan zij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 in 't land van daar
onbereikbaar ver voor mij
ligt mijn heimwee, zo teder stil
waarom dat woont
in menig stap,
ik heb daarvan geen weet
het is niet uit vrije wil
noch in aanvang gedoopt
ik word zomaar meegesleept
is het haar dans
in kleine pasjes
of de krekel in de avond
die fluistert in mijn oor
is het de kleur groen
in een overweldigend…
Veroudering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 Zij of hij jong is en
Denkt dat dat nooit
Veranderen zal, maar
Vergeet dat veroudering
Eens meeneemt in een
Vrije val. Onomkeerbaar
Ook dit keer weer verliest
De mens iets van weleer.
Zo heeft de mens veel geleerd.
Heeft die enorm veel gepresteerd.
Een loopbaan opgebouwd, is die
Gelukkig met de liefde getrouwd.…
wensdroom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 bestaat die plek
waar ik vaak ben
waar wolken kleven
waar ik op kan zweven
waar ik niemand zie
en niemand ken
waar de zon
haar warmte deelt
mij laat broeien
en gloeien
en onverwacht
mijn glimlach steelt
waar ik vlieg en vrij ben
als´n gelukkig kind
mee reis over zee
en kalme wind
ik ben er vaak
al klinkt dat gek
maar mijn dromen…
Een innige mortale kus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
476 schaduw of
het grauw en wit van een gezicht
maar de laatste tijd
maak jij toch min of meer een
ongepaste inbreuk op mijn leven
waar cultuur haar mooiste
kanten toont zie ik jouw hand
die vergankelijkheid beloont
jij oogst volop natuur
en zeist naar hartenlust
met een innige mortale kus
nog spelen wij quitte
gunnen toeval een vrij…
Vreemdeling?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
632 scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam,
het zijn de onbekenden op mijn erf,
of die kraai die vleugellam schipbreuk
leed kleur of niet, verwondt door
zijn diepste geloof of scherf,
hield met beide vlerken beet, door
eigen ziel zijn thuisland meed,
toen ik de ijzeren kooi open deed,
het is een spotvogel vrij…
Spaties?
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
446 Geschreven stilte op de huid
leidt tot het lot van ongebondenheid
zonder dat de ganzenveren breken
geslepen in hun vrije vlucht
van toegankelijkheid op de
grens van de werkelijkheid
en het lijdzaam schrijven genas
verbonden in gehechte levensplooien
sluimerde een onechtheid van het denken
met de gesluierde waarheid voor ogen
die…
van groeiende naar bloeiende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 t verdriet en rouw van jaren
kom ik mezelf hard tegen en ik sla terug
net zo lang, tot ik kom tot bedaren
wie verlost mij van de pijn
om nog van de wrijvingen te zwijgen
zit ik in bepaalde verwikkelingen
wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn
weg met de wanen, weg met de tranen
weg met 't diepe verdriet dat ik draag
ik wil me weer vrij…
zielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 daarbuiten
vandaag neemt zij
alles voor lief
mijn zorgeloze ziel
met wie je
uit het venster vliegen kan
ademt bovenaardse
vergezichten
met open blik
wijst ze de wegen
door oneindige labyrinten
vandaag zweeft zij
ver over huis en hof
mijn wilde ziel
met wie je niet
goed over open
zee kunt reizen
blijft op het eiland
met vrije…
Eenhoorn
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.829 Here, zonder handen zonder stem
Snij de lichtlans van zijn voorhoofd
En vang hem in uw stalen klem
Voor de wereld hem de glans ontrooft,
Lok hem langs de stapsteen sterven,
Niet als anderen domweg gedoofd
Maar rein, vrij van bederven
Langs de kruisweg waar hij in gelooft.
------------------------------------
uit: 'Junkieverdriet…
zo wil ik dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 zo wil ik dichten
in de vrijstaat van mijn omhulsel
wonen in het land dat niet bestaat
vrijen met de wind die gaat
alsook leven met de donder
die mijn ziel bestookt met vuur
me laven aan de drank
me behoeden voor stank en dank
dan als het eind mijn vel verrimpelt
de ogen tochtig in de regen die van binnenuit
mijn spreken verhult, de dagen…