5506 resultaten.
Elastische veren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
512 zonnige weg
alsof er geen zorgen waren
tussen de bloemen
van gelukzalige tijden
maar die liefdesroute is weg
we lieten elkaar los, voor het opslaan
nog steeds bemin ik onaangeroerd hoop
in elk bloempje
van het leven voor mij
op de vleugels van de wind
gevouwen in de mijne
geloof mij, bij dag en bij nacht
er is een vriendelijk dak
ja, dicht…
Weekend
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.308 Daar ben je weer
Je komt de kinderen halen
De spanning snijdend
Je blik als ijs
Pijn in mijn buik, stekend hart
En haar zie ik in de auto, sms’end balen
Mompelende verplichtingen
Bijzonderheden, niets oké en dag
Mijn keel zit dicht
Mijn ogen ontwijken
En de kinderen, die lopen naar de auto
Zwaaien en een lach
Dan de stilte..…
Mijn broer
gedicht
2.3 met 177 stemmen
37.803 Het antwoord was:
“… Te vreselijk om zich in te verdiepen,
“Zie ’t gras
“Ligt weder dicht met iepen
“Omkringd.”
------------------------------------------------------
uit: 'De nacht', Verzamelde gedichten, 1993.…
Vlinder zonder vleugels ?
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.179 De aarde, blauw aangezicht
in het kosmisch kille licht,
ik wrijf je warm, op vlucht
tussen de planeten, waarvan we
vandaag de namen zijn vergeten,
ik dichtte een arm om je middel heen.…
VERRUIMING
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
547 overal open _ elkaar verbindend
luchtig ruisend nodend
tot vrolijk voortspringen
zoeken naar 't oneindige
een gedaanteloze wijdte
verjaagt de vertrouwde wereld
maakt rappe poten hangerig
geeft lust weg te zinken
gevangen door vertrouwde grond
frisse grasdruppels
wekken nooit gevoelde moed
de schranspartij van klaver wacht
leven tussen dichte…
Kerstmis 2010
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.261 Kerstmis 2010, we vergeten even de narigheid,
we doen eventjes onze ogen dicht, voor de werkelijkheid,
want die komt na de kerst wel weer,
want mensen, blijven mensen.
Vrolijk kerstfeest!…
JANUARI
poëzie
3.3 met 14 stemmen
2.189 Nieuwsgierig staat een kinderpaar
Dicht bij de wieg; ze tillen 't kleed
En zien op 't wicht, dat, - wonderbaar! -
Bij hen in huis zijn intree deed.
Dus mocht dan toch bij 't stormgegier,
Zo koud, als de adem van de Dood,
Een levensknop zich oop'nen hier,
Tot vreugde en wee, tot lust en nood.…
Levenslied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 in de klank van geleende vreugde
die echoot van nietszeggendheid
maar wel de tijd ver voorbij
de echte diepten van de angst leidt
tot hij weer de passie mist
van contrasterende uitersten
in de pijn en vreugde
van het rauwe levenslied
als solo, in duet of in koor
hij schraapt zijn keel
en leegt zijn strot
en weet dan weer:
pijn ligt dicht…
Ik ben de eenzaamheid zelf
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
556 niets dan leegte een zogenaamde
volmaaktheid de stilte
die plaatsneemt op banken
en stoelen
de tederheid uit huis heeft gezet
bruut en geforceerd de deur dicht klemt
de muren doet kraken
gelijk de winter zich schouderbreed maakt
ruimte inneemt
dat liefde leven geeft en leven liefde neemt
sterft het in mij
als de dood ben ik voor de…
Droomman
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.805 Ik wilde bij je zijn, jij dicht bij mij.
Mijn hoofd tegen het jouwe,
mijn hart in jouw handen.
Ik heb je gemist, je bent mijn droomman..
..was wat ik zei.
Het voelde goed en heel erg fijn.
Mag ik bij jou zijn en jij bij mij?
Mag ik dat gevoel vasthouden, van heel erg blij?
Toen ik wakker werd, was je er nog steeds.…
KARL LIEBKNECHT
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.986 Gij staat boven de massa, als boven 't dicht
Weefsel der zee een zuil, de Noors-basalten.
Gij hebt het rode vaandel opgericht,
Toen het, een vod, lag op de vuile vaalte,
Wapperend stralende voor elk gezicht, -
Gij, Man van edel en zuiver gehalte.
Gij stierf. Waardoor?…
Wij mogen zingen............
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Want Hij blijft ons altijd dicht nabij.
Wij mogen zingen, steeds maar weer
Van Gods grote, liefdevolle daden
Waarmee Hij ons wil overladen
Vandaag en morgen, ja, keer op keer.…
Mise-en-scène
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 (Speelbal op tablet)
In quick-step, jive of disco
Dansen poppen bij voorkeur
Niet, daar zij de touwtjes te ver
Hebben laten vieren en bovendien
Van mening zijn dat ze de pas
Wordt afgesneden door bewegende
Handen achter hout
Terwijl dagen opnieuw lengen
Nachten stervend korter zijn
Hanteert de schilder zijn penseel
Dichten schrijvers…
Verteer de tijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
528 Toch leef ik dicht bij het geheim, elke zet
die ik maak is een ontdekking in het
kleine die ik raak, in ieder woord leeft het
beginsel om zich uit te willen drukken in
een dubbelslachtigheid als leegte en gewelf,
Heel de wil en gedachten zijn ervan doortrokken, het
bloed ijlt door de longen om de laatste vezel zelf te
bevruchten van…
Donker & Licht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.027 Hier lig ik tussen donker/licht
Geen leven trekt aan me voorbij
Geen tunnel open, geen deur dicht
Ik weet: dit is een nieuw begin voor mij!…
Zwaaien en sterven
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.299 Ze wenkte en toen op een dag,
bleven de luiken en gordijnen dicht,
’t enige wat je nog zag, waren de plantjes
die verkommerden. Ze wenkt niet meer,
de grijns is verdwenen, net als zij,
en wij missen het lachende mensje.…
Ik heb zo vaak…
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.916 Ik heb zo vaak, wanneer de schemer hing
Over de grachten en de hoge bomen,
Dicht aan het raam gedrukt zitten te dromen,
Waarlangs het lichten aarzlend nederging.
De kleuren en de lijnen van elk ding
Verdwenen in het wazig-witte dromen,
Dat, uit het stille water opgekomen,
Voor ’t vochte raam ’t lantarenlicht opving.…
geen bereik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
611 Ik knikte en zei: Jeronimo, we gaan een tanka dichten.
de tocht naar boven
een worsteling ademnood
hoogtevrees
op de top mompelt de man:
ik ben er en geen bereik
….....................................................
Meer over schilderij: http://bit.ly/AzAS4Y
en http://bit.ly/xEzDGG…
Genieten vanhet leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Denk niet meer aan al die vergane tijden
over die vlaktes loop ik lang niet meer
ook die dichte wouden zal ik verder mijden
zet mij liever aan stil helder water neer.
Blijf toch kijken naar drukte van ’t leven
ook al sta ik aan de zijlijn opgesteld
ben nu door vrolijke jongeren omgeven
nee, mijn zijn is nog lang niet uitgeteld.…
ZWERVEND HONKVAST
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 In de dichte nacht hangen boze wolken
over het meer vol rustig wachtend zwart.
Geruis, kabbelklank, zacht door elkaar verward,
willen reeds het komende uur vertolken.
Plots gaat de zware lucht lichtend kolken.
Bolbliksems boven het water schreeuwen hard:
brandende kraanvogels, roepend van smart.…
ACHTERBLIJVERS
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.547 Haar handen gevouwen; de ogen dicht
wijl haar lippen fluisterwoorden spraken
Stroomden tranen haar over het gezicht
‘t Liefst wilde zij er een eind aan maken
Haar woorden hortten; de nacht viel stil
terwijl haar fluisterwoorden alle zwegen
Stroomden gedachten; haar hart werd kil
Het leven, ze kon daar niet langer tegen
Haar vingers kneedden…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 rood zoals de dag begon
in schone licht van voorjaarstint gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit ik op deze plek en geniet
van landschap en de natuur hier om mij heen
kijk naar zwaluw die dicht…
HERINNERING LEEFT OP
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 de aftandse knol springt briesend weg
roffelt uitdagend over harde grond
wekt alom verbaasde angst
bespeurt vijanden in dicht kreupelhout
trotseert dreigende schaduw van hoog lover
vrede komt dankzij zegenrijke hartstilstand.…
Sterren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
874 ver weg van onze telescoop
Met wazige blikken vol fantasie
aanschouwen wij dit mysterie
Door te kijken raak je verloren
deze wereld laat zich niet verstoren
is zo oneindig oud
je voelt je een astronaut
Een vallende ster
miljoenen kilometers ver
een felle lichtflits, meteoren,
weer een nieuwe ster uitverkoren
Ik doe de gordijnen dicht…
DWALEN IN MIJN INNERLIJK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 hen het licht verdween
droegen zij alleen een rouwrand
In ‘t centrum van niemandsland
hingen duizend stiltes bij elkaar
Geluid was toch dé doodsvijand
daarom weenden zij onhoorbaar
in de aardedonkere centrumkant
Aan het eind van niemandsland
scheen een zon mij in ’t gezicht
Was dàt nu ‘t grote dromenland
Ik trok de poort achter mij dicht…
Verveloos?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Dichten is liegen op een hoger plan
van een lentemus een zwaluw maken
als deze onschuldige het lijden kan,
nonchalant de kosmos raken, nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
en trek daarmee een smetteloos laken
over de lappendekens van een laatste
winterdag, achter de spiegel staat
een droombeeld wat ik herken, de hemel
drinkt het eerste…
Magie van licht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Toch kom dicht bij de kern van het geheim,
in iedere ademtocht ligt een ontdekking, in elk
woord ligt een beginsel zich krachtig uit te drukken
en wordt een nieuwe openbaring aangeboord.…
plompverloren geluk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
587 Er is een landschap
waar je plompverloren komt te staan
ik was vergeten stil te staan
er hing een blad papier in mijn mond
alles wat ik moest zeggen
voorontwerp tijdsbestek
en de rekening achteraf
nochtans [was ik iets vergeten]
vraagtekens
luifels gaan open en dicht
haag vol met dood dode bladeren
vers gras verse eieren vers leven…
zo zie ik de Commissie Meijer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 ** gemaakt n.a.v. het overleg hoe en wat de Nam gaat doen om Groningen te helpen de tij te doorstaan ..de gaskraan wordt niet dicht gedraaid .…
Toen klonk er muziek...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 Terwijl jij je laat horen,
dansen verliefde mensen dicht tegen elkaar aan.
Muziek, jij weet herinneringen vast te houden,
terwijl je mensen vrij maakt.…