5642 resultaten.
NIEMAND MEER VOOR DE ROUW
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.791 nooit iemand meer
met wie jij praten kan
met wie jij delen kan
zoals vroeger wel
toen iedereen nog leefde
en dit huis een thuis was
voor iedereen die kwam
maar jij bent alleen achter gebleven
je hebt ze overleefd
als “magere Hein’s” toekomstige bruid
heb ook jij maar één leven
en de klok loopt achteruit
het is nu avond
de dag des…
25 november 1898
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.698 Leg zachtjes Uw hand op mijn voorhoofd, dat pijnlijk klopt en gloeit
En eindig de droom des levens, die mij benauwt en vermoeit'.
Een lange stilte volgde. Ik staarde naar het licht,
Dat flauwer werd en flauwer... De deur ging langzaam dicht.…
(on)gerijmd
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
789 verliet
waar kennelijk niemand nog geniet
om in vorm zinnen te lijmen
als beelden niet worden vervlochten
tot intieme hartstochten
of satans gedrochten
geen duisternis bezochten
in wederkerende klanken
wat is dan een wijnstok zonder ranken
of een rotonde zonder bochten
o zeker, ook ik heb weet
van het ongerijmde
waarin de wortel
des…
Hoger bewust
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
865 Kijken naar de nieuw geboren morgen
kijken naar vooruitgang
met zo weinig mogelijke zorgen
Een onmogelijke opgave
gaaf geslepen door de tand
des tijds
Naakt staat men daar maar
lach lach lach
nar naar
de sterren boven ons allemaal
de lucht is leeg
de lucht is kaal
Schrijf maar
u eigen verhaal
een jaar zo maar
als gisteren nooit…
Complainte
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.992 't Geluk, dit smadelijk verdrag
Toch te vergeten bij een gade:
Een zacht licht in een trieste dag,
Des nachts een donkre genade,
Wordt duur gekocht; die lieve lust
Groeit in een stadje vast en vaster,
Moet luisteren naar regel, rust,
Van klokgelui tot laf gelaster.…
DE BOOMGAARD
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
648 terwijl ik geen deelnemer wilde zijn
zo zie je maar, er wordt bepaald
niet uitgerekend, maar aangewezen
het eindigt in aanvaarding
de boomgaard geeft nu bloesem
niets is er meer te merken
en toch was daar het beleven
de natuur gaat door naar de climax
de vrucht des levens ons gegeven…
Marijke (prozagedicht)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
697 In de
straat waar ik op kamers woonde staan andere
namen op deuren, de tand des tijds knaagde aan
gevels, de huid van de stad veroudert. Ik herken
Marijke een vriendin uit die tijd. Ze is blij verrast
en we halen herinneringen op. Ik hielp haar met
huiswerk, maar er is meer geknuffeld dan geleerd.
Het bleef bij vrijen, de vonk ontbrak.…
Naderend afscheid
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
2.281 Rustige adem, blosjes in je gezicht
omdat zojuist iets je hevige pijn heeft verlicht
Voorzichtig streel ik je broze grijze haren,
en hoop dat je mijn bijzijn toch iets kunt ontwaren
Ik kus je voorhoofd en gesloten ogen
die de laatste dagen niet meer hebben bewogen
En terwijl ik zacht je armen en handen masseer
met jouw lievelingscrème, besef ik des…
De zonnebril van plastic
gedicht
3.1 met 19 stemmen
8.457 De daken van de oude huizen gaan op onze wenk
zacht aardbeienrood gloeien en de wijde tent
des hemels wordt doorschijnend edelstenenblauw
en krijtwit als de as van kostbare sigaren
gaan kleine wolken met geheime opdracht varen.…
BIJ HET DOODSBED VAN EEN KIND
gedicht
2.9 met 126 stemmen
33.177 Gij zult wel nimmermeer ontwaken,
want gij bleef roerloos toen de trap
zo kraakte bij de stille stap
des mans, die kwam om toe te maken.
Zie, lieve mensen, 't is volbracht,
Wat gaan wij doen? Wij konden bidden,
dan blijf ik nog wat in uw midden,
gij krijgt toch wel geen slaap vannacht.…
In de zwaarte van de schemering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.063 Achter een ivoren lach
galmt zijn wereld staccato
in wegstervende woorden
Vraag en antwoord
vlechten zijn gedachten ineen
tot een gordiaanse knoop
Hier, in dit leven
knarst de tand des tijds
het gruis in open wonden
Ongemerkt slibt het zout in jonge ogen
tot geen traan de pijn nog schreien kan
Hij stelt het licht geen vragen meer…
GELOOFS-BELIJDENIS, BELEVENIS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
704 Ik kan mij na een halve eeuw
intensief (door)denken
niet aan de indruk onttrekken
dat het vooral
eenrichtingsverkeer is geweest
op zowel de smalle
als brede paden des levens!
Ik wil "Hem" blijven kennen
maar wel op mijn manier
Halleluja!…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 zo diep verzonken,
laat zij zich wiegen in zijn golvend getij
klotsend tegen zilveren hemelpoorten
Hij is de dief van haar droef verleden
Hij is haar lief die doet vergeten
dat zij ooit in ontreddering aanspoelde
tussen de gebroken schelpen
En in een kus
voert hij haar mee – ver weg -
van die meedogenloze zee
van de draaikolk des…
Wijze oude uil
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.492 Het gemis is des te groter
wijze oude uil,
te beseffen dat jij dit grote wonder
niet meer zult omarmen in het daglicht
van deze wereld.
Nu ben ik degene die geduldig
zal moeten wachten,
tot we gedrieen elkander voor eeuwig
kunnen omhelzen in de zon
van een nieuwe wereld
waar jij reeds op ons wacht...…
DE KRUISIGING
poëzie
4.6 met 9 stemmen
1.128 Moeders blikken snijden
door 't stervend harte des gebenedijde.
1886…
VERGEET-MIJ-NIET
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.233 Gij vraagt niet veel: een blik, een groet,
En — deernis van des wandlaars voet.
Toch zijt gij schoon, gij lenteboô!
Maar zacht als schoon, en even bloo,
En met die needrigheid bekleed,
Die harten steelt, maar 't zelf niet weet.…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
495 Maar in welke bocht of baai ik ben,
welke witte kei of rotspartij,
kiezelstrand of zachte zand
hoe fijn de golven door 't azuur heen blinken
des te scherper je in mijn nerven neigt.
Zie ik onze helende handen, huid,
voel verstrengelde vingers.
Zo blij dat je van vlees en bloed,
geest en dromen bent,
dat je wilt komen....…
Het brandende wrak
poëzie
1.3 met 3 stemmen
3.196 Zó ons hart: naar de droom van ons leven begerend,
Boven diepten des doods nog in purperen pracht
Van laaiend verlangen zich langzaam verterend
In de eenzame uren der eindloze nacht.
-----------------------------------------------
uit: Experimenten (1930)…
ELBURG, DE KERK EN DE PATATTENT!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
570 Daar stonden ze dan: De Mannen Broeders
van de Christelijke Gereformeerde Gemeente Elburg
fris geschoren, schoon overhemd, stijlvol in zwart
aan de zijkant, zich warmend aan de avondzon,
van hun Kerkgebouw met het opschrift
"18..De Vrede door het Bloed des Kruizes..63 "
Zo sprak ik ondeugend vriendelijk:
"Hangplek voor Christenen"
De…
Laatste Wens
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.200 Verhoor dees laatste bede toch!
'k Heb vrienden, jeugd, gezondheid nog,
Maar mag daarop men roemen?
Daarom bespreek ik nu op tijd
Een graf, door licht en zon verblijd,
Door vogelzang en bloemen.…
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 Wij liepen des avonds tegen
De tijd, dat de zon onderging,
Samen op stille wegen
Door het moeras en zwegen
Van verwondering.
Slechts hoopjes turf en daken
Van donkere huisjes staken
Zwart uit de nevel omhoog.
Ze was zo stil, zo zonderling,
Die zee, waar niets bewoog.…
Cyclus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Basiselement van het voortbestaan,
Daarin drijft het ongeboren kind,
Drager des levens doet de voortgang,
gelijk kamelen hun meesters,
schommelend bewegen
en wiegen als heesters in de wind!…
Licht zij uw geest.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.190 Daad worde uw woord, uw woord zij zacht en goed
en uiting van een mannelijk gemoed,
dat blaakt voor d' evenmens als 't hart der vrouwen
van liefde voor een kind; dan wint ge kracht,
dan wordt door u des levens roep betracht.
Daad worde uw woord, dan moogt gij tempels bouwen.…
Aan New-York (6)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
823 Niet dat de weegschaal in haar handen
Zou overslaan ter slinkerzij,
Dewijl ge 't volk der Zeven landen
Verguisdet door uw spotternij;
Rechtvaardig zou zij allen horen
En leende wis der bittre klacht
Des Indiaans, door u geslacht,
Ook tegen onze Vaad'ren de oren!…
LAS HUELGAS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.045 Nimmer zien des priesters ogen
Wie hem toespreekt. Nimmer blikken
In de wereld meer de vrouwen,
Die het klooster heeft begraven.
Aarzlend spreekt de mond der nonne
Van haar liefde voor een koorknaap,
Die het wierookvat eens zwaaide
In de kathedraal van Burgos.
Aan hem denk ik altijd, _ snikt zij, _
Aan zijn schittrend schone ogen.…
Sonnet op een pijp, die ik niet aan kon houwen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
949 Gij, welkers vrolijk licht de wereld doet herleven,
Met recht wordt u de naam van godlijk toegeschreven,
Nadien ge al meerder deugd op aard doet als de wijn;
Ik zal tot uwer eer een hoog altaar doen bouwen,
Zo gij maakt, dat dees pijp, die schier geen vuur wil houwen,
Mee eveneens als gij altijd ontvonkt mag zijn.…
Zingen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
961 Gij leeuwrik stort in mijn gemoed
Een lust en kracht tot leven
Tot werken en tot streven
Wanneer gij juichend d’ eerste gloed
Des morgens groet...
En, wàt mijn hart doe beven,
't Is of ge er vrede en rust in giet
Zacht-kwelend nachtegalenlied!…
TER VERJARINGE VAN DE HERE DIRK WILLINK.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.096 Koop, koop de vlugge tijd tot dees betrachting uit!
Zo zal de Heiland, wiens geboortefeest wij vieren,
Met u verenigd, u met gloriekronen sieren‚
Ter plaats, waar de Eeuwigheid de loop der tijden stuit.
De 26e XII van Wintermaand MDCCXXXI…
Verzadiging
poëzie
3.4 met 5 stemmen
920 Des nachts op wacht ziet men de sterren schijnen
En kan men soms met andre schepen seinen,
De blik wordt aangetrokken door een koord,
De lange achtermiddagen aan boord.…
Carpe diem dag
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
523 Laatst, wat zal het geweest zijn,
een vrijdag, een mindag
een koos- of liefdesdag
een dolle minadag
zon maan hemel donderdag
een heilige maria
dag des herendag
een god-in-de-hemel
toe sta-me-bij dag
of was het een pluk de dag
wereldkinddierendag
verjaardag verwendag
op eindeloze vrouwendag
of wacht, 't was
een bevrijdingsherdenking…