9586 resultaten.
goede vrijdag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
796 toeven in uw licht
is schaduw schuwen
toch voel ik me zo vaak
diep naar binnen gericht
o ja, daar is de stilte
gepaard aan liefde
toch leidt die weg
evenzeer naar kilte
waar het hout zich kruist
spijkert zich de adem
zoals lijden en hoop
mijn ziel bestuiven
daar woon ik, mens,
die ongevraagd
in het aardse huist…
hoop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.034 jaren geleden zweeg het geweld
in die groene lente van mei
na een lange grauwwitte winter
van duistere dood en ijzige koude
de zon kwam terug
men zag voedsel regenen
vogels zongen als in elk voorjaar
hun muziek klonk in de stilte
van wegstervende bommenwerpers
hoop in een nieuwe wereld…
Ondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.225 Turend naar de verre einder
waar het licht al avond schijnt
houdt ze de ondergaande zon
behoedzaam in haar handen
maar als zij louter vagend
zijn liefde schimmen ziet
drijven koesterende stralen
dovend in verkilde tranen
weerloos drinkt ze stilte
uit geleegde eenzaamheid
voor ze als gewezen engel
vleugellam verzinkt…
Geluidloze wereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.088 Langzaam verdrink ik in de
wereld van geluidloos lawaai
ik zie monden bewegen
maar beheers niet hun taal
hun lachen scheurt de
trommelvliezen van mijn ziel
ik speur het zwerk naar de
oorzaak van pijn, zoek
in mijn gerafelde binnenkant
langzaam terugkerend
naar de wrede stilte van
het niet erbij horen
de hoofdse schelpen aan…
Stille harten.
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.814 In de stille harten dreef hij mede
de nacht in, tegemoet de einder
waar hij enkel geniet van de donkerte,
de inspiratie van het genegen woord
- en de stilte alom –
Droef glimlachend schreef hij, over liefde
die hij nog niet gekend had, hunkerend,
verlangend naar die warme hand
en bij het zetten van de laatste punt
krulde het papier, nat…
nachtlied
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
815 ik zag je zwijgen
afwezig
van de waarheid
je kuste haar mond
met een oud slaapliedje
beveiligd door eeuwen heen
je legde haar bloot
in het dichte licht
van sprookjesland
en in het overgaan
van stilte naar huilen
beefde haar mond
toen geluid bewoog
zag ik je zwijgen
door dagen en
jaren heen
zag je me huilen
toen onschuld…
eenzaam verblijf
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
879 en verder kom ik niet
als de enige deur zich sluit
zoals jij mij aanziet
over je schouder
en het nu
naar het verleden duidt
je snijdende blik
geladen met een
vernietigend gewicht
omrandt mijn stokkend lijf
het versteent de aderen
mijn oogleden sluiten bezwaard
ik keer terug naar binnen
waar de stilte wordt bewaard
in een eenzaam…
Plantage
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
636 Het middaguur verstijft,
stilte hangt als een groene huif
boven gewonde bomen
en vliegen zitten roerloos
op hun stroperige melk.
In schamele hutten
wachten rubbertappers
met schrijnende ogen
op de koelte
van het donker.…
dementie
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.632 Het geluid is verstomd,
de stilte is ingetreden.
De stem heeft plaats gemaakt,
voor een stilzwijgen.
De stralende ogen,
zijn dof en kijken in het ijle.
De woorden zijn geen zinnen,
alleen onverstaanbaar gebrabbel.
Geen emotioneel moment meer
alleen agressie tegen …. niets.…
Regen
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.170 Regen valt
als warme tranen
in de drooggewaaide bedding
van een rivier
de uitgesleten kiezels
vormen een brug
naar de overkant
een paradijs
in stilte ontstaan
waar de kracht van de verbeelding
hoogspel speelt
met een liefde
zonder woorden
in het bleke ochtendlicht
vliegt een adelaar
hoog boven de wolken
hij is zo wijs
de regen
te vermijden…
Mistig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
507 Haartjes op mijn huid
kriebelen van intern
stilte van jou
voedt mij van binnen.
Ogen openen je ziel
vertellen het verhaal
dat zweet op je huid
meer dan verklaard.
Hang tegen me aan
vertel me wat je wilt
voel mijn warmte
laat me niet gaan.…
Ruis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
790 Zittend in mijn tuin
Ervaar ik een moment van
Stilte
In het Pi-bestaan
Wind, zon, gras
In deze nieuwe Herfst
Een moment ook van Ruis
Geluid van auto’s en gedachten
Die afbrokkelen in mijn hersenpan
Schizofrenie blijft en is altijd aanwezig
Nu alweer moe en nog weinig gedaan
Maar ik en de zon blijven toch bestaan
En zullen altijd weer…
vaders bankje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 waarom ik hier van de fiets stap
van tijd tot tijd op het bankje zit
en zie hoe het land onder een paarse
gloed vervaagt de dag er schoner
verglijdt
alsof ik door mijn vaders ogen kijk
met dezelfde oren de stilte beluister
hoe mijn gemoed zich beroeren laat
terwijl ik huiswaarts fiets
de herinnering hier zacht gedijt…
Denken
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
518 Maar ik wil Stilte
Haar gouden voetstappen geflankeerd door rede
weerklinken in geluid, binnenuit van mij altijd horen.
Mag ik voor dit moment
- eventjes maar -
doof zijn - niet denken?…
Levendig
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
575 Overal hoor ik dezelfde geluiden
van een moeilijk te doorbreken stilte:
de onoverbrugbare afstand ternauwernood
verzoend met de dood.…
Mist
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
547 Over natte wegen zweeft
een waas van onverschilligheid,
het is net of alles wat er leeft
opzo'n grauwe dag in stilte lijdt.
Daar...even laat de zon zich zien
door een miezerig mistgordijn
en de hoop,dat er toch misschien
deze dag nog enig licht zal zijn.…
topper eend
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 zwemvliezen beschilderen
het water schoner
in een rimpelende stilte.
camouflerend vederkleed
waggelt naar het donzen nest
uit haar borst geplukt.
kwaakt goedkeurig
naar nagelaten wending
als een zeefdruk in water…
Zijn bleke blikken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
675 weer schijnt
maan zijn
bleke blikken
vol in het gezicht
donkers gangbaar
wordt nu opgelicht
duister flipt in
overvloedig argwaan
waar stilte loerde
dreigen ongemoduleerde
klanken met
een naderend paniek
het volle maanslied
klinkt en op het scherpst
van de snede vieren jager
en de prooi het lichtend heden…
Nummer B 0698
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
778 laat zijn tranen over Poolse akkers lopen
bijtende kou kan hij verdragen
maar nooit, slijt het snijden
van stilte
in voetstappen die vertragen
weer ziet hij de barakken
waar zijn ziel werd vermoord
en waardigheid verkracht
hij brengt zijn hand naar de borst
zijn stem stokt, ze stalen mijn naam
ik werd nummer B 0698…
IN MIJN LEVEN
poëzie
4.0 met 16 stemmen
4.242 In mijn leven, steeds uiteengerukt
Door de vlagen waar 'k aan blootsta,
Daar 'k niet kan hechten aan liefde en geluk
Die mij zullen drijven tot ik doodga,
Ontstaan soms plotsling enkle plekken
Van een stilte zo onaangedaan,
Dat ik geloof in slaap te zijn gekomen
Bij de diepten waar geen onderstromen
Meer door 't eeuwig stilstaand water gaan…
Coïncidentie
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
501 muisgrijs het asfalt
dat aan de horizon
samensmelt met donkere wolken
hoge bomen staan
levenloos langs de kant
kale takken grijpen naar de wind
zwerfvuil draait rond
de as van het onzichtbare
en baant zich 'n weg naar boven
er valt 'n onhoorbare stilte
die nog lang na zal
echoën in de schemering…
Maalstroom
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
548 De ruimte van geluid
strelen met gedichten,
stilte niet bruskeren,
wat verder doordringt in
de geest, verwekt tot
verwarde beelden die uit
hun schuilplaats springen
als roofdieren passief
schijnbaar, ineengedoken
wachtend, klaar voor een
nieuwe sprong, zich te
wagen in een maalstroom
van woorden die mensen op
een fictieve weg najagen…
Waalsdorpervlakte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
746 De vlag wappert in de duinen
als teken van die strijd
gefluister, dan de stilte
even terug in de tijd...
De klok klinkt door de duinen
brengt ons in gedachten
geeft het gevoel van dankbaarheid
en vrede, in twee minuten wachten...…
Bedelkind
netgedicht
4.8 met 34 stemmen
911 Zwemmend in gestolde tijd
zoeken wij de virtuoos
voorbij innerlijke strijd
bolwerk van de bolleboos
kruipend als een bedelkind
bevangen door de kilte
spinnen wij het labyrint
van de immense stilte
hangend aan een zijden draad
vangen wij de laatste bloei
in het licht van dageraad
dobbert onze reddingsboei.…
schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
659 sta stil
en ga voorbij
maar pluk haar niet
geen gouden, met diamant beladen kooi
zal zij overleven,
gelijk de vogel in de lucht niet stil kan staan
huil maar
maar laat haar staan
want nimmer zal zij de jouwe kunnen zijn
laat het verdriet
je kneden
de Liefde in je hart doen gisten
om de stilte van het zijn in het voorbijgaan…
dat had voldoende moeten zijn
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
705 die nacht gekleed in naaktheid
en volle overgave
ontdaan van elke franje
waarop de wonderlijke stroom
ons eindelijk in stilte samenbracht
die nacht waarin je smeekte
- KIJK ME AAN -
heb ik mijn ogen geopend
en meer dan mijn ogen
om jou in liefde te ontvangen
die nacht heb jij door mij
tot op de bodem van mijn ziel
DE WAARHEID GEZIEN
dat…
Echt
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.072 Vertel stilte dat ik luister
in verlangen naar je woorden
en het ritme van je hart
ik wacht op je wil
om uit te spreken.
Ik wil je verlangen
horen in woorden van vrijheid
die banden rond jou scheuren
niet breken het licht
dat straalt in je oog.…
De valentijn van allemaal
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
925 heb de stenen
voor je neergelegd
in de bedding
van het leven
ze lagen op het pad
waar jij ook ging
natte voeten
heb jij nooit gehad
het waren zorg
en bewondering
die stilte vulden van
onuitgesproken woorden
maar eens per jaar
liet ik jou mijn liefde zien
mijn kaart werd nooit ontdekt
jij was de valentijn van allemaal…
De schaduw voorbij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 zag je arm
opgestoken
in de menigte
een hand
die wenkte
of zwaaide
ik kwam
er niet uit
wilde bij jou zijn
drong langs
de mensen
trapte op tenen
vloekte de
schaduw voorbij
want jij
een open plek
in de eerbied van stilte
jij was gegaan
zag nog je arm
vingers en hand
alleen ik kende je naam…
Geloven en geven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 En de stilte weer laat spreken als de scherf
die haar naam krast in het
spiegelbeeld dat
ze wil zijn
of wil geven als de mooie
illusie
die je wilt geloven om
haar aandacht niet te verliezen
en te wachten tot haar zwijgende schaduw
weer een andere leugen kiest.…