7480 resultaten.
Niets kan mij van mijn vrijheid ontdoen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
452 De lente en de zomer
dat is waarin ik mijn vleugels spreid.
En als de druppels vallen
schuil ik onder een bloem.
Genietend van de verfrissing.
Niets kan mij van mijn vrijheid ontdoen.…
woud van ijzer 2
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
634 in de bodem
sluimeren de doden
de zomer is gestopt
in het woud van ijzer
lopen flarden treinrails vast
een man staart over het water
bang voor de draak
die het denken verslindt
hij strijkt zijn haren glad
de tijd kruipt voort
in de leemte tussen graniet
en het gekwelde hart…
Tessa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Zij ziet de
aarde in
stromen
zilver en blauw
zij beweegt zich
als een rivier
die ontspringt
in een helend
licht delende
wereld een
avond een
nacht en een
ochtend
ligt zij voor
op de zomer
zij is een
fee die even
op reis door ons
ondermaanse is
kwikzilver
dagen die
dansen
rond
een vuurtje
van…
Samenzang
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.547 Uw kruin noch uw kin wordt geen lente gewaar:
Zij voên in de zomer een winter van haar.
Mopsus.
Al klimmen de jaren, al dalen de krachten;
De liefde blijft leven in ziel en gedachten.
O zwierige Schoonheid waar Phoebus* van zong!
De zoete Mei maakt d' oude bomen weer jong.…
De perenboom
poëzie
3.2 met 11 stemmen
4.249 Valt het zomerblad der bomen
Gaaf en groen en onverdord,
Waar gewoonlijk toch het lover
Hangen blijft de zomer over
Tot het welhaast winter wordt?
Is het soms een boze ziekte,
Die de boom zijn groengewiekte,
Stille vlinderkens ontrukt?
Houdt zich iemand soms verstoken
In die boom, die weggedoken
Tussen 't groen, de blaadje plukt?...…
IJssalon Venezia - De lorenzo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Wanneer de zomer blijmoedig lonkte bij een
eerste voorjaarszon; kon een verlangen dat
tijdens de winter had gesluimerd naar buiten toe
richting één gerenommeerde ijssalon.…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Ze legt haar ziel
in de kom van haar hand,
duikt rustig in de stroming
van het moment
als een kind
vol verwondering
over beelden
van traag winterende en zomerende jaren,
niet vanuit haar denkende hoofd
maar vanuit een oeroud zielsweten.
Er is iets zachts,
geruststellend dat haar raakt
en als een deken over haar heen valt.…
Terrasje pakken...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.366 Op een zomers terras
vlei ik mijzelf neer
De ober schenkt een glas
zoet en smaakt naar meer…
Mijn ogen glijden
over de kleurrijke mensen
Gesprekken over betere tijden
en wat valt er dan nog te wensen…
Aan het tafeltje voor mij
laat ik mijn ogen stilstaan
Een verliefd stel in een zoenpartij
Ik hoef niet te raden waar zij heengaan…
Mijn…
Zomerkinderen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
772 Je lachte verlegen en boodt me een mandje
met kersen die geurden naar zomer en spijt.
We bloosden verlegen wat om ons kleine geheimpje.
Die middag had ik je voor 't eerst willen zoenen,
waar we lagen, hand in hand, in 't hoge beemdgras
en dwaze woordjes schreven op de oneindigheid van de zomer.…
Nog niet geschoren…,
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 De aarde was nog niet geploegd,
er was nog niet gezaaid, toen er
nog dauw lag op de schaduw van
de heuvels, ging in lichaamstaal
onwetend op, de morgen was de
lente van vorige seizoenen, haar
zomer strijdbaar als hooi op volle
wagens, mijn vinger strijkt langs
de sporen van het voorhoofd,het
zweet van al het koren dat in
de wondere wereld…
De spotvogel.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
701 de zomer was voorbij.
Charles Bukowski, the mockingbird.
Uit: Mockingbird Wish Me Luck (1972)…
Tijdloos
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
819 nog geen
halve zomer lang
duurde mijn eerste
en verwarrende puberliefde -
we waren beiden nog onervaren,
onhandig en slechts zestien jaren jong;
na de euforie van maanden ging
de liefde als een nachtkaars
plotseling uit
ónze liefde
duurt nu al weer
drieënzestig zomers lang
en zevenenvijftig daarvan dobbert,
met lichte averij, veilig…
Een reportage
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
498 Een woud van ijzer in
d'augustusnacht
de slag bij nacht verzonk
in eindeloosheid
weg van hun macht een uitgestoken hand
de eerste tekenen, you'll just
live once
stip aan de horizon, zo zal
het gaan
Zomers boven grand hotel
du lac
waar uiterst teer een wolkenbrij zich spreidt
zeg ik Lees!…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 In de ochtenden die koeler
worden, ligt een dun verdriet dat niet
zwaar wil zijn, een stille beweging die door mij heen
gaat, alsof de zomer nog even aan mijn huid wil blijven hangen.…
Wat zich vergeten laat
gedicht
3.3 met 45 stemmen
13.512 Mijn lief, mijn boos, verbeten lief,
wij riepen naar elkaar,
tot twee, tot drie, tot vier keer toe,
door de schemer en het sneeuwlicht
van de late winter,
en keer op keer kwamen we terug,
onwillig, gebroken, verliefd.
--------------------------------------------------
uit: 'Februari' in Het meer van ondank, 1987.…
onder het noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
939 (bij een literaire kennismaking
met Noorse auteurs)
'voor een volk getekend
door lange winters
die niet onopgemerkt
aan hen zijn voorbijgegaan'
in de verhalen
van Noorse schrijvers
proef ik melancholie
zwaartekracht
maar ook wreedheid
huivering en pijn
soms iets van tederheid
en dan opeens
als je het niet verwacht…
ik steel het rood
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.593 ik steel het rood
van zachte lippen
breek de kleuren
in je blik
je haar
verwaait nu
was voor je komen
zo keurig opgeschikt
je geeft
wat nooit genomen is
het was er wel
je voelde het gemis
we rapen scherven
uit ons leven in een
vol liefde samenzijn
de pijn is terug verwezen
we lijmen niet
en winteren maar door
daar is de nu…
een enkele reis ijstijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
793 kent u dat meneer
een voorjaarstrui dragen zo
dat je er blij mee bent en
de grond voor de tijd steekt
een slobbertrui
aarde aan de rand
zwaaien zonder handen
met een streek stomdronken
aan de regen druppelen
op windkracht tien
de hooikoorts over de winter
en natuurlijk god zeggen
trap bloemen uit de grond
de dijken hoger en…
Voorjaar
netgedicht
4.4 met 49 stemmen
2.417 met hun oorverdovend gekrijs
de stilte vullen en rechts van mij
treurig ogende preien en
boerenkolen met hun uitgezakte
permanentjes de spade vrezen
scheurt plots de wind het hemels
matras aan flarden
zie ik schaduwen geboren worden
tegelijk met het eerste lam
daar is het tijd om mijn rug te
rechten en afscheid te nemen
van de winter…
de balans van dood en leven
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
872 in de dof holle nacht
hoorde ik vaag hoorbaar
het rinkelende gekras
in de balans van dood en leven
zilveren sterren geflonker
afgewisseld in ijle broosheid
bonte bergen in bouwval
in het donkere grensland
schimmen roerden zich
in de bevroren winter adem
die stroomde tussen de kier
van de deur van leven en dood…
een suite van lijven met en zonder vitrage
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.047 onder de burka
hoe zacht ze ook mogen zijn
de grote borsten
op siliconen
het grote borsten geweld
woedt in de lijven
het gevulde hart
loopt over van gouden bergen
met zon en zoet bloed
lekker warm in bed
pijn en geen pijn tegelijk
hoe wonderbaarlijk
modieuze meiden
bijna de hele winter
ontblote nieren…
reisvoorwaarde
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.023 Ik wil best wel mee naar de overkant
voor de rust die wordt beloofd , en het licht ,
ja, vooral dat licht
het heeft me altijd erg aangetrokken, en zeker nu,
mijn winter duurt al zo lang.…
Weide
gedicht
2.6 met 9 stemmen
8.548 Wilde eindelijk
wel eens weten waar we de hele winter
op hadden gezeten. Het klopte aardig,
alleen nooit zoveel verschillende bijeen.
Dat is nu juist de kunst ervan.
------------------------------------
uit: 'Gedichten 1969-1986', 1988.…
Veertig
gedicht
3.2 met 14 stemmen
11.471 .
--------------------------------------
uit: 'Al wat winter is en waar', 2000.…
Oude tuin
gedicht
2.0 met 699 stemmen
92.679 Over je border zijn alleen maar
winters gekomen, lijkt het. Schabbig
lig je erbij. Een zootje stengels
rest je, dat niets draagt, niets dan die
ene margriet, in haar iele dans soms
kwansuis kussend je platte gras.
---------------------------
uit: 'Oude tuin', 1991.…
het treurlied van een decemberroos
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
697 het zal zo niet blijven
het donkere oog van winter
dat mij het argeloze ontneemt
en alles doet vervagen
alsof ik je nog nauwelijks ken;
de belofte die je gaf
tussen zwaluwen
en de twee stenen waarop het vervolg
te lezen was, je gedicht onder een bloeiende boom
als een zachte blos op de mijne
op het licht dat neerviel, zonder aarzelen…
Ganzenwieken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
504 zij zijn er ieder jaar de ganzen
de rivier en dromen
over het winterse weer.…
jong en pril
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
654 doolhof van dwarrels
losse bladeren bruin
herfst wordt winter
in herinneringtuin
daar kijk ik terug
grasland vol bloemen
groen, rood en wit
teveel om te noemen
't is simpel prachtig
sandalen en blouse
voel weer de warmte
als in een roes
het mooiste is nu
m'n denken aan toen
vol van verwondering
over ons en de zoen…
zachtpaars
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 in de bevroren grond
rust nog het gewicht van
koude winter
sterfte handhaaft al de slaperige
glans van oude sloten, opgeschoond nu
na de vorst
in mijn borst klopt mijn gegeven
hoopvol als het blije kind dat ik ooit was
je weet me nog, mijn moeder
weet je ook
dat elders, in een vorig leven
pinksterbloemen bleker zonlicht vingen
in…
Het kind in mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
878 Ik kijk naar buiten
en ik bedenk dat vroeger bloemen zich aftekenden op de ruiten
wanneer het 's nachts vroor
er groeiden hele bossen zo voor mijn ogen
een onzichtbare hand leek het mooiste schilderij te maken
alleen voor mij
nu gebeurt er niets meer in de nacht
maar zo af en toe kijk ik 's winters naar buiten
alsof ik iets van het kind…