Alle inzendingen over zomer winter

7480 resultaten.

Sorteren op:

Niets kan mij van mijn vrijheid ontdoen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
De lente en de zomer dat is waarin ik mijn vleugels spreid. En als de druppels vallen schuil ik onder een bloem. Genietend van de verfrissing. Niets kan mij van mijn vrijheid ontdoen.…

woud van ijzer 2

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 634
in de bodem sluimeren de doden de zomer is gestopt in het woud van ijzer lopen flarden treinrails vast een man staart over het water bang voor de draak die het denken verslindt hij strijkt zijn haren glad de tijd kruipt voort in de leemte tussen graniet en het gekwelde hart…
J.Bakx17 augustus 2024Lees meer >

Tessa

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Zij ziet de aarde in stromen zilver en blauw zij beweegt zich als een rivier die ontspringt in een helend licht delende wereld een avond een nacht en een ochtend ligt zij voor op de zomer zij is een fee die even op reis door ons ondermaanse is kwikzilver dagen die dansen rond een vuurtje van…

Samenzang

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.547
Uw kruin noch uw kin wordt geen lente gewaar: Zij voên in de zomer een winter van haar. Mopsus. Al klimmen de jaren, al dalen de krachten; De liefde blijft leven in ziel en gedachten. O zwierige Schoonheid waar Phoebus* van zong! De zoete Mei maakt d' oude bomen weer jong.…

De perenboom

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.249
Valt het zomerblad der bomen Gaaf en groen en onverdord, Waar gewoonlijk toch het lover Hangen blijft de zomer over Tot het welhaast winter wordt? Is het soms een boze ziekte, Die de boom zijn groengewiekte, Stille vlinderkens ontrukt? Houdt zich iemand soms verstoken In die boom, die weggedoken Tussen 't groen, de blaadje plukt?...…

IJssalon Venezia - De lorenzo

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 575
Wanneer de zomer blijmoedig lonkte bij een eerste voorjaarszon; kon een verlangen dat tijdens de winter had gesluimerd naar buiten toe richting één gerenommeerde ijssalon.…

Stille ochtenden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Ze legt haar ziel in de kom van haar hand, duikt rustig in de stroming van het moment als een kind vol verwondering over beelden van traag winterende en zomerende jaren, niet vanuit haar denkende hoofd maar vanuit een oeroud zielsweten. Er is iets zachts, geruststellend dat haar raakt en als een deken over haar heen valt.…
Katty wijns14 augustus 2025Lees meer >

Terrasje pakken...

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Op een zomers terras vlei ik mijzelf neer De ober schenkt een glas zoet en smaakt naar meer… Mijn ogen glijden over de kleurrijke mensen Gesprekken over betere tijden en wat valt er dan nog te wensen… Aan het tafeltje voor mij laat ik mijn ogen stilstaan Een verliefd stel in een zoenpartij Ik hoef niet te raden waar zij heengaan… Mijn…

Zomerkinderen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 772
Je lachte verlegen en boodt me een mandje met kersen die geurden naar zomer en spijt. We bloosden verlegen wat om ons kleine geheimpje. Die middag had ik je voor 't eerst willen zoenen, waar we lagen, hand in hand, in 't hoge beemdgras en dwaze woordjes schreven op de oneindigheid van de zomer.…
Give5 mei 2006Lees meer >

Nog niet geschoren…,

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
De aarde was nog niet geploegd, er was nog niet gezaaid, toen er nog dauw lag op de schaduw van de heuvels, ging in lichaamstaal onwetend op, de morgen was de lente van vorige seizoenen, haar zomer strijdbaar als hooi op volle wagens, mijn vinger strijkt langs de sporen van het voorhoofd,het zweet van al het koren dat in de wondere wereld…
pama3 september 2011Lees meer >

De spotvogel.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
de zomer was voorbij. Charles Bukowski, the mockingbird. Uit: Mockingbird Wish Me Luck (1972)…

Tijdloos

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 819
nog geen halve zomer lang duurde mijn eerste en verwarrende puberliefde - we waren beiden nog onervaren, onhandig en slechts zestien jaren jong; na de euforie van maanden ging de liefde als een nachtkaars plotseling uit ónze liefde duurt nu al weer drieënzestig zomers lang en zevenenvijftig daarvan dobbert, met lichte averij, veilig…

Een reportage

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Een woud van ijzer in d'augustusnacht de slag bij nacht verzonk in eindeloosheid weg van hun macht een uitgestoken hand de eerste tekenen, you'll just live once stip aan de horizon, zo zal het gaan  Zomers boven grand hotel du lac waar uiterst teer een wolkenbrij zich spreidt zeg ik Lees!…
Maxim22 augustus 2024Lees meer >

Overgangsverdriet

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.150
In de ochtenden die koeler worden, ligt een dun verdriet dat niet zwaar wil zijn, een stille beweging die door mij heen gaat, alsof de zomer nog even aan mijn huid wil blijven hangen.…
CB5 september 2026Lees meer >

Wat zich vergeten laat

gedicht
3.3 met 45 stemmen aantal keer bekeken 13.512
Mijn lief, mijn boos, verbeten lief, wij riepen naar elkaar, tot twee, tot drie, tot vier keer toe, door de schemer en het sneeuwlicht van de late winter, en keer op keer kwamen we terug, onwillig, gebroken, verliefd. -------------------------------------------------- uit: 'Februari' in Het meer van ondank, 1987.…
K.L. Poll21 februari 2005Lees meer >

onder het noorderlicht

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 939
(bij een literaire kennismaking met Noorse auteurs) 'voor een volk getekend door lange winters die niet onopgemerkt aan hen zijn voorbijgegaan' in de verhalen van Noorse schrijvers proef ik melancholie zwaartekracht maar ook wreedheid huivering en pijn soms iets van tederheid en dan opeens als je het niet verwacht…

ik steel het rood

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.593
ik steel het rood van zachte lippen breek de kleuren in je blik je haar verwaait nu was voor je komen zo keurig opgeschikt je geeft wat nooit genomen is het was er wel je voelde het gemis we rapen scherven uit ons leven in een vol liefde samenzijn de pijn is terug verwezen we lijmen niet en winteren maar door daar is de nu…
wil melker4 januari 2005Lees meer >

een enkele reis ijstijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
kent u dat meneer een voorjaarstrui dragen zo dat je er blij mee bent en de grond voor de tijd steekt een slobbertrui aarde aan de rand zwaaien zonder handen met een streek stomdronken aan de regen druppelen op windkracht tien de hooikoorts over de winter en natuurlijk god zeggen trap bloemen uit de grond de dijken hoger en…

Voorjaar

netgedicht
4.4 met 49 stemmen aantal keer bekeken 2.417
met hun oorverdovend gekrijs de stilte vullen en rechts van mij treurig ogende preien en boerenkolen met hun uitgezakte permanentjes de spade vrezen scheurt plots de wind het hemels matras aan flarden zie ik schaduwen geboren worden tegelijk met het eerste lam daar is het tijd om mijn rug te rechten en afscheid te nemen van de winter…
Peter Jansen22 februari 2008Lees meer >

de balans van dood en leven

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 872
in de dof holle nacht hoorde ik vaag hoorbaar het rinkelende gekras in de balans van dood en leven zilveren sterren geflonker afgewisseld in ijle broosheid bonte bergen in bouwval in het donkere grensland schimmen roerden zich in de bevroren winter adem die stroomde tussen de kier van de deur van leven en dood…
klaes7 januari 2006Lees meer >

een suite van lijven met en zonder vitrage

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.047
onder de burka hoe zacht ze ook mogen zijn de grote borsten op siliconen het grote borsten geweld woedt in de lijven het gevulde hart loopt over van gouden bergen met zon en zoet bloed lekker warm in bed pijn en geen pijn tegelijk hoe wonderbaarlijk modieuze meiden bijna de hele winter ontblote nieren…
rob flipse6 februari 2006Lees meer >

reisvoorwaarde

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Ik wil best wel mee naar de overkant voor de rust die wordt beloofd , en het licht , ja, vooral dat licht het heeft me altijd erg aangetrokken, en zeker nu, mijn winter duurt al zo lang.…
jandeb2 maart 2006Lees meer >

Weide

gedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 8.548
Wilde eindelijk wel eens weten waar we de hele winter op hadden gezeten. Het klopte aardig, alleen nooit zoveel verschillende bijeen. Dat is nu juist de kunst ervan. ------------------------------------ uit: 'Gedichten 1969-1986', 1988.…

Veertig

gedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 11.471
. -------------------------------------- uit: 'Al wat winter is en waar', 2000.…

Oude tuin

gedicht
2.0 met 699 stemmen aantal keer bekeken 92.679
Over je border zijn alleen maar winters gekomen, lijkt het. Schabbig lig je erbij. Een zootje stengels rest je, dat niets draagt, niets dan die ene margriet, in haar iele dans soms kwansuis kussend je platte gras. --------------------------- uit: 'Oude tuin', 1991.…

het treurlied van een decemberroos

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 697
het zal zo niet blijven het donkere oog van winter dat mij het argeloze ontneemt en alles doet vervagen alsof ik je nog nauwelijks ken; de belofte die je gaf tussen zwaluwen en de twee stenen waarop het vervolg te lezen was, je gedicht onder een bloeiende boom als een zachte blos op de mijne op het licht dat neerviel, zonder aarzelen…

Ganzenwieken

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
zij zijn er ieder jaar de ganzen de rivier en dromen over het winterse weer.…

jong en pril

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 654
doolhof van dwarrels losse bladeren bruin herfst wordt winter in herinneringtuin daar kijk ik terug grasland vol bloemen groen, rood en wit teveel om te noemen 't is simpel prachtig sandalen en blouse voel weer de warmte als in een roes het mooiste is nu m'n denken aan toen vol van verwondering over ons en de zoen…
Sil Darius25 januari 2011Lees meer >

zachtpaars

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
in de bevroren grond rust nog het gewicht van koude winter sterfte handhaaft al de slaperige glans van oude sloten, opgeschoond nu na de vorst in mijn borst klopt mijn gegeven hoopvol als het blije kind dat ik ooit was je weet me nog, mijn moeder weet je ook dat elders, in een vorig leven pinksterbloemen bleker zonlicht vingen in…

Het kind in mij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 878
Ik kijk naar buiten en ik bedenk dat vroeger bloemen zich aftekenden op de ruiten wanneer het 's nachts vroor er groeiden hele bossen zo voor mijn ogen een onzichtbare hand leek het mooiste schilderij te maken alleen voor mij nu gebeurt er niets meer in de nacht maar zo af en toe kijk ik 's winters naar buiten alsof ik iets van het kind…