6857 resultaten.
Zelfstandig blond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 onhoorbaar
dansten voeten
dichterbij op
bewegingsmuziek
van het samenspel
door spieren en pezen
die uit herinnering
van vloersegmenten
ons de ruimte wezen
een update had
de plaats gevonden
toen wij wisten waar
wij ons bevonden
niet tussen wal
en schip maar wel
als breukeling
zoekend naar een
veilige steigerkling
levensblokken…
Sta even stil
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
576 Sta even stil en blik terug
hoe het een en ander is gegaan
al wat gebeurd is
mooi en minder mooie
worden herinnering
en in de verborgen plooien
van het onverwachte
ligt nieuwe hoop gewikkeld
wacht ongeduldig het nieuwe jaar
om groots uit te pakken
vouw dit jaar met liefde dicht
proef nu van de kille
stille wintermaanden
en laat je gaandeweg…
Ode aan de verzorgers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Ook al sta je dan niet meer te springen,
toch kun je oud zijn met een jonge geest,
je hoeft niet steeds het oude lied te zingen
al bevalt je dat eigenlijk het meest,
Je staat met je beide benen nog in deze tijd,
al heb je voor bewegen een hulpmiddel nodig,
je ervaring verschaft je inzicht en wijsheid,
en ook al ontspoort de herinnering een…
Oude mensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Oud en grijs
lief en leed gedeeld
Voor ons
het grote voorbeeld
Een rimpel
van zorgen
Zorgvuldig
voor ons verborgen
Vele herinneringen
schuilen achter die ogen
Waarvan wij
er vele weten mogen
Sommige
zijn net nog een kind
Weer andere wachten
Tot hun laatste reis begint
Oude mensen
jullie mogen we nooit vergeten…
Het stilte carnaval
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
635 met zijn duizend en
nog meer dromen
vol warmte en plezier
ingepakt staat het nu hier
de thema’s zijn
nog actueel de
kleur en glans
schitteren als nieuw
en in een zacht
resoneren voel je
dat ze ieder hun eigen
energie genereren
in de optocht
zullen ook gaten
vallen waar gezichten
altijd hun lach lieten zien
daar is nu de herinnering…
Epiloog
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 Zie
hoe december
veel avond heeft
hoe onder een waas van nevel
omfloerst licht
wat schaduwen strooit
over aangevroren glinstering
van een wereld
die nog nauwelijks zichtbaar is
vertel me dan
van witte winters
met nog late zomerwarmte
in je stem
neem scherven mee van voorbije dingen
en leg ze in een schrijn van herinneringen
laat ons…
LAIS CCXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Het roept de dode tekens nu bij zich,
en noodt de doos herinnering erbij.
In de ton van het gif drijft het zijn wig.
Zure vochten kolken het om tot brij.
Zo gaat de zon ook dier en mens voorbij.
Maar handen maken weer begin van haar:
LAIS verrijst, het buigt diep en ’t staart maar,
het wordt aan riemen in’t galei geketend.…
Gedachten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
677 Herinneringen blijven verschijnen,
ze willen niet verdwijnen.
De koorden, vastgebonden in mijn jeugd,
zijn nog dezelfde gebleven.
Hoe ik ook probeer ze los te scheuren,
ze blijven met mijn hart verweven.
Toch geeft het mij ook een kalme zekerheid.…
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Mei en hagelstenen
in mijn hoed
verhinderd
storm hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn…
bezinning
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 ik zag laatst ‘Limited Edition’ toiletpapier
-hoe beperkt is een herinnering eigenlijk?
hoe lang geleden moet het zijn om te vergeten
en wiens geheugen zal uiteindelijk nog knarsen?
mijn verleden kent een zinspeling op toekomst,
of was het nou andersom?…
Nieuwe stenen
netgedicht
4.6 met 100 stemmen
402 langzaam
vervaagde de hand
die mij eens
gekoesterd had
verliezen herinneringen
de indrukken van
het bijzondere
contact dat de
aanrakingen mijn
jeugd geschonken had
waar wij in samen
de onuitwisbare
close harmony
vergaarden die
niet alleen op
genen stoelden maar
ook de zielsverbanden
van de eeuwigheid
bedoelden in de
oneindig…
De dood van Sneeuwwitje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Haar hals, herinner ik me
was een ronde ivoren toren
niet te kort, niet te lang
Sneeuwwitte huid
Sneeuwwitje haar naam
Wie zou er niet van haar houden!
O, haar schouders, stevig
en zacht haar armen en benen
ronde borsten en heupen
rechte rug, volmaakte schoonheid
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand
van wie droomde heel het land?…
Het openhaardvuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 onder een
warme zon
kabbelen
herinneringen
als golven tegen
het wit gele zand
dat vele jaren
verblijf is geweest
voor vakanties
zonder eind
in het zeldzaam
winterse van
vandaag de dag
is de warmte
nog voelbaar
als wij de dromen
van het verre
strand lezen die
opvlammen in
het openhaardvuur
guur tocht nog
de koude wind
en we…
Nachtelijk vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 Je hebt diepte leren vragen
in nachtelijk duister dwalen
na grijs vergeten dagen
er verscheen een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
de maan toverde een glimlach
en in brieven, ooit geschreven
bekende je het verlangen naar
dat wat nuchter tot genot leidde
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart…
Onhoorbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
595 ik wil geluidloos gedag zeggen
want jouw woorden hebben betekenis
die je alleen in stilte kunt begrijpen
begrip moet dikwijls verder rijpen
ik wil in stilte afscheid nemen
want ik lees nog altijd jouw gedichten
alsof ik jouw oude stem kan horen
tussen alle vervreemdende gezichten
onhoorbaar maak ik nieuwe herinneringen
zonder heimwee, want…
bij overlijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 jlb
warme ontmoeting
kan koude herinnering
opnieuw milderen.
jlb
stil en gesloten
kan met lieve aandacht
worden ontsloten.
jlb
als t' einde nadert
hoop je op je kinderen
tot bij de overgang.
jlb
met zoveel plannen
heb je nog jaren nodig
om die waar te maken
jlb…
moederdag
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
638 Moederdag met tieners
Ik kan me niet herinneren hoe
we het gevierd hebben
die laatste keer.
Zelfs niet eens of we het gevierd hebben.
Al is vieren ongetwijfeld een iets
te feestelijk woord.
Het was geen huis van trommels
en trompetten.
Daar deden we niet aan mee.
Het was een huis van het kleine gebaar.…
noord-hollands licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
511 op een zomerdag lopend
langs uitbundig bloeiend gras
in het glasheldere
noord-hollandse licht
denk ik aan jou
de onverwachte weelde
het grote geschenk
dat ik zomaar kreeg
maar ook aan alle kamers
van de herinnering
sommige voorgoed afgesloten
versteend in de tijd
andere leeg zonder degenen
die er horen te wonen
als adresboeken
waar…
Avond in Mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Groene velden van ons eerste geluk
zijn uit een andere geschiedenis
in door verdriet vergeten verleden
omringd door geschilderde geesten
om het stille duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
met mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen…
Avondrood
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
435 langer
naar de zilveren hemel
bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan het verwoestende
duister van de ondergang
de dag een fiasco
zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
nooit meer beminnen
uit vergeten boeken
zonder persoonlijkheid
donkere wolkenbedden
in een onbestemd land
wollige gedachten
ondankbare dromen
herinneren…
Stil verdriet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
303 De woorden blijven hangen
In ’t duister van de nacht,
Zijn gevoelens van verlangen,
Naar tijden in 'n ver verleden,
Vol van melancholie,
En herinnerend stil verdriet.…
zij denkt hem verder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 een kleine overwinning
als een lucifer in een storm
hij hield zijn adem vast
alsof gedachten zuurstof nodig hadden
alsof zij een brand was
en hij eindelijk as kon worden
zestig seconden lang
was de wereld een lege kamer
zonder haar stem tegen de muren
maar tijd is een sluwe smid
slaat herinnering terug in vorm
nog voor de minuut koud…
Leeg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
172 Kleur geeft een ruimte zin,
Zo geven zingende vogels de zonsopgang iets,
Maar momenteel geef ik mijn leven,
Minder dan niets
Ik voel en ik lach
Steeds minder en minder
De laatste keer dat ik mijn vrienden zag
Ik weet niet of ik me dat herinner
Het grootste in mijn dag kan zijn
Naar de supermarkt gaan
Normaal is iets doen…
Etsen of krassen?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
237 Is een herinnering
als eenmalig uniek
onherhaalbaar moment
in de eeuwigheid
verdwenen zodra die
de schatbewaarder
van neuronale
memorabele etsen
eraan herinnert
dat hij nog staat
als wachter aan poorten
van weliswaar
fictief-spatiële
doch onder normale
omstandigheden
voor hem niettemin
onuitwisbare sporen
op een rots?…
in het zicht van Cupido
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
323 Hij gunt jou de schoonste
met liefdeslicht omrande
zicht- en adembenemende
Sirenen-gelijkende
Nereïden-overstijgende
vrouwe uit ‘t Baarnsche
bos of zomaar gevonden
in het zicht van Cupido
losjes in het Cantonpark
Hij ziet jou vrij in de wind
ongehinderd verder stijgen
op de thermiek van het vuur
van het aangewakkerde hart
wat herinneringen…
Onderweg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
187 Stevige schoenen,
nodig voor wat
onderweg ontstaat
Voor de last van
wat niet achterblijft
Voor herinneringen
die zich
vastzetten
klevende grassen
in hondenharen
Voor vragen die
bij de eerste toren
nog zwijgen
verderop het ritme
van de stappen
aannemen
Het meanderen
door rivieren
zoals tijd door
een mensenleven…
Televisie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
125 ik zei mijn naam,
niet om haar te herinneren,
ik was hem zelf
even kwijt
we zwegen,
waar we allebei
op iemand wachtten
ik wist dat die
niet meer kwam…
Lieve ik
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
125 Wil je samen herinneren aan de mensen die er niet meer zijn?
Wil je je hart openstellen
voor alles wat nog op je pad komt?
En kijken hoe de tijd voorbijgaat?
Wil je dan samen ouder worden,
totdat we grijs worden en bejaard?
Wil je dan samen met mij
dit leven bekijken,
met ups en downs.…
Perpetuum
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
114 tot er van taal geen sprake meer is
en bij vlagen de herinnering ligt in windstilte
zoals de tijd die in zichzelf wegloopt
en je jezelf vragen gaat stellen…
Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 Hier om mij heen bij het glasachtige
ochtendlicht dat het bed leger laat
de kast te groot en overbodig maakt
de schaduw van parfumflesjes bij de
spiegel raakt haar geur die in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree
Ik dacht aan eeuwigheid het…