27292 resultaten.
Eijerland
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.582 Nog bij eb kwamen ze samen
hooggelegen rondom water
zij aan zij met hun gedachten
aan verdronken Eijerland
hier eens verloren aan de Noordzee
die hen meetrok in de ginder
om opnieuw daarna geboren
als een onderwatervlinder
te verdwalen langs het lege
dat de zee er had verkregen
met de dominee - het scheepsjong
goudverdieners en hun zegen…
Danslied
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.411 Zei niet Uw stem: de vogel danst,
Het lover danst, de weide danst,
De Zon die op het water glanst,
De wind, de wolk, de wereld danst?
Gij reikte mij uw linkerhand,
Daarin gleed warm mijn rechterhand,
En velen volgden, tot een band
Van dansers slingerde over 't land.…
Dat gevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 Als je kijkt met je ogen die stralen,
als je naar me lacht
en als je me troost
Het gevoel dat we samen alles aan kunnen,
door vuur, wind en regen.
Dat gevoel,
is liefde.…
emotievolle storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 in rustiger water
weer verder te gaan.…
De groten van morgen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
555 ademloze blikken
een emotievol beleven
de groten van morgen
kunstige parels, sierlijk
door een glans omgeven
- blijf je reis vervolgen
hoor het applaus
zwevend over het water
we hebben jullie nodig
nu en later-
* Muziek en poëzie op de boot*
Lentepodium Blokzijl…
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 het water kabbelt al in grijs
de lucht weerspiegelt laag
het zweemt al naar schemer
schaduwen worden lang en traag
in vlammengloed neemt de zon
afscheid van de kortste dag
de lucht tintelt naar donker
begroet de eerste winternacht…
Doka
gedicht
3.0 met 10 stemmen
4.143 Ze noemt de wind een val, blaast hem aan
bovenhuids. Uit de zee doemt mist die haar
inkuilt in een glazen kist. IJsbloem in de zomer.
Loodzwaar achter een raam met leeftocht staan.
Het licht doorwaden in een lens. Tintelingen
in een glasfiguur. Slaapt zij zich uit, schrikt
in water, verzonken in een opgelicht donker.…
treurwilg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 ik zag hoe zeven kunsten bij je laving zochten:
er waren nieuwe kerven in je stam
na elk voorbijgaan
ik zag je takken treurig naar het water buigen
gordijn van hunkering en hoop
waarin alleen de wind verstrengeld bleef
ik zat te wachten, op een steen,
wat verder
ik heb je droefheid niet verkracht
mijn naam niet in je bast gekerfd…
Wat witte wolken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 ik heb de zomer getekend
diepblauw de lucht boven groen van de bomen
wat witte wolken in oplossende vlucht
zon zee en strand spelender hand
maar ben het intense genieten vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet…
het nachtelijk tij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
451 tij in de nacht keren zelfs het water
bevelen te drinken van je afschuw
toch kwam er iets onverwachts, alsof
het kwaad zich richtte tot de dood, je meenam
op een reis die jij dan toch al had voorspeld
het afscheid liep op stoffige winterse paden
die nog altijd knarsen onder een vals begrip…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 'k Zie weer de glinsterende mugjes dansen
In held'rer zon neersprankelende glansen;
De wolken varen rustig langs de hemel,
In bos en water krielt een nieuw gewemel.…
Herfstcharme
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Als doorzichtige tule over weiden
Bestrooid met stralen blinkend goud
Komt vanaf ‘t water zich verbreiden
Vult met zilverstralen ’t schemerwoud
Drapeert in plooien verre landerijen
Golvend op een zachte koele wind
Terwijl in bos eerste blaadjes zich vlijen
In warme herfstkleuren reeds getint
Overdekt door blauwe hemelboog
Waarlangs de witte…
In wit protesteren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
572 we spraken golven
over weer en wind
murmelden zee
koesterden oude botten
in geschreeuw van de meeuw
zon lichtte op
in wit protesteren
van opkomende vloed
water versmolt met nevel
in de ondergaande gloed
wij kenden het eind
door het ronden van de pier
proefden zilte in de
eeuwigheid van tijd
en oneindige ruimte hier
terug naar de…
meervoudigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 je trekt een lijn
en alles eronder verdrinkt
omdat je niet wist dat je
een zee trok onder je hand
wind waait niet
het zijn driften die uit het zijn kolken
als het stil is in het hart de winter
hoor je alsnog het onderhuidse kloppen
van het ijs schotsend op het barende water
en als de gesel voorbij is
regent’ slechts assen uit de ransel…
Vleermuis schaduwen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
468 en hoe het
woeste schuim vervliegt
op het donkere water
voel de rust in mijn hart dalen
de vrijheid, en de wijdheid, en
de nieuwe kracht;
blij te zijn ontkomen
aan de duisternis van de nacht…
Een ogenblik langslopend ben je te naakt
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
478 Nee, je bent weer een bloem ik zie de frêle stengel,
je kopje swingt deint zachtjes mee in de wind.
Ik geef je voeding al knak je soms bijna even.
We leven, hebben geen ijshamers meer nodig.…
Kerstmis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 Maassen
De wind jaagt snijdend langs verijsde bomen.
De sneeuw vertolkt de liefste rol van mist.
De winter heeft het landschap uitgewist.
Geen water dat nog levend uit kan stromen.
Nu kom mij niet met eeuwigheid of Rome,
want, sceptisch als een Griekse solipsist,
laat ik alleen het sterven onbetwist.…
Wilg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
473 het is wilg om het even
belet wilg niet te leven
wilg heeft de wraakgodinnen
uitgenodigd voor het eten
in een zelf geknoopte mand
met voorjaarsfruit van buurtbomen
laat ze maar komen met kikkerbloed
regen en striemende verhalende wind
de alles overstijgende liefde
die uit de gouden hemel valt.…
monding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 in het water
in het wier
in het waaien.
in de golven wind doorheen het gras
in de cel die zich verwoed in cellen splitst
in de wolken vol van stapels en paleisplezier.
in het schuren van planeten aan het donker van hun baan
in het lonken van de sterren naar de nevels van andromeda.…
Liefje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
688 al varen wij nog mijlen ver
je ogen zullen ‘t schip geleiden
naar rustig open water
en komt er dan toch land in zicht
dan zien we dat wel later…
waardige helden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 te sturen, kanonnen
vuur en zwaard, donderbus
hij, zij, hen die over de kaperen varen
met baarden of zus of zo
zullen zeeslagen winnen
het water ontginnen
vanaf de valrepen
ree!…
Ik droomde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Ik droomde van een nieuwe hemel en aarde
Waar alles en iedereen volmaakt zou zijn
En waar God al Zijn schepselen aanvaardde
Hetzij rijk of arm, jong of oud, groot of klein.…
Sneeuw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
819 wolken zweven
aarde ligt
sneeuw valt naar beneden
de wolken maken
de aarde wit
iedereen tevreden.…
Waternoodsamp 1953
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
2.331 Nederland was onder water
Wat moest er nu, en later?…
Jij schitterde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
500 natuurlijk
heb ik
leren zwemmen
mocht ik in het
bad les geven
maar toen ik
in jouw ogen
keek en dook
voelde ik
voor het eerst
hoe water
langs hoofd
en oren floot
in wild gespartel
zonder enige
coördinatie
inademend kon
het water niet op
de souplesse
van het door
water glijden
was ik ergens
in mijn koppie
totaal even kwijt…
Die avond..
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
638 Het riet zei iets,
het riet zei het weer,
zacht in het water,
zacht en nog eens zacht.
O water,
krinkelend water,
waar gaat gij,
waar gaat gij heen.
De roos bewoog niet,
de avond ook niet,
alleen het riet
wist mijn naam.
Ik bleef staan,
ik bleef nog staan,
bij het veld,
bij het water.…
Afrikaantjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
783 De Afrikaantjes gaan open en dicht
ze volgen de kou en vangen wat licht
en kleden de aarde in heldere kleuren
maar laten de andere bloemen hun geuren.
Een groep Afrikaantjes versiert deze tuin
waar felle wind speelt met heldere toppen
van sneeuw die dichtbij lijkt op scherpsteile koppen
die ik nu kan zien met hun wittige kruin.…
Een maart, Maria Kordes
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.220 ik hield van haar
houd nog van haar
een glimlach siert het fluisteren van de wind…
de vraag
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.187 ze nam een duik in troebel water
niet dat ze het wist
ging zoeken om te vinden
het antwoord op haar vraag
maar ze zag niets
tastte in het duister
vond geen weg terug
toen besefte ze
ik kan onder water leven
de mist trok op
en in het heldere water zweefde
het antwoord op haar vraag
’s morgens is haar lichaam aangedreven…
een wonder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 wandelen over het
Lago van d’Iseo
een Italiaans
water-wonder op
drijvende vlonders
van het vasteland
over water lopen naar
Monte Isola en Isola
di San Paolo twee
eilandjes in het meer
nooit eerder
wandelden
mensen over
water naar isole
Christo en Jeanne-Claude:
zij geloofden
ze fiksten het!…