33054 resultaten.
Hotel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
599 het liep als een trein
geen grote keten
maar kleinschalig en fijn
geheel inclusief
met ’s ochtends ontbijt
’s middags een lunch
en een warme maaltijd
daarnaast deed ik de was
bood een luisterend oor
24/7 paraat
dat had men snel door
mijn vaste gasten
door mijn service verrast
lieten zich verwennen
laaiend enthousiast
er was geen houden…
Moeders kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 Zelfvertrouwen, want als je kleine
mensjes in leven kan houden,
ben je niet het hopeloze geval
dat je ooit in jezelf zag.
Appreciatie voor je eigen
lichaam, want zelfs al voelt je buik
als pizzadeeg, je kan moeilijk
boos zijn, want daarbinnen is
een lijfje ontstaan met oortjes
teentjes en vingertjes.…
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 Maaiend met de armen
om wat was vast te houden,
grijp ik in de leegte.
Mijn handen vullen zich met lucht
en met de trapleuning,
als enige metgezel
bij mijn eindeloze stappen.
Ben ik al halverwege?
de trapgang toont slechts duisternis
voor zover ik durf te kijken.…
verstek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 eigen
niets is me vreemd, zelfs wanneer
ik me realiseer dat ik dikwijls
verkeer in de droomwereld
van meditatie waar gedachten
vlieden van hot naar her zonder
het te willen aanraken, het is
als een boom waar de vogels
wel mogen rusten,
maar zeker niet nestelen
maar dikwijls ben ik het nest
dat zich met moeite staande
weet te houden…
Actie 555 en de Groningers
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Want ik leef mee
Ik geef wel
Ik geef gul
Ik weet wel: Het is onvergelijkbaar
Groningen en Turkije
Groningen en Syrie
En toch
Edoch
Heb ik ietsie pietsie moeite
Met die Actie met vooral de BN’ers en Politici
Die geen poot uitsteken naar ons Noorden
Mag ik of krijg ik nu, vooral digitaal en anoniem
doodsbedreigingen , moet ik m’n muil houden…
Genoeg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
547 Ik hou meer van jou
dan van houden van
Wat gaan we doen
De stadspoorten staan open
wagenwijd
staat het park in bloei
dus zeg het maar
waar hou je van
Geen tv
vandaag geen mening
over mening
over mening
Over niks
Het strand valt af
langzaam
het wordt voor altijd vloed
We kunnen naar de vijver
de oorlogen negeren
de haat…
Alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Maaiend met de armen
om wat was vast te houden,
grijp ik in de leegte.
Mijn handen vullen zich met lucht
en met de trapleuning,
als enige metgezel
bij mijn eindeloze stappen.
Ben ik al halverwege?
de trapgang toont slechts duisternis
voor zover ik durf te kijken.…
het benzo offensief - mijn bondgenoten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
557 zo klein en in het wit gekleed
liggen ze met z’n dertigen
in het doosje fijntjes gerangschikt
nieuw en nog preuts houden ze zich
gedienstig ter gunste van mij
het zijn mijn priemgetallen, mijn
voorhoede voor elk verhaal, de
prominentjes dewelke mijn vrienden
zijn geworden in de afgelopen
drieëndertig jaar
ze zijn mij en ik ben hen,…
EEN GEDICHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Lieve hemel, dit tempo houd ik niet vol.
Verleden en heden meanderen door elkaar.
Hier raak ik een gevoelige snaar.
"Tevredenheid", daar wil ik iets over kwijt.
Zoals zovelen heeft het leven mij niet gespaard.
Toch, geen zelfbeklag, geen spijt.
Al die jaren mensenkennis en moed vergaard.
Geen grote villa, maar een huisje in de rij.…
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
312 view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de grond en kou
in godvergeten mooi
om er even bij stil
te staan dat juist de
emoties eruit springen
bij gebrek aan contact,
verbinding en vertrouwen
juist nu deze tijd gaan
de deuren op slot voelen
mensen zich buitengesloten
willen zij licht warmte en zon
om elkaar vast te houden…
Eindeloos en tijdloos
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
293 een view met een
opkomende zon
wit rijpende vorst
aan de grond en kou
in godvergeten mooi
om er even bij stil
te staan dat juist de
emoties eruit springen
bij gebrek aan contact,
verbinding en vertrouwen
juist nu deze tijd gaan
de deuren op slot voelen
mensen zich buitengesloten
willen zij licht warmte en zon
om elkaar vast te houden…
Tussen wie ik was en wie ik ben
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
221 De bank, het bed,
ze houden mij vast
in dagen zonder richting.
Ik was iemand, ooit.
Een ambtenaar op weg,
met een tas vol plannen,
treinen die sporen trokken
door een leven met structuur.
Ik kende mijn naam,
ik wist mijn doel.…
Boom van kennis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 Of wij ooit
als gemeenschap leren
de boom rechtop te houden,
blijft een vraag
in de wind van de tijd.…
Slaappillen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
363 Ze houden woord —
iets wat mensen zelden doen.
Ik lig weer klaar
voor het gevecht dat niemand ziet,
het gevecht dat ik altijd verlies.
Daarom laat ik me helpen
door pillen die geen vragen stellen.
Alles blijft zoals het was:
de kamer te klein,
het hart te luid,
mijn hoofd dat oplost
als suiker in lauw water.…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 De bomen staan als in een
groepsstilte, hun takken houden de koude wind zachtjes tegen.
Ik voel de resonantie van
hun serene aanwezigheid die door hun
hout snijdt. Het ontbreken van fladderende bladeren
is een opluchting voor mijn zenuwen, een kalmte zonder afleiding.…
Waar de kou haar vindt
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
559 Haar wortels houden zich vast
aan wat overblijft van licht en aarde. Wind
buigt haar hoofd, maar neemt haar niet mee. Ze kent
de kunst van bestaan zonder haast, van bloeien zonder bewijsdrang.
En wanneer het seizoen haar weer
terugroept naar de grond, laat ze los zonder
strijd.…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Toch houd ik mijn plank vast
als een roer in onrustige branding.
Elke beurt een nieuwe golf,
elke zet een kleine storm
die mij dwingt rechtop te blijven.
En ergens, diep in het getij
van klinkers en medeklinkers,
weet ik dat het spel kantelt.
Dat zelfs jouw mooiste woord
ooit zijn glans verliest.…
Schemerjurk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
325 De wereld slaapt nog, gehuld in blauw
in schemerjurk van ochtenddauw
een zilveren glans ligt op het gras
alsof de wereld gisteren van glas was
Jij staat daar stil, een breekbaar beeld
waar de vroege zon zachtjes mee speelt
de schaduw wijkt, de dag ontwaakt
terwijl het licht jouw contouren raakt
jij bent de vrouw van wie ik houd
die jurk…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 Onder de schaduw van een
nieuwe herfst voel ik hoe vrijheid een
andere vorm aanneemt: een rustiger, bijna trage glans
die me uitnodigt om het licht te bewaren zonder het vast te houden.…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 Nu draagt een straat haar naam door onze dagen,
haar boeken houden stand, haar stem blijft leven;
zij schreef wat niet mocht, liefhad zoals zij wilde,
en leeft in ieder hart dat haar blijft lezen.…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Haar dunne stengel buigt
zonder verzet, alsof ze weet dat niet alles hoeft stand te houden.
Wanneer middag haar
warmte spreidt over weidse velden
die schitteren in het licht, staat de tere klaproos
er stil en onopvallend bij, zonder iets te vragen van wie haar ziet.…
de redactie geliefd geloofd geprezen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
958 gister gehoord in het café
- hier aan de overkant -
het zijn drie hippe mannen
In drie zwarte pakken
Ze zetten gedichten
lachend in een queue
en handelen dan volgens
de leer van montesquieu:
de eerste zegt ja of nee
de tweede die maakt cappuccino
de derde is de beul
en dat noemt zich “trio politico”
de liefste gedichten houden…
Wat waar gebeurde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.575 Hadden ze tijd om elkaar aan te kijken
en wat zagen ze dan, hadden ze zicht
op het leven beneden en wat spraken ze nog uit;
welke woorden houden stand als alles valt, wat is
het alfabet van tegenwicht, eindtaal
die verzacht
en zagen ze wat op de grond groot is
vanuit de lucht klein
wie van elkaar verwijderd leven
zo dichtbij
zo schijnbaar…
De hartendief
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.657 Ik ben bang dat mensen van me houden,
bang om mijn muren te laten zakken.
Genadeloos begon jij mijn bos om te kappen.
Maar waarom sloopte je die muur die ik bouwde?
Mevrouw, die ik nauwelijks ken, bescherm mij!
Mijn muren en bomen zijn nu door u gesloopt.
Mijn ziel voelt zich zo onveilig en blood.…
rommelig
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.172 kamer
Tekstboeken liggen uit elkaar
Omdat ik graag mag prutsen
Ik ben een ploeteraar
Rommelig is mijn hoofd
Te veel dingen tegelijk
Ik ben snel onder invloed
Welke kant ik ook uitkijk
Soms wil ik vergeten
Maar ik onthoud zoveel
Dat maakt het leven rommelig
Het stijgt naar de keel
Rommelig is mooi
Het zit in mij
Ik houd…
Dementie
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
2.859 Ik wil een teer gedichtje voor je schrijven
over jezelf en je persoonlijkheid
over je liefde, zorgzaamheid en aandacht
je kon er altijd onuitputtelijk veel van kwijt
ik kijk naar je gezicht en naar je ogen
je keek me altijd zo vol warmte aan
je was een mens van wie ik altijd zal bljven houden
je "goede tijd" blijft in herinnering staan!…
Route 34
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
1.407 Route 34
Hoe diep moet het gaan
het schrijven van de woorden
voordat ze verstaanbaar zijn
Hoeveel moet de boer zaaien
op het arme winterland
opdat er genoeg gewas is
Hoe ver moeten vogels vliegen
naar vreemde felle plaatsen
om kou uit veren te schikken
Hoeveel moet ik van je houden
in dit huis, in dit bed
voor je overgave?…
De boom
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.359 Maar ook al is die boom er niet meer,
Ik zal hem nog altijd in gedachten houden.
Zoals hij was, niet zoals het nu is.
Wat heerlijk om te weten, niet te hoeven vergeten.…
Moeder
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.219 Moeder zijn dat ben je je hele leven
Je houdt van je kinderen en probeert ze van alles mee te geven
Maar eens dan stopt die verantwoordelijkheid
Altijd te vroeg, nooit is er eigenlijk tijd
Om alles te zeggen wat je wilt
Plotsklap is het leven verstilt
Je kinderen, daar waar je zoveel van houd
Staan even alleen, hebben het zo verschrikkelijk…
De wereld gaat maar rond...
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.206 Je kan niet houden van iedereen
Want elk persoon kijkt om zich heen
Voelen, luisteren en kijken doen wonderen
In een wereld waar gelijken elkaar bedonderen
Ziek, maar toch gezond
We zijn er aan gewend want onze wereld gaat maar rond
Voorzichtig kijken we verder, maar niemand die het ziet
We sluiten onze ogen voor andermans verdriet
Mismaakte…