5388 resultaten.
Wees niet de schroom'ge
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.328 Want, kwam nog, wijlend in uw kommrend oog gegleden
de schaduw van mijn vróeger lied, -
draag ík dan, rústig, 't lévend leed van ons verleden
niet, niet?...
- - Wees niet de schroom'ge...…
het heelal kent geen woord voor boom
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
587 En er schaduw in de bladeren verschijnt?
Er misschien een vogeltje in landt?
En er wind door waait?
Rijmen doet het niet.
Zo groot als het heelal is het niet.
Een boom is niks dan een boom.
Ik verzin er maar wat woorden voor.
Maar in mijn wereld, mijn heelal:
Groter dan een boom is er niet.…
Slechts het heden telt
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
638 wedstrijd van morgen,
ook God wacht zeker op mij
komend bezoek
dat mij
middels wederopstanding
uit dood of ziekte redt
immers hoop vult
gevoeld gemis
ik honger uit
als ik niet gevoed word
droog uit,
huil zonder tranen
omdat stromen bevroren
kunnen raken
neen, mij ontbreekt niets
daar niemand zo verrijkt is
met zon en schaduw…
zomerblues
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
609 mensen blij zijn met dit feest
ik word er alleen maar somber van
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
ach, laat ik niet zeuren laat de rozen bloeien
en de seringen, de tulpen, de moerbeiboom,
de platanen de beuken en de eiken,
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
ik wil niet zeuren maar kan alleen maar
schuilen in de schaduw…
Michael Jackson
hartenkreet
4.4 met 153 stemmen
6.182 Michael Jackson is niet meer
Zijn muziek dwaalt door mijn hoofd
Ik draaide zijn muziek zoveel keer
Een absolute ster is nu gedoofd
The man of soul, the king of pop
Mijn jeugd stond in zijn schaduw
Op het podium stoer, sterk en uitdagend,
maar daarnaast verlegen en mensenschuw
Zijn levenswandel leidde tot discussies
Maar bovenal een fantastisch…
Duister adem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
619 De tak gebroken
deelt de schaduw
mede ontmaagd
door het zwaard
van de eenvoud
zoals ik al wist
tijdens het begin
zijn spreektaal lippen
trillen de zaadlozing
uit elkaar als een dode kip
laat hij zich pakken
voegt hij zich zijn worst
bij het uitgestalde vleeswaar
van de Agrarische Hema
die soms neigt naar het Oosten
dat zucht onder…
Levensloop
hartenkreet
4.3 met 55 stemmen
1.676 Volwassen vrouw in volle kracht
rustiger wandelend, vertragend dragen
de schaduwen van voorbije tijd in vracht...
Oud en mijmerend, de tred verstild
in opgedane wijsheden
de sluier van levensmysterie opgetild...
Tevree herinnering oprakelend
vertellend aan luisterend kleinkind.…
Sterren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
653 Hadden zij gehoord
dan hadden zij vast iets gedaan
in het licht van de zachte maan
waar schaduw lachen neemt,
vermoord en in stukken snijdt.
Leiders lijden
vooraan de polonaise
en zij dromen een orkest
dat zingt noch drumt
maar staat
in de ego van de wind.…
Stiekem
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
4.833 Onder het verkeer
buigt zich een hangbrug
krakend over het water
In zijn schaduw ligt
het brede rivierbed
bedekt met kiezels
en geel speelzand
In de zwevende hitte
klinkt het zachte ritselen
van een krant
Erachter glimt
in de brandende zon een
met waterparels bedekte
bronsbruine huid
Ze heeft bijna alles
behalve de krant…
wanneer een mens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
648 het monster klauwt mijn ziel open
in één ademtocht word ik teruggeworpen naar de kamer
verduisterd in ieder klein verschil
oude boeken als daklozen, de schreeuw van een kruis
als schaduw
een engel op doorzichtig porselein, nooit bevrijd
ik zie kleine meisjes kruipen uit aangeraakte bladeren, van wat er nog rest
in dode ogen en de waanzin…
Nachtgordijn
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 Zilte regen sluit 't nachtgordijn
landerijen liggen in droom verloren
en zij kijkt uit het vensterraam
naar de schilderingen van schaduw
op 't veld, dat kil de nacht ademt
er zijn geen vertrouwelingen meer
op aarde is 't geweten in droomstilstand
maar zij is nog op weg, zonder iets te zeggen
in lege gedichten, herneemt zij haar stem
mensen…
- Ik ben je niets in "Zijn" -
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
625 Ik ben je nachtenlange aandeel,
woordenloze schaduw van je pijn
je urenlang gesprek
ik ben je alles en je niets in "zijn".…
Niemandsland ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 aard waarvoor ik koos,
tot het lijden is verjaard blijft
de gekozen vorm van schijn
onvoltooid, knelt het geweten
en de tijd haar ongenoegen telt,
het hoofd ten ruste legt op mijn
levensloop en ik de knopen draai
om niet te vergeten, zal ik blijven
zoeken en is het de moeite waard
in het onbekende door te dringen,
gemaskerd in de schaduw…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 een bloemenwijsje uit vroegere tijden
beademt een melodie van buiten
de schaduw volgt getrouw Moeder Aarde
bergt diep in haar schoot eigen innigheid
de oude natuur vergeet niets
(ook niet de vergeet-mij-nietjes)
alles zal door ‘t levenslicht verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze
Moeder Aarde…
Rembrandtcyclus 19: anno 1669: Rembrandt sterft
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
705 Mijn tijd is gekomen en neem ik afscheid van mijn dochter Cornelia, geboren uit mijn samenleving met Hendrickje Stoffels:
Verwarring
schept zwarte plekken in mijn geest
van alles dat ontnomen is
ontgoocheld en vervlogen is
verpulvert langzaam ook mijn leven
uit jouw leven weg
jij dartelt in mijn schaduw kind
evenzo als Titus deed
wat…
Kracht
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
2.502 Ik blijf het zeggen, blijf het menen
Jij bent sterk genoeg, geloof me nou
Het zal je lukken, met de tijd
Weet dat ik daarin vertrouw
Op een dag dan sta je op
Herboren als een vlinder
Je lacht je toekomst tegemoet
Niet meer en ook niet minder
Jij bent vrij, het is je tijd
De zon schijnt nu in jouw gezicht
Je laat het achter in de schaduw…
Op de vleugels van de vrijheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
632 wordt gedragen
het vliegt bij vlagen zonder bit, zonder teugels “
Ongedwongen speelt de zuchtende wind
met zijn adem over land en water
heen en weer terug
Hij streelt zijn fluister
over bos en heuvelrug en later
langs de wangen van menig dartel harten kind
Een zachte bries ontsteekt het vreugdevuur
dat stoeit met zijn vlammende schaduw…
In de oogst
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.166 Zij stonden op het akkerland
Zij maaiden in de zonnebrand
En zongen bij het werk
De lastige arbeid wordt een feest
Voor hen die jong en licht van geest
En moedig zijn en sterk
Daar kwam de landheer langs de beek
De schouders hoog de wangen bleek:
Hij zocht de schaduw daar.…
Op dicht gezette gedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
704 Niet gegeven
Terwijl 't fysiek zich heerlijk laaft
Op dicht gezette gedachten
Zich baadden in de warme zon
Vliegt mijn kracht van 't oosten naar 't westen
Door een muur van verlangen
Wier schaduw zacht haar zijde streelt
Haar eenheid in zijn verlangend
Samenspel van samenkomen
'k GUN MIJ JOU, MAAR GUN JIJ JOU DUS MIJ?…
Sterrelicht...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
3.151 Geen maskerende schaduw tussen ons,
mijn woorden, jouw exacte respons,
hoe tijd ook vaak plots keert of went,
dank je wel, in wie je nu voor mij bent.
(mensen komen steeds op 'n juist moment van je ziel, op je pad..)…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt ander onkruid met gulle glans
de tranen van mijn onbeweeglijk blad
kerft het geluk nieuwe nerven
de oude boze bomen bollen dan rap
een koepel van zwarte schaduw…
Mijn profiel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 De wind van de tijd is
gisteren begonnen mijn
profiel te slijpen, in het
uur van vertrek de schaduwen
van het gelaat te laten rijpen
om daarna uit te blazen.…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 kleuren wit
traag valt het licht deze dagen doodsbleek
ik keek langs de lijnen van je gezicht
die eerder zacht en soepel waren
nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene gras
het ademen staakt mijn hart verhongert
de zee jankt, joelt en breekt de duinen woest
met haar vuisten
vol van lege schaduw…
Poezenliefhebber
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
706 (voor Paul Léautaud)
Na al die wulpse vrouwen
en het merkwaardige genot wat
zij jou boden, ben je als een
ordeloze monnik afgezeild naar
een romantisch huis in de schaduw
van het zondige Parijs. Auw!
Menige poes krabte je tot bloedens toe
en als schuldige makkers likten ze je
wonden schoon.…
De zwijgende maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 En aangeraakt mogen worden
bij de wakende geboorte
van elke eerste droom van leven
en bij de slapende stilte van de dood
die in de schaduw van het wetende maanlicht
een laatste reis is geworden
naar de troostende eeuwigheid die dankbaar en verlossend
blijft wachten.…
DE BEKEERDE MOORDER
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.377 Hij, in zijn moorderschap van schaduwen verplicht,
Wordt in 't geloof bedaagd van een genadelicht,
Terwijl zijn kwijnend oog 't natuurlijk licht gaat derven.
De Kruisnacht, door het recht de booswicht aangezeid,
Wordt de boetvaardige een dag van zaligheid:
Die dood was toen hij leefde, o! leeft hier in zijn sterven.…
Op een huid van Indisch goud
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
708 goud
Vader bouwt zijn onzichtbare Bersiap
met een ondoordringbaar doodzwijgen
Hij drinkt zijn verdriet van harde tranen
verslikt zich en barst
Hun oudste dochter is reeds het huis ontvlucht
Bekleed haar ‘ vrijheid ‘ met taal en tekens
uit een niet geziene wereld
De andere dochter waaiert door de kamer
als een wajangpop, maar haar schaduw…
in een andere kamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
818 wanneer ik eenzaam geworden of geen licht meer zie
op de tast mijn schaduw in een andere kamer zoek
waar stofraggen mijn huid beroeren
je warm gebleven adem
aan mijn droge lippen hecht
is daar rumoer van motten
het gerucht over vallend pleister
zwijgen alle schilderingen
als ik geen licht meer zie of eenzaam geworden
in een andere kamer…
Lenteraadselen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 Wat heeft het gras langs het pad doen groeien
dan alleen regen of schaduw van die bomen
en kinderen, of mensen, die daarin stoeien?
Ach, laat het in stilte daarvan dromen.…
De dijk, de duinen en de zee.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
736 De dijk, de duinen en de zee,
aan de lucht een vogel,
schaduw, vliedend avondlicht
van ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.
De dijk de duinen en de zee,
een gevoel van oneindigheid,
goud en klaterend gerucht
in ondergaande zon.
De dijk, de duinen en de zee.…