Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

De kleuren van de avond.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Het is de schaduw van je lichaam. Vaag zie ik je gezicht. Zacht fluister ik je naam. Je prachtig mooie ogen dicht. Het is je glimlach in de avond. Een lieve, zoete pijn. Denk aan hoe dit ooit begon en we drinken rode wijn.…
HH. Uitdewaard18 september 2013Lees meer >

De nacht valt in

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
in het leven trekt zich langzaam terug en vlucht in opgetrokken muren geen klank, geen toon verliest zich in de straten het woord valt stil wat zeggen wil er valt niets meer te praten een lamp gaat aan zo'n schamper licht het heeft geen kleur geen geur het zal natuurlijk nooit echt duren de nacht valt in een schaduw…
John Kroos25 september 2013Lees meer >

Verandering.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
Anders zijn de wegen, een gezicht, lichtval en de schaduw. Jouw lach, woorden, het verhaal, de taal gesproken en geschreven. Anders is de wijze van spreken, betekenis, de geschiedenis, de ontwikkeling van een kind. Alles wat elkaar uitéén drijft en verbindt. Anders is de stemming, de tram in de stad en het lesrooster op school.…
martin valk15 oktober 2013Lees meer >

Weg is de toekomst.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
Hoop ik je nog eens te zien, je schaduw, een glimp van je gezicht, misschien.…

Wat ik op de vloedlijn vond

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 452
Een tijd dat ik de zee verstond, dat de golven redetwistten voor ze werden verslonden, rij na rij stuifwater roept rollende vragen op uit de schaduw van gedachten maar die holle tijd is voorbij.…
Pama30 januari 2014Lees meer >

De zusjes en de antilopen

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.447
' Hijgend draag ik mijn lijden naar de rivier, was het uit als een bruidsjurk Iemand vraagt of ik die goud-, nee hommelgele, beloftevolle schaduwen zie.…

Onverlichte oevers

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
De schaduw die ik werp als eieren over kiezels die voor een deel de avond stuurt en niet mijn bereik vergroot, vervreemding van licht en donker verwekt een karikatuur van een pad naar een vers gedolven graf passend naar mijn schaduwlengte voor mij alleen een wereld waaruit de bodem is geslagen, houten kruizen gezaagd uit de herinneringen…
Pama28 juli 2014Lees meer >

Diffuse?

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 389
Zelf sta ik op de rand van een innerlijke beschaving verklaart zich het onwrikbare van deze telg, hierin zijn de melancholieke glitters niet weg te denken, verstrooiing heeft zich in formule van de taal vastgelegd, Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt, ik zie de schaduw die met zijn ego vecht en bedriegt…
Pama3 september 2014Lees meer >

Wees niet de schroom'ge...

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Want, kwam nog, wijlend in uw kommrend oog gegleden de schaduw van mijn vróeger lied, - draag ík dan, rústig, 't lévend leed van ons verleden niet, niet?... - - Wees niet de schroom'ge...…

Overal zag ik je

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.979
is de maan zeker zestig mager en vaal de haren wit bij haar nachtelijke wandeling kijkt zij steeds naar de grond zie je mij niet meer staan jawel jawel ik ben in gedachten ik denk steeds aan jou hoe het toen was ik weet het nog precies ik zie het nog voor mij hoe wij elkaar voor het eerst zagen allebei wit en jong en nog helemaal zonder schaduw…
Wim Hofman22 december 2014Lees meer >

Geen verklaring

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 689
Hier rust een uniek ontwerp, geraakt door welgevormde zinnen, verkoos het gezegde, geen deelwoord bleef onvoltooid nog voor haar stem zich verder kon ontplooien, in het stramien van het denken, verving de kracht in een ongeëvenaarde zetting waarin zij de grip en geest verloor een schaduw langs het leven streek terp van wilde rozen…
Pama15 april 2015Lees meer >

Mijn lichaam...

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Als een boom zal dit lichaam blijven staan wachtend onomwonden tussen het spel van licht en schaduw tot haar vingertoppen sterven en zuchtend ophouden te bestaan de dans verloren...!…
katty23 juni 2015Lees meer >

Novalis

gedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 11.766
Er hingen - wonderlijk - over het paars Behangsel schaduwen van vreemde dingen - Hij kon zijn angst niet dempen door te zingen, Het leven droeg iets stils, dood-stils en zwaars.…

Erosie?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
Als in de avond de zonnen ondergaan verbleken schaduwen op de voorbestemde weg in mijn tijd en ervaring zijn ze langer rekken zich uit in het voortbestaan het lichaam verliest aan kracht, de lichten wordt milder, transparant in de rimpeling van water door de warmte van de huid ingebed , de tijd houdt me in z’n greep en wijst mij…
Pama30 januari 2016Lees meer >

Een luwtje

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 974
wuiven, - De snelle vliet schijnt moede voort te schuiven, En in het matte schuiven nog te talmen; Op de' akker buigen zich de blonde halmen Ontzenuwd, en beschutten met haar kuiven 't Viooltje, dat geen vlinder komt bestuiven, En dat de hette tussen 't graan voelt dwalmen; De mens, in 't mals en mollig mos gezonken, Trekt uit de zwarte schaduw…
Jacques Perk20 februari 2016Lees meer >

Eik

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.565
- meer heb ik niet te geef behalve schaduw, als wolkendek ontbreekt. Dus hou uw mond, tenzij u eikels vreten wou; ze vallen straks na eerste kou. Mijn jas? Ik zou beschaamd zijn u zo ruig doorgroeid te zien, vol mos.…

Bomen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Naast het pralen met hun bladerkroon, vegen zij bij wind de hemel schoon; geven schaduw, en de wereld lucht. Voor al dat dienstbetoon vragen zij niets terug. Nu ja, misschien om hen te sparen.…

Warm

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
Zachtjes, bijna stil, loop ik mijn eigen schaduw, en tel, ietwat lichtzinnig, en zo vergeefs, hun bloemen in het zand..…

Ode aan de zon

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 832
Hoe kan ik jou vergeven, je bracht mij keer op keer de schaduw in mijn leven, dan keek jij op mij neer. Toch kwam je altijd weder, liet mij nooit lang alleen. Je was soms fel soms teder, geluk waar jij verscheen. Dolend door de zwarte nacht op zoek naar jouw bestaan.…

Rust.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Vertoef nog, vreemde weelde van die kalme nacht; naar dees vergetende uur heb ik reeds lang getracht; laat om mijn moede ziel uw eeuwge schaduw hangen. Maart 1893…

landschap

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 741
schitterend belicht door de stralen van de zon het constant zware zoemen in de verte boven een oneindig lange zwarte baan door geel en groen gekleurde velden onder veranderende hemelvormen dit schouwspel zie ik vaak vanaf de dijk peinzend over de toekomst stap voor stap omgeven door gekrijs van hoge vogels vrolijk scherende schaduwen…

hier sta ik

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
hier sta ik dan een oude eik wiens takken ooit jong en groen nog zich verstrengelden met een appelboom uit de wortels van die omhelzing entten zich de loten die schuilend eerst groter groeiend later uit onze schaduw traden zo is vol het leven in het kleine woud dat wij samen waren tot rot op zekere dag ziek en dodelijk mij…

De zeewaterse kou

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
bent opgebouwd eenmaal aangekomen word je milieuvriendelijk geschouwd het parkeren is gedaan alleen de maan heeft nog een eigen plek als stek waar jongeliefden anoniem de vorm kiezen die hen belieft ik was verkeersagent deze manier van verplaatsen zal mij overbodig maken iedereen gaat op zijn beurt zolang de zon de lengte van je schaduw…

Diffuse?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
we willen openbaringen zien wel in een zuivere speeltijd van het leven. herschept het verlangen naar een zwervende bruid die mij in haar val heeft gelokt het zwijgt, maakt stil, de dagen worden diffuse zijn mijn sporen kwijt, ik zie hun schaduwen in spiegels die om meerdere ego's strijden, in het uur van de uil die naar zijn…
Pama2 december 2018Lees meer >

Speels cursief ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Afscheid herkent zich in de kleine dood na elk moment van minnekozen lijkt zicht te hechten aan de schaduw van verloren tijd, als die zou bestaan decennia las ik elke verwondering in spiegelschrift, onomwonden, deels vermomd door onvolkomenheid gesmoord in eigen twijfel maakt het subjectief, gegrift in hersencellen, een weg…
Pama9 januari 2019Lees meer >

Een eend vliegt uit de bocht...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
verklikker de ijsman speelt met vuur 't is lente en de rozen klappen open en huppelen vrolijk in de natuur De zonaanbidders bakken het bruin de regenman rent naakt in de tuin de dekselse dames zwaaien rond met hun zoete suikerkont De regen klettert tegen het raam de wind wakkert nieuwe dromen aan de schemer sluip dichterbij en de schaduwen…

Kasteel te ver?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Door de schaduwen in mijn rugzak besta ik in alleen in mobiliteit, al was het maar voor even, de dorst gelest uit geleende tijd voortgestuwd en aangevuld met andere levens blijft hij mijn vriendin, bezwangerd het gemoed van aanzwellende golven eerst veraf, nu angstig dichterbij, wie niet winnen wil, heeft bij voorbaat al verloren…
Pama15 april 2019Lees meer >

Een wilde roos

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Hier rust een uniek ontwerp, geraakt door welgevormde zinnen, verkoos het gezegde, geen deelwoord bleef bij haar onvoltooid nog voor haar stem zich verder kon ontplooien, in het stramien van haar denken, ontving de kracht in een ongeëvenaarde zetting, maar zij de grip en geest verloor als schaduw langs het leven streek terp van wilde…
Pama25 mei 2019Lees meer >

terug bij het huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
tegen het breken van de tint de klok met lange tikken soms vergeten dan weer indringend aanwezig en als het middag is hoor je de aanslag op de piano lichte ivoren veren in gewichtloos goud van het glas en lood venster struiken groeien in de tuin de zeis van mijn opa had niet meer het gras in halve kringen kort gesneden de schaduw…

Private Geoff Young

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
En toen het met het schoolgaan was gedaan Nam mijn vader me onder zijn hoede En leefde ik in zijn schaduw een bestaan Als hulpje bij het varkensvoeden Tot op het dorpsplein wat soldaten Eens hun wapens kwamen demonstreren En met mij en m'n maten begonnen te praten Over wat je in het leger al niet kon leren Waardoor we opgewonden vonden…