6209 resultaten.
Violen speelden hartengeel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
637 korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen zwart van roffels pauken
het podium verloor zijn zicht
doofde langzaam uit in tegenlicht
je danste rood de laatste glimp
een pirouette van ingevallen stilte
je gaf je oogverblindend bloot
voordat einde…
Enkel woorden
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
890 Eens komt er misschien een dag dat zij met woorden,
enkel woorden, een einde maken aan dit moorden.…
De gal verdeelt..
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
442 Ik dacht, heb ik daar
jaren voor geleerd,
verweerde waarheid,
waardoor de dichter
zich bekeert, het proefde
bitter in de keel, doorstak
de zinnen op de tast, te
lang gevast, versproken tijd,
de gal verdeelt, het baatte
iets, de twijfel voorbij,
niets zonder immateriële averij,
een zwijgend boek, waarvan
het begin en einde te…
Hoop de stille vennoot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 liegt in brieven over successen
gevangen in ‘n web van leugens
durft hij niet huiswaarts te gaan
Hoop, tegenspeler van de dood
dooft soms heel even zijn vlam
dan weer preukelt iets in de hoop
gaat Jack weer aan de gang
In een kwade nacht sterft hij
reist in heldere dromen naar huis
en ontvangen als verloren zoon-
eind…
In kwatrijnen en terzinen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
665 Dan vragen wij Muzen te musiceren
willen in reidans de zangen van heen leren
Hoor schoonheid in hun verleidelijke zang
het genot om daar te zijn duurt nooit te lang
samen toeven onder tonen van het kwatrijn
tot we aan het eind van de terzinen zijn.…
Kosmonaut
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 Buiten vierde het een feest voor astronomen,
maar de kosmonaut begon terneergeslagen
droef en somber starend zich af te vragen,
of dit het einde was van zijn jongensdromen.
“Haal alles weg” dacht hij, “alle sterren en planeten
uit dit donkere luchtledig, tijdloos en benauwd
Goden, mensen, mijzelf, laten we alles vergeten.…
Gelukkig maar!
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
700 Maar geen terreur, of terrorisme
de dader was ten einde raad.
Een mens, met geschokte ouders,
een man, danig in de war,
't was geen moslim of al-Qaida
zijn daad was onverwacht bizar.…
Finishing touch
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
611 Telkens weggeslagen
doelen wegwijkend
niet te bereiken,
uitgestrekte armen
te kort om te rijken
slechts het einde wacht
steeds tergend berooid
jammer-vol onvoltooid.
Maar verderop gloort
wederom opnieuw
de weg naar
een volgende desillusie.
Maar koffie maakt rauwe bonen zoet…
Een blauwe streep muziek
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
630 ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen zwart van roffels pauken
het podium verloor zijn zicht
doofde langzaam uit in tegenlicht
je danste rood de laatste glimp
de pirouette van ingevallen stilte
je gaf je oogverblindend bloot
voordat het einde…
Cool
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
842 Het einde is nabij!
Cool speelt de saxman verder.…
oudje
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
902 roep de goden nog eens op
en geloof me
het eind gedicht
eindigt
nooit kapot
kom schiet op
met erkennen
van je medemens
positief
was de wens
gegrooet
een mens…
Vader zonder moeder
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
569 Het einde van zijn lijden lijkt nabij,
maar tot die tijd
blijft hij maar in zijn krantje lezen.
Dan gaan de dagen zo voorbij.…
Relativering
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.080 het verhaal van het einde van alle leven
dient ver op voorhand geschreven
want er zal in wezen
niemand meer zijn om het te lezen
wat heeft het verdomme dan nog nut
sta ik hier dan niet voor schut
dat ik probeer
duidelijk te maken dat op een keer
alle wijsheid die geboekstaafd staat
mee met de wereld ten onder gaat
nadat alles zal verdwijnen…
Marietta.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
853 Maar je moet vechten en volhouden
Tot het einde van de nacht.
Vouw je handen samen,
Kijk omhoog, Marietta.
Kijk niet terug, teveel pijn in jouw verleden.
Kijk niet vooruit, de toekomst is onzeker.
Kijk niet naast je, Marietta, ze is er niet meer.
Vraag je niet af waarom.
Kijk omhoog, daar zal ze zijn.
Ze zal schijnen in jouw donker.…
O land van zee en duinen, vee en weiden
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.352 O Nederland, hoe vroeg waart gij reeds groot,
Schoon toch ook gij uw noden had te lijden,
Ge waart en bent nog steeds de rijke schoot
Van waarden, geldend tot het eind der tijden.
Ge bloeit ondanks het kenteren der seizoenen,
Uw naam is meer dan ooit alom verbreid,
Uw vlucht draagt bij de volkeren te verzoenen.…
Je kunt het niet meer overdoen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
993 De avond valt in, het eten is achter de rug,
de koffie pruttelt, je kunt niet meer terug
En evenmin kun je het overdoen
De nacht valt over de stad, lampen gaan
stuk voor stuk uit, ’t wordt donker ’t wordt nacht
Die je niet meer kunt overdoen
Net als het leven, de start, de aanvang,
het verloop en het einde
Nooit een herkansing, nooit…
de liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
822 naar 1 korintiërs 13
als mijn leven onder gepast snikken eindigt
zal m’n verstand wel zeer begrensd blijken
mijn geliefde zintuigen uiterst onvolkomen
wel was de wereld tot ‘t eind mooi genoeg
de beslagen spiegel wordt langzaam helder
een nieuwe dimensie verenigt alles in een
ik zal mijn beschermengel eindelijk beleven
die mij behoedde…
Zekerheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
975 Niets is dan ook zeker in dit aardse bestaan
Maar wel dat er een einde komt aan ons leven
De dood en het leven zijn met elkaar verweven
Maar daar hoeven we niet altijd bij stil te staan.…
- Heldere vluchten -
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
689 Stijgend en dalend
als dreigende stormvogels
greep de echte vrijheid
de prooidieren
in de opkomende stilte,
het eind van de machtige hemel.
Hun zwerftocht trekt
mijn ogen dwalend door de lucht,
men ziet gekwetste zielen
het zwieren als linten en koorden
zonder een enkel geluid.…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot oude kransen
- de aarde is koud
een onverdraaglijk woud -
ik mijd verbeelding en verraad
proef het bloed van mijn nietig zijn terwijl ik jou
in dit vlakke land bemin
de tijd verstrijkt
er is geen ultimatum, slechts het einde…
Ideetje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
951 De weg voert naar het eind vanaf de start
Want dood gaat iedereen een keer, dat weet je.
Zo sta je opgewekt een lied te zingen
En weet wat jij met zoete stem beweert
Van Frankrijk uit tot velen door te dringen.
Zo ben je drieëntachtig en verweerd,
Zijn lied en prijs nog slechts herinneringen.
Zo word je op een maandag gecremeerd.…
ZELFGEVOEL
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.109 Maar als een trots man onder dwaze mensen,
Zo ben ik dan in 't eind met mijn gedachten,
Ik zie hen aan met koele, hoge blik.
En rondom daag ik mijn verdoolde wensen
Voor mijn gezicht, waar zij het vonnis wachten
Van mijn omhooggestreden, richtend Ik.…
Doodgewoon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
662 t lawaai
van de afvalbak en zondag aan de
grote stilte waarin ik je naam snij,
generaties een flikkerend licht zijn,
waken, slapen en sterven in elkaar
over gaan - dan zien we in dat later
geen verlenging van het heden is,
we ‘n ander persoon worden in een
andere wereld en ‘t sterven minder
pijnlijk als verwacht, de dood aan
‘t eind…
Hé meneer Clown
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
904 Geschreven op verzoek bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn boek dat rond eind 2010 zal verschijnen.…
Eindeloos lijnen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
860 EINDELOOS LIJNEN
Tranen stroomden allang niet meer
enkel pijn hing om het droevig hart
Lichter was ze dan een donzen veer
haar wereld zag zwarter..dan zwart
Afslanken, mocht allang niet meer
de artsen vreesden voor haar leven
Haar bestaan deed haar echter zeer
leed en pijn bleven aan haar kleven
Vermageren mocht lang niet meer
haar einde…
Rusteloos?
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
606 gekoesterde
littekens achterlaat in het
verstand met z‘n wonderlijke
inblazingen en dat het er op
neerkomt, wat slechts een
uitstel van executie is, raakt
iedereen, maakt alles relatief
en gelijk, toch in de ziel een
rusteloos heimwee broedt
naar de stilte van een vroeg
begin, resten van een ander
leven wat de weerstand naar het
einde…
Snollebol
hartenkreet
3.1 met 26 stemmen
2.513 Mijn taalgebruik en woordenkeus
shockerend en vulgair
Make-up smeerde ik artistiek
met tubes op mijn smoel
Mijn borsten liet ik bijwerken
Siliconen, een heleboel
Ik hoerde, snoerde, flirte
Als een echte nymphomaan
Zo erg soms dat ik uitgeput
Niet eens meer op kan staan
Zo krijg ik dan met speels gemak
Een ouwe rijke vent
Veel sex en einde…
lustrum, ook in de nazomer
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
645 hier voel ik
dat ik ben, hoef ik links niet met rechts
te verwisselen of het einde met het begin
hier zijn schaduwen als een reis
die je rond en rond draait
wanneer ze wachten op herfst
zoals bomen, nog groen op een negende horizon
almaar milder en waarvoor geen naam
meer bestaat
hier ben ik verbonden
onverklaarbaar
met beelden door…
Ik zou er nog maar eens over nadenken.
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
675 eerste schemering
Met Blauwe gaaien,
die in hun lavendelkleed
boven ons in de lucht wervelen
En onder de Paardenkastanjes
zullen we de kievitsbloemen vinden,
die hun kelken openen, speciaal voor jou
en wanneer je dat maar wilt
Wij zullen er lopen, hand in hand
en ik zal je haren strelen, je aanbidden
en je voeten kussen
Aan het eind…
-Zijn eigen lied-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
930 Gretig, golft het zijn lichaam in
zonder einde, zonder begin.
Iedere schreeuw om hulp wordt verdooft.
Alle hoop verloren waar hij ooit in heeft gelooft
alles verloren waar hij ooit voor heeft geleefd.
Zijn tong verslapt, zijn hand beeft.
Proostend, op een oneindig feest
wat eens was en vast..ooit..is geweest.…