Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

DECEMBERTAAL

netgedicht
1.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.662
glühwein, raken uitgelaten Het licht verbroedert zelfs het Vlaams en Waals Het stedelijks en het provinciaals Het roept een kerstbestand uit voor soldaten De bomen zijn verlicht, binnen en buiten Het water is het in kanaal en gracht De kinderogen zijn het en de ramen De havens, vlaggenmasten, vissersschuiten Een koor is het, zingend van Stille…

Voor Alice

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Dichtsels van lief en stille smart Doen elke aard, oneindig goed. Uw pen vol zoete melancholie, schreef woorden voor verdwaald gemoed. Die verzen zijn voor ons de olie Welk ons gevoel weer branden doet.…

LOT

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 771
Zoals het nu is zal het altijd zijn: de tijd voorgoed gestold in zwart-wit beelden, als vage schimmen uit een duister spel waaraan ik ooit moet hebben deelgenomen Over de schouder van mijn schaduw-ik ben ik gedoemd hen immer mee te slepen een rugzak vol met doelloze skeletten hun vlees verslonden door mijn gulzigheid Een nooit te stillen…

Aanraking

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.068
We betten niets, we laten zijn, we stillen en we weven; we strikken de lijnen, we pletten de groeven. Een diepe zucht besluit de litanie van zorgen; we verdampen de kou die ons zo lang scheidde.…

MOEDER

netgedicht
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.064
En dan een lange, lange zucht--- Een doodse, stille lach. Haar zachte hondenblik streelt mijn ogen; ik slik. Het dorre lijf behoedt het licht, die vreemde gloed in haar gezicht. Maar ook die glimworm wordt vertrapt. Opgedroogd en uitgeblust; nu is ze leeg gekust en zinkt in het Zwarte Gat van harde knoken. Ze is het zat.…
ORFO4 mei 2004Lees meer >

Uitgestapt

gedicht
3.0 met 70 stemmen aantal keer bekeken 41.353
Mijn blote voeten lieten stille sporen in het tapijt van de uitgesleten treden die ‘k nauwgezet steeds had gemeden uit angst ‘t rustend duister te verstoren Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden het stormend bloed stolde zich bevroren m’n jagende blik zocht wijd en verloren naar schimmen uit een ontzield verleden Ik schreeuwde mijn wanhoop…
biba6 mei 2004Lees meer >

Ik denk altoos aan U...

poëzie
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.255
Ik denk altoos aan u, als aan die dromen, Waarin een ganse lange, zalige nacht, Een nooit gezien gelaat ons tegenlacht, Zo onuitspreeklijk lief, dat bij het domen Des bleke ochtend, nog de tranen stromen Uit halfgelokene ogen, tot we ons zacht En zwijgend heffen met de stille klacht, Dat schone dromen niet weerrommekomen...…

Nieuwe lente

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.293
Maar al dat oude moordgerei bleef in een stille en gesloten la: een boebazuin om dove ruches in zijn oor te tuiten, de stamper voor puree erbij, de groentehakker. Onaangeroerd en toe. Zijn potten in de diepste. In de kolenkelder de spat- en spottepannen tussen dode spinnen.…

Valentijn breekt mijn Hart...

hartenkreet
3.6 met 48 stemmen aantal keer bekeken 7.292
Voor jouw verschijning ga ik helemaal plat Beelden die altijd door mijn hoofd zullen schieten Waar ik dagen, maanden, jaren van kan genieten Een gevoel dat ik nooit zal verliezen Waardoor mijn hart nooit zal dichtvriezen Zo zie je maar dat wonderen nog steeds bestaan Mijn hart zal altijd voor je openstaan Zie dit gedicht als een stille…
Mario11 februari 2004Lees meer >

DE ZALIGEN

poëzie
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.363
diepe stoelen liggen zij te rusten, De zaligen, die elkaar gelukkig kusten, De toekomstlozen; heel hun leven was Een dringen naar de voorgeweten uren, Waar alles eensklaps in vergeten is; ‘t Verwaait nadat het stukgereten is Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren Naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen, Deze vervaarlijk stille…

Schepen in de nacht

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Als stille schepen in de nacht gingen ze aan mijn kust voorbij als schimmen langs de horizon zo onbereikbaar als 't maar kon, maar ogenschijnlijk zo nabij. Komt er een schip alsnog in zicht, dan vind ik uit een ver verschiet weer vriendschap over golven heen en sta aan zee niet meer alleen en meld het in mijn scheepsbericht.…
Porter30 september 2008Lees meer >

De scheiding

poëzie
2.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 5.263
Zij zagen elkander aan De ene had in haar ogen een glimlach, En de andere een stille traan. Deze was een verouderde vrouwe, Die steun zocht aan de wand. En gene een jeugdige beeltnis, Geschilderd door meesterhand. Hoe spraken die zoete trekken Nog tot haar zusterhert! "'t Is heden zestig jaren, Dat zij begraven werd!”…

Mijn tuin

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 990
Er bestaat een tuin Ontvlucht in mijn herinnering ’s Ochtends klinkt er de bazuin En het geurt er naar sering Een tuin waarvan ik heb gedroomd O, eens zal ik daar binnengaan Via een brede bomenlaan Die het gebied daar dan afzoomt Van mijn tuin Een tuin met een prieel Een tafel in een stille hoek Plek voor oud en nieuw bezoek ’t Goede…

Wat houd ik van de herfst...

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 773
Ik koester zelfs in dromen dit gezicht dat rood en goud nog even glanst in stille eiken. Waarom slechts lente vieren als het leven zo gauw voorbij gaat en de nevels komen die hangen als een grauwe sluier over huizen en hen zacht maken in hun contouren van steen.…
Adeleyd27 oktober 2008Lees meer >

Adel

netgedicht
2.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.816
De stille rijkdom is de mooiste rijkdom.…
Johanna19 december 2008Lees meer >

HET ORGEL SPEELT...

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.048
Het orgel speelt een heel oud liedje beneden in de stille straat… Ik luister, leg de penne neder, berg in mijn handen mijn gelaat. Een heel onnozel volkskoepletje, slecht drie, vier noten traag en teer; maar elke klank, die in mijn oor dringt, wekt echo’s in mijn binnenste weer.…
Pol de Mont16 september 2025Lees meer >

Wees welkom

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.261
, de liefde, het geven het luisteren naar hen die zichzelf vervleugen in de wind wees welkom oude vrouw je mag er zijn zoals je bent zonder krachtprestaties het leven hoeft slechts doorgegeven de liefde slechts geleefd de zachtheid omarmd jezelf welkom geheten met wat je nu hebt wees welkom, vier het leven en de liefde je stille…

De ster

gedicht
2.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 16.916
Een deftig landhuis aan een stille laan. Een grijze juffrouw trekt haar baljurk uit. ----------------------------- uit: 'De gedichten', 1974.…

Dichterbij

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 716
In witte kamers vond hij rust en overdacht hij naakte zonden voor het openstaande raam waar hij de stille zee zag gaan die als een spiegel van zijn ziel waarmee hij nu eens was verbonden hem vertelde van de tijding die weldra hier zou ontstaan Zijn tranen smaakten niet naar meer sinds hij geloftes had ontbonden en in koffers had verzonden…
jan haak17 februari 2009Lees meer >

Twee mondharmonica's

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.038
Ik legde ze even naast elkaar die van m'n vader en van mij allebei speelden we mondharmonica smartlappen en liedjes zo blij Ik wilde ze tegelijk bespelen het geluid van vroeger weer te horen net of ik weer met hém speelde maar het geluid kon me niet bekoren We speelden: achter in het stille klooster en van Jantje met een scheur in z'n…
Moeke28 juni 2009Lees meer >

Klank van de wind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
omvat waar somtijds toch de storm kan tieren in bulderend geweld en woest verweer tot alles vernietigend slopende krachten geeft zo ravage doet velen ’t harte zeer natuur buigt zich in zuchtende klachten kan ook het fluisteren in de hoge eiken ritselend blad gestreeld door zachte wind vreedzaamheid en rust van natuur verrijken men in stille…

Voor een natuurdichter

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.255
Nog is de droom niet uit mijn hart geweken, Hoewel het weet, het loof der bomen dunt… De herfst gaat goudend rond door stille streken, Zolang zijn wil nog een schoon rusten gunt. Al goud en zon zover mijn ogen dwalen, Leve die pracht in zangen en verhalen. ------------------------------------ uit: Johanneskind (1907)…

rimpeling

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
Rimpeling Het verdriet van de wereld, in de licht geloken ogen, het stille lichaam krom gebogen, als populieren in een storm. De tranen van de wereld, vullen groeven als kanalen, zij spreken wereldtalen, tot de evenaar en voorbij.…

kalverliefdes gaan voorbij

hartenkreet
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.971
Ik vluchtte voor de liefde die nooit echt heeft bestaan ´k was eigelijk een kind nog en ben m´n eigen weg gegaan Ik bleef mijn dromen dromen en ging niet meer op de loop want ergens diep in mijn gedachten bleef toch steeds die stille hoop ´k Werd ouder, en ook wijzer en vond een nieuwe liefde weer eentje die zich écht heeft gegeven…
Moeke22 oktober 2009Lees meer >

- Achter gelijnde stroming -

netgedicht
4.2 met 59 stemmen aantal keer bekeken 557
Rusteloze dame, zoekt de drenkeling in mij overweeg wat vrede waard is jij loom en zwaar gevoel, dicteert de herinnering aan een stille droom achter gelijnde stromen draagt het innerlijk ballasten mee.…

Omwentelingen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 439
ze noemt zichzelf een huis en woont ergens achteraf niet wetend waar precies als je haar ziet tikt ze tegen 't raam gebruikt haar geest als spiegel over het stille water staart ze haar bevroren blikken ruisend riet doet haar ziel bewegen in omwentelingen waar niemand weet van heeft ongrijpbaar zijn haar gedachten wie is ze…
Elinora3 maart 2010Lees meer >

Mijn liefde

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.891
O kón ik stillen al die wilde kreten Van hen wier leven dood is in hun jeugd, Wier harten koud zijn in de lange nachten! 1888…

Nest

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
Ik mis de bedrijvigheid, de stille schrik van moeder merel, haar ogen die mij volgen als ik haar te na kom. een dichter durfde de lucht een duif te heten op het aardenest toen werd nog niet geweven de wade alverstikkend ...............................................................…

vogelijn

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.343
toen zachte tonen tussen huizen graag hun weerklank vonden zweefden hoog langs oude gevels kleine zomerschrijvers; elke lijn zong duizend woorden het stille licht dat in de kerk haar kleur verspreidde liep nog mee in ogen waar geluk mocht wonen ver verheven boven kou, klein gelaten in een mens die elke stap bewonderde en het was mooier op die…