5775 resultaten.
DECEMBERTAAL
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.662 glühwein, raken uitgelaten
Het licht verbroedert zelfs het Vlaams en Waals
Het stedelijks en het provinciaals
Het roept een kerstbestand uit voor soldaten
De bomen zijn verlicht, binnen en buiten
Het water is het in kanaal en gracht
De kinderogen zijn het en de ramen
De havens, vlaggenmasten, vissersschuiten
Een koor is het, zingend van Stille…
Voor Alice
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.011 Dichtsels van lief en stille smart
Doen elke aard, oneindig goed.
Uw pen vol zoete melancholie, schreef
woorden voor verdwaald gemoed.
Die verzen zijn voor ons de olie
Welk ons gevoel weer branden doet.…
LOT
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
771 Zoals het nu is zal het altijd zijn:
de tijd voorgoed gestold in zwart-wit beelden,
als vage schimmen uit een duister spel
waaraan ik ooit moet hebben deelgenomen
Over de schouder van mijn schaduw-ik
ben ik gedoemd hen immer mee te slepen
een rugzak vol met doelloze skeletten
hun vlees verslonden door mijn gulzigheid
Een nooit te stillen…
Aanraking
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.068 We betten niets, we laten zijn,
we stillen en we weven;
we strikken de lijnen,
we pletten de groeven.
Een diepe zucht besluit
de litanie van zorgen;
we verdampen de kou
die ons zo lang scheidde.…
MOEDER
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
5.064 En dan een lange, lange zucht---
Een doodse, stille lach.
Haar zachte hondenblik
streelt mijn ogen; ik slik.
Het dorre lijf behoedt het licht,
die vreemde gloed in haar gezicht.
Maar ook die glimworm wordt vertrapt.
Opgedroogd en uitgeblust;
nu is ze leeg gekust
en zinkt in het Zwarte Gat
van harde knoken. Ze is het zat.…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 Mijn blote voeten lieten stille sporen
in het tapijt van de uitgesleten treden
die ‘k nauwgezet steeds had gemeden
uit angst ‘t rustend duister te verstoren
Vlammend laaide m’n vrezen in gebeden
het stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop…
Ik denk altoos aan U...
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.255 Ik denk altoos aan u, als aan die dromen,
Waarin een ganse lange, zalige nacht,
Een nooit gezien gelaat ons tegenlacht,
Zo onuitspreeklijk lief, dat bij het domen
Des bleke ochtend, nog de tranen stromen
Uit halfgelokene ogen, tot we ons zacht
En zwijgend heffen met de stille klacht,
Dat schone dromen niet weerrommekomen...…
Nieuwe lente
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.293 Maar al dat
oude moordgerei bleef in een stille en gesloten la: een boebazuin
om dove ruches in zijn oor te tuiten, de stamper voor puree erbij,
de groentehakker. Onaangeroerd en toe. Zijn potten in de diepste.
In de kolenkelder de spat- en spottepannen tussen dode spinnen.…
Valentijn breekt mijn Hart...
hartenkreet
3.6 met 48 stemmen
7.292 Voor jouw verschijning ga ik helemaal plat
Beelden die altijd door mijn hoofd zullen schieten
Waar ik dagen, maanden, jaren van kan genieten
Een gevoel dat ik nooit zal verliezen
Waardoor mijn hart nooit zal dichtvriezen
Zo zie je maar dat wonderen nog steeds bestaan
Mijn hart zal altijd voor je openstaan
Zie dit gedicht als een stille…
Kind en mens
poëzie
3.5 met 22 stemmen
4.098 De warme zon bloeit voor mijn stille voeten,
Mijn ogen lachen zacht, haar stil te groeten.…
DE ZALIGEN
poëzie
4.1 met 15 stemmen
3.363 diepe stoelen liggen zij te rusten,
De zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
De toekomstlozen; heel hun leven was
Een dringen naar de voorgeweten uren,
Waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t Verwaait nadat het stukgereten is
Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
Naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen,
Deze vervaarlijk stille…
Schepen in de nacht
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.335 Als stille schepen in de nacht
gingen ze aan mijn kust voorbij
als schimmen langs de horizon
zo onbereikbaar als 't maar kon,
maar ogenschijnlijk zo nabij.
Komt er een schip alsnog in zicht,
dan vind ik uit een ver verschiet
weer vriendschap over golven heen
en sta aan zee niet meer alleen
en meld het in mijn scheepsbericht.…
De scheiding
poëzie
2.9 met 28 stemmen
5.263 Zij zagen elkander aan
De ene had in haar ogen een glimlach,
En de andere een stille traan.
Deze was een verouderde vrouwe,
Die steun zocht aan de wand.
En gene een jeugdige beeltnis,
Geschilderd door meesterhand.
Hoe spraken die zoete trekken
Nog tot haar zusterhert!
"'t Is heden zestig jaren,
Dat zij begraven werd!”…
Mijn tuin
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
990 Er bestaat een tuin
Ontvlucht in mijn herinnering
’s Ochtends klinkt er de bazuin
En het geurt er naar sering
Een tuin waarvan ik heb gedroomd
O, eens zal ik daar binnengaan
Via een brede bomenlaan
Die het gebied daar dan afzoomt
Van mijn tuin
Een tuin met een prieel
Een tafel in een stille hoek
Plek voor oud en nieuw bezoek
’t Goede…
Wat houd ik van de herfst...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
773 Ik koester zelfs in dromen dit gezicht
dat rood en goud nog even glanst in stille eiken.
Waarom slechts lente vieren als het leven
zo gauw voorbij gaat en de nevels komen
die hangen als een grauwe sluier over huizen
en hen zacht maken in hun contouren van steen.…
Adel
netgedicht
2.8 met 32 stemmen
2.816 De stille rijkdom is de mooiste rijkdom.…
HET ORGEL SPEELT...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.048 Het orgel speelt een heel oud liedje
beneden in de stille straat…
Ik luister, leg de penne neder,
berg in mijn handen mijn gelaat.
Een heel onnozel volkskoepletje,
slecht drie, vier noten traag en teer;
maar elke klank, die in mijn oor dringt,
wekt echo’s in mijn binnenste weer.…
Wees welkom
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.261 ,
de liefde, het geven
het luisteren naar hen
die zichzelf vervleugen
in de wind
wees welkom oude vrouw
je mag er zijn zoals je bent
zonder krachtprestaties
het leven hoeft
slechts doorgegeven
de liefde slechts geleefd
de zachtheid omarmd
jezelf welkom geheten
met wat je nu hebt
wees welkom, vier het
leven en de liefde
je stille…
De ster
gedicht
2.5 met 30 stemmen
16.916 Een deftig landhuis aan een stille laan.
Een grijze juffrouw trekt haar baljurk uit.
-----------------------------
uit: 'De gedichten', 1974.…
Dichterbij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
716 In witte kamers vond hij rust
en overdacht hij naakte zonden
voor het openstaande raam
waar hij de stille zee zag gaan
die als een spiegel van zijn ziel
waarmee hij nu eens was verbonden
hem vertelde van de tijding
die weldra hier zou ontstaan
Zijn tranen smaakten niet naar meer
sinds hij geloftes had ontbonden
en in koffers had verzonden…
Twee mondharmonica's
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.038 Ik legde ze even naast elkaar
die van m'n vader en van mij
allebei speelden we mondharmonica
smartlappen en liedjes zo blij
Ik wilde ze tegelijk bespelen
het geluid van vroeger weer te horen
net of ik weer met hém speelde
maar het geluid kon me niet bekoren
We speelden: achter in het stille klooster
en van Jantje met een scheur in z'n…
Klank van de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 omvat
waar somtijds toch de storm kan tieren
in bulderend geweld en woest verweer
tot alles vernietigend slopende krachten
geeft zo ravage doet velen ’t harte zeer
natuur buigt zich in zuchtende klachten
kan ook het fluisteren in de hoge eiken
ritselend blad gestreeld door zachte wind
vreedzaamheid en rust van natuur verrijken
men in stille…
Voor een natuurdichter
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.255 Nog is de droom niet uit mijn hart geweken,
Hoewel het weet, het loof der bomen dunt…
De herfst gaat goudend rond door stille streken,
Zolang zijn wil nog een schoon rusten gunt.
Al goud en zon zover mijn ogen dwalen,
Leve die pracht in zangen en verhalen.
------------------------------------
uit: Johanneskind (1907)…
rimpeling
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 Rimpeling
Het verdriet van de wereld,
in de licht geloken ogen,
het stille lichaam krom gebogen,
als populieren in een storm.
De tranen van de wereld,
vullen groeven als kanalen,
zij spreken wereldtalen,
tot de evenaar en voorbij.…
kalverliefdes gaan voorbij
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
1.971 Ik vluchtte voor de liefde
die nooit echt heeft bestaan
´k was eigelijk een kind nog
en ben m´n eigen weg gegaan
Ik bleef mijn dromen dromen
en ging niet meer op de loop
want ergens diep in mijn gedachten
bleef toch steeds die stille hoop
´k Werd ouder, en ook wijzer
en vond een nieuwe liefde weer
eentje die zich écht heeft gegeven…
- Achter gelijnde stroming -
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
557 Rusteloze dame,
zoekt de drenkeling in mij
overweeg wat vrede waard is
jij loom en zwaar gevoel,
dicteert de herinnering
aan een stille droom
achter gelijnde stromen
draagt het innerlijk ballasten mee.…
Omwentelingen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
439 ze noemt zichzelf een huis
en woont ergens achteraf
niet wetend waar precies
als je haar ziet
tikt ze tegen 't raam
gebruikt haar geest als spiegel
over het stille water
staart ze haar bevroren blikken
ruisend riet doet haar ziel bewegen
in omwentelingen
waar niemand weet van heeft
ongrijpbaar zijn haar gedachten
wie is ze…
Mijn liefde
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.891 O kón ik stillen al die wilde kreten
Van hen wier leven dood is in hun jeugd,
Wier harten koud zijn in de lange nachten!
1888…
Nest
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
804 Ik mis de bedrijvigheid, de stille
schrik van moeder merel, haar ogen die mij volgen
als ik haar te na kom.
een dichter durfde
de lucht een duif te heten
op het aardenest
toen werd nog niet geweven
de wade alverstikkend
...............................................................…
vogelijn
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.343 toen zachte tonen tussen huizen graag hun weerklank vonden
zweefden hoog langs oude gevels kleine zomerschrijvers;
elke lijn zong duizend woorden
het stille licht dat in de kerk haar kleur verspreidde
liep nog mee in ogen waar geluk mocht wonen
ver verheven boven kou,
klein gelaten in een mens die elke stap bewonderde
en het was mooier op die…