5775 resultaten.
Dagen voorbij
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.771 En daar staan, als grote, blanke marmerbeelden,
de stille witte wolken op uw graf;
hun ogen zijn gesloten voor hun dromen.
Dagen voorbij, die slaapt in lichte nissen
van zomerzon, heel 't landschap is uw graf
en kapellen zijn gebeiteld in het blauw
boven rode korenrozen.…
Zilte voeten,
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 Wij leefden, grazend als de dieren
in het stille dal van een duinpan,
spelend in het licht en zon en met
elkaar om steeds een eerste bruiloft
te vieren, beschut tegen raadselen
van de toekomst en de wind, wie van
ons het ruisen van de golven, het spel
van elementen wilde zien, besteeg
het helmgras naar de top, tuurden
naar de kim en verder…
Vurig verzet
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
815 Als ik iemand de honderd heb gegund,
dan ben jij het, zo laf neergeknald
door een Duits machinepistool in de
anders zo stille duinen te Bloemendaal.
Je geverfde, rode haren wapperen wat
mij betreft nog steeds vrouwmoedig
als liefdeskrullen in de Hollandse
wind.…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 Ik zag je daar staan en was het vergeten
aan de rand van de oergrond
de ijstijd bracht heuvels van hei
daar in het oergeweld geboren
vluchtte de horizon in haar schoot
de schotsen drongen diep het land binnen
sloegen voorgoed een eiland van stilte
ver van de bossen waar het verdwaalde
een stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding…
Dode honden bijten niet (light verse)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 Twee honden vochten om een been
- het mijne, dus ik was ver heen,
toen zomaar in die stille straat
zo'n duizend bijen uit een raat
hulpvaardig kwamen aan gesjeesd.
Die blaffers zwegen, plots bedeesd.
Zij sloegen jankend op de vlucht,
belaagd door angels in de lucht.
Geperforeerd met menig steek
was 't dat de ene hond bezweek.…
Stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
802 We geven liefde aan ons verdriet, stillen de honger en lessen de dorst.
Liefde komt niet zo plotseling en hard aan, ze daalt zoals het donker en de avond
De liefde is er niet zomaar, ze is niet vanzelfsprekend.
Sine voce, zonder stem wil ik soms zijn.
Zwijgen is een wijze van antwoorden en hoort bij de woorden zoals het sprakeloos zijn.…
NAJAAR I
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.056 Maar 't vreemd geheimvol-stille van de tijd,
Der voog'len zwijgen en de diepe rust,
Die als een angst beklemmend alles sust,
Doen voelen dat een macht'ge wordt verbeid,
Die langzaam nadert, en de vlammendos
Verniet'gen zal van 't nu nog pralend bos.
-------------------------------------
uit: Tonen en…
Vincent
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.464 t schildersdoek weergegeven
Nu is er veel bewondering en respect
door diegene die naar jouw werken trekt
Met de liefde voor landschap en voor mensen
is 't de erkenning wat ik je toen zou wensen
Wat je vroeger hebt kunnen maken
is wat vele mensen nu doet raken
Gevoelens van weemoed en bewondering
zijn hieromtrent geen uitzondering
Stille…
Zij komt...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.462 Maar zoals regen-middag, schril
van rood'rig vroeg-kil licht-geril,
de avond heelt met gulden honing,
zo stroomt, als door de stille woning
jouw geurig ruisen nader-spoelt,
't geluk me om 't hart met koelte en zoelt'!
----------------------------------------…
Ik heb zo vaak…
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.916 De kleuren en de lijnen van elk ding
Verdwenen in het wazig-witte dromen,
Dat, uit het stille water opgekomen,
Voor ’t vochte raam ’t lantarenlicht opving.
Als ’t koude glas drukte ik mijn hete wangen
Mijn ogen zochten door de mist te turen,
Speurend wie nog zo laat de laan inliep.…
Genieten vanhet leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Over kale vlakten heb ik gelopen
door dichtbegroeide wouden ben ik gegaan
op veel stille plekken ben ik blijven staan
steeds bleef ik op een nadering van je hopen.
Door de steden met drukte van het leven
genietend van een wereld vol vertier
of langs stromende schuimende rivier
op alle plekken stond ik soms even.…
De zwerver spreekt
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.138 Op stille tocht en eenzame ommegangen,
Voel ik mij dichtst bij die mij zijn gebleven
Als sterren in dit al te duistre leven,
En 'k leef in hen en ken geen vreemd verlangen.…
helaes pindakaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Zo als een vogel in de stille nacht,
op eens ontwaakt als er een doelpunt broeit
en denkt, naar d`eurocup kunnen we fluiten.
Maar eer ik nog mijn ogen wil gaan sluiten,
zijn kansen gans voorbij,en droevig vloeit,
een stroom van hete tranen in de EK nacht.
Met dank aan Willem kloos…
wekker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Het is nog donker als de eerste tonen klinken
in mijn vredig en zo heerlijk stille huis.
Ik geef een welgemikte dreun en sla voorgoed het kreng tot gruis,
om in mijn allermooiste droomland te verzinken.…
NACHTEGAAL
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.318 Hoor het verheven roepen in het dagen,
Nu er de nacht nog is, de geur'ge, zoele,
Overal-stille nacht; door 't wellend, zwoele
Gefilomeel, dat donker is als klagen. -
Nu tjuikt het henen over lage hagen,
En slaperige keeltjes komen joelen:
Zo op een meer veel scherpe zeiltjes kroelen
De dag gemoet, de dag met al haar vragen.…
De Zaligen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.109 stoelen liggen zij te rusten,
De zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
De toekomstlozen; heel hun leven was
Een dringen naar de voorgeweten uren,
Waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t Verwaait nadat het stukgereten is
Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
Naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen,
Deze vervaarlijk stille…
DE ONTDEKKER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.964 Geen stille onzichtbre streng verbond hen tweeën.
Hij wilde 't weer verheimlijken - te laat:
Het lag voor allen bloot. Hem bleef geen raad
Dan voort te varen, doelloos, desolaat
En zonder drift - leeg, over lege zeeën.…
Boomvriend
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.059 als ik voortaan zwijg
over familie en vijand
wanneer wolken voorbij drijven
voor het geven van regen
ik hecht me aan jouw wortels
om de kracht waarmee je strijd
tegen tijd en onrechtvaardigheid
is jouw dikke stam opgewassen
zolang je blijft volharden in jouw groei
hoef ik niet te snoeien in mijn bestaan
bespaar ik energie voor jouw stille…
Magie van licht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Ik lig verstijfd van al het denken
ik kan de magie van het licht niet breken
ik loop rond in de halo van de zon,
stille lemen voeten door het Heelal.
Geluiden keren zich af van mijn gehoor, het
vergezicht dwaalt tot mijn ogen terug de tong
verdroogd door de spijsvertering van de tijd
in een lege hemel kan ik mijzelf niet vinden.…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Op een eiland, zes uur 's ochtends in de zomer,
de stille weg af, waar geen wandelaar gaat,
in de herinnering van wat je ooit is overkomen,
daar waar 't bewustzijn het gebaande pad verlaat,
terwijl de stilte wordt gevuld met vogelzangen
loop je geleidelijk aan hun vogelwereld in,
vliegt daar je oude geest, met lief en leed behangen
vanouds,…
Vragen die geen vragen zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 Eigenlijk is er enkel de
stille stroming nu, zonder bedenkingen, enkel de zon blinkt
in het water en maakt de mensen die het zien plots blij.…
Triomferend in je lach
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 schuchterheid
en jou compleet verrast
zo uit het paradijs
van onvoorspelbaarheid
nemen wij nu alle tijd
ik zie het
in je ogen
triomferend in je lach
jij weet mij
weer onverwacht
heel zacht te raken
het is magie
die langs de vingers speelt
verleidelijk maar oh zo heet
nog boven het geluid
van wind en bijen uit
hoor ik jouw stille…
haar orgasme
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.311 borstjes
en voelt de zwelling van
haar parmantige tepels
die hij langdurig kust
tot ze murmelt
lik me nu
wat hij met graagte doet
zoals hij weet dat ze het liefst heeft
tot ze plots schokkend verstijft
en kreunend van genot
klaar komt
als ze de ogen opent
ziet hij hoe het orgasme
langzaam wegdeint
in golfjes
van nagenot
en stille…
Zomernacht.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.316 Ik stond op 't duin onder maanlichte lucht,
Rein blauw, dat plechtig rees en teder helde,
- Of 't aarde omveilgen wou - ver achter velden,
En ijle bomenlaan naar klein gehucht,
En stille duinrij, ingeslapen vlucht
Van doffe golven naast de lichtdoorwelde
Woelgolven van de zee.…
Altijd en overal
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.226 Schoon Lief, ik voel u overal:
In dorrer vlakten zengend branden,
In stille koelte zilter stranden,
Op hoge alp of diep in 't dal;
Ik hoor u in des bergstrooms val,
Die klatert langs de rotsge wanden,
In 't ruisen door de lage landen
Van brede vliet of beken smal.…
Buitenlichamelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Als geest dwalen
door stille ruimten,
door lege zalen,
zonder door vlees
omsloten te zijn,
zodat de tijd geen angel heeft
waarmee hij mij kan raken,
en ik begin noch einde ken.
Ik was nog niet
maar zou dra komen.…
Doodlopende weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 wanneer ik weer eens over akkers stap
door brede voren ga, zo diep bevroren
de kraaien zie daar op de torenkap
hun jassen zwart, ze lijken hier te horen
en winter weer zijn glazen offers schenkt
aan sloot en vaart waar reigers onverdroten
ondanks ’t stille wit van dood die wenkt
nog zweven tussen hoop en niet geschoten
besef ik, deze streek…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 diepe stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
't verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen
deze gevaarlijk stille…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
936 diepe stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen
deze gevaarlijk stille…
Het Laatste Adres
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.054 Een stille omgang lijkt het te wezen
Van geesten uit een voorbije tijd.
Voor wie lijden is geleden
Naar een leven van moedige strijd.
Geboren, geleefd en gestorven.
Dode letters vergulden het gram.
Dat wat eens geleefd heeft
Om onsterfelijk te wezen
Eindigt in stijfheid voor eeuwig stram.…