Alle inzendingen over vuur gloed

4766 resultaten.

Sorteren op:

Als dat eens kon..?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 374
Er was nog niet geploegd er was nog niet gezaaid, het groenste fluweel van de wereld was nog niet geboren, een cyclus, synchroon in getijden bracht rust en ruimte op den duur waarmee alles de kracht ontleent, nu kussen we niet alleen het vuur uitdijende dominantie neemt toe, de woestijnwind brengt ons zwetend de mantel van de onbalans…
Pama30 juni 2019Lees meer >

Nieuws onder de zon

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
q-koorts was een ramp voor vee en boeren maar mkz hoeft mensen niet te vloeren dat scheelt, de staat geeft hen dus geen pardon Maar o, daar is weer nieuws onder de zon de sars staat op het punt weer uit te breken epidemie slaat toe onder de deken maar vluchten kan niet meer - sorry, pardon Ik volg het nieuws te voet als lopend vuur…
Maxim21 januari 2020Lees meer >

Blijham

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 405
Maar Duitse jagers doorkruisen het plan explosies verduren de boordschutters vuren het toestel schokt ervan. Een flits, een klap rook uit de motor en traag, de koers corrigeren van alles proberen ze dalen, ze vallen omlaag.…

Besmettelijke ziekte

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 450
Staat voor de deur met een blocnote in zijn hand Ik aarzelde even; voordat ik naar binnen ging En trok uiteindelijk de stoute schoenen aan Terstond vroeg hij naar mijn adres en naam Ik ademde diep, en kwam pas op verhaal In de eenzaam kille zaal Wreed meedogenloos de blik van de man tegenover mij; die mij leek te verslinden Waar het vuur…

over dichters

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
en zie wat ik zei maar nooit wou: zij druipen sissend op de dorre lezerstongen in de verstorven luchten het worden druppels langs de gemaskerde kin van een tandeloze fee hun boeken verbranden in de stormen van nijd hun neuzen bloeden van al het ontkennen een ijzige boog spant zich op wolken van vuur en voor wie…

Mijn geheime ontdekking

hartenkreet
5.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 794
Maar op die ene dag zag ik een prachtige vrouw Alle woorden overboord en in vuur en vlam keek in naar jou. Direct wist ik, dit is niet tijdelijk en ook geen gril Van een vrouw houden dat is wat ik wil. Aan de wereldse kleinzieligheid heb ik mooi schijt Ik ga voor deze vrouw, want die wil ik niet kwijt.…
Alou1 maart 2021Lees meer >

Rode petunia 's voor de ramen

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 852
Oma zie ik zitten in het hoekje van haar kamer oud geworden, ingekrompen en dichter bij het vuur ’s zomers hield ze van zonlicht en open ramen met uitkijk op rode petunia’s die hingen aan de muur.…

Mijn hart voor jou

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Ze heeft ook een speciaal plekje bewaard waar de glimlach van jouw onsterfelijke gezicht kleeft, blikkend met stralen van vreugde en verdriet die ik met de nodige zorg zal dragen Als een dolle tekeer wanneer zij wordt gestreeld door jouw tederheid en vuur.…
CB17 januari 2023Lees meer >

HELDEN

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
daarvoor die is met bloed geschreven Hij is bestemd voor die zijn hart aan U wil geven Waar valsheid vastbijt en steeds moet zijn gehoord en waarheid wordt verstikt en onschuld wordt vermoord Nee, Uw wil is uit and`re munt geslagen waar mensen dat doen wat God kan behagen en daar waar mijn schuld zal oplossen in Uw bloed doop mij in Uw vuur…
frits14 februari 2023Lees meer >

Kinderen en Sinten

netgedicht
4.9 met 40 stemmen aantal keer bekeken 810
lust Loopgraven die worden als beken Kleuren verbleken Sint-Maarten, Sinterklaas geland Geen boot komt tot aan het strand Zijn witte paard heeft geen last van "Schimmel" Verwende kinderen Spoorslags waadt hij door de Dender-Vallei Zijn gewaden die zich bekleden De muren die het weten De kledingszaak “Robijns” Termuren Tussen twee vuren…
arensoog9 november 2023Lees meer >

Wie ben ik? Dit ben ik

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
Ik plaatste ze op mijn tong; ze smolten weg, herinneringen aan de dagen dat ik ze kocht met het baantje wat mijn hart in vuur en vlam zette, toch verdween alle passie. Die smaak, teder en zoet, zal ik voor altijd koesteren. Vertel ze dat ik hield van muziek, zo hard dat mijn gedachten vervaagden, weg van emoties die me bezaten.…
Foss10 oktober 2024Lees meer >

De Liturgie van Leo

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
"Ben niet bereikbaar", zegt Zijn mail, De kerk vergadert, de wijn wordt zuur, de hoop verdampt in pauselijk vuur. En Leo bidt, maar zijn wifi hapert — “Zijne Heiligheid” is net gecrasht en geheropstart. ---…

werelds

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
ooit wat te zwaar lijkt voor een mens hun schouders steunen als een thuis dat nooit wankelt hun ogen zien wat woorden niet benoemen hun oren horen de fluistering van zorgen en het schateren van geluk hun armen wiegen dromen zacht met hun schoot als veilige haven voor wie even niet sterk kan of hoeft te zijn hun voeten lopen zich het vuur…

Waar de lucht brak

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 672
Een fonkeling van feest sloeg om in vuur, rook en ijzer, en ineens was alles verleden, terwijl de klok gewoon doorging. Speelgoed dreef tussen puin als gestrande herinnering, een fiets zonder eigenaar, een foto vol stof maar met lach. Iemand schreeuwde om hulp — of om iemand die niet kwam.…
CB13 mei 2025Lees meer >

In valse schemer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 354
Eén was er, in wie de stam hurkte: hij namelijk, was, in zichzelf, de wind in het slapend vuur, de vonk in de stervende sintelpartijen, de luidklok in de schedels van het schamel volk, zijn kinderen en grootvaders. In beide handen droeg hij, vooruit, het teken: de vederen jas van de aasvogel.…

Op het Scherpst van de Snede

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 294
Waar het vuur der verleiding mijn wonden raakt in een storm van razernij, word ik tot steen verhard en aangeraakt door een eerloze vorm van vleierij. Troosteloos is de ziel, al treft mij geen blaam in de erosie van mijn zijn. Ik volg de zuivere tonen die langzaam een einde maken aan mijn pijn.…

koffie en herinnering

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 297
Nog steeds starend in de koffie vangt het oppervlak een traan, terwijl ik mijn innerlijk vuur nog eens opstook. Dromerig verzonken in zelfmedelijden, wanneer verloren geheugen meer weegt dan geld of goud. Ik neem een slok van de koffie, mijn zorgen even van de baan, en denk: tja — je wordt gewoon oud.…

NAVELSTRENG NOOIT DOORGEKNIPT.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 137
Prachtig warme vrucht, toen reeds vuur, vlam boordevol gezellige lieftalligheid Elk etmaal zo blij, dolgelukkig boordevol schatrijke onderonsjes, onafscheidelijk glorieus duo zo totaal, compleet Zwol aan tot majestatisch onbetaalbaar bolero, heftiger ook Krachtiger Wat hielden we van elkaar!…

NAVELSTRENG NOOIT DOORGEKNIPT.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Prachtig warme vrucht, toen reeds vuur, vlam boordevol gezellige lieftalligheid Elk etmaal zo blij, dolgelukkig boordevol schatrijke onderonsjes, onafscheidelijk glorieus duo zo totaal, compleet Zwol aan tot majestatisch onbetaalbaar bolero, heftiger ook Krachtiger Wat hielden we van elkaar!…

Berouw over de beet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 179
In de hitte van de eerste vuren groeide de schedel, ontwaakte de blik. We zagen het bloed aan onze vingers. Niet als een wolf die zwijgend verslindt, maar als een wezen dat schrikt, het leed van de ander beseft. Een hand tekent grenzen, elders graaft men loopgraven.…

De nacht

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.835
Nu is ’t nacht - - zij wacht, het hoofd gebogen de komst, die lichten doet de ogen met vreemde, helle gloed… omdat zij weet, dat zij verleiden moet. Dit is de nacht.…
Dop Bles10 augustus 2019Lees meer >

Verwachting

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.896
Wij laten de ogen om ons waren; Maar vruchtloos is dat ijdel staren Naar 't vonklen van een flauwe gloed, Die 't dompig nachtzwerk op deed klaren Dat afschrik en verdelging broedt. Dees dichte sluier door te boren Hangt aan geen sterfelijke macht.…

Verwachting

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.664
Wij laten de ogen om ons waren; Maar vruchtloos is dat ijdel staren Naar 't vonklen van een flauwe gloed, Die 't dompig nachtzwerk op deed klaren Dat afschrik en verdelging broedt. Dees dichte sluier door te boren Hangt aan geen sterfelijke macht.…

Uitvaart.

poëzie
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.445
Verbitt'ring daarbinnen woedt, Doet sterven Lichtblijde erinn'ring in de vlamrode verven Van hare gloed! Gij mort, gij lijdt? Van uw lippen laat Dan vallen uw klagen, Nog eenmaal ontboezem Uw hart zijn vragen....…

Hymne aan de stilte

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.319
III De lach der lippen zal vergaan Verdoven eens der ogen gloed; En hoe zou 't woord van trouw bestaan Tenzij-dan dat het Ú gemoet O Stilte, die in Leed en Strijd Uit 't aardse onze harten wijdt En voert ons zwijgend naar het land Waar 't onverganklijke het wijken bant.…

Amoureus liedje (Ai, schone dochter blond)

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.842
Kus mij, mijn zoete; ha, kus mij en kus mij weder, Ha, ha, ik sterf, ik sterf, de ziele mij ontvloog, Na uwen adem zoet mijn hart springt op en neder, En zwoegt nog na de kracht, die mij uw vuur ontzoog.…

afscheid van een zomerdag

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.613
in de magistrale gloed van namiddagzon die uitbundig jubelt als een zojuist opgepoetste koperen schuiftrompet dansen zingende muggen, rijst een oranje vuurzuil in de mosgroene vijver en waaieren losse handen gedachteloos vele kanten uit roerloos echter wat gazen vleugeltjes hangend aan wit wuivende bloemkelken hoe zelfbewust geuren zij daar!…

Mijn lief is als de rode roos

poëzie
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.922
Totdat de rotsen smelten in de gloed der zonnestralen - beminnen zal ik u zolang als ik zal ademhalen. Vaarwel, zoet lief, mijn enig lief! nu moet ik henenijlen - ik kere weer, al scheiden ons tienduizend lange mijlen!…

de dag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.043
geven insecten, vissen, mens en dier bomen, struiken, gras en wier steeds kans biedt om te leven als elke schaduw korter wordt de dag tot even is verkort verliest de aard haar kleuren de bloem plooit kalm haar kelkje dicht om in het laatste avondlicht nog merkbaar zacht te geuren alsof de zon de nacht begroet hult zij zich kalm in rode gloed…

DE JAGER

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.679
Nauw purperde ’t Oosten met rijzende gloed, Reeds snelde, Te velde, Met wakkere moed, Een jager, De plager Der hazen na d’oegst – Een jager zo woest. O jagerke, spoed wat uw gangen: Ras is er een haaske gevangen!…