550 resultaten.
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
Kerstnacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 Zes leden van de plaatselijke fanfare
zie ik in het bleke maanlicht staan,
er is geen wind, maar 't is flink koud,
ze dragen mutsen, hebben dikke jassen aan.
Sneeuw dwarrelt om hen heen,
ze spelen Stille Nacht.…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Het meanderen van waanbeelden
liederen van verloren tranen
het eerste zachte maanlicht
in de beschaving van verlangen
naar de eenvoud van de dood
de droevige stilte van de stilte
je brengt het dichtbij
jouw bruine verdorde gras
deprimerende schaamte
door jou ben ik mijn kompas kwijt.…
licht over water en huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Tussen de bladen van het bos valt maanlicht
in smalle strepen die over takken lopen
en even lijken te dansen zonder wind
op het pad waar mijn voet blijft en niet verder gaat.…
't Is lang geleden (20)
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.397 Ik wenste toen een oudgraaflijk kasteel,
In 't midden van hoog beukenbos met uilen
En grafruïne, zwartbegroeid de zuilen,
Scheef elke schacht, gebarsten 't kapiteel;
Twee leeuwen, door oud mos vaalgroen en geel,
Spalkten naast de ophaalbrug hun drakenmuilen,
En uit het maanlicht kwam de herfststorm huilen
Door puin van gang, vol rits'lend…
De Ode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.020 Het zwarte vloerkleed wordt langzaam door het blauw verdreven,
en als de laatste vol met passie dansende vlammen ten onder gaan,
laat het maanlicht een mystiek schouwspel herleven,
De gestorven koning, het zwaard nog vastklemmend, de diepte in,
zijn kinderen aan de kust ontdaan.…
Eens...
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.531 Kom,
laat me je vertellen
over een wereld ver van hier
waar ooit - verscholen in het woud –
de mist met stralend maanlicht paarde
na de daad verdween de minnaar
liet zijn geliefde zwanger achter
zwellend tot - een cyclus later -
deze negen nevelkinderen baarde
de jonge moeder rolde blozend
al haar stralen rond en rond
tot zij – ver boven…
Kracht
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.061 Want al glij ik uit
Ik sta ook weer op
Voel de wind voor de kop
En ga weer vooruit
Omhoog naar die top
De ene voet voor de andere
Ik zie de zee veranderen
En kies het ruime sop
Ik sla de zeilen uit
Voel me glijden over water
Geen zorgen meer voor later
Ik laat ze achter en fluit
Ik zie de haven in zicht
Waar jij op me wacht
Maanlicht…
Zuster Lieve
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.983 er een slobberstuk nog vond
zo groot dat hij het niet wou delen
en er grommend mee vandoor ging
voordat hij het ruw verslond
Toe - zeg maar niets mijn liefste Lieve
niemand wordt hier iets verweten
niemand die het komt te weten
niemand wist dat hij bestond
en hij bespeelde zacht haar haar
daar waar zij smorend werd vergeten
in het maanlicht…
Op Helena van Troje (5)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.459 Bij ’t omwolkte licht van de vale maan,
niet ver van Troje’s trotse tinnen vandaan,
verlaten de Grieken één voor één ’t houten paard
en heffen hun in ‘t koele maanlicht blinkend zwaard.…
Natte droom.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.124 mijn dromen zijn verweven
met de dingen die ik dacht
de lust naar schone vrouwen
in mijn slaap voortgebracht
ik droom van hete stonden
in het maanlicht aan het strand
dansend in de woeste golven
naakt door de zon verbrand
dit is mijn mooiste nacht
spelen met jouw lichaam
de wens waar ik naar smacht
zwemmend in het natte duister…
Rakend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 In het spel, dat wij hier speelden,
scheen het maanlicht mild bedekt.
Bleef de schaduw ingewikkeld zitten,
was de drift, zo uitgestrekt..
Je laat me achter, meer dan naakt.
Verward en diep bewogen,
heb jij me echt,
geraakt..
-…
Jij bent de ochtendstond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 De een draagt immers een ziekte
de ander denkbeeldig
steeds geweren bij maanlicht
en kinderen slapen 's nachts.
Geschiedenis
mag ooit verdiend zijn.
Men zegt dat ieder mens
zich drie generaties kan herinneren
zelfs elk detail van de kamers ver weg
en schaduwen waarschuwen je immer.…
Aquarius
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 In 't maanlicht licht een boot op
in het schuim der golven
donkere schimmen
angstige migranten
uit handen van de smokkelaars
hun leven op het spel
drijvend boven 't peilloos diep
der Middellandse Zee
"Rustig blijven," klinkt het,
"wij zijn hier om u te helpen
wij brengen jullie
safe and sound aan land..."
...liet toen in het…
Avondschaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Om de zonnestralen te begrijpen, laat
dan de masserende stralen je vibreren
Om de nachten te begrijpen, moeten we de
sensatie van onmetelijke ruimtes voelen
in de vaagheid van afstandelijkheid
Om je door het maanlicht te laten
masseren is het noodzakelijk dat
jouw avondschaduw zichtbaar wordt
Om te kunnen wedijveren met de
eenzamen…
LUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 nog half aan land omrandt het maanlicht vals
haar zachte lijnen, werpt vage schaduw scherp
op algen, schelpen en botte ribbels in het zand.
het sleurt haar wiegen mee, ook zij wordt zee.
er barst een kern van liefde in de liefde open,
zij spartelt blij, een stoute zeemeermin, en meer
van hen dan meetbaar is komt in de golven vrij.…
Bezwete Taal der Ragzangers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
411 Doordouwers van de tegenwind,
verblind door het maanlicht, schudden nee, wachten op geen
verzachtende omstandigheden;
nooit heeft hij meer of intenser geleden
dan toen zij op hem wachtte, verdween ze,
niet achter tralies,
maar werd ze dankzij hem bevrijd.
Zoals bloedheldere beken
een voorteken zijn
van treurige tentakels.…
Zwijnengepeins
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Hij zou geen jachtopziener moeten zijn
hoewel het moeilijk is om te verzinnen
wat er met zo’n figuur valt te beginnen
misschien is hij geschikt als proefkonijn.
Maar nee, dat valt hem toch niet toe te wensen
al hoort hij bij de minstgelukte mensen.…
nacht
hartenkreet
4.8 met 68 stemmen
1.928 bent
als je heel stil bent
en alle mensen in je buurt zijn ook heel stil
als je alleen maar het ruisen van de bomen hoort
of heel ver weg het blaffen van een hond kan ontwaren
of als je het verwaaide geluid van een kerkklok alleen maar kan vermoeden
en nóg stiller
nog veel stiller
zo stil dat de schaduwen verdampen
door het smeltende maanlicht…
In ‘t middernacht’lijk uur
poëzie
2.8 met 11 stemmen
2.424 Nu leidt mijn weg naar ’t pad vol maanlicht-glansen,
wonder verzilverd is het wind-stil woud,
heel even maar de fijnste twijgjes dansen.
Mijn tocht is ver, ik moet àl verder schouwen
en maatvast gaan, onwankelbaar en stout,
en op het Leven eindeloos vertrouwen.
---------------------------
uit: Licht (1923)…
De weg in 't woud
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.689 Daar sluipen schimmen rond van vroeger tijden,
een geestenheir, doodsbleek in ’t zilvren maanlicht.
O laat geen lach die stille plek ontwijden,
geen ruwe spot, waarvoor de zoete waan zwicht.
Zacht zingt de wind een lied van eeuwig scheiden
en, voor mijn voeten, dwarrelt van de takken
-een gouden regen- geel en rossig lover.…
Veelzijdig en betrokken
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
625 onder de hemelbogen
van maanlicht en luchten
vol met geheimenissen
verzet je bakens
als een wiegenlied
de nacht kent
ontelbare vertakkingen
benadert de mens
via het klimaat van het hart
droom je dromen
afstanden worden kleiner
wordt het gefilterd
als glashelder water
stilte zocht zich niet in zwijgen
in momenten van
verlatenheid…
moonlicht sonnet
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.334 Moonlicht sonata
Muziek als een gedicht
In het maanlicht
De tranen van verdrietig geluk biggelde over mijn wangen
Wat kan ik nog meer verlangen
Zo emotioneel mooi
Vervangen de blikken
Vervagen in mijn beeld
Strelen de woorden
Die ik heb geleerd
Liefde is mijn leven
Liefde, dat ben ik
Liefde voor de ander
Liefde geven
Dat kan ik
Geniet…
Symbolische misère
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Een innerlijke stilte uit beloofde tijden,
uit nabije toekomst, een harmonie die niet verstomt,
geheimzinnig als nachtschadeblauw of grootheide-paars
als Chinese karakters die uitglijden op het papier; vrede,
eerst als maanlicht zacht, die sterker wil, een zon wil zijn.…
Mijn liefste, ik heb je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.042 Zoals de wind mijn gezicht beroerd
Zo raak je mij aan
Je bent als de nacht die mij naar het maanlicht leidt.
Daar waar dromen mijn geest verlichten.
Zo maak je mij warm en zacht,
verlicht mijn pijn.
Zo dichtbij, zo nabij, zo in mij.
Ik speel je favoriete muziek.
En jij vult de ruimte van mijn hart.…
Bestemd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
633 Die ene vonk uitte in diverse talen door de nacht
elk gebaar en was vocaal gevat in begrijpelijke taal
Terwijl het maanlicht langzaam overging in zonkracht
stond ik met jouw eerste ontbijt onder jouw portaal.
Ik werd verblind door glinstering die net ontwaakte
met een brede glimlach onder haar oksel door.…
Zomernacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
626 Een zachte zomernacht
Verlicht door volle maan
Jij kwispelt ons bekende rondje
Voor het slapen gaan
De kikkers kwaken driftig
Geluiden van de nacht
De watervogels slapen
Hun kroost bijeengebracht
De linde wuift in stilte
Een nachtelijke groet
Het blad filtert het maanlicht
Zoals een boom dat doet
De nacht verhult geheimen…
Duisterbloem
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
294 heengegaan
grote geesten lijken verdwenen
eenzaam feit is dat veel mensen
pure natuur zullen vernietigen
de muze is een erudiete duisterbloem
je hebt haar lief, die soevereine schoonheid
vol zelfvertrouwen en milieubewustzijn
je flirt verlegen met de waarheid
nu je weet dat menselijke activiteit
de wereld vergiftigt met hoogmoed
maanlicht…
Carpe Diem (de nacht & de dag)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.054 Doelloos dwaal ik
In het koele maanlicht
In de zwoele zomernacht
Geen stem leidt me
Geen voetstappen volgen me
Alleen en de sterren
Alleen en de bomen
Door het bos zie ik ze
Door de duisternis voel ik ze
Doelloos dwaal ik
In de koele ochtendmist
In de eerste dauwdrupjes
Geen pad leidt me
Geen angsten volgen me
Alleen en de luikende nacht…
Nachtbloesems
poëzie
3.1 met 26 stemmen
6.791 De zoeltjens suizlen door de blaêren,
Het maanlicht lacht met luchten straal,
En in de hooge rozelaren
Weertrilt een schelle nachtegaal.
Droomt ge op uw sponde
Reeds in vree,
Of hoort ge, mijn blonde,
Die org'lende bee?…