3438 resultaten.
aarde wittend in een felle kou
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.456 Ze zingen sneeuw
uit hoge tonen vallend
aarde wittend in een felle kou
het orgel jankt
met donkere klanken
de lange tocht van man en vrouw
haar weeën komen en
de melodie verhaalt van pijn
er zal geen plaats meer in de herberg zijn
een stal ontvangt het kindje
de wiegeliedjes klinken fijn
dieren neuriën een zacht refrein
het koor…
Hoor het koor!
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
925 Vreugde zingt de ruimte in
als wij elkaar begroeten,
het orgel nodigt,
partituren wachten
op uitgestrekte armen.
We zingen in
en stralen uit
wat ons ten diepste vult,
de lofzang houdt ons gaande,
vol eerbied leven wij ons in,
stemmen vloeien samen.
Psalmen spreken
door aloude woorden
dragen heden en verleden.…
MOEDER
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.525 meisje
dat vol bewondering naast u liep
mijn liefde is zo diep
ik word weer even dat kleine meisje
we liepen samen door het leven
u leerde me kijken met andere ogen
mijn kinderziel werd nooit bedrogen
uw blijdschap was jezelf te geven
kadootjes waren klein, maar o zo aardig
het geluk zat niet in grote dingen
het kleine, zoals bij het orgel…
In Venetië
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
660 Ik bezocht de kerk, waar Vivaldi het orgel
had bespeeld. Hier had hij rondgelopen;
zenuwachtig, opgefokt, versteend. Dat ik
zo dicht bij de 'Vier jaargetijden' kwam,
schokte mijn tere ziel. Ik ontplofte.…
het is stil (2)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
656 ik dicht het
lied van de stilte
met klanken
van niet gekende
ritmische noten
gedragen door
wijdse nevelbanken
en zo hemels
onverdroten
een zonnestraal
doorkruist deze
vochtige vlagen
als een strijkstok
door licht gedragen
dan hoor ik slechts
in het aanschijn
van de dampige kilte
dit unieke lied
over het wezen
van de stilte…
Het ritme van mijn hart..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.535 Het ritme van mijn hart
dat zingt een lied
Bonzend en gonzend
Vertaalt het mijn geluk en verdriet
Soms is het een klaagzang
dat weer een duet
Het ritme van mijn hart
heeft mijn gevoelens omgezet
Het is mijn eigen levenslied
Dus verstaanbare taal
hoewel het ruist en het klopt
Is het het omvangrijkste lied van allemaal..…
Dag Zwarte Pieten, Dáá-Háág!
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
768 Dat lied van Henk & Henk was clip en klaar,
Want wie zou immers Sinterklaas niet kennen?
Soms aan de drank, soms bezig te ontwennen,
Maar altijd welkom, niemand had bezwaar.
Straks zien we Sint en zingen blij een lied,
Maar Schoorsteen Piet? Die kennen we nog niet.…
ultiem
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
927 een gedicht
is pas
een gedicht
als het niet
geschreven is
in je hoofd
een
rondzingend lied…
spinsel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.071 webben spinnen niet
doch spinnen spinnen webben
als een ragfijn lied…
Wensdroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
475 Vannacht droomde ik
dat Kate Bush speciaal
voor mij een lied zong...…
Avondrood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Lied van een merel
omlijst helder het avondrood
meeslepend leven…
enkelvoudig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 hoor haar belcanto
de keerzijde van het lied
heeft tekst noch noten…
[ Ter verzoening zing ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 Ter verzoening zing
ik de woorden die passen --
het bekende lied.…
Oude molen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
215 Verweerde stenen,
een lied van het verleden
waait door een leeg raam.…
Norma
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.147 Gedachten dwalen af
Vogels zingen hun lied
Mooier kan het niet.
Hoe was het toen zij danste en sprong.
Daar klinkt de gong.
Voorbij, maar de vogels zingen hun lied.…
Ik en de leeuwerik
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
817 Van zo hoog klinkt het lied
met het blote oog niet te ontdekken
hier is het gehoor dat richting bepaalt.
Vanuit het goudgeel koren stijgt
de warmte omhoog, draagt het leven
in cirkels naar de hemelboog.
Daar deel van zijn met jubelkreten
om het geheel te voelen en te weten
het lied leidt het pad naar omhoog.…
KEER JE OM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 t-Is bijna dag, nu zal het niet lang meer duren
de schemering van de vroege ochtenduren
in een plas water zie je spiegels van verdriet
en blad van herfst, ze tellen kan je niet.
Als de zomer komt, kan je dwalen over straat
Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat
Gisteren op een paar stappen bij mij vandaan
zag ik je in de winkel…
De kraai
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 De kraai is onzichtbaar
zwart in de dunne lucht
die ijl vervloeit en werelden
verbindt, boodschappen
openbaart die ik niet begrijp
tot ze in me doordringen
scherp, diep en onuitwisbaar
overweldigend, alles
verandert en ik weet niet meer
wie ik was voor het zwart werd
en de kraalogen met hun snavel
op mij inhakten…
Licht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 Zijn hart als orgel in zijn oren.
Met de spetters van een halve fontein die zijn inkt verlopen laat.
Het is tijd.
Het licht verdwijnt.
Hij gaat.…
Het woud
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.496 Donkre bomen uit mijn kostbaar woud,
Geboren naar de hemel op te schieten,
En uit uw waaiend koepel-dak te gieten
Koelte, waarvan de grijze aarde houdt,
Zoals een orgel zijt gij opgebouwd:
Pijpen van klank en fijne hoge sprieten,
Die uit hun steigering stemmen loslieten, —
Te roepen staat gij, klankenwachtend hout.…
TREURBEUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.506 De boom, die honderd jaar hier mocht tronen,
ontving en schiep muziek, ofschoon geveld,
blijft als orgel rouw en troost kronen.…
Notre Dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 hebben een traditie opgericht
zacht gemurmelde gebeden naar hoge
schouders van de muren opgeheven
het ronde venster stort een roos kleuren
waar stralen op de vloer stil staan
je kunt niet wankelen in dit licht
je bent hier gekomen onder genade
van het voorjaar
het koraal golft tussen pilaren stralend vroom
de donkere kolk van het orgel…
Religie schraalt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
458 zachte hymnen
in een wierrookgeur
het orgel gaf
melodisch kleur aan
een intiem gebeuren
de omgang en
processies zijn voorbij
mensen delen
minder met elkaar
waar de religie schraalt
terug gezet op
de eigen stek is het
vertrouwen weg omdat
ieder lijkt te gaan voor
alleen de eigen plek
leiders raken
meer in diskrediet
de door…
De witte Diva
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.114 Zacht, een lied
dat hard klinkt,
tussen de gordijnen die,
als zij gesloten zijn
alles verborgen houden
Zodra zij zich openen,
een magisch gevoel
De witte diva,
steeds een ander persoon
Het lied klinkt zacht
toch sterk
Op de bank,
decors die voorbij schuiven
Veelzijdig, voortbewegend
Haar lied, steeds anders
dansend met of zonder pijn…
Ladino - muziek
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
519 een lied dobbert mee,
gedragen op golven
van groene zee,
joodse ladino muziek;
het verhaal door een
meisje gezongen in
spaanse taal, met verfraaid hebreeuws;
danst en zingt haar lied
met gekleurde kralen
versierd op het strand; de muziek
verspreid door het ottomaanse rijk
met klanken, ritme's van vele culturen
en flamenco om haar…
Nu mocht ik liever hier vandaan
poëzie
3.9 met 25 stemmen
4.315 Nu mocht ik liever hier vandaan
en slapen gaan, en slapen gaan
bij mijne lieve Heer-
het leven wordt toch, waar ik toef,
naar mijn behoef wel veel te droef,
dan dat ik 't meer begeer.
Doch wordt mij, lacy ! niet gevraagd
of 't mij behaagt, of 't mij behaagt
in zo groot leed te leven.-
En schoon 't geplaagde hart al niet
van zulk verdriet…
We leven nog...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.058 Ik staar naar de wolken en geniet intens.
Problemen zie ik in de verte verdwijnen.
Ik hoor het zachte suizen van de wind.
Wind, op weg van hier naar nergens.
De zon breekt af en toe door.
De eerste bladeren vallen.
Het gaat zo regenen.
Ik ruik de herfst al.
De winter komt.
Zo ging het en zo gaat het.
Zo zal het altijd gaan.
We leven nog…
Waar in 't bronsgroen eikenhout..
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
598 In de appendix van ons drassig stukje grond
daar lopen heel wat dikgebuikte bazen rond
wier levens innig met elkander zijn verstrengeld
omdat er altijd wel een vettig worstje bengelt
dat in de toekomst lust en geldgewin belooft
het is een roomse clan met niemand aan het hoofd
een oude-jongens netwerk dat al eeuwen zindert
dat niet door wetten…
winterliedje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
603 winter me in
een heldere
stille nacht
winter me
met wuivende
lichte weemoed
winter me
in verre
witte wanen
winter me
op een licht
geladen vlot
winter me
even maar
winter me…
Heldere ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
156 Zou het een soort droom zijn?
Dat je meedrijft met het getij
stroomafwaarts met de rivier
van de dood, ja
zou het een droom zijn?
De horizon is mistig
een vreemde gloed aan de hemel
en niemand lijkt er iets van te weten
wat voor mist dat is, oh
is het een droom?
.....Heldere ogen, vurige ogen
.....Hoe kunnen die ineens dichtgaan?
...…