534 resultaten.
Natuur verandert in cultuur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 De ornitholoog 'aller Orte dieser Welt'
maakt van het vogelconcert
een exotische metamorfose
in tingelende en klingelende piano-vonken
met de echo's van een vreemde planeet
die ingekerfd blijven in je hart.
Wat zingen zij, wat zeggen zij,
die vogels zo vrolijk in hun koninkrijk?…
Ontdekken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 Slechts een jaar op deze planeet
met een energie als een atleet.
Voelt, kijkt en neemt waar,
ziet nergens enig gevaar.
Is zich van geen kwaad bewust,
ontdekken is voorwaar een must.
Alles is voor deze dreumes een wonder,
het kruipend voortbewegen in het bijzonder.…
Sonnet op een pijp, die ik niet aan kon houwen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
949 wiens licht noch nooit is uit gegaan,
Maar die gedurig brandt bij ons, of d'antipoden;
Gij, die geen zwavelstok noch vuurslag hebt van noden,
Om (of gij wierd gedoofd) u weer in brand te slaan:
Gij van wiens vuur al de planeten en de maan
Haar leven trekken als de mensen van de broden,
Ja, zonder wie ons vuur geen pot zou kunnen zoden,
En…
Het firnament aanraken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
451 En weet, de werking van de maan
is met sterren en planeten
bijna ondoorgrondelijk
net een gong die je soms wekt.
Zij herkennen de vriendelijkheid
de leugen , de vragen om voedsel
als jij huiswaarts wenst te gaan.…
Open einde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 '
Hou op sta stil denk na en stop de persen
Jij met je cogito en ergo sum
Verleg je koers, jij trage mammoettanker
De laatste kans voor jullie jongste dag
Ga terug naar de natuur van moeder aarde
Er is geen planet b, ga overstag,
Zij is uniek, geen monster zonder waarde!"…
White rabbit
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
585 Aan boord van Fragile
op weg naar haar tweelingzus gaia, het moederschip der blauwe planeet
ontwaart het eye in the sky
een wit konijn, moederziel alleen
en van zijn god verlaten
die de hele bliksemse heksenketel met een welgemikte worp smeet
in het zwarte gat in de rok
van het almaar slinkende terugplooiende heelal
het multicolor…
Het eerste woord
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
461 Ooit was er een planeet, grootmoeder Aarde
lichtblauw gerand, gezien vanaf de Maan
wie nu ver reikt ziet haar bolvormig staan
aan 't firmament, als ster onder de sterren
het was moeder natuur die Gaia baarde
in oerkrachtenergie haast evenaarde
Zie hoe zij zich opnieuw regenereert
haar mysterieuze groene regenwouden
haar onherbergzaam hoge…
"Rythme en Provence"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
670 Schrale bodem doorleefd, geblust
in een oceaan van zonnebloemen, door
purperen zonnen goudgeel gekust,met een
bruin gezicht naar de planeten gericht.…
Levenslicht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.879 natuur
Ieder jaar staan we even stil
Bij die dag en dat uur
Diezelfde dag op een ander uur
Heb jij mij het leven gegeven
Ik kwam tijdens het kerstdiner
En zo begon mijn leven
Vijftig jaren zijn voorbij
Levenslessen zijn geleerd
Met vallen en opstaan ging het goed
En ook wel eens verkeerd
En soms denk ik wat doe ik hier
Op deze planeet…
Het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
722 Het verbergen van pijn en leed,
De ondergang van deze planeet.
Keer op keer door de mensen verkloot,
Het leven gedood.
Vanbinnen schreeuw ik, huil ik,
Zoekend naar woorden.
Ga het onschuldige niet vermoorden!
Wat kan ik doen, kan ik wat doen.
Ik wil niet aan de tegenwoordige eisen voor mensheid voldoen.…
De apocalyps
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
579 ontdaan van natuur
en het beetje cultuur
dat wij in vele generaties
beschaving hadden vergaard
verdwenen de muur
van het huis dat
onderdak bood aan
een knus en vooral
liefdevol leven thuis
het was geen vertwijfeling
maar een zeker weten
jij hebt het boek
tot deze bladzijde gelezen
de omslag was het moment
in de apocalyps
doken planeten…
Navel staren?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
388 De
voortekenen van morgen worden
niet bepaald om de planeten te
doorgronden, voordat we eigen
grond in desolate toestand verlaten, een
etnologische missie naar onze innerlijke
zelf, om de herkomst te verklaren.…
Maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Vanaf de maan en vanuit ruimte
Is het perspectief op de aarde
Heel anders; een overzichts-ef-
fect ontstond; de drang om onze
planeet te beschermen tegen
Personen die welbewust ver-
vuilen; milieuschade overal
Zowel op land, water als in lucht
Sterven echt zeker onze bronnen
Gelukkig, langzaam maar zeker
Worden zowel land, water als lucht…
De man boven de hemel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
390 Zijn handen wogen
zwaarder dan een planeet,
toch konden ze
geen hart vasthouden.
De wereld ademde onder hem,
cijfers vervaagden in de nacht.
Hij werd een glans,
gewichtloos en stil,
en verdween
in het rijk van dromen zonder naam,
waar alleen het licht nog fluistert.…
Gebed
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.306 Heer, ga toch ver,
want de zonde puilt als een rook
over planeet en ster,
de radio spant haar muziek-draad
uitdagend langs uw hemel-plafond.
Heer, ga ver,
ga ver van uw zondig volk,
de aard-kluit ruikt ongezond
en overal bezwijkt de goede raad.
Heer, ga ver van ons
in uw duistere wolk ...…
Jij bent wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
732 de hemel hecht
Slechts een komeet of een monoliet,
doorklieft een schijnbaar leeg heelal
dat ontstaat of valt, roteert en knalt uit ‘s Mysteries schoot
Hier heb ik jou gezocht, gesmeekt om Venus’ grote gunst
nog liever dan dat ik Saturnus’ ring mocht dragen
of de drietand in Neptunus’ zee
Tussen het zachte ruisen van sterren en planeten…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Na reconstructie van het ruimte-tijd-continuum;
het losse stof tot de planeten omgesmeden.
Herschapen na de grote knal – werd mij ’t heelal
geopenbaard in diepe crypten der creatie.
De kosmos kolkt en ademt weer ‘wijl ik verval
in sopor, in een solitaire isolatie.…
Nu iedereen met me meekijkt
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.270 Ze weten allemaal waar ik mee bezig
ben en vinden het niks: de tijd dat de postbode de arme
burger achternazat, de tijd dat de goede postbode
symbool stond voor de dood, hebben we toegestaan
te transformeren tot de nadagen van een hippe planeet.
Ik hoef mijzelf niet meer te dwingen een gezicht op te
zetten om naar buiten te gaan.…
Protuberans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Genoeg nu van die schaduwtijd,
als ik jou toelaat, vrij laat
uit je bancirkel – ik heb je nooit
vervloekt
(en toch,
die ene steekvlam,
uitslaande brand niet beheerst
de wereld in – protuberans die
de planeet verwoest).…
Héél worden vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Planeten niet zonder zonnestelsels.
Zonnestelsels niet zonder melkweg.
Kinderen niet zonder moedermelk.
Moeder is kosmos voor een kind.
Cellen, met elke cel verbonden.
Schrijvers die heel en al voelen,
struikelen over woorden omdat.
Omdat ze al die verbondenheden,
in woorden niet bevatten kunnen.…
Liefde? Ik hou van jou I
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
573 Vol kosmische toevalligheden,
als compositie in de Planets?
Bedoeld door Gustav Holst.
Gemaakt voor mensen.
Is het liefde op zoek naar liefde?
Is het in mensen die dat zoeken?
Is het in hen die dat durven doen?
Woont het in angst of in moed?
In oorlog of alleen in vrede?
In voor- of in tegenspoed?
In tegenstellingen?…
Afscheid van mijn jeugd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
538 buurt in
Nog één keer met gescheiden afval naar het parkje
Nog één keer een wandeling langs de mij zo bekende kerk
Ik loop nog éénmaal de vertrouwde winkeltjes in en uit
Lekkernijen mee naar huis
Op de terugweg dank ik mijn jeugd en de buurt waar ik opgroeide
Ik verhaal over jullie warme liefde die mij stevige grond geeft op deze planeet…
weldadig post-paganisme
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 Op plaatsen waar de sterren en goden samen-
komen, geklonterde planeten eventueel, ook
daar zouden wij gemeenplaatsen ontcijferen
langs haar abstract rechte lijnen der wetenschap,
waar ik vrijschrijvend analyse pleeg en reduceer,
abstraherend in de meest menselijke dromen op aarde.…
“Krinklend water, stille Margot”
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
382 Ooit leefde hier een voorhoofdhagedis,
een mammoet en reuzeleguaan,
planeet A was een godgeschenk, welaan,
brengt sapiens hel en verdoemenis?
In kamers van bomen, zwart in de witheid,
blijft haar naam een stille trilling,
in hout, stof en schaduwsporen,
er leeft iets dat niet verdwijnt.…
EINDE-lijk rijk!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.416 De planeet wordt beroofd en ze vergeten wat is beloofd,
want wijsheid in hun hoofd is al eeuwen uitgedoofd
door hebberige nukken, men ziet nu belastende stukken.
Wat zal blijken: men gaat over lijken die niet wijken.
Er heerst haat en geweld, al loopt men op de tenen.
Men neemt van armen geld en dan neemt men de benen.…
Genesis 1
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.182 Materie-nevel condenseert in groeiend ruim;
zwaartekracht verdicht nevel tot eerste
sterren, planeten en zwervend puin.
Uit sterrenstof van 'n geëxplodeerde ster
vormt zich 't zonnestelsel, eerste aardse
simpele groen ontstaan na 'n miljard jaar,
brengt zuurstof in de vroege dampkring en
het decor voor dierlijk leven staat klaar.…
Het aards paradijs
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.681 Ik zou het willen uitschreeuwen hoeveel ik van je hou
Maar soms ben ik bang jou te moeten verliezen
Wil hier niet hopeloos verliefd alleen achterblijven
Deze planeet is niet altijd het aards paradijs…
Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
poëzie
4.2 met 10 stemmen
5.036 "Ik die bij sterren sliep en 't haar der ruimten droeg
als zilveren gewei, en 't stuifmeel der planeten
over de melkweg blies en in de maan gezeten
langs 't grondeloze blauw der zomernachten voer,
ik ben beroofd en leeg, mijn schepen zijn verbrand,
mijn stem verloor haar gloed en vindt geen weerklank meer
in 't dode firmament, niets dan…
Diepzinnig ratelen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
865 Terwijl hij met zijn
lodderige oogjes boven zijn
professorbril speurend deze wereld
opnam alsof het een anonieme
planeet betrof. Nu, nu, nu, nú
is hij eindelijk eindeloos high!
wat ik hem als collega van harte gun.…
Gerry van Roosmalen : fotograaf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
688 Visionair of portret van een fotograaf
ook al heeft hij
het onderkoelde
van onze planeet zo lief
en ligt de stilte nabij
aan het hart
in zijn aard
is hij de romanticus
die zijn gevoel uit
in verbeelding, afdruk en woord
soms in bedekte smart
vaak avontuurlijk aanwezig
in dichterlijke dromen
op zoek naar akkoorden
die het uiterlijk…