733 resultaten.
De belofte
netgedicht
3.2 met 67 stemmen
18.777 Al jarenlang zie ik seizoenen scheiden
ik zag de winters in hun maagdelijke pracht,
ik zag de zomers in hun kleurenkleed
steeds zittend voor ditzelfde raam, op wacht.…
ik besef nu pas
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
1.171 ik besef nu pas
hoe fijn het is
om deze vrije dag
samen te delen
zon schijnt ons toe
de bloei zit erin
waar de natuur kijkt
en vogels fluiten
jij zit nu elders
na ons avondmaal
onze wegen scheidden
tot voor kort onze dag
ik besef nu pas
dat ik van je hou
niet omdat ik je zo mis
het is de herinnering
telkens siert die glimlach…
Vijf december
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
3.095 Hij scheidde zoete kindjes van de stoute.
De meeste waren zoet. Die mocht-ie niet.
De and're vond-ie echter schattebouten.
'Hij vindt het raar; het is voor mij normaal.
Die zoete kindjes mag ik niet,' dacht Piet.
Hij was een suikerzieke kannibaal.…
Vijf december
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.386 Hij scheidde zoete kindjes van de stoute.
De meeste waren zoet. Die mocht-ie niet.
De and're vond-ie echter schattebouten.
'Hij vindt het raar; het is voor mij normaal.
Die zoete kindjes mag ik niet,' dacht Piet.
Hij was een suikerzieke kannibaal.…
Laetare
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
774 Die tere krokus in het gras
- beeld van een boordevol verblijden -
vertelde mij hoe lief je was
het weerzien na een wake scheiden.
Hij dronk het vroege morgenlicht
- vond enkel maar gewone woorden -
maar hield zijn bloeien opgericht
voor al wie, wakker, 't lied reeds hoorden.…
EIK
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.051 Onze liefde zou nooit meer overgaan,
nee, nooit zouden onze wegen scheiden
Zolang deze boom zou blijven bestaan,
zouden we er voor vechten...ja, wij beiden
Ik kwam dat hart met je naam laatst tegen,
en was na al die jaren toch nog blij verrast
In Beverwijk met m’n vrouw, en in de regen,
gekerfd in een geloogd eiken vitrinekast.…
Fragmenten
gedicht
2.7 met 62 stemmen
18.283 De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
RECONCILIATIE
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.090 toen ik mijn vijand in de ogen zag
als ik voorzien van armen en van benen
was hij me plotseling vriend toegeschenen
zo helder als het duister wijkt bij dag
we schoten beiden bijna in de lach
herkenning kan je onverwachts doen wenen
de achterdocht was helemaal verdwenen
wat scheidde ons?…
gespoord
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
530 bleef hij een seconde hangen
tussen wat en waarom
- spreken of zwijgen
de wereld of zichzelf -
en hij antwoordde
de rest van de reis
bleef het stil rondom
niets dan stuurse lui
te tam voor de ander
en zij waren twee
best ook wel één
ze sprak tot hem
met een open blik
ogen die afscheid namen
vertrokken naar haar geliefde
- of scheiden…
Hide and seek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 even vaak kwam hij bij jou
Maar beide keren bleef je schuil
verschanste je in je cocon
Ik waande mij die grote zwerver
opende zacht jouw retraite
om jou te leiden naar mijn hof
Je gaf niet thuis om hem te strelen
stak geen hand uit naar zijn huid
Een moerbeidraad hield mij
aan 't lijntje
Waar was je, toen slechts lucht ons scheidde…
het is voorbij
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.489 het is voorbij, voorbij, voorbij
de Russen stonden op een rij
om een voor een te scoren
niemand wilt het nu nog horen
de dreun dreunt vol ongeloof na
we liggen eruit, eruit, eruit
zoals Johan Cruijf altijd zegt
scheids heeft gelijk, hij fluit
het is voorbij, voorbij, voorbij
we hebben gewoon wat minder gespeeld
de wedstrijd op zich was…
De Wilgenlaan
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 Onze wegen scheidden
op weg naar ‘t einde
van haar lijden.
De wilgen zijn geknot
en uitgelopen,
voor haar gaat
ver van hier
een nieuwe
toekomst open
waarop ik hier
op aarde nog
mag blijven hopen,
verbonden door de wortels
van ons geloof in God.
Een eindje verderop
wordt er al weer
een wilg geknot.…
Habitat
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
507 Ik hou van zwijgen en de
stilte verpakt in woorden,
om wegen vrij te maken voor
het zwijgen en de oversteek
te wagen in de woordenzee,
de keuze die twee te scheiden
in de vaart door het niemandsland,
snijdt de boeg van mijn akkoorden
door het water naar het beloofde
land, waar vissen in hun habitat
ruimte krijgen om woorden aan
elkaar…
NIEUWE JEUGD
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.135 Lachend ligt de wereld, en volkomen
Weet ik mij aan al wat leeft verbonden,
Wat mij scheidde werd mij afgenomen
En ik heb mijzelve teruggevonden.
Is nu ene godheid nog van node,
Met mijn hand kan ik de einder raken
En ik schrijf mijzelve de geboden
En verboden, die gelukkig maken.…
Voor een berijmd verhaal
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.607 Scheid ze dan in tranen af,
Giet een helft op 't Heilig graf,
De andere in een kloostercelletje.
Laat ze dampen tot een spook;
Dood daarna de vader ook:
En vouw ze om een ulevelletje!…
Fragmenten
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.087 De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
Je glimlacht zon
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
720 in doelloos turen
vervallen muren
die ons scheiden
ik zie je ogen
blikken mijden met
onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen…
Troost
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Hoe breed rivieren die niet te overbruggen zijn
Hoe ver zijn zeeën die ons van mensen scheiden
Hoeveel hindernissen doorkruisen onze lijn
Hoe nodeloos zijn vele woorden die ons doen lijden.…
een gesmeed juweel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.491 vele kanten
het glas dat brak
als ik ze wegsmeet
de splinter die me stak
jij was geen steen
maar een gesmeed juweel
de diamant nog ruw
een stalen setting deed
je glanzen als fluweel
ik polijstte je
het zicht werd zachter
oogde meer facetten
je ving de zon, brak
licht tot kleurige rozetten
jij werd de bron die
zand en stenen scheidde…
als water in mijn lippen bijt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
811 scherven breken geen licht
scheiden kleuren en gedachten
kou is blauwer in het wit
rood is warmer in verwachten
zo helder denk ik als
de zon wat lichter schijnt
de bomen groener dan
het gras gebladerd zijn
maar als ik takken zie
draait het hoofd de lus al in
wil mijn nek zich breken
om de wereld te vergeten
diepte lokt in vogelvlucht…
je bloeit bloemen op het feest
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.164 in doelloos turen
vervallen muren
die ons scheiden
ik zie je ogen
blikken mijden met
onbescheiden wensen
je glimlacht zon
straalt warmte
van het feest rondom
beweegt je
soepel tussen handen
die je willen raken
ziet tongen langs de
lippen gaan in de hoop
je ooit te kunnen smaken
spanning groeit
heel langzaam in
het heffen…
Wij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
133 Ik ben zo groot dat ik Mijzelf kon scheiden, in
Wij klein, als zandkorrels in de zee
Wij kunnen niet aarden, niet aarden
Wij woelen door de baren
Wie we zijn of ooit waren
Wilden in een wereld die zichzelf niet weet
Maar Ik ben
Als Ik in de mensen
Met wat tijd, met wat ruimte
Soms iets vind en soms vergeet
Maar altijd weer verder ga…
of
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.198 weet je nog die laatste tijd
toen liefde al haar stuipen trok
allang was het verloren strijd
maar weet je nog hoe je schrok
toen ik zei dat ik zou vertrekken
en hoe ik huilde toen ik vertrok
weet je nog dat we zeiden
hoe ons van alle dingen
enkel sterven nog zou scheiden
hoe we dachten leven te kunnen dwingen
en dus zonder iets…
Pijn
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.062 Ouders die plots gaan scheiden,
eenzaamheid in een grote zee.
Wie schenkt haar die reddende hand
en zorgt dat ze niet verdrinkt,
uiteindelijk is ze dat zelf
ook als dat misschien gek klinkt.
Want met een positieve instelling,
gesteund door wie van haar houdt,
wordt ook zij misschien gelukkig
en ook nog tevreden heel erg oud.…
Onschuld van kinderen
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.301 nu zijn kinderen al te vaak de klos
ondanks onze zo moderne beschaving
is het verantwoordelijkheid die teloor ging
of laten we cultgod Onmacht er op los
we leveren doekjes voor het bloeden
schreeuwen desnoods moord en brand
geven malaisemunten aan de collectant
doen de quiz scheid kwaden van goeden
vragen naïef wat is er toch aan de hand…
Vannacht kwam ik mijn ouders tegen
gedicht
3.3 met 73 stemmen
26.444 We wisselden een beleefde groet
en daarna scheidden zich weer onze wegen.
'Wacht maar', riep ik hen na,
wij komen elkaar nog wel eens tegen.
Gearmd gingen ze zwijgend om een hoek.
-------------------------------------
uit: 'Koffers zeelucht', 2003.…
Basisgod
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.011 Dus is de eerste kunst die van het scheiden:
kaf van het koren, fictie van het feit
Daardoor verandert lijden zich in leiden
want orde maakt van chaos helderheid
En God?…
Geen brug is mij te ver...
netgedicht
3.9 met 100 stemmen
4.977 Ik ben ineens heel opgelucht, niet boos
al weet ik dat ook nu weer volgt het scheiden.
Wat is het leven rijk en draagt veel namen
voor wat eenieder zoekt en adem geeft,
al zie ik wel dat weer de tranen kwamen
om onbegrip en wat verdoken leeft.
Gelukkig schijnt ook licht door kleine ramen;
er is geluk voor hem die vrienden heeft.…
In onderling overleg
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
549 Ze zei het hem en beiden
besloten om te scheiden.
De boedelscheiding ging heel nauwgezet.
Naar beider wens ging die
in goede harmonie:
de beide exen deelden zelfs het bed.…
Fractie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 raam, dak”, het wordt een huis
ik laat de zon erop schijnen
aan de overkant poot ik een paal neer
niet zomaar één
er hangt een bordje aan: Bus
niets laat vermoeden welk drama
er in dit tafereel besloten ligt
maar als ik zeg dat de afstand
tussen halte en huis
een lichtjaar bedraagt
een fractie van de eeuwigheid
die haar van mij zal scheiden…