540 resultaten.
De dans ontspringen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
664 Maar daarbuiten is het nauwelijks voor te stellen
hoe de stervende natuur verstikt
hoe de nomaden overal zichtbaar worden
langs de rauwe open wandelpaden
en de eindeloze vluchtroutes.…
JALOUZIE
poëzie
2.7 met 18 stemmen
4.560 Ik zal mij bloedend werpen aan haar voet:
Haar stervend zeeg'nen, als een Christen doet.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Cornelis Paradijs (pseudoniem van Frederik van Eeden) schreef vooral ironische gedichten.…
wintertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.139 in verte weergalmen de klokken het licht
de hartslag van dag die stervend verstomt
tonen weerklinken verdonkerd en droef
een avondzucht fluistert van ’t dagelijkse leed
als wiege- en graflied ’t gezang nog vermomt
verglijdende tijd lijkt vergrijsd en vergeeld
speels dansen klanken volgen de noten
bonte libellen zweven doorzichtig voorbij…
de twee vereend
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.664 strak strekken naakte lijven
rug aan rug en hemel gericht
om zich traag tastend
als tot heelheid te beklijven
zacht zingend
in het zicht van de stervende zon
die oplost in een stille avondzee
waar de dag zich verliest
en hun verschijning begon
elkaars armen strak
dragend naar opzij
hechtend als zijnde één
voelen zij elkanders bloot…
DE LIEFDE OVERTREFT
poëzie
2.8 met 13 stemmen
4.188 Maar Liefde, door een straal van ’t godlijk beeld gehuld,
Houdt beiden de armen om haar moorders hals geslagen,
En tracht, al stervend, voor haar vijand hulp te vragen,
Eer dat de tijd der straf volkomen is vervuld.
o Eedle Liefde!…
Kruidendokter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Hij raakte verslingerd aan het
bevrijdende hiernamaals,waar hij zelf geen kruid
voor had,dan zelf voor kruid te dienen,voor volop
bloeiende,stervende plant.
Dit beklemmende gesticht van valse woorden
en bloedverraad ligt goddank achter hem.…
Geheugen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
713 De midzomermiddag bracht een gouden zweem van waan,
ontastbaar, een enkele wankele gelukkige dagdroom,
die als eendagsvlieg, stervend bij schemer is vergaan.
Hoopvol wachtend op het herleven van dit roze wonder,
elk ochtendgloren brengt opnieuw een schitterende belofte,
helaas gelijk de avondzon gaat ook die telkens weer ten onder.…
een trotse Palestijnse vrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
823 met zich mee
zij vertelde het persoonlijk voor de camera,
charmant glimlachend op de tv
en niemand vermoedde haar akelige rol
slechts negen jaren zat ze gevangen
en opeens liet men haar vrij,
samen met wel duizend anderen
in ruil voor één jongeman,
ontvoerd door de strijders van Hammas
in mijn hoofd bloedende beelden
van mensen, stervend…
In memoriam
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.939 Dàt was een lief mens, die wij nimmer zullen
Terug-zien, stervende als hij is geweest
Heel ver van wat hij lief-had, als een beest
Gezeuld in 't eerlijk graf-zijn, dat met mulle
Plof zacht viel op zijn trouwe hoofd, het rulle
Zand, dat's der dode' allerlaatst aardse feest.…
Zoekend dansen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Hoe woorden langs haar lijf sluipen,
geen binnen-geluid,
en in ieder Panorama verliest ze weer zichzelf,
stervend in haar eigen beeltenis gevangen,
nederig, ongrijpbaar geconfronteerd met elk onuitgesproken verlangen.…
Ik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.180 ik ben de laatse telg van een uitgeroeid geslacht
een stervende romanticus van het eerste uur
door de heersende gevoelens om het leven gebracht
beroofd van de hoop op een leven van lange duur
waar ik voor sta bestaat nauwelijks meer
een vuurtoren voor een kust zonder schepen
de laatst nog echt levende holenbeer
waar zich al zoveel mensen aan…
- Bloemenbundel -
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
586 zo stervend het bundel inheemse soorten,
dat bloemen liet geuren, met troosteloze kracht.
Als het jou wil was..
dan griefde mijn pijnlijk hart, aangeraakt,
en alle dichte purperrode bloemenbundels
neigden hun hoofd
waarschijnlijk ter later ure
..tot in de diepe rijke nacht.…
Bruisend zwalpt
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.019 De liefde zelf, die zoete balsembeker,
Vlucht en verloochent de stervende hond.…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 De spiegel kent al mijn dagen
de twinkelende morgens met vers opgestegen zonlicht
frisse tijden als aanloop naar een ongepelde dag
als een maagd glanst het onbevaren water
onwetend van verre spanen en peddelslagen
het jonge uur kent slechts één kleur
- de tint van ontdekking -
ook de stervende reflecties van dit etmaal
vallen stil in een schimmig…
Broeinesten ontelbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 De aarde draait zijn laatste ronde
Stervend in een spagaat
Sneller dan wij zullen weten
Is het zeker te laat
Dit is negativiteit ten top
Het kan beter, beslist
Wij moeten ons wel bewust zijn
Dat niemand zich vergist
De wolf in schaapskleren is Poetin
Niet-democraat pur sang
Hij danst echt met alle dagen
Met de grote vraag voor
Hoe…
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 Een verandering verleidt ons tot een innerlijke strijd,
vaak tot een verlies, poëtisch uitgedrukt, als een stervende zwaan.
Soms zie je het al van ver,
of is er plotseling een dood moment.…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 Zo wandel ik verder in dit breek-
bare seizoen dat zich vouwt rond mijn passen, elk
stapgeluid lost op in het zachte murmureren van bladeren, terwijl
in elk stervend kleurvlak een verborgen gloed van een nieuw begin blijft branden.…
VELDBLOEM EN KASBLOEM
poëzie
3.2 met 20 stemmen
4.709 .' —
Madeliefje: '’k Heb een plaatsje aan uw knoopsgat gekozen,
waar ik stervend mijn bladertjes strooi.' -…
Droefnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
902 Binnen dit vaalwitte schijnsel
Bloeit fier de verwelkte kelk,
Bloesem uit de stervende toekomst.
Traag als de zomerwind doet deinen
De ijle takken van de broze wilg,
Glijdt voorbij de tijd
Van wachten aan de
Deuren van geluk.
Dichter! Dichter,
Wil bezingen de zoetheid
Van haar tere blik.…
De ballade van ... (Geef vrede een kans)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
937 Ze weet nog, toen hij stervend neerviel,
wat zijn allerlaatste woorden waren:
Geef vrede een kans ...
Maar gek hoe het leven met je speelt,
hoe oorlogen doorgaan, bitter geweld.
Kijk eens hoe de wereld is verdeeld,
alsof alleen de haat, de nijd nog telt.
Soldaten komen en soldaten sterven,
kinderen nog, stuurloos gestuurd.…
Herinnering aan een schildersdorp
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
4.625 De tuin was een glooiend tapijt
waar hij de gids speelde,
wijzend naar de zoom van een bos,
een vertoning van stervend lover.
In het park sliepen eenden op een poot,
onder wilgen met buigende, trieste takken,
de toppen rustten in het slijk.
We trokken naar de beuk
zich vertakkend naar het licht, in de grond.…
Aanblik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
5.972 Een stervende slaaf.
Wij hebben alles doorstaan
en zie je dat aan onze ogen?
Voor geen mens sla je ze neer,
geen mens kan om wettiging vragen.
Achter ons ligt het braakland leven,
de barikaden, de rode vlag. Wij,
wij tonen de wereld, de mensen, visie,
vooruit. Kijk, zeggen wij, hoe wij kijken.
Wij zien onszelf beslist in het gezicht.…
Burn Out (2)
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
3.403 Ik struikel over mijn eigen gedachten
Hakkelend meer dan eens
Twijfel zaaiend bij het publiek
Ga ik dan eindelijk toch onderuit
Behalve mijn lijf voel ik niets
Geen liefde geen haat
Mijn verdriet lang vergeten
De hoop over het hoofd gezien
Overal krokussen en ook narcissen
Mijn licht niet meer dan een nachtkaars
Stervend zonder toeschouwers…
Zachte Tinten
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
2.462 Mijn arme zwaar ondervoede vlinders
Sterven langzaam aan de hongersdood
Hun vleugels zwakjes kleuren verbleekt
Gevangen gedoemd tot water en brood
Hun leven lijkt op een bedevaartsoord
Als stervenden zoekend naar restjes hoop
Kneuzen gefladder tegen beter weten in
In een luchtkasteel klaar voor de sloop
Kleuren doorlopen van de zoute tranen…
HET GROOTJE VAN EEMNES
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.012 Het werd nooit mij verteld
Wie het hem heeft gemeld,
Maar hij kwam eer de schemering daalde;
En ’t mag stervend zijn geest
Nog ten troost zijn geweest,
Dat hij ’t zo voor de weduw betaalde.
Want voor arm en voor rijk
Is het doodsbed gelijk:
Aller laatste is een bede om ontferming.…
Zelfbevrijding
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.092 Stervend
in het harnas van een bohémien groette je
de wereld met een dronkemanslach. Maar
voor wie goed kijkt, is de triomf geheel
aan jouw kant, de fata morgana's voorbij,
werd een vrolijk kind zichtbaar, bevrijd,
zij het op de drempel van de dood, maar
wat is de dood anders dan gewoon een
laatste poort van binnen naar buiten.…
- Gebroken dingen -
hartenkreet
4.4 met 50 stemmen
2.472 Liefde verteld gebroken,
heeft een stervend hart gehad.
Herinneringen verlaten ons
geliefd en scherven verspreid,
tot laatste aanvaarding bereid.
Tranenharten stromen dubbel,
even populair als riskant,
drijven gebroken liefdesdingen
terug aan de gedachtenrand.…
- Het zachte ruisen van de wind -
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
584 De wind gaat in cirkels over water heen
als fluisteren uit de grond,
roept de aarde dat ze stervende is.
Gevoelloos als kwade dampen
stroomt water troebel in beken
langst weidebloemen in de natuur,
alles deelt dezelfde kostbare vieze lucht.…
Sluiproute van de evolutie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
691 Evolutie, het genetisch aanpassen aan omstandigheden
zodat we overleven, treurend om die-genen die stervend
in de berm van de evolutie achter bleven; door ‘t zoeken
van partners die in de mode zijn, bepalen wij waar we
als soort naar toe evolueren, door keus van de partners
zijn we de mensheid genetisch aan het manipuleren in
beschaafder,…
Voor Marlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Uitgemergeld lig je daar, stervend van de pijn
vel over been, oh kon ik maar de grote genezer zijn.
Door kanker wordt je opgevreten, steeds verder gaat je lijf
de morfine slaat niet aan en al ben je een sterk wijf:
DIT is onmenselijk.…