503 resultaten.
De Ontwapenende Lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
386 De terugkeer van het licht
laat zich onherroepelijk gelden,
wanneer de laatste zucht van winter
uitbreidt over velden.
Het groen is weer in aantocht,
geleidelijk en verfijnd,
wanneer gouden zonnestralen
alles weer zachtjes stroomlijnt.…
Aquavontuur
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
251 octopus, een gigant
om zich heen grijpt en als Scylla
in de Charybdis verweerde gewelven van oeroude steen laat slijten
de lagune-enclave aan lidoboulevard
heeft de mens verlaten, hij neemt de wijk
en duikt onder naar veiliger haven
aan boord van het drijvende lido
in het massale aquavontuur
een perpetuum mobile odyssee
zonder thuis of terugkeer…
Vos kruist E34-snelweg
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.248 's avonds
terugkerend van Antwerpen
via de E34, weinig verkeer op dat uur,
verschijnt op 300 m voor me
plots vanuit de Tielenheide
op de rechterrijstrook
in het licht der halogeenlampen
een dier, laag tegen de grond,
zich traag, bedaard bewegend,
bijna snuffelend aan het beton.
Genaderd tot op 200 m.
"Een vos!", roept mijn vrouw.…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Wanneer ik straks weer terugkeer naar de drukke straten,
neem ik deze zachte echo ongemerkt met mij mee.
Het is een fluistering die vandaag én morgen standhoudt:
zoek de vertraging op, want hier vind je altijd de kern.…
Opa
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
2.996 zwetend zaagsel in haar en gezicht oneindig planken zagend nesten bouwend
doffers en spichtjes haast doodgeknuffeld doch hem rustig toevertrouwend
aanvliegend op hoofd schouders armen en rug vol spit
staat hij armen gespreid onder pluisjes veren en vogels in vol geluk
en pikken zij maiskorrels uit zijn lachende rode konen kunstgebit
terugkerend…
onwetendheid zij gezegend
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
570 uit mijn kruin
of ze plukken de vruchten
zomaar uit mijn armpitten
bij wijlen ligt het metrum te krullen
omdat wat windsnelheid op jacht is
je kunt niet van iemand verwachten
zomaar een standbeeld in de knop te zijn
gelukkig heb ik één en ander
kunnen schragen
hoewel het vertoeft
tussen een paar verblekende voorwerpen
kan ik altijd terugkeren…
ijspegels aan de zon
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.177 je zocht de weke plek en prikte sluw
je hebt mijn lichaam al te vaak
maar mijn geest nog nooit gevangen
je warme zoen bevroor ineens op mijn wang
je trachtte zenuwachtig nog iets te zeggen
ik mompelde terloops
ik blijf niet meer lang
je hebt bewezen dat een lezing
lang kan duren
het openluchtspel
heb ik maar bijeen gedicht
terugkeer…
HAAR RODE PYJAMA
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
1.023 dat zo kenmerkend is voor ’t bloed
Voor haar was het de tint der dood
daarom deed het snijden haar goed
Haar nachtjapon raakte bloedrood
bloed kroop diep in het nachttextiel
Het drupte ook nog op haar schoot
en zij meende dat ’t niemand opviel
Haar spijt kwam aanstonds, daarna
automutilatie eist als vampier, bloed
‘t Elke dag weer terugkerende…
Hersenspinsels.
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
564 Mijn grote jeugdliefde vergeeld tot rauwe haat,
door overspel gevonnist tot levenslange pijn,
met geen terugkeer, tot aan mijn omegalijn.
Herinneringen bestellen de warmte,
en de kilte in mijn schizofreen hart.
Een blijde lach of een droeve traan.
Het Evangelie en de Catechismus
in de notendop van mijn hersenen.…
Als dat eens kon..?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
374 natuurlijk proces zou kunnen
worden teruggedraaid, het wist de
heetste tranen op de wangen, die
we onwillekeurig hebben ingesteld
onrust zwerft door het rentmeesterschap
waarvan we de inhoud niet durven volgen
en strijken we de gebaarde plooien glad,
in de oase van materie die ons heeft
afgemat, dromen door in de hoop dat
in de terugkerende…
Windhausse
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
497 Men, dwz de doorsneedanen
der zwijgende meerderheid
van omstanders en andere
zich schielijk uit de voeten makende getuigen-passanten,
speculeert dat hiervan een maandelijks terugkerend ritueel van een delirium vol zot- en zatternij op het narrenschip
mogelijkerwijs voor geestdrijverij heeft gezorgd bij lekenlyristen
wier infrequente oprisping…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Misschien herbergt het water
een vergeten verhaal, gefluisterd in rimpelingen die oplossen en nooit meer terugkeren.…
Somnium
netgedicht
2.3 met 27 stemmen
429 ook schijngestalten
terugkerende belagers
je in angstzweet badend wakkermakend
waar de zondaar recht in jouw gezicht kijkt - of andersom!
of nog erger: nachtmerrieduivels
Mysterieus, die jou flink door elkaar schuddende rapid eye movements
als getuigen à décharge...…
Mei.nu
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
324 vertoont en verbleekt bij verdronken loof en gevangen patrijzen
Zijn werk getuigt van een diepdoordrongen muzeloze inspiratie
in dwars- en evenwijdig denken, parallelle hersenspinsels
in veelsoortige reeksen verbanden
tussen allerhande banaliteiten en triviale, ogenschijnlijk nietszeggende zaken in het leven van alledag
Een vast en terugkerend…
Terug op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 Een kleine mijlpaal, groot van betekenis
– je hebt de tocht volbracht,
ging gebukt onder zorgen en schroom,
maar bent opgestaan met nieuwe kracht.
Je lijf en geest vroegen tijd,
al vond het ego dat lastig te verstaan;
je leerde luisteren naar zachtere stemmen,
leerde dat kwetsbaarheid mag bestaan.
Niet alleen liep jij dit pad…
paesaggio con Natale a Toscane
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.530 afstand
klokken galmen door het dal, alsof engelen
strooien met gaven van gouden wensen
het licht kleurt hier altijd enigszins oranje
ristorante ‘creatore di pomodoro’ brengt
ons tussen de geneugten van het leven
wij praten over onze wandeling, jouw hand
zo dicht bij mij op tafel licht, een rilling
voel en in mijn diepste gevoelens terugkeer…
Heimwee
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
661 Terug in mijn flat en na een telefoontje van ma,
die voor de zoveelste maal zei dat ze je miste bij
de terugkeer naar haar lege huis, zette ik je foto
op de woonkamertafel en heb ik er een waxinelichtje
voor gezet en onder tranen aangestoken.…
Vrede is met ons allen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 Rust zal terugkeren in onze mensenziel,
wanneer we de ware waarheid leren zien.
De misleiding door ons veel te grote ego.
De onmacht van wapens en het grote geld.
Zien dat we elkaar heel hard nodig hebben,
temidden van enge ziekten en natuurgeweld.
Vertrouwen zal ons denken gaan beheersen,
wanneer we machtige media leren zwijgen.…
Voor mijn liefste
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.799 Naar jouw terugkeer zal ik blijven smachten.
Over zes maanden en één dag en tien uur ben jij weer hier.
Dan lopen wij samen weer over de Scheveningse pier.
Ga dan nooit meer weg van mijn zijde.
Nooit meer komt er iets tussen ons beide.
De zon kruipt langzaam naar boven.
Trouw heb ik jou moeten beloven.…
Ballade aan de Zomer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
936 Ik kon enkel hopen en jouw terugkeer verbeiden.
De bomen wierpen hun gouden dekens neer.
Ik dacht aan je stralende lach, aan mooiere tijden.
En de dagen werden korter, elke dag steeds meer.
Het water dat bevroor evenals mijn lach.
Bevroren emoties, gevangen in ijzige kou.
Gerimpeld door tranen, kouder worden met de dag.…
Voorbereiding op afscheid 1-5
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
675 Mijn verhaaltje zal gaan
over een dichter, die rond
Kerstmis verdween
Op een zilveren surfboard
vertrok om het heelal
te ontdekken, vast te leggen
Hij heeft een doosje met
zwavelstokken in zijn rugzak
lied van terugkeer in zijn hart.…
Winteravondlicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
520 Geleidelijk toenemend wordt zij gekleed in ander jasje
daar een natuurlijke schaduw haar zal toedekken met een verdonkerings-
folie zwartgrijs omgeven door een lang satijn gewaad van maneschijn en sterrenbeelden
Al met al was het een intense beleving waarbij ik elke keer opnieuw hoopvol wacht op haar terugkeer…
Schemering
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
521 Langzaam tikt tijd door, zij wordt verpakt in ander jasje
Een natuurlijke schaduw bedekt haar met laagje verdonkeringsfolie
zwartgrijs omgeven door een satijn gewaad in dimensie en uitgestrektheid van
maneschijn en sterrenbeelden waarin ik hoopvol verbindend zal wachten op haar terugkeer.…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Laat de schaduw terugkeren over het landschap van ons samenzijn.
Schenk jouw kale, trotse bergen aan de melancholieke herfstgoden,
zodat zij er hun passie op kunnen koelen,
terwijl ik achterblijf met de woeste, stormachtige oceaan van mijn woorden.…
Miles smiles in june
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
497 Eós, de rijzende zon
zijn wereld kleurt waar het zacht is in nieuwe tinten, waar het gebeurt
meer dan geluk zit er voor hem niet in
III
Miles is geen woord-
maar een akkoordendanser
zijn 'birth of the cool'
een ruisende revolutie
een landingsplaats waar de jazzlegende
de trompet bespeelt
die in liefde ademt
IV
Bij Eós' terugkeer…
Storm op komst
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.832 Zonder soldaten die in naam van hem marcheren,
geen bevolking meer die naar huis zal terugkeren.
Veilig maar alleen heeft hij zijn testament geschreven,
maar heeft niemand meer die de tranen ziet hoe hij huilt.
“Er is storm op komst’, hoor ik de vissers zeggen,
en grijze wolken vormen zich boven de wijdse zee.…
Hartenpijn
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
558 Elke keer een terugkerend gevecht zonder eind
Die mijn mens zijn en verstand regelmatig ondermijnt.…
Ze heet Luna
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
533 Wanneer mijn zintuigen zinken in jouw opstaande en
opvallende kleuren daar zij een voor een elegantie, harmonie uitstralen
tegelijkertijd worden een nooit eerder vertoonde helder en mooi ontmoet, voel me vrij
Waar je ook bent in de hemel, telkens weer wacht ik op jouw vrolijke terugkeer; een traantje nabij.…
Paradise regained
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
343 roos
die bloeit, maar zelf niet weet
wat joie de vivre is
Met mijn voorkeurstem
zoek ik mijn avondkameraad
die, zogenaamd gearresteerd,
door mij werd geëlimieerd
na driemaal in vergane tijd
te zijn getroffen door een pijl
van cupido in mijn soft huid
werd ik verteerd door dageraadgefluister in het morgenrood
Anabasis werd de terugkeer…
de soldaat lacht in juni
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
568 de geluiden van de dood
klinkt alleen de echo van zijn naam
IX
gebonden in ‘t omlijnde beeld
van de zonen van de zon
en ’n onduidbaar panoramisch zicht
zwicht ‘t vóór zonsopgang
‘n weerkaatsing van wat misschien was
X
gerezen in de maan, ‘t verzwegen geschreeuw
‘in som nia’
roepend 'noem mijn oude naam niet meer
ik was de terugkeer…