482 resultaten.
Hoe ik me voel,...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.211 Wat zou ik weer graag een bloempje zijn,
in plaats van een netel vol venijn.
Dan zou ik weer openbloeien kunnen
en mezelf zoveel meer geluk gunnen!…
eeuwig mijn lief
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
914 ik verschuil mezelf diep in zoutig zand,
dat venijnig mijn brandende huid schuurt,
een droge oostenwind beneemt me elke adem,
mijn tong verdroogt, mijn keel voelt scherp,
mijn liefste, liefste, mijn liefste!…
De andere kant van de feestmedaille
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.445 Door overvloed, te veel aan zoete wijn
komt ook hier naar boven het verborgen venijn,
verscholen achter de schil van oppervlakkige schijn.
Geschetter, geschater, te luidruchtig, hypocriet gedoe
wordt het mens-dom dit dan niet moe.…
Bisschopswijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
536 Het venijn van die literaire priester spoot eruit
en hij haalde alles uit de la om mij als kuttekop
te vloeren. Ik trilde als een rietstengeltje.
Die hele middernachtsdienst heb ik gehuild,
terwijl niemand dat schijnbaar zag,
niemand in dat vrome monnikenkoor.
Vooral die gemene kwelgeest niet.…
serpentijn (droom)
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.287 daar lag ze grijs geschubd, spiernaakt
leek ze dreigend in haar slaap, lief
zolang je haar maar niet wakker maakt
venijnig plots dan viel ze aan
schichtte ze vastberaden naar
de brandende aderen in m’n nek
en net toen ze haar tengere tanden
in m’n hals of huig wou planten
rees ze tot net niet boven m’n hoofd
waar ze vloeiend als van levende…
De nieuwe tijding
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.264 her en der
drie wijzen hadden geschenken gebracht
het grootste wonder werd hier volbracht
aarde en hemel werden heel even stil
zolang werd al op Zijn komst gewacht
maar zij wisten ’t is de Vader Zijn wil
Drie wijzen reden op hun kamelen
door een woeste zandwoestijn
zij wilden niet langs Herodes keren
want daar schuilde het groot venijn…
Rivierenland (Naar Mijn vlakke land .. van Jacques Brel)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.917 Wanneer Maas en Waal door mijn gedachten dwalen
en ik de boten zie die koers moeten bepalen
wanneer ik me angstig voel door het zo snel bereik
van het wassend water dat klotst tegen de dijk
wanneer ik denk dat vriendje water vijand ook kan zijn
en woest de dijken breken wil van puur venijn
Dan vecht mijn land
mijn rivierenland
Wanneer…
Zijn eindpunt was in zicht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.249 die dagen maar raar
En met een weemoedig gebaar
Verliet ik het oude pand
De deur waaide dicht
En de bloemen zee
Deinende als een golf in de wind mee
Daar was ook het graf mee bedekt
Sneeuwwitte bloemen
Rozen, gerbera’s, lelies
Een helder wit gekleurde vrolijke symfonie
Maar voor wie
Als bij een kakofonisch gebeuren
Staken die venijnige…
Een stinkend bed of een van de vloer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Gefouilleerd en nog vaker gevisiteerd
zwijgend heeft hij ze niet meer bekritiseert,
zich ook niet meer verweerd tegen geel venijn
zoals dat in stemmen van de bewakers kon zijn.
Maar hun gedachten waren vrij, hen niet ontnomen
ooit kwamen verhalen over wat hen is overkomen.…
Een beklijft gedicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
432 ogen worden geopend gedicht
die door oren worden begrepen
niet dat ze zich laten opzwepen
en de waarheid niet zouden kunnen velen
kan het iemand eigenlijk nog wel wat schelen
hoeveel brandhaarden er zijn in de wereld
weet iemand nog hoe die begonnen zijn
heeft dan niemand geleerd hoe een eeuw geleden
er een groep Duitsers opstond vol venijn…
Omelet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 Ons duo lichte snelsonnettenheren
U weet wel, Danes en Bart Adjudant
Was gisteren de hort op
in het land
Zo heeft althans de Taalstaat doen beweren
Met sneldichter Alfredo
I. de Wijs
En Muiswinkel - dat is dus
altijd prijs -
Om lichte vogelzang te presenteren
Met eigen maar ook
Kick's andermans veren
Kortom, vandaag dan maar…
De drankblues
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.892 Mijn zeer hoofd is een pijnfontein
van knallende champagnekurken
bij een jaarwisseling van venijn
tussen Grieken en de Turken.
Mijn maag krimpt van het zoute zuur
dat mij de vernieling invreet,
zo verterend als cognac is geen vuur
en ze is ook niet minder wreed.…
Ballade van den republikein
gedicht
4.8 met 4 stemmen
11.162 Mijn bloed kookt woest van woede en venijn
Een goed excuus voor drank en opiaten:
Daarom mijnheer, ben ik republikein!…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Het woord pijn of is het eerder machteloos venijn
heeft het meer bestaansrecht dan het woord liefde.
Is je krakend zetelen een betere keus dan soepel
je gewicht beter verdelen pijlers ontzien van een brug
De tijd, hoe schets je tijd.…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 Een ruimte zwelt in mij
maar ik wurg de gruwel met zijn klauwen van venijn.
Ik speel met de inkt,
flirt met de grenzen van een taal.
Elk gebrek wil ik verdragen,
behalve de jongen die zijn vlam laat doven,
zich verslikt in een duister fortuin.
In spinsels van bedrog gevangen.…
dubbelspel en dubbelleven
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
628 maken ze er daarom een dubbelleven van
om juist daardoor
hun frustraties,
hun ongenoegen,
hun haat en nijd
als venijn uit te braken
tegenover iedereen
die hen eerlijk van antwoord dient?
smeden die sujets
die als een god in 't diepste van hun gedachten
geen duivelse plannen aan de lopende band?…
Jubeltenen
hartenkreet
4.3 met 35 stemmen
1.892 " baste een stem boos en uit volle kracht
Venijnige voetstappen, voelbaar tikkend van woede
Vonden het blijkbaar ook iets teveel van het goede
Een blonde dame, zo'n beetje twee meter tien
Fluisterde indringend: "Ik heb 't wel gezien!
Ik ben niet echt iemand die geweld wil gebruiken
Maar ik zie wel degelijk een relletje ontluiken!…
Dan zal de zon weer schijnen wordt het aangenaam WEER!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Direct komt er onweer opzetten in mijn lijf, hoofd en leden, wat z'n weerga niet kent
zwaar onstuimig weer teistert de wereld maar het weer teistert vooral de wereld in mij
want praktisch wordt geen zon doorgelaten
en motregens zijn ver te zoeken, daaraan tegen::
sneeuw in de dalen, slagregens, overstromende beken
aanzwellend tot venijnige…
Drie koningen geven handen vol leven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
808 Leven mag zo nu en dan werkelijk maagdelijk onbeschreven zijn
Want het natuurlijke zout der aarde geeft smaak en zelden venijn.
6-1-2010…
Vaarwel in het heden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
606 in trance
een zwarte gaai vliegt weg
glimlach om een koe een dolle stier
wenteltrappen naar het glanzende ei
zet ik mijn ezel op in de natuur
en mijn spiegel, het schilderspalet
kwast de pen in diepere kleur
en schenk haar je regenbogen
in verzoening met jezelf
die niet te vinden waren in mijn ogen
sleur me door je straten van venijn…
Jouw wijze
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
532 Verstijfd
Verliefd door één nacht betoverd door jouw macht (jouw macht)
het bloed bleef stromen door gezwollen aderen
dat alleen past stolt met klokslag in de nacht (de nacht)
het is jouw passie maar op eigenzinnige wijze
Het venijn zit in de staart, jouw gift (jouw gift)
maar jouw brein wakkert de haard
de passie blijft stoken, verstijfd…
Leve het sinterklaasfeest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 agressie van een te keiharde hand
signaleer stilstand in vooruitgang
een permanent blijven staan
waar gaandeweg velen best
verder willen
gaan
zie nu al dat venijn en het ongelooflijke chagrijn
‘vroeger was alles beter’, vooral Zwarte Piet
5 december, pakjesavond, de schoen
menig volwassene als kind zo blij
laat het sinterklaasfeest een…
Aan Joke van der Veen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
913 o hemels wangedrocht, mijn engel der wrake, uitgewoonde snol,
o hels serpent, onmenselijk wezen vol venijn, verdorven hoer,
o slang uit diepste diepten, bron van wanhoop, dronken sloerie,
o monsterlijke helleveeg, mijn duivels ongenot, verlepte slet.…
Ontevredenen
poëzie
2.2 met 6 stemmen
3.976 Wangunst zie 'k elks hart verteren,
Woekrend als een fel venijn,
Schooiers vragen mooie kleren,
Knechten willen bazen zijn.
O, als elk maar wilde leren,
Dat de Heer geeft kracht naar kruis,
De arme zou geen goud begeren,
Beedlaars bleven in hun kluis.…
Rue Nélaton , Vel ‘d Hiver, Rogier."Nooit meer Auschwitz"
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
933 Vernedert klein van al dat venijn.
Hij het oogappeltje van zijn moeder
Zijn hoedster in gedachtenkracht
Hoe hebben dromen steeds moed gebracht.
Elke dag naar het werk marcheren
Onbetaald in het werkkamp je maar niet verweren.
Dagen van grijze barakken en grijze luchten
Niet te hard van je sjofele bed in je zelf zuchten.…
Droevige tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 Voorkom boze geloofsman tegen boze geloofsman
Maar neem een Bailey of een andere likeur met suikerlepel uit grootmoeders vastenkast voor na het vasten
Onderhoud ieders vasten en daarna drink een absint of een schorre wijn met of zonder venijn.
Drink een blauw likeurtje voor bij het vasten.
Gebruik uw gebedslepel voor onder het heilig kruis.…
No Pasaran
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
595 Er waart een venijnig vergif rond, als een pestvirus verspreid het zich; geniepig druipt het
uit elke schimmelhoek van facebook, gaat het kwaadaardig viraal op X; groeit en woekert het onderhuids,
onderbuiks, als een boosaardig kankergezwel, tot het zich een weg naar buiten ettert uit de strot
van zogenaamd keurige hardwerkende mensen.…
't Vliegerken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
829 veel te kort
En met zijn `t sietse klauwe
En daarbij was zijne steert
Geen chique toebak weert
Maar mijne vlieger
Me zijne steert
Hij goot omhoge
`t Es `t ziene weert
`k Geve maar klauwe
Op mijn gemak
`k Heb nog een bolleke
In mijne zak
Laatst op het Sint-Denijsplein
Mijne vlieger was aan `t zweve
d` Er kwam een wijf, een groot venijn…
BELLO, DE TREKHOND
poëzie
3.8 met 19 stemmen
4.743 O, je baas was wel venijnig,
Treurig leven was je deel;
Eten kreeg je veel te weinig,
Schoppen kreeg je veel te veel.
Nou begint een ander leven,
Zonder zorgen en verdriet;
‘k Zal je goed te eten geven,
Schoppen, kerel, krijg je niet!
Rijst, en velletjes van worstjes –
Zeg, bevalt je dat menu?…
DE JACHT VAN CUPIDO
poëzie
3.5 met 46 stemmen
8.215 Alzo dees vrijen, in orden,
Moesten Liefdes slaven worden
Jupiter, uit den Olimp,
Die voormaals, met spot en schimp,
Dezen jager ging begekken,
Moest nu Liefdes keten trekken;
Apollo, en Pluto rijk,
Mercurius, vol praktijk,
’t Moest al onder zijn juk buigen:
Mars moest Venus borsten zuigen,
Niet de rechter vol wijn,
Maar de slinke vol venijn…