25121 resultaten.
herfstzon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
1.276 Het najaar was gekomen,
De wind was guur,’t was koud
’t Blad viel van de bomen
‘t Was overal dood hout.
Maar bij die trieste beelden
Van najaarsnattigheid
Werd ik toch ook weer even
Door iets heel schoons verblijd.…
Nu mocht ik liever hier vandaan
poëzie
3.9 met 25 stemmen
4.315 niet gevraagd
of 't mij behaagt, of 't mij behaagt
in zo groot leed te leven.-
En schoon 't geplaagde hart al niet
van zulk verdriet de reden ziet,
toch moet ik verder streven.…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 de oude dichter droomde zijn bestaan
hij rook de roze nevelen – van het leven
een traan, ’t was hem aan het ontgaan
de geur van ’t leven, deed hem angstig beven
zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom
des dichters geest begon te ontwaken,
glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom
water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken
’t…
DE ELEMENTEN
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.870 Zal aan ons geestlijk licht
Als in een schoon gedicht,
Liefde zich huwen,
Komt door ’t oproerig bloed
Hartstocht die zingen doet,
Alles is ’t Uwe.
Aarde en onblusbaar vuur,
Adem van ’t puur azuur,
Reinigend water,
Eeuwig verenigt Gij,
Wevend aan ’t wereldtij,
Vroeger met later.…
ACHTER HET MASKER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.029 Achter haar maskermuur
huisden de droeve tranen
Bij ’t stille nachtelijk uur
openden zich hun kranen
Onder ‘t lachend gezicht
woonde er treurnis alleen
Ze huilde via een gedicht
onder ogen kreeg ’t geen
Achter de muur van lach
verbleef de eenzaamheid
Ogen betaalden het gelag
van de grote onzekerheid
Onder ‘t zwart der nacht
zakte…
De roethaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Is er toevallig eentje in je buurt
dan is het zaaks hem nog geen pink te geven
want voor je ’t weet slaat hij aan ‘t regelneven
tot heel de boel in ’t honderd is gestuurd.
Nee hij doet nooit te nimmer ergens goed aan;
’t draait altijd uit op rotzooi door zo’n roethaan.…
Zaterdagavond
poëzie
5.0 met 2 stemmen
876 Dit is zijn bede: ‘Die 't onheilig scheidt
Van 't heilig hoede ons in zijn veiligheid,
Vermere ons als sterren in 't nachtgetijde.’
Vader, Vader, hoe fel heb ik geleden
Sinds ik uw zegen schond en uwe beden
En 't heilig niet van 't heilloos onderscheidde.…
‘villa’ (2)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 ’t opgetrommelde beertje
(uit energetische analen)
maait de scherpe kantjes
ervan af
en ‘t zuigt ’t gras diep in
de zak
met geperverteerde vracht
ook is ’t vijgenblad te nat
om verdraaid in de wind
aangetrokken te worden
al herhalen de naalden
hun roterende ballade
met contrapunctie en appels
met noten collationerend
diep…
Verschoond tarwe
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
737 Op weg naar ’t waarlijke geluk
van ’t zuiverste meel
voor ons broodnodig ritueel.…
‘t waren vaak hun stemmen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
343 ‘t waren vaak hun stemmen
gedragen door overtuiging
die mij door de tijd heen
dat gevoel van thuiskomen
schonken in mijn schoot
’t moet zo’n seizoen geweest zijn
om vragen rond de werkelijkheid
die onvermijdelijk komen zouden
met een betrouwbaar ogend verhaal
een levensgeschiedenisbos in te sturen
’t is een tigste natuur geworden
die…
De tijdgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
694 ´t Is of ´t er altijd was,
maar ´t is er nog maar pas.
Opeens was glanzend dof,
succes sloeg om in sof,
geleerd werd gedateerd,
waardeloos gewaardeerd
en ´t minste werd het meest
tot glorie van het beest.
Ben je geen onderdaan,
dan kun je beter gaan.…
Eindigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
657 negen maanden duurt het leven
de rest is afscheid
van de wieg
de moederborst
en meer en meer
van onvervulde dromen
en geborgenheid
het vonnis van vergankelijkheid
bij oorsprong al geveld
verjaart niet
zelfs na zoveel tijd
het is alleen maar
uitgesteld
’t is niet de angst
de pijn
die ’t sterven moeilijk maken
nee
’t is ’t scheiden…
't Is lang geleden (10)
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.193 En dan die kip, met 't afgebrande teentje!
En stilletjes werd 't kleine eendje groot;
En vloog eens in een meer. Daar kwamen aan
Drie zwanen; en hij zei: 'Pik me maar dood !'
En keek in 't water; en hij zag een zwaan.
En 'k had altijd, wanneer ik 't sprookje las,
Een vreemd gevoel, dat 'k zelf zo'n zwaantje was.…
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 'T is zomer; Zondagmorgen. Een toneel
Zie 'k plots'ling voor me uit verre jongensjaren:
Ik lig in 't gras; er liggen rozeblaren
Overal om me, roze en wit en geel;
Mijn moeder speelt piano, 't laatste deel
Van Gounod's Faust.…
Zo leek je dan jouw aardse zwaarte lichter
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.417 Jij dacht je boven 't mensenleven dichter
Bij de eeuwigheid; toch was 't een voorbereiding:
Zo moest - vervulling van mijn eerste wijding -
'T kind-in-jou groeien tot mijn Brahmandichter.…
Maanopgang
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.053 'T is of een hefboom draait om de aarde als as:
Hij draagt in 't west en 't oost doorzicht'ge schalen,
In de een blauwgroen gebergte van opalen,
In de and're een enk'le bol van chrysopras:
'T lijkt of 't een wedstrijd van juwelen was,
Wie 't zwaarst en kostbaarst de and're omhoog zal halen;
Of moet veeleer onwillig de ene dalen,
Nu…
Storm
poëzie
3.2 met 22 stemmen
3.724 't omrotste meer blikt, deint haar 't hoofd
Strak aan, dat stille Dood wenkte uit het leven...…
De wereld
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.607 Of is ’t een wijziging van enig ander wezen?
Dus vraagde ik reis op reis, tot God mij ’t antwoord gaf.
Hij sprak: ’t bestaan is ’t mijn’; wat is, hangt van mij af,
De Wereld is mijn stem, en roept u, mij te vrezen.…
Zomers duin
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.857 Groot al in 't rond,
Dreunroep van zee, die over 't strand komt stuiven.…
Uit mistig grijze morgenstrepen
poëzie
3.6 met 18 stemmen
3.960 Uit mistig grijze morgenstrepen,
Een onbewogen meer gelijk,
Verschijnen vormeloze repen:
't Zijn bomen op een hoge dijk.
Nu 't lichter wordt, zie ik iets blinken
Als sikkels, opgaande uit de mist;
En klokjes hoor ik droomrig klinken:
De herder met zijn koeien is 't.…
't Is me of ik uit een lange droom ontwaakte
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.581 Maar 't is nog tijd: weer voel ik 't harte zwellen,
dat als een feestklok luidt, met volle klank,
en 't heerlijk lied van bede én hulde én dank,
uit vrije borst mij naar de lippen wellen,
als 't leven zelf, éénklank van smarte en vreugd,
- diepgolvende uiting van dees wondre jeugd!…
Dood
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.035 En statig dalen, slank in blank gewaad,
Maagdengestalten, in de maneschijn,
Van brede marmertreden, tot waar staat
Een blanke baar, - in 't kistje een kindekijn.
't Ligt wit en weerloos op het wit satijn,
Een sneeuwwit rozenkransje om 't lokkenblond.…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Van ’t diepste zwijgt wie stamelt: God is Al, -
Gij, grote Ziel, aanschouwde in ’t Ogenblik
’t Volmaakte Godsgeheim van ’t ik-loos Ik,
Dat door uw wijsheid spreekt en spreken zal.
Uw geest schiet stralen verder dan men weet:
Gij zelf de zuivere vorm van al dat licht,
Sterk en onschendbaar, boven sterfelijk lot.…
LEVENSLUST
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.733 vlak aan 't oor , - 'k ben duiz'lig en versuft:
Ik haat dit leven: - 'k wilde dat het was
Een stille straat, waar men alleen 't geluid
Van eigen stappen hoorde, en soms van ver
Luid lachen van een meisje of even 't ras
Gerucht van blijde stemmen, of 't gefluit
Eens vogels door een open straatvenster...…
Judith
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.719 Toen Judith Holofernes' donker hoofd
Zag in de tent op 't gouden praalbed stil,
Heeft zij, vóor dat de rode lippen kil
En 't oog van laatste leef-glans was beroofd,
Haar lippen op des Veldheers mond gedrukt,
Veilig bezittend wie zij 't leven nam,
Drinkend de siddring, die 't van vreugd verrukt
Begerig mannen-lijf ontstijgen kwam.…
Rust
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.267 Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilvren bloesem-kronen,
Aan d'einder 't scheem'rend bos waar 't licht verdwijnt.…
Blijde Mijmering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.089 Zie: voor mijn blijde blikken baadt nu heind'
En ver de wereld in de glans van 't schone,
Hier: bomen met de zilv'ren bloesemkronen,
Aan d'einder: 't scheem'rend bos, waar 't licht verdwijnt.…
Ja, treur vrij omdat u de Jonkheid ontvlood
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.270 Zelfs, wat ons ontga, de gedachte aan die vreugd
Is 't lusthof waaruit ons geen Cherubszwaard drijft:
En geen zwerft er rond over de aarde of hem blijft
't Herdenken aan 't Eden van Onschuld en Jeugd.…
HET OUD JAAR IS GEKIST
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.761 (01 01 1891)
Het oud jaar is gekist,
genageld en begraven;
en ‘t nieuwe, korts nadien,
kwam schielijk aan te draven.
Zo ‘t oude was, zo zal,
waarschijnlijk ‘t nieuwe zijn,
vervuld van koud en heet,
van liefkijkheid en pijn.…
JAM SOL RECEDIT *
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.745 Heel ‘t westen zit gekibbelkappeld,
gewaggelwolkt, al hil en dal;
‘t zit blauw en groen en geluw g'appeld;
te morgen nog volstormde ‘t al,
en stille is ‘t nu! De zonne, aan ‘t zinken,
doet hier en daar een splete blinken,
en kijkt erdeure, nu en dan.
Heel ‘t westen bleust en blinkt ervan...!…