4767 resultaten.
Ze is mijn engel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
636 Onderweg worden je muziek en poëzie beluisterd
Samengevlochten klank, letter verweven met dansende
lijnen, prachtige beelden, vrolijke gedachten tot levenslessen
zodat ieder van ons jouw goddelijke taal zal begrijpen en verstaan.…
Op zoek naar stilte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Alleen in een kerk
genieten van de stilte
rustgevend moment
Verbinden en verdiepen in iets, bevredigend
en zinvol zoals in een kerk waar een stem jouw naam
fluistert tussen het geschilderd plafond en witte natuursteen
van kolommen, het schip gezonken in zee van beelden en sculpturen.…
De pracht van een droom
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
605 Bovendien geven deze opmerkelijke unieke beelden
een bijzonder warm gevoel als deze van dichtbij uitkomen en ook
nog eens ineens klaar zijn om een nieuwe wereld te ontdekken en verkennen
Nimmer vluchtig maar de werkelijkheid van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
klaar over de drempel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
583 langzaam al dromen ging
toen vadertje tijd het einde kondigde
dat jij daar gelukkig rondreizen mag
als door het door jou geliefde spanje
met de eigen tent camper of caravan
in het door jou gewenste gezelschap
van een altijd schijnende zomerzon
geniet daar vlindervrij rondfladderend
van het volle zicht op de wereld hier
als wij elkaar beelden…
Als geen ander
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
510 Op welke wijze heel wat zonnige momenten en
een stralende hemel tevoorschijn komen waaronder ik kan
kennis maken met een natuur vol sprookjesachtige beelden en geluiden
zodat emoties en gevoelens zich laten meestromen met deze golven; een stilte nabij.…
Ode aan de huismus
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
530 Ergens hoog in de lucht hoor ik een mysterieus geluid
dat steeds dichterbij komt, een nooit eerder vertoonde beeld
van lief vogeltje die uiteindelijk landt op een tak vlak bij mijn huisje
Wij tjilpen gezellig en zingen liedjes; het begin van een wederzijdse liefde.…
Als in een droom
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
510 Bovendien geven deze opmerkelijke unieke beelden
een bijzonder warm gevoel als deze van dichtbij uitkomen en ook
nog eens ineens klaar zijn om een nieuwe wereld te ontdekken en verkennen
Nimmer vluchtig maar de werkelijkheid van waar einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Natuur spreekt in beelden, vult de ziel zoals het zachte zingen
van een vogel die zich spiegelt in dauw. Elke echo is een herinnering aan de rust die ik zoek.
In de reflectie van het meer herken ik
mezelf niet meer, mijn innerlijke chaos is zacht veranderd
in rust.…
Restreis en verder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
352 Geworden in dit heikele staan:
Om de sterren te verdopen, beelden troosten,
Armen en benen zoeken voor het gezichtloze;
De dweilers tussen de verkwiste massa’s hoop,
-Of vergiste ik mij in finaal afgemaakte tijden?…
als Apollo voor ’t dicht
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
335 de pathetiek van poëzie
klinkt als juiste muziek
in ‘n openstaand gehoor
’t komt dus weinig voor
dat ’n heiligverklaring
van ’t één of ’t andere
an sich iets verandert
of toevoegt aan de kern
van wat ’t vermag te zijn
al rollend van de Helikon
verzonnen muzen of niet
verbond ’t woord liefdes
tot ’n stroom van beelden
’n zin gekregen…
Stolpende dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
226 Hopelijk wordt het lichter
als ik uit beeld stap.
Als mijn schaduw
de vloer niet meer raakt.
Iemand zegt iets.
Of is het de stilte
die anders klinkt zonder mij erin.
De woorden blijven steken
achter mijn tanden.
In de gang blijft iets hangen.
Jouw naam,
of wat ervan overblijft.
Ik zet een stap.
Dan nog één.
De pas klopt niet.…
Waar armoede een gezicht krijgt
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
129 Op zeventien oktober klinkt de roep om rechtvaardigheid,
een stem die namen geeft aan wie uit beeld verdwijnt.
Maar wat betekent solidariteit als morgen weer de stilte valt,
wie reikt een hand wanneer de wereld haar ogen sluit?…
De jongen die ik niet liet zien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
29 Ik wilde passen in een beeld
Ik dacht dat jij van vlotte jongens hield
van mooie woorden, zekerheid en glans
dus hield ik in wat werkelijk in mij leefde
en liet mijn hart niet toe aan een kans
Thuis riep ik verliefd jouw naam
Ik had je mee uit kunnen vragen
een bloem kunnen geven, zomaar, klein
Ik had je kunnen laten voelen
hoe bijzonder…
Femina formosa
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
571 Mag ik met je mee op reis
in tachtig dagen om de wereld,
Femina formosa
fresco terra cottia
Bacchante dionysia
Pompeïca vesuvia?
Ben dol op going global
not by plane but overland by rail
around the whole wide world
while reading dickens' wintertale
Ben tuk op girls in Kyrgyzstan
Azerbeidzjan en Abu Dabi
Kuala Lumpur, Abadan…
WAT MEER VULVA IN DE POLITIEK!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
435 Ik ben vervuld van de vulva
Ik ben een getrouwde man
Met een man, mijn man
Mijn liefde, mijn hartstocht
Doch, toch ben ik vervuld
Van de vulva van de vrouw
Niet alleen de schoonheid van buiten
Maar vooral de kracht van binnen
De oerkracht van de vrouw
waar geen man aan kan tippen
Dus wat meer vulva in de politiek
Brengt de pikorde…
Het begon ook zo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
358 Het begon niet met zware stappen,
maar met woorden.
Woorden die orde beloofden,
eenheid,
rust.
Één land.
Één volk.
Één verhaal
dat niet mocht afwijken.
In de jaren dertig klonk het net zo netjes.
Ook toen heette uitsluiting
“herstel”,
ook toen was gehoorzaamheid
“verantwoordelijkheid”.
Uniformen zeiden dat ze beschermden.
Lijsten…
Zilveren draad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.178 Kunstzinnig licht op het gelaat
de handen kneden beeld en staat
tot vormen en contouren.…
scheiden, lijden, 'n toekomst
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
6.657 zijn gebroken hersenpan
de schrik de angst ‘t vreselijk balen
niet te keren z’n persoonlijk falen
hoe met woorden naar zijn zoons dan
te verklaren dat alles altijd zin kan krijgen
dat toekomst altijd open ligt voor geluk
voorspoed trouw verantwoordelijk
eerlijk zijn zonder gestolen zwijgen
het is nu voorbij - zijn voorbeeld
schaadde hun beeld…
Bijna jou
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.378 Het ritme duwt me voort door de nacht
als ik dans om de pijn te vertragen
mijn lijf blijft bewegen, ik wil hier niet zijn
maar de beelden zijn niet te verjagen
thuis is waar de muren steeds krimpen
ik jouw lichaam blijf zien in mijn bed
en mijn hart maar blijft zinken
kan niet meer ademen zonder jou.…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.454 Misschien komt mijn prentenboek ooit weer tot leven
de beelden bewegen, kleurrijk en blij
dan weet ik waar dat kind is gebleven
dat kind zit nog altijd springlevend in mij!…
kind in afrika ....
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.333 Maar vandaag zal zijn als morgen
toekomst zonder perpectieven
met soms een kleine gave
als de rijken dat believen
O ik voel me schuldig
als ik je vragende handen zie voor eten
Dit beeld dat neem ik mee
want ik wil het nooit vergeten.…
de mensendaad
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
992 menselijke maat
het kostbaar vocht
blaast ontelbare
toverachtige kristallen bellen
verspreidend naar alle hoeken
die bij het teder afdalen
naar de ontvangende bodem
zingend en springend aan u
ja aan u gaan vertellen
je mag er zijn
hier en nu
ga niet meer zoeken
aldus geschiedde
de schepping van u en anderen
maak nu zelf het beeld…
het houdt niet op
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.078 bezig thuis kalm uit te drijven
trillend op de carousel van indrukken
steeds nog komen ze vers in beeld
betoverend uit de golfstroom
breugels alle schilderijen die vloeien
in elkaar over fanfares een droom
geen moment vast om ze te beschrijven
Jeroen Bosch blazers en droom
hoeveel gestalten gezichten ook
nimmer een stilte die verveelt…
MINNENIJD
poëzie
3.6 met 12 stemmen
4.453 Weet gij wat het zegt te schromen
Dat in ’t spel der ochtenddromen
U het beeld van haar verass’
Die toch nooit de uwe zal wezen?
Zaagt gij immer de uitgelezen
Rusten aan een anders borst,
Tot, getuige van hun kozen,
Zo ge niet voor hen woudt blozen
En de zeis slaan in de rozen,
Gij niet langer blijven dorst?…
Mijn vader
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.934 De handen van mijn vader kneedden klei, bouwden (poppen)huizen, wroetten in de tuin, houwden beeld, kookten en schilderden
De handen van mijn vader zal ik mijn leven lang niet vergeten
De lieve handen, de artistieke handen, de sterke handen
De handen van mijn vader.
Mijn vader....Ik hou van jou.…
de anti-taal-techneuten
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
877 stelpen
je moet gewoon jezelf behelpen
het is toch niet te lezen aan te horen:
derven - derfde - gederfd
gun jezelf de Potgieter aan te boren:
derven - dierf - gedorven
de liefhebber in mij spreekt schand
dierf liefdestaal als uitgewoond geband
wat deze thuisloze ooit heeft verworven
lijkt voor altijd van nu af gedorven
mijn liefde voor het beeld…
hun zwarte pakken glanzen weer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
655 bloot
niets blijft over kaal geplukt
door democratisch overheersen
kies me maar ik leid ze allemaal
corrupt zijn door de gore macht
een ander te schofferen
te zeggen wat die doen en laten mag
wij hebben ze gekozen schoften van weleer
de intellectuele bollebozen
hun zwarte pakken glanzen weer
niets blijft over kaal geplukt
mijn beelden…
de kerk van St. Julius
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
872 aan de verroeste toetsenist
die kijkt over zijn bril
naar het op en neer gaan
van de noten
hij is nu degene
die tussen zijn tanden
het alleluja sist
uit alle hoeken en gaten
vliegen engelen aan
omhelzen de losgeslagen klankfluiters
dansend in de nok
raken zij in trance, grijpen hun kans
eens lekker los te bollen
alle beelden…
EENZAAM KERKHOF
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.084 Woest liggen de graven, de grendelen der aarde
sluiten de doden van 't leven af,
zij zinken al dieper, een weeldrige gaarde
bloeit, hoog als de hemel, boven hun graf
en de wagenmenner, in 't beeld van de sterren
ziet ernstig peinzend omlaag,
ver ligt al de aarde, een stip, zo verre
en zijn paarden gaan zo traag.…
Verbannen eruditie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Zijn droevig gelaat werkte als een magneet voor de
vele beelden die hij tijdloos maakte, bezielde. Hij
zag de hogere krachten achter de mensen en de dingen,
als een literaire paragnost, gedreven door de kracht,
die hij meer en meer onthulde, zijn ware aard, die
om bevrijding schreeuwde in een zelfgekozen isolement.…