6661 resultaten.
Henny, Harry en Sofie
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.139 Zo leidde ze het grootste deel van haar bestaan een dubbel leven,
Soms Sofie dan weer Harry, niemand kende haar, zelfs niet even.…
spinnende behaagzucht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
734 *
en ik en mijn oude jongensdroom
ik leg mijn klauwen neer alsook mijn eeuwige tweestrijd
en misschien dat ook de muren ooit ophouden te bestaan
tot er doorkijk is tot op het vel van de andere de harmonie
die wellicht doorzichtig onleefbaar is zonder strijd
*
alles valt altijd op zijn plaats, zelfs wij zijn restafval
***…
schrijf ik nog één zin van liefde
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
546 zachte hand langs mijn wang
zonder doornen was jij toch mijn roos
schrijf ik nog één zin van liefde
zodat je weer, bij me bent
stuur me nog één beeld van jou ’t liefst in zwart
of een refrein zonder eind aan het eind
dat me leert wanneer jij ooit verdwijnt
mijn schreeuw verstomd, mijn woorden ongerijmd
of laat ik het gaan, kan dat ooit bestaan…
Kom er valt VRIJ echt veel om voor te leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Door verbeeldingskracht en het schenken van aandacht
voor alle pracht om ons heen, in weilanden en het woud
't oudere goud zwijgend bewaken wat bestaan ons bracht.
Dat rolt terstond bij het woord vrede ook uit mijn mond
laten we inzet van vele veteranen ook nu massaal bedanken
om hun betekenis en een duurzaamheid bestaan NU opstaan.…
Ik zonder jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
516 De minuten rijgen zich aaneen
in nodeloos herhalen en vermalen
tot fijn stof, onzichtbaar verdwijnt
in ogen, neusgaten en longen
van ons lijfelijk bestaan op zoek
naar de bron van verjongen.…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 God, bron van troost in nacht en dag,
Waar liefde woont en een fundament was,
Mijn hart kende U, mijn ziel vertrouwde,
Uw geest droeg mij, als een berg die niet vergaat.
Met open handen, biddend onder sterren,
Zocht ik wonderen, vond ik kracht in gebed,
Levende hoop die deel werd van mijn verhaal,
Een plek in het plan, de wereld…
Stilte na jullie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De Stilte Na Jullie
Hier zit ik alleen in het huis,
waar mijn kinderen zijn geboren,
waar ze zijn grootgebracht.
Elke hoek, elke tegel fluistert jullie naam.
Maar ik weet, binnenkort zal het afscheid waaien,
waar naartoe—dat blijft de grote vraag.
Toch is het een illusie,
te denken met gesloten ogen
dat jullie hier nog zijn.
Alles is…
Alleen op het strand
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.008 vingers
een maalkolk van gedachten
waart door mijn geest
als was ik met jou aan het praten
leven , hier en nu
omringd door mensen
en toch eenzaam en alleen
een hart verscheurd
door tomeloos verlangen
dorstend naar wat echte warmte
ik ween in stilte
zonder zichtbare tranen
want echte mannen huilen niet
het dagelijks bestaan…
Gebroken Tranen
hartenkreet
4.2 met 47 stemmen
2.035 Negeer je hart en vergeet me maar
Doe net alsof ik nooit heb bestaan
Verdring elke herinnering aan mij
Laat mijn beeltenis voor altijd gaan
Verzwijg mijn woorden en gedachten
De liefde die ik voor jou heb gevoeld
Vergeet mijn ogen met gebroken tranen
Alle tederheid die voor jou was bedoeld
Verwerp de vriendschap die ik voelde
Je bent er…
Ballerina
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.208 trots rustend op de slanke hals
de armen elegant gebogen
wacht de ballerina op de eerste klanken
die haar gracieus tot leven brengen
Sierlijk verheft de ballerina zich voor een
sprong, bevallig draait zij een pirouette
een eenheid vormend met de muziek
Los van de aarde, los van zichzelf
fragiele schoonheid versluiert
de wreedheid van het bestaan…
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.456 Wie denkt niet bij zichzelf: Wonderlijk is 't,
Dat alles dan gewoon zijn gang zal gaan,
En het heelal 't de moeite van 't bestaan
Nog waard zal vinden, als 't zijn luister mist?…
De rechtspersoon?
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.071 Iets uit een geleefd bestaan,
dat door tijd heen gefundeerd is.
Of stel dat zij in de toekomst leefden,
in hun waarde,
in disharmonie?
Dat hij werd geleefd
in de nieuwe riddertijd en
dat alle meisjes schuwden zich te tonen?
Voor hen droeg het verleden
wel aan vrij heimwee bij.…
oma, blijf en vecht
hartenkreet
3.4 met 30 stemmen
4.438 Haar leeftijd maakt me bang,
Haar bestaan op deze wereld is dat nog lang?
Heb ik genoeg gedaan,
Heb ik voldoende voor haar klaargestaan?
Wat kan ik doen om haar hier te houden,
Of hebben we haar probleem te lang geheimgehouden?…
Eenzame kansel
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.185 konden preken
toen zijn hart nog loven kon
Nu zoekt hij langs vele wegen
een sleutel voor die ene deur
Hij is een mensenkind
met vragen aan zijn god
En stormen in zijn hart
gelijk het huis van Koning David
Hij loutert nu zijn ziel
ontmoet zichzelf op aarde
En ziet zichzelf weer staan
zo jong nog niet ervaren
Het goddelijke in zijn bestaan…
ver van mijn bed
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.120 er vallen duizend bommen op Den Haag
het Binnenhof verandert in een krater
het Huis ten Bosch bezwijkt en niet veel later
komt ook de Haagse Toren naar omlaag
het Kurhaus en de pier bestaan niet meer
en het Bezuidenhout is weer veranderd
in een kerkhof waar het bloed meandert
de stilte doet weer denken aan weleer
gelukkig is het allemaal…
de wereld zal weer witter zijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
831 zelfbewuste vrouw
ik zie je lopen
in de lengte van de zon
je kiest voor altijd stilte
blokkeert mijn warmte met kilte
je gaat weer het verleden zien
met hulp en andere ogen
ik was je maat en gaf je raad
jouw vrijheid kan mij niet gedogen
je hebt gekozen om alleen te gaan
van herinnering wil je niet weten
ik werd teveel in je bestaan…
ach, huil maar niet
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
3.065 Ach
huil maar niet
mijn vriend
Laat het nu maar gaan
het boek is uit
de deur is dicht
van binnen
blijft het bestaan.…
Waterval
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
1.243 Daar waar de rivier zijn einde vindt
Dat is het punt waar jij werkelijk begint
Vloeiend ga je over in een vijver
Geschapen als de vrucht van je eigen ijver
Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur
In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur
Ieder jaargetijde pas jij je aan
Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan
Jij bent…
Geef jezelf toch
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.479 aan jou
Dan voel ik één of andere blokkade
je herstelt je meestal wel weer gauw
Maar toch blijf ik denken dat af en toe
je in gedachten terug bent bij hem
Als je enigzins twijfelt lieverd
trek dan nu nog hard aan de rem
Overdonder me met jouw liefde
of ga terug en laat me gaan
Dan zal ik mijn geloof verliezen
dat er engelen op aarde bestaan…
Mijn hart ontbrandt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
990 verschenen
rode rozen zien bloeien
in een wereld vol zonneschijn
waar kinderen angstloos opgroeien
in hun eigen vertrouwde domein
het lichaam met warmte overspoeld
door smeulend vuur in mijn hart
dit fraais nooit eerder gevoeld
omdat het leven mij heeft gehard
als een kaars laat ik mij ontbranden
om nooit meer te hoeven smoren
in een bestaan…
Geluk in het leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
920 als lentebloesem over het land heen strijkt
komen vlinders met rijk aan kleuren
een heerlijk bestaan wordt hun aangereikt
met al die verleidelijke geuren
aan een rand van een meer
zit een zwaan haar toekomst uit te broeden
omgeven met een romantische sfeer
zal ze haar kuikens voor gevaar gaan behoeden
op een bankje langs de waterkant…
De weg die niet bestaat
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.071 fluister
Gevoelloos zwijg ik bij jouw graf
Ik hoor de klanken van jouw luister
Ik wacht in angst, ik maak mij klein
Het bloed druipt langs de lege muren
Ik voel de leegte, voel de pijn
Niet wetend of dit lang zal duren
Terwijl ik in jouw ogen kijk
Zie ik dat je bent vergaan
De leegte van een rottend lijk
Ik weet dat jij nooit hebt bestaan…
bestiaal
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
2.306 ze lijdt met vogels in een kooi gevangen
ook voor de walvis laat ze menig traan
de groene vrede staat bij haar vooraan
haar leven is een, dierlijk haast, verlangen
naar koesteren van schepsels, naar humaan
behandelen van wezens wier belangen
voor mensen (wee die gluiperige slangen)
al eeuwenlang slechts mondjesmaat bestaan
haar liefde…
Droombaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
6.405 Uiteindelijk
Dag mooie baan
'k Moest bijna mijn bestaan
Hier geven
Aan de dood die
Speelde met mij
'k Gaf mij niet gewonnen
'k Ben een vechter, strijder
Niet met vuisten, maar
Met woorden, want
Die maken me vrij
Van onrecht mij aangedaan
Heb ik enorm geleerd
Werd opnieuw sterk
De daders hebben
Verloren
Het slachtoffer
Ingeschat…
Verhoudingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.057 Nieuw IMF-perspectief is tijger
van papier op lege bodem van bestaan.…
kwetsbaar genieten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.209 de winter kan zijn broze leven
geen zomergloed meer geven
enkel een sluimerend bestaan
in vroeger verdwaald, zo verloren
voelt de wereld stilaan bevroren
draagt niemand meer een naam
dichter bij de stilte gedreven
is alleen zijn lijf nog gebleven
schijnbaar door niets meer geraakt…
Vriendschap
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
5.921 Samen waren we sterk ik en jij
Ik vergeet nooit de laatste woorden die je tegen me zei
Ook al weten we beiden dat onze wegen scheiden
Onze vriendschap zal blijven bestaan
Wat we samen hebben meegemaakt
Zal nooit uit onze gedachten gaan.…
Het gelukkige geschenk (1)
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.426 Ontelbaren de kans ontnemen op bestaan
maakt ongelukkig zijn haast inhumaan.
Geluksgevoel is de grote afronder
gevoelens die voor kwaliteit staan
vragen inzicht in 't samenleven
geluk begint als we in de ziel opgaan.
Schenkmaat tot eind onzeker gebleven
denk bij ellendig kort leven aan
velen die menswording nooit beleven.…
Buitenaardse overwegingen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.026 Er komt een dag dat wij niet meer bestaan
Dat anderen de plaats van ons innemen
Want niemand kan onsterfelijkheid claimen
We zullen als die tijd komt, moeten gaan
Hoe zal het zijn als wij er niet meer zijn?
Gaat dan de mensheid toch nog eeuwen voort
Of wordt ze spoedig door een gek vermoord
Of door de vinding van een superbrein?…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 soms denk ik dat woorden zinloos zijn
zoals zomers die nooit meer stijgen
en slechts even trillen op vingers
van oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het…