6269 resultaten.
Clemence
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
436 Ik wil je alles graag vergeven,
ook alles na vandaag,
het dorp is afgebrand,
de stad brandt als een balk
in mijn dichte oog,
alsof ik op dit heb gewacht.
Waarom vergeef je mij?
Omdat je weet hoe ik vergiftigd ben?…
Wanneer de man een griepje heeft
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
729 ach mijn man heeft griep en ligt op bed
voel de moed in mijn schoenen zinken
heb alvast mijn zusterkapje opgezet
ren heen en weer met eten en drinken
steunen puffen en maar klagen
hoor aan hoe koortsig hij is en ziek
alsof zijn laatste uur is geslagen
de kamer gevuld met dramatiek
ik word zo moe van al dat zelfbeklag
wil hem slaan maar…
Karper
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.388 Dat zekere raakpunt met
mensen uit eerdere tijden maakt hen plots nabij, alsof ze door
de troebele ijsspiegel naar mij kijken.…
Nocturne.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.025 Bij 't opene venster Pierrot, zo bleek
Alsof al het bloed uit zijn wezen week,
Staat te dromen in 't licht van de maan
En Colombine triest, ontdaan,
Zit te schreien.…
ANTWERPEN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.087 is mooi van kleur en alleen om de motieven is ’t de moeite
waard;
langs de kaaien is het echt,
de schepen als hoofdzaak
met water en lucht,
een fijn grijs,
en in ’t algemeen vind ik het wel waar wat men van Antwerpen zegt,
dat de vrouwen er mooi zijn:
lichtere tonen in het vlees,
lila tonen in de kleren –
alsof ik tien jaar…
Tattoo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
758 Als ik me al solidair verklaar
met een club die vroeger simpelweg voor anker ging,
maar nu op armen en benen,
indianennamen, goeroes, schedels, totems brandt
en daar waar plek is onder de oksels
nog wat linten in knoeierige bomen hangt,
verloren liefdes alsof het niets is wissend
en die met heel die beeldenstormneurose
zelden getuigt van authenticiteit…
Oud zijn en genieten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 afhankelijk van een ander
doet je vaak beven
Maar kijk eens terug op een mooi leven
breng de mooiste herinneringen naar voren
koester ze, bewaar ze, geniet er van
laat het je bekoren
Muziek dat doet een mens goed
klanken, woorden, gebaren met een lied
alleen of met meerderen
dat je het positieve weer ziet
Leef of het je laatste dag is
leef alsof…
Najaarsvensterke
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.467 Een verneuteld vrouwke schikte
't Wit-en-rood geblokt gordijn;
't Was..., alsof heur rimpels zegden
‘'t Zal 'ne kwaaie Winter zijn’...…
Hoe te poseren
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.315 Moet iemand even doen alsof een hoed,
laat maar begaan.
Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten
vooraan neergelegd, daarachter door de knieën,
daarachter staan. Lach zacht, vlucht niet,
kijk niemand aan.…
Paarden ver weg
gedicht
3.4 met 14 stemmen
6.271 Als het mist, zie ik haar kop boven de mist,
als het regent, glimt ze alsof haar hele
lichaam huilt, als de zon schijnt,
schommelt ze met haar kont. Allemaal
voor mij, dat zie ik wel.
--------------------------
uit: 'Tirade', nr. 200.…
Superieur intellect
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
795 Neerkijkend op opkijkend oog,
wachtend op het klimmend oor,
dat niet weet door te breken,
alsof zijn kunnen is bezweken.
Zwemmend in de simpelheid der dingen,
lijkt het te verdrinken in zijn gaan.
Het brein staat erboven en ziet het zingen,
van hen die zich verliezen in hun bestaan.…
Mars
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 alles voortgesproten uit
sponzige hersens en mensenhand
ach voorlopig hebben
we er nog niets aan
want de doorsnee mensen
interesseert het niet of
je hieruit kunt herleiden hoe
de aarde is ontstaan
nee die heeft hele andere wensen
nee echt het interesseert hem
helemaal geen snars
maar één Nederlander
het is niet verzonnen
was zo blij alsof…
De echte rijkdom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 Hoe zalig toch wie in de taal mag leven –
hij zwemt als naar de poorten van het licht
en vindt een rijkdom, hem voor niets gegeven
maar weet dat zelf ooit niet, want een gedicht
is als een dag-blij kind vol vreugdezangen
dat juicht en danst zonder de vrees voor pijn;
het is alsof een oud en diep verlangen
toch nooit voorgoed verdwenen maar…
We schoven in rangorde op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Plots voel ik intens gemis, alsof het geen jaren terug is.
Gedachten aan haar zijn in mijn rimpels blijven hangen
ik kijk de dag nu aan, om desondanks toch verder te gaan.…
De schapen ( voor E.M. uit S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Het leek wel alsof je mijn oma was,
zo strompelde jij door het poldergras.
Maar mens toch,jij hengelt naar eeuwige rust,
Je bent werkelijk aas voor de gieren.
toen je later door magere Hein werd gekust
wist ik zeker, hier valt iets te vieren.…
Te koud om weg te gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
772 Golven bedekken koude taal
Dacht zij er is hier niemand nog
We wandelen alleen
Langs rechte lijnen
Hij dacht wat als we nog een keer
De kronkelpaden nemen
Bij de zoute druppels op het zand waar zij dacht
Hij dacht nooit meer aan die dag
Toen ze binnenkwamen een puinhoop maakten
Van wat ze hadden opgebouwd
Dacht hij laten we teruggaan alsof…
Wat je gaf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Tussen wiegen en graven,
leven mensen,
alsof ze concurrenten zijn.
Winnaars en verliezers.
Wanneer we overlijden,
sterven ook vragen,
over het hoe en het waarom.
Hoogstpersoonlijke vragen,
over onze bron van lijden,
over onze missie in dit leven,
sterven niet.…
Krachten van gespuis rondom Bansky
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Alsof zat in de muurverf krachten van verderf
dat is echter enkel door hen zelf te geloven
die hersenspinsels gaan mijn en ons denken te boven.…
Profielfoto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Bladerend door mijn foto's
koos ik de kleurige olifant
als mijn naambordje in het web
Mijn huid voelt elke vlieg
die met telepootjes op mij landt
alsof ik ooit beloofd heb
om voor altijd verbonden
te zijn met hen en voor hen
klaar te staan
Maar ik wil er zijn
voor wie het voelt trillen
wanneer ik op grond stamp
De vliegen zwiep ik…
Onzichtbare vriendinnetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Een zomerochtend toen mijn werkelijkheid verzuimde
onder het felle zonlicht van een verdwaalde stad
liep ik hand en hand met haar, mijn onzichtbare vriendinnetje
alsof we slechts in een droom uit het verleden bestonden
touwtje springend door het leven
we babbelden met elkaar over onbelangrijke dingen
zongen samen een vreugdevol liedje
een…
Bekende tonen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
440 stilte eindelijk
de klanken smoort
er is geen stop
maar harmonie
verliest verbondenheid
in de melodie die
als los zand zijn
decibellen ziet stranden
alleen de wind
vangt wat vlagen
herinnering die
in verdwaalde
cohesie nog naar
bekende tonen klinkt
weer hoor ik
geschuifel van
schoenen op het pad
een bedeesd gefluister
alsof…
Dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 voelt raar
Ik streel mijn kippenvel, het is gênant
dat ik moet plassen aan de waterkant
We staan stil om niet te vallen
Schouder voor schouder met zijn allen
We staan stil voor de foto als atleten
voor de start, strekken ons uit, vergeten
het harde plankje, de overstekende tenen
het koude ijzer tussen billen en benen
We staan stil alsof…
Sterrenzee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Donkere golven rijzen op
In klanken van ruisen en zuchten
krullen zij langzaam om
Alsof zij de maansikkel aanbidden
die badend in bleek licht boven hen hangt
Een zilte adem wordt ingehouden
vergezeld door een korte stilte
Boven de golven van donkerte
verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen
Dan buigt het geheel volledig neder
Stort in en…
Onzeker leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 Een uur geleden werd ik wakker,
alsof ik opnieuw geboren werd.
Nieuw is weer: Ik heb een plan.
Een plan om toeval toe te laten.
Om avonturen de kans te geven,
om opnieuw op avontuur te gaan.
Wanneer? Elke dag opnieuw!
Vanavond eindigt een oude dag.…
zie mijn hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 door de glazen van ver
voor gisteren, het klopte
op de eenvoud waarin
anderen zich gedroegen
alsof het de parels
waren die zelfs schitterden
in het vale filigrein van
tekortkoming en
ongefilterde pijn
afijn, het is gelukt, de bodem
onder mijn voeten kent
geen aarding meer, losgeslagen
als een tochtige termiet
is mijn paradigma meer dan…
Treuren
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
672 Zeker wanneer de wind een beetje waait,
het dan voelt alsof die iemand zachtjes over je rug heen aait.
Wil je het liefst de ogen even sluiten,
om de tranen te weren die dreigen te ontluiken.
Maar Als je hart er zo smachtend om vraagt,
los te laten de pijn die het in zichzelf draagt.…
Ongezien gelanceerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Aan de rand van de tafel
zit je — alsof je daar per ongeluk bent neergestreken.
Een gedachte hangt scheef in de lucht,
het eerste woord weigert te landen.
Je ogen glijden langs de voorwerpen:
een beker, een sleutel, een vlek op het hout —
ze lijken te fluisteren,
maar in een taal die je niet kent.
Je stelt vragen zonder ze te horen.…
Verdwenen vriendschap
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
313 Alsof het dicht
bij het vertrouwde bed ligt
het verdriet en het vermoeide bedrog
alle muizenissen van de unieke ratio
zijn authenticiteit wanneer hij naakt
en verlegen door de bossen dwaalt
wanneer hij zichzelf denkt te troosten
nu keert hij de gevoelswaarde om
naar een oude kringloopwinkel
in het moerasland van gevallen engelen
eindelijk…
Hier waar ik sta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 Ik spring tussen de ernstige mensen
voor de kerk, het café is nog gesloten
en ik denk nog verder terug in de tijd
In een late lente was hier een slootrand
ginds een molen, de wallen en de kroon
van de oude Wester
Alsof het een dik beschilderd doek is
wis ik verflagen geschiedenis
Ik leg turfstekers bloot, zie de wind
in het bloeiende…
Ochtendplas
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.032 Ik kom met een plasje
half 3 p.m
het antwoord is kort,
ochtendplas zegt
een bureaucratische
stem
met moeite kwam ik aan
met een pot, welke ik vond
nog leeg
voor de hond, van de hond
voor wat zij vergaart
alsof een potje zijn
eigenaar spaart
ik zoek de rechtmatigheid
breng dit zeer toegewijd
knik normaal
en denk hoe raar,
pas…