7100 resultaten.
Ik maakte foto's van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Ik maakte foto's van geluk:
haarscherp vrijende paartjes
En ik voelde me een gluurder
Zo verging het iedereen
die de serie bekeek
Niemands hart ging open
Ook niet van de vrolijkheid
of het verdrongen verdriet
van lachende mensen
noch van kinderen, hun spel
hun ernst en hun lieve blikken
Het was veel, maar geen geluk
Dan de winnaars…
Tot de receptie belt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Ik word gezien
en het smoezen vermaakt me
al praat er niemand met mij
En jij laat me weer wachten
tot de receptie belt
dat je er bent
Dus zit ik hier maar
wat voor me uit te kijken
Ik ben het gewend, er is niets te zien
aan de achterkant van het hotel
en het wordt al donker
Vroeger was je ongeduldig
Mijn opmaak duurde jou te lang…
hou je vast
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 met een hart vol woorden
op de fiets van ergens naar hier
vragen in golvende regels
dwarrelen pen en schrift uit elkaar
vogeltaal stap voor stap in korrelig zand geschreven
opgetild uit de leigrijze zee schillen krijsende
meeuwen appels met elkaar
niemand kan aan zijn lot ontkomen
de zee golft sist valt aan gaat terug
taal bouwt op breekt…
In Gent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 langs lange trambanen
staren ramen als speurende ogen
kraaien wachten op kantelen
en op slanke draden
tot de laatste halte
die niemand ooit zag
soms klimmen woorden
als wollige dekens omhoog
langs gevels van huizen
en langs holle buizen
eens dacht ze dat hij het was
het rollen van het vehikel
deed het ovenrooster tikken
de kaarsen…
Alleen de verte wenkt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 en beoogd doel
van buiten
is er weinig
over binnen
op te merken
de lange vitrage
houdt mensen
weg van de ruiten
versluieren het zicht
ik probeer
ogen te vangen
maar ze blijven
niet lang hangen
te kort voor een
herkenning en
oplichting van iets
uit vroeger in de blik
ze gaan zonder
gezicht in de laatste
cirkels van leven
niemand…
december maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 De maan maakt helse uren door
tussen het hemelvuur van de demonen
niemand heeft de leugen terug gepraat
en de lammeren blaten tussen de bomen
het bomenlandschap ligt onder het sterrenbeeld
van de duivel die denkt dat hij gewoon mens is
maar niets onmenselijks is de mensheid vreemd
wanneer hij zich misvormd in eigen wanen
woede kijkt voor…
Vlechten trekken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
508 besta
heb je dan
heel even tijd
voor mij voordat
jij weer verder draait
gewoon even
laten zien wie
die gekke bekken
getrokken heeft
toen ik uitstapte
zij zwaaide alsof ik
haar vriend of
naaste familie was
waarom altijd
duwen en
vlechtentrekken
als het druk is
en de tijd gaat
dringen er
gebeuren dan vaak
vreemde dingen
niemand…
Psychose sfeer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 dag
waarop alles
gek beslagen zal
zijn vol zwarte
angst en vragen
dat alles lijkt
op een gebed
dat bi polair
klotst en hopt
in opkomen van de
angst die boven
dwars door komt
de verse geur
van warme
schizoprut is
weer ruiken want
dan ga ik aan de
struikelloop over
mijn eigen benen
vloekend in
eigen woorden die
gelukkig niemand…
Handleiding voor een gewone dinsdag
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
529 Fluit een liedje dat niemand kent,
lach om de regen die achteruit valt.
Zet je gedachten op shuffle
en dans met je jas in de gang.
Vergeet niet:
wie zijn boterham met pindakaas op zijn hoofd draagt,
vindt altijd de weg naar huis.…
Verloren stem
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
374 De man haast zich naar ’t stille huis,
De nachtegaal zwijgt,
In zijn stille huis is niemand thuis.…
Als tegenwind van alle kanten komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
238 Als tegenwind van alle kanten komt
Je handen geen houvast meer vinden
De woorden verwaaien als je spreken wilt
Als niemand meer ziet wie je was
En jij dus steeds verder de grond in zakt
Waar het je aan nog meer helderheid ontbreekt
Als het echt niet lukt om het tij te keren
Want de golven overspoelen elke mogelijkheid
Ieder greintje kracht…
Meisje van lentetijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
316 In haar ogen danst het licht,
een glans die niemand schaamt.
Ze spreekt met handen, met gebaren,
meer waarheid dan geluid.
Wie haar ontmoet, vergeet zichzelf,
maar vindt iets nieuws, van binnenuit.
En als ze gaat — blijft iets bewegen,
een geur van hoop, van lentetijd.…
Ik maakte fotos van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
273 Ik maakte fotos van geluk:
haarscherp vrijende paartjes
En ik voelde me een gluurder
Zo verging het iedereen
die de serie bekeek
Niemands hart ging open
Ook niet van de vrolijkheid
of het verdrongen verdriet
van lachende mensen
noch van kinderen, hun spel
hun ernst en hun lieve blikken
Het was veel, maar geen geluk
Dan de winnaars…
Pas geboren
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
460 - nog nooit gehoorde woorden -
Weerspiegelingen van toekomstig verleden
glinsteren als dauw op de oude
wereld
Dichter; uit zijn verzen werd hoop geboren
wever van woorden, nooit gezongen in koren
Ontwaakt, met zijn blik op de
wereld gericht
getuigen zijn ogen van wat niemand ooit zag:
verwarmd door stralen van een
verre zon
een…
Ik leef alleen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
412 Je leeft maar één keer daar moet je van profiteren
Een beetje alles doen
De wereld en de meeste mensen zijn slecht
Dat hoef ik je toch niet meer te leren
Dan hoor je ze vaak over liefde en een relatie opbouwen
Ach geloof me zonder dat je het weet liggen ze met een ander in het nest
Luister maar naar mij
In deze slechte wereld is niemand…
Trouw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 Uiteindelijk breekt alles,
je hart, je wil, je hoop—
en niemand zal het zien of horen,
want trouw kan ook moord betekenen.…
Bob
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
407 De woonkamer spic & span, niemand lacht
Tot een monumentaal ding opgemaakt
Iets dat paspopperig kant nog wal raakt
Somber in zijn grafkist binnengebracht
Tijdens de avondwake tranen grienend
Om de verloren vriend denk ik verslagen
Snikkend aan onze verdane dagen
En aan de dood op zijn wenken bedient
Waarna gewikkeld in boomschorsdoeken…
Dommeldood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
367 voor je weer in de pas loopt
deze dommel kan ik waarderen
maar sommige doen het tot hun dood
ze zitten maar wat te rond te hangen
met een scheef hangend hoofd
soms slaat het hoofd naar voren
gebogen in een stram en oud lijf
ze zijn er wel met gesloten ogen
wachtend op de dommeldood
je kan je erger voorstellen zou je zeggen
maar niemand…
De file van vlees
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
191 Niemand remt voor het uitzicht aan de flanken.
De horizon krimpt tot een strakke jas.
Voetstappen vallen samen in een doffe beat.
Je ademt de uitgeademde lucht van de gids.
Slechts één blik omhoog breekt het patroon.
De zijweg ruist van ongetemde wind.
Daar waar de gezichten vloeibaar worden.…
Spoor vooruit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
129 Maar de voeten staan al weer stil te trappelen,
neus naar het wit
dat nog niemand betrad,
geen kaart, geen les,
alleen kou tegen de wangen.
De tred gaat verder
terwijl de verklaring nog buigt
over wat allang voorbij is —
twee bewegingen, tegengesteld,
in hetzelfde lichaam.
Je kunt het spoor lezen als een boek.…
STINKEND RIJK OF STRAATARM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.062 rijk; het geluk maak je zelf
respecteer jezelf, je waant je rijk voelt aan als elf
meezinger afgekruid door het mooie deuntje het dansen komt spontaan
een traantje verpinken hopend dit mag lang duren is nog nooit gedaan
dansend en heupwiegend en het glaasje valt en scherven brengen geluk
dolblij en zo tevreden en het fijne avondje krijgt niemand…
Het Licht van Morgen
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
258 Een nieuwe dag ligt weer gereed,
vol kansen die nog niemand weet.
Dus kijk vooruit en houd vertrouwen,
ook als er wolken lijken te bouwen.
Want achter elke donkere bocht,
wacht vaak het licht waar je naar zocht.…
Onder Spotlights…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
114 Onder spotlights
waarvoor niemand staat
is hij getuige van de glorie
die hij persoonlijk achterlaat
Coulissen vol portretten
van zijn magische koor
dit lied zingt alleen voor hem
en liegt zichzelf voor
Schone kunsten grijnzen
achter een glazen wand
vol internationale stempels
gedrukt in het zachte zand
Als almachtige heerser
van…
Het meisje van de lente
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
767 Een regen van paarse kleuren
weerspiegelt in mijn ogen
ik fluister zacht de woorden
waar niemand om heeft gevraagd.
De zon kleurt rood
wanneer hij de dag gedag zegt
zijn pet staat recht overeind
als het tijd is om te slapen.…
Jij bent mijn zon
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
4.704 Vrolijk en belangstellend tegelijk
Dat raakt me telkens weer in jou
Je luistert naar al mijn verhalen
En bent behept met engelengeduld
Mijn tranen veeg je langzaam weg
Als ik jou mijn verdriet heb onthuld
Jij bent mijn zon in donkere dagen
De sterke schouder om op uit te huilen
Echt een lieve vriend door dik en dun
Ik zou jou voor niemand…
Niet te redden
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
2.479 Je ogen zijn geopend
het einde komt in zicht
je weet dat je gaat verliezen
toch heb je je altijd op winnen gericht
Je hebt ervoor gevochten
je hebt er alles aan gedaan
maar niemand kon je redden
je moet de hoop nu laten gaan
Tranen in m'n ogen
tranen van de pijn
die pijn die ik zal voelen
wanneer jij er niet zal zijn
het einde is…
De kunstschilder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 grijs
Dichtbij, door de natuur
Vormgegeven grillige rotsen
Een rijzige gestalte, jij
Loopt over de onbetreden paden
Langs met mos begroeide aarde
In een mist van onbehagen
Zocht je naar monumentale bomen
In de schaduw schilderde jij ze ijzig
Voor jou waren ze het verband
Op de wonde, wat leven heet
Jouw ziel lichtelijk verscheurd
Niemand…
Amber
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.691 ."
We oefenen veel, uren lang
of het helpt weet niemand
dat maakt me vaak bang.
Maar toch, diep in m'n hart,
heb ik hoop!
We gaan verder, we doen ons best.
Straks zul je zijn zoals de rest!…
POLITEIA
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.606 Hun praatjes kan toch niemand meer geloven.
Ze blinken slechts in één ding uit: beloven.
Dat doen ze even als het er om spant.
ze vallen daarna heel gauw door de mand
en houden zich voor vier jaar weer als doven.…
in rafels die dan overblijven
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.504 je had handen te over
stuurde de tijd en je lijf
verbrandde de uurtjes
je lachte om zwakheid
verachtte gezeur, bij jou was
de deur voor niemand gesloten
vannacht is die cirkel
doorbroken in pijn, je lichaam
wilde jou niet meer zijn
je had het roepen gehoord
de klachten verstaan, maar
de zorgen als last afgedaan
want jij was toch…