8947 resultaten.
Bevrijding
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
528 een wattenstaaf zonder snot
eindigt ver in je strot
al voel je je wat rot
het is toch gewoon te zot
zet die prik er maar in
er is een klein begin
oudst, ouder, oud
zorgzaamst, langzaamst
ziekst, zieker, ziek
het is misschien de griep!…
soms
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
508 De zon het groene gras
die blauwe lucht
van toen wij zelf
de bron
van plezier maakt akoestiek
de kleintjes waren
Zij staat voor me
vaker staat zij daar
misschien al ver voor deze zomer
soms
mag ik op haar handdoek passen
soms
weet zij mijn naam
ik pas op
dat is alles wat zij vraagt
Zomerdagdromen
lang ging het goed
wij leken…
Haast Pasen
snelsonnet
3.4 met 8 stemmen
655 De kippen daar zijn opgetogen
– dat choco-ei gaf schele ogen –
en gaan nu bar vroeg uit de veren
om grootse leg te garanderen.
Bevlogen leggen zij de dagen door.
Reeds klinkt hun paasbest kakelkoor!’…
Het Gerucht Gaat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
473 het hangt het hangt
waar iedereen zo naar verlangt
koeien als kinderen zo blij
bespringen met bokkensprongen
de jonge verse frisgroene wei
het bos ritselt liefdevol
met tedere geuren het gerucht
wie herkent de opbloeiende klanken niet
van de vogels die de stilte vullen
met hun aanzwellend teder liefdeslied
de wind strooit het over ons…
Prachtig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Acht pogingen om
het woord prachtig te peilen:
de wijze waarop de pauw
zijn veren showt
de Eiffeltoren priemt
door het oog van een drone
de bollenvelden met hun kleurpatronen
de geboorte van een deerne
of een zoon.
Dat je bent teruggekomen om
je ongelijk te bekennen.
Hoe fonkelt het licht op de golven!…
Deze lentegift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 jij bent
als zacht fruit
in harde handen
die de energie
al ver voorbij
de tanden
hebben opgebruikt
door alleen al
de geur van
deze lentegift
nog zijn de
kraampjes dicht
maar het warm
aroma ontsnapt
tussen de zeilen
uit de vol voorjaar
opgetaste stalletjes
nog houdt een klein
probleem de
verkoop tegen
het is de
donker
dreigende…
Debacle van de eeuw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 .* de stadionbouwers welbedeeld
In Qatar, met Van Gaal, komt ver De Leeuw
Mét rouwrand, in het debacle van de eeuw
*In tegenstelling tot…
Verliefd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
480 Het wekt verbazing
dat ik in gedachten
bloemen laat verwelken
in de eenzame vaas
op het dressoir
ik leef nu vrolijk verder
met een tuin in mijn buik
in een jurk die te groot is
om stilletjes in te wonen
en jij in een ver landschap
traint jouw manlijke spieren
voor de omvangrijke spiegel
die diepe dromen laat zien
later wanneer…
Voorjaarsdauw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 wordt nooit meer zo als toen
jouw ziel nog puur en onbedorven
onaangetast door maatschappelijke
belangen, niet meer gevangen was
al lang geen prille puber meer
geniet je van jouw lichaamsgeur
ouder dan je gisteren was
jongeling voor de toekomst
de ochtend is uit mist ontstegen
jouw onderbewustzijn voelt kaal
dit is de tijd voor een vers…
Boze Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 systemen goed te krijgen
Er zijn onverwachte effecten
of knellende eisen
Niemand is verantwoordelijk
Leiders afzetten, dictators
vermoorden maakt niet uit
Het volk gedoogt de opvolger
Er is hulp nodig
Van buitenaf, maar
de grenzen zijn dodelijk
voor menselijkheid
Dus moet ik kleine dingen
waarderen, een oogopslag
de wolken, een keer vers…
ommuring
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
468 een overtuiging, ingegraven in geestgrond
een weiland, stilgelegd in ruimte
brieven aan toonder, handleiding voor
geestelijke deprivatie, een simpel vers?…
ZELFBOUW
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Terras gelegen op het zuiden
En naast het huis een houten brug
Waarover nu en dan geluiden
De planken veren steeds terug
Dit paradijs ligt goed verscholen
Ik waan me in een hemel hier
In duizend jaar verrukking dolen
Seizoensgebonden kijkplezier
Wat een uitstekend woongenot
Ik heb je lief mijn huis en haard
Ben helemaal aan je verknocht…
BESEF IS ONHANDIG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 Nodig evenwicht lijkt ver te zoeken.
Veel en weinig, overdaad en tekort.
Besef is onhandig, niet economisch.
Hoop is techniek gericht, nog even.
Dat alles een einde kent, denkt men.
Wellicht is dit ontleend aan de natuur.
Ja, gewis komen levens bij een punt.
Mensen beheersen slechts momenten.…
Klokken
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
725 Wijzers die vér springen
zich laten opwinden.
Klokken uit Rome
Spreken van
Paasgeboortes.
Het klokje , klein
die wijs is,
nooit kil,....
Is wat ik wil…
WATER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
574 water valt als druppels neer
onder meer als regen
al sinds een ver verleden
verdampten zij tot een wolk
naar de toekomst en het heden
water neemt mee wat
mensen vergeten
verbergt veel meer in zich
dan we ons beseffen
en ooit zullen weten
het eeuwige water
de druppel die verdampt
kom je ooit weer tegen
als sneeuw hagel of regen
water is…
WATER
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
583 water valt als druppels neer
onder meer als regen
al sinds een ver verleden
verdampten zij tot een wolk
naar de toekomst en het heden
water neemt mee wat
mensen vergeten
verbergt veel meer in zich
dan we beseffen
en ooit zullen weten
het eeuwige water
de druppel die verdampt
kom je ooit weer tegen
als sneeuw hagel of regen
water is als…
Archeologie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 Dek mij toe met verhalen
van munten, verstopt in warme hand,
van foto's die geschiedenis bewaren
in een tent ver van het vaderland.
Fluister zacht van prinsessen
die slapen onder vulkaanas,
van soldaten die graven in het verleden
waar ooit een villa was.
Laat de nacht mij niet verdrijven
met zand in dromerige ogen.…
De zielen weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 heelt wonden, niet de pijn
voor zij die weten
en proberen te vergeten
of in vergetelheid geraken
En dan wij, in tijd die wel verstrijkt
De onvoorstelbaarheid ons niet bereikt
in Godsnaam nooit
in Godsnaam nooit
Als we niets meer kunnen dan
eventjes vredig stil zijn
om luidruchtig te mogen leven
omdat het kan
omdat dat kan
hier, zo ver…
Droefenis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Weemoed over tijden uit ver verleden,
Toen ik nog vol in ’t leven stond,
Geen gedacht had aan herinneringen,
Louter leefde in het hier en nu.
Had ik toen geweten wat ik nu weet,
Was voorbereid wat kome,
Mij behoedt voor dit immense leed.
Soms lukt ’t om weg te dromen
Naar tijden van weleer,
Niet belast met nog zal komen.…
HERNIEUWD BESTAAN
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
499 De jongeman
verzot op voertuigen
kijkt naar bromfietsen
uit ver verleden
die ruim een halve eeuw
voor diens geboorte
over wegen denderden
ogen vol bewondering
en verlangen voor zich wonnen
hij speurt en zendt vragen
op papier dan wel met stroomkracht
door het land
om die bedaagde brommers
zo sterk als pas gemaakt
of reeds…
‘t voorbije getijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
292 mijn kin
in mijn schoot
‘t vocht
dat deze trage dag
haar glans geven zal
mijn zachte zucht naar meer
vruchten van verlangen
lyrisch fladderende vlinders
zo’n zon die aanvoelt
als dat prilste begin
toen
van ‘t voorbije getijde
terwijl ik zit te eten
blijven beelden nog
als bladeren hangen
aan stelen van
stevige gevoelens
verse…
Mijn pen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
307 Veel te lang lag hij al aan de kant
Eindelijk heb ik hem nu weer in de hand
Al een jaar niks meer geschreven
Waar was mijn inspiratie toch gebleven
Het was een lange tijd compleet verdwenen
Al zit het dichten toch echt in mijn genen
Het zat ver weg verstopt, ik was het eventjes verloren
En ik kon het ook niet dwingen
Het werkt niet om het…
Stil verdriet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
303 De woorden blijven hangen
In ’t duister van de nacht,
Zijn gevoelens van verlangen,
Naar tijden in 'n ver verleden,
Vol van melancholie,
En herinnerend stil verdriet.…
Goud
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
368 In Frygië, een land heel ver van hier
Leefde koning Midas,
Die zuchtte naar wat hij begeert,
Er bijna aan bezweek,
Wijl goudzucht zelden wordt beloond,
Een enkele delver daargelaten,
En een douairière op leeftijd,
Wier gemaal haar in weelde achterliet.…
Het herriejong
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
407 Hem vermoorden, uitschelden
of de waarheid zeggen
zou het alleen maar erger maken
en ikzelf zou opgejaagd
worden, mijn lichaam
vernield en vergiftigd
Dus geef ik toe, tijdelijk
Met opgeheven hoofd
denken jij en ik ver genoeg
in de toekomst
om ons stil verzet
vol te houden
en stap voor stap
in een parallelle werkelijkheid
onze vrijheid…
Grootmoeder
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
405 gecomponeerd door een notaris
bij de verjaardagscake in grootmoeders
appartementje in het Oosten van de oude stad
haar droeve lach bloeit op in leedvermaak
over wat het leven heeft gegeven
haar medicijnen snel genomen
de dood knaagt aan haar tenen
ze loopt verward naar een keukenkastje
een kalme echo vloekt in licht en warmte
restanten uit een ver…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 heel wat water door de rivier
langs de bomen aan de kant
al dat gras aan de overzijde
van de duimdikke dijken
onbespreekbare bloemen
de zon en de regenwolken
als die nachten op de dagen
van het donkerste naar licht
door muren van bordkarton
met verse verf aan kwasten
verre sterren als verbeelding
van de ordening van ruimte
het gebied…
Het zwarte schaap
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
429 in het landschap
het geliefde zwarte schaap
neemt duisterschaduwen
van metershoge populieren
mee naar de zilte kustlijn
maandansen wil ik als dat kan
dansen en genieten zal ik
met het zwarte schaap
het hoge groene gras
mijn twijfelende bed
in het gulzige liefdeshart
een vergeten vakantieland
totdat de wilde witte duiven
de vers…
Wellnessworst
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
348 Een wellnessworst vroeg uit de veren
ontdeed zich van zijn oppervel
vroeg Annalies zich om te keren
en hem met gans zijn huid en haar
naar beider smaak te consumeren
O Lies, zei hij, ik mag je wel
ik maak zo je ontbijtje klaar
dan zul jij mij nooit meer ontberen
mij rest dan als jouw etenswaar
één vraag slechts: kan het jou wat deren…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…