5616 resultaten.
De zeewaterse kou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 ik zag ze allemaal
passeren in condens
rond het stoffelijk element
hebben zij zich gedrapeerd
soms herkenbaar als mens
zij vormen naast elkaar de
grens tussen vochtig en blauw
waar luchtig transparant
de warmte laat schieten
tegen de zeewaterse kou
wordt dit toekomstig reizen
het verblijven in moleculen
waaruit je bent opgebouwd
eenmaal…
Boodschap?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 De witte zwanen zwerven
om haar heen, die reikhalzend
de vleugels strekken, zweeft zij
mee omhoog naar niet ontdekte
streken, er is iets - in haar aureool
wat haar naar de aarde trekt,
Wat later staat ze onbewogen,
vol verwachting aan haar venster op de
lippen fluister ze een naam, er welt een
ster in haar blauwe ogen, een Messias…
De juiste twist?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Extase met een juiste accent
en twist, koestering uit een
vroegste levensbron, druppels
ochtenddauw op een mild tapijt
geweven uit het diepste blauw
van beider oceaan, herkent zich
in een golvend ritueel, monotoon
zacht als fluweel, dan opwindend,
of ik nooit anders heb gekend,
Of krijgt intimiteit als artefact
steeds weer een andere…
LIefde tot het eind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 De blauwe zee, de koele bries, de gouden zon,
ik weet nog heel goed hoe het allemaal begon.
Ik nam jou liefdevol mee bij jouw slanke hand
en op de ruis van de branding op het zandstand
dansten wij onze eindeloze liefde in.…
Uitzicht (Palavas-les-Flots)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 zwaarbeladen kast
met een immer melodieuze radiozender
tegenover een belegen bank
waarnaast een slaapkamer in licht gehuld
alwaar een strak opgemaakt bed
samen 30 vierkante meter geluk
als uitzicht binnen
Een hek in een heg
langs een rommelige parkeerplaats
waar achter een versteende boulevard
tegen een gouden zandstrand geplakt
voor een immer blauwe…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 struiken hurken zwart
de kinderen zijn gekomen
ze springen onverwacht in
de stilte van het park dat
nu ver ligt buiten de stad
ze hollen tussen drijfnatte
bomen treurend in de bast
hun stemmen licht gedraaid
zijn even dicht bij als ver af
links en rechts glijden ze in een
springtij van eeuwig jong zijn
die met de capuchon
de jongen met blauwe…
Zielsverwant
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
526 We fladderen over paarse heide
een zomers landschap in ons utopie
de avond met geurig boeket bij haardvuur
om samen te ontwaken op de veranda
naast een vuurkorf met smeulend kool
zien we het landschap tijdens het blauwe uur.…
Tabernakel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
436 al wat ik schrijf
met blauwe inkt
blinkt maar voor kort
het licht verdampt mijn woorden.
geschreven in rood blijkt het
de kleur van de lokkende dood
de zon zal allengs
ook deze letters vermoorden.…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
Samen rijgen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 niet
vierkant willen worden, in herhaling vallend
zoekt zij keer op keer opnieuw naar het oog
waar het draad, zijdezacht, zijn weg door zou moeten
vinden, steevast weigert hij, frustratie groeit
want vroeger kon ze dit met gemak, kwasten bestrijken
donkere wolken die samenpakken met een vleugje grijs
om zich af te zetten tegen het woeste blauw…
Dromen aan zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 van verleden uit het zand
Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan
Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar gemak
In mijn droom zweef ik over de golven mee
Ver tot over eindeloze horizon
Tot daar waar de blauwe…
VERJONGEND WERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Romig wit wordt opgebeurd door licht blauw.
Inlegkunst schept zoektocht, van wetten bevrijd.…
Kerstmis 2021 in Lockdown
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Soms gloeit ons hoofd van pijn en zorgen
Maar in de roos van Sharon zijn wij geborgen
Terwijl ik schaatsend letters kras in ‘t grijs blauwe ijs
Zwaaiend van links naar rechts in het winterparadijs
Door het onverklaarbare in U gevoed
Zingend met ‘t hart naar boven door een blij gemoed
Het addernest uitgeworpen dat op eieren broedt
Tussen…
Maandag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
587 Zo verdragen wij die blauwe maandag.
Beuren elkaar een beetje op.
De kop is eraf,
en het begin is goed.
Iedereen is blij gezind…
als zo de week begint.…
Plek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 Schilderij van straatje,
waar in de verte man uitloopt
Een vaag eigen druksel
van iemand die me tegemoet,
als om te corrigeren
foto's die vergeelden:
Ik, alleen, stoer op een berg van rotsen
niets te duchten
Een blauwe schaal met vruchten
Boeddhaatje aan de wand
twee leermeesters,
spiegel met rand van stukjes wingerd
Vrienden, die…
DE TUIN VAN LIEFDE
hartenkreet
4.4 met 29 stemmen
1.192 liefde’ lag
onder ‘n gouden prieel liet hij mij binnengaan
waar ik verblind door een schitterend licht
-mij opeens voelde met witte veren staan-
keek ik in de liefelijkheid van Zijn gezicht
en armen die mij sterk en zacht omsloten
schoof Hij mij hoog aan in de engelenrij
omdat ik Hem voortaan zou blijven loven…
straalde de hemel oneindig blauw…
De enige echte robot
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
491 de ochtend
spande had
rode tuikabels
om het blauw
van de hemel
te dragen liet
wolkjes hun wit
als schapen door
ze te laten grazen
de idylle van
een vreedzame
aarde klokt enkel
vroeg op de dag
daarna verpest
haast en stress
stilte en rust en
stroomt verkeer weer
van groen naar rood
ik schouwde
als bezoeker de stad
zag in wakker…
DE VLIEREN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
588 In Breda 's buurt "Heuvel" prijkt een gebouw,
toont in zijn zalen schone afbeeldingen
van 't winkelpleins gewezen woningen,
is vol zachte schemer, wazig, bleek blauw.
Hierbinnen daalt stemming als milde dauw
neer op gezelschappen en eenlingen.…
Moedervrouw
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
422 Mijn stille gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar sterven
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
even hoor ik weer haar oude stem
droom lustig in schetsen van verbazing
laat ik haar los om te dwalen in de bossen
waar haar kinderavonturen tot leven kwamen
daar ligt nu haar as begraven onder het mos
tussen groene varens,…
Het eerste contact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 vaardig is de nul weg
en zijn vriend bleek aardig
samen liepen zij de route
van het scherm af
op school ging het scherm
op zwart en in de tas
hij en zijn vriend
samen in de klas
schermpje is bijzaak
doet niet meer mee
samen kunnen zij
de weg wel dromen
naar gezelligheid
met z’n twee
ze hadden
van die bekkies
ogen in wazig
vaag blauw…
Dagelijks verloop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Vanaf mijn eigen plek zie ik het leven aan
in de ochtend begroet ik de rijzende zon
die heel de dag aan blauwe lucht zal staan
en ik geniet zijn warmte op mijn balkon.
Zo is elke dag opnieuw een scheppingsdag
vol bloemen en vogels als in 't paradijs
één van de dagen dat men genieten mag
van alle goede giften van drank en spijs.…
Sint Maarten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 we liepen met korte stappen
zodat het zacht bewegende
licht niet uit zou gaan in het
rood groen blauw en geel dat
op een papieren harmonica leek.
we zongen van Sint Maarten
de heiligman of een driestere
variant op wat meer wilde tonen
over drie dreugeltjes en drokjes
en het varken in de kale bomen.…
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 Met jou bleef het blauw,
bleef het wens.
En ik draag het,
zoals men draagt
wat van niemand meer is
maar toch blijft bestaan…
Bezinningsbloemen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
412 Het toeval stuit op zijn ongeduld;
als wat niet te verwachten viel,
rende hij met de paarden mee
in de roze en blauwe slierten
van een traumatiserend strevende zon.
'De spinsels van het zó gewende;
een onverzoenlijk tegenstreven',
waar het allemaal begon.…
Je handen waren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
558 Voor de gevolgen
van mijn durf
had ik te duchten;
ik turfde de tijd al
een eeuwigheid,
de blauwe plekken,
door jou beleden spijt,
op de spijlen van mijn denken.
De muren rond mijn gedachten,
waaromheen grachtengordels
met verzadigd azijn,
-mijn verzuurde pijn, ja!…
Herboren liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
297 Een dag zonder jou is een dag zonder zon
een kleurloze hemel met wolken bedekt
geen groen veld geen blauw bos tot de horizon
geen vrolijke kleuren zover ons zicht strekt.…
AAN ONS ALLER ELCKERLYC
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
522 Je fladdert en je fluttert
met je stamper en je stijl
in blauwe bloemen ben je
niet meer dan een vleugelspeler
De maan schijnt echt veel feller weet je, in de metaverse
het is er veel gezelliger
wanneer je eens gaat kijken
HOE DE ANDEREN HET DOEN
wat zij jou te vertellen hebben
er valt veel meer te stampen
in het rodebloemen perk…
Zakelijk gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
337 Zijn gezicht: ogen van nat glas
en ruw geweven huid, blauw perkament.
Misschien door de kou gelopen?
Hij vraagt: zijn onderkaak gaat op en neer.
Van het glas voor zijn neus slokt hij water.
Zo loopt het onderhoud oliegesmeerd.
Tussendoor bezit hij thuis naast vrouw en kind
veertig kanariepieten. Leuke hobby, - toch?…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Blauwe ochtendlucht
ademt zonder grenzen meer
stilte ontvangt licht
Nu stilte in mij niet langer
een schuilplaats is maar een landschap
waarin ik durf te lopen zonder mijn stappen te tellen.
Ik kan de wereld weer ontvangen zonder haar te moeten dragen.…
De rijzende zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
285 De rijzende zon giet kleurpracht
over het zwarte van de nacht
die dan afloopt een wekker rinkelt
zij vangt aan met donkerblauw
een enkele ster die nog twinkelt
beëindigt ze soms met een grauw
weer wordt op mij gewacht
zo vaak verkleurt ze
vervolgens van paars door rood
naar roze om daarna te komen
tot het helderste blauw
een merel…