5046 resultaten.
In memoriam
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Ik hoor nog altijd jouw stem, zo fluweelzacht
trillend met emoties en gevoelens, ongekende diepte
die na een korte zucht te hebben geslaakt, mij trakteert met
fragmenten van gelukzaligheid naar noten vol passie en hartstocht.…
Even...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
618 Soms helpt een woord dat iemand zegt,
een klank, een geur, een stem.
Een flits uit mijn gedachten.
Woorden gesproken, soms met klem.
Over wat eens was…
Het brengt mijn hart dan in beroering.
Een leven lang zo samen.
Soms komen tranen van ontroering.
’t Is geen verdriet, o nee.
Dat zou jij ook niet willen.…
De reizende ziel, een gesprek met Cailleach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 Ik verlies veel, heel veel;
de nabijheid van mijn geliefden,
hun stem, aanraking en geur,
alles, behalve hun liefde.
Wat is het dat je zult winnen?
Wat ik win is rust,
dat ik even vrede vinden zal
op de weg van alle leven
naar eenheid met het Al.
Hoe zul je weten dat het tijd is?…
Sirene
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Begeleid en ondersteund door onbekende liederen
die mij naar hogere sferen brengen, zintuigen geprikkeld
Hun klanken vol wulpsheid en wellust, waar komen ze vandaan
Een liefdevolle warme stem, mijn breekbaar hartje barst in tranen uit.…
De Meerkoning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Een stem roept in de achtergrond...
We moeten nog naar de supermarkt..
We hebben geen tijd meer..
Wie weet ook
dat diep in het water
de Meerkoning woont
die de hele dag
naar alles moet luisteren...…
Beneveld
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
652 Mijn schaduw zit mij op de hielen,
iemand zegt iets met hamerende stem,
't geluid gonst als een echo door mij heen,
ik versta er niets van, zie slechts een schim.
Van het starre denken losgebroken,
beweeg ik mij zwevend voort als in dromen,
maar wat ik mij wel ongerust afvraag:
hoe nu in vredesnaam thuis te komen?…
Aan de waterkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 Met klinkende stem en in wervelend
ritme wuift diverse flora met deze stroming mee die
steeds meer bezoek krijgt van bezige kruipers en zwevers terwijl
vlinders zich beginnen te nestelen in de buik; een plotselinge verliefdheid ontwaakt.…
Gevoeligheid
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
420 Intens genieten
kleine en pure dingen
zowaar geprikkeld
Hoe prachtig en wonderlijk het leven
is waarin ik aandachtig kan luisteren naar de stem
van de wind die met ongekende kracht door het landschap waait
zodat de verschillende bloemen en grassen sierlijk wuiven met zijn stromingen.…
De Sirene van het Meer
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
506 Vol bewondering en verwondering ga ik
door met luisteren naar deze liefdevolle warme liederen
O onbekende stem, waar en wanneer je ook bent, naast uitzonderlijke
pracht bezit je ook nog eens buitengewone kracht om te helpen en verbinden met elkaar.…
CIRKEL VAN VERBINDING irt ons alle Nederlanders!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
714 ergere misstanden als uitbuiting
In het diepste van de stilte
zit een schreeuw om hoop
daar naar te mogen handelen
laat die hoop niet op de loop
Samen leven , samen praten
samen, amen, amen, amen
dat het zo zij of zo moge worden
in de cirkel van verbinding, samen
Ga eens praten met je buurman
of de buurvrouw oud en jong
warm je stem…
Uit levem
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 Twee gele bloemen
in de bloei van hun leven
schoonheid in eenvoud
Hoe prachtig en wonderlijk het leven
is waarin ik aandachtig kan luisteren naar de stem
van de wind die met ongekende kracht door het landschap waait
zodat de verschillende bloemen en grassen sierlijk wuiven met zijn stromingen.…
Als de morgen komt
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
447 Al met al is het hartverwarmend om
dit van dichtbij te beleven daar evenals haar stem
wordt gehoord in de lucht die als een oneindig uitgestrekt moois
met hier en daar wolken me bevangt en mijn adem inneemt; mindful momentje nabij.…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 Geen stem verheft zich, toch roepen ze herinneringen op
aan een rijk dat bloeit en sterft, zoals de seizoenen zelf.
Hun dauw glinstert als een medicijn, teder en genezend,
alsof ze de pijn van de wereld met één druppel verzachten.
Zo eenvoudig in vorm, maar complex in hun wezen,
zijn ze een spiegel van de ziel die zichzelf zoekt.…
NIET DE EEUWIGE, MAAR DE TIJDELIJKE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 of de begrafenis van mijn vader( 1984)
hoor ik mijn vaders stem?
zij die mij met overige familie-genen gevormd hebben
tot wie ik ben, een man van 72 nu!
ben ik nu even weer hun kind, bemind?…
Wanneer de stilte breekt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Eerste roep klinkt zacht
door koude takken zingt iets
de dag opent zich
Lucht is nog dof van de nacht, een vage
blauwgrijze belofte, maar ergens tussen de takken
breekt een stem uit de stilte. Hoog en aarzelend eerst, dan voller,
als een hand die tastend winterse kou opent en langzaam iets nieuws aanraakt.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging,
en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder klank.
Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach,
nog altijd voel ik haar in de zachte gloed van een dalende zon.…
In de schaduw van de bomen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
775 In hun adem leeft een geheim dat geen stem
nodig heeft; een ongekende rust die wacht op wie durft stil te staan en te luisteren.…
1 tot de macht 4
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 De tweede schreeuwt, zo rauw en luid,
een stem van vuur, een storm zonder einde.
Hij vecht, hij vloekt, hij breekt de ruiten,
geen angst, geen liefde—geen ruimte voor spijt.
De derde lacht, kil en berekend,
ogen als messen, gedachten als gif.
Hij fluistert: "Laat mij sturen vandaag,"
zijn woorden een val, een list, een drift.…
ik overspeel liever mijn ziel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 van de poëzietaart
blijvend te kunnen versnijden
in ‘n reële lijdenswegverdeling
ik gun en verdedig de vrijheid
van verdichting en accepteer
enkel de grens van Artikel 1
dus ik leeg mijn zeven pensen
in zeven gelijke weke delen
ik zal ieder inzicht misbruiken
en omdraaien voor schrijfrecht
zodat Hij voor alles wetend is
dat ik mijn stem…
De kunst van eenvoud
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
554 De wereld roept luid, maar ik
luister liever naar het zachte, de stem van wind
tussen bladeren, het tikken van tijd op mijn huid. Ik hoef geen
richting als ik verbonden ben met dit moment, waar zelfs adem zichzelf doet begrijpen.…
Zwart is nooit genoeg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
342 Zwart is geen kleur.
’t is een keel
zonder stem,
’t is een deur
zonder einde.
’t is een val
zonder val.
En ge valt,
en ge valt,
en ge weet:
hier zit geen bodem,
geen bodem,
geen bodem.
’t lacht niet,
’t huilt niet,
’t kijkt niet.
Maar gij voelt het.…
Wanneer de aarde ademt
netgedicht
2.7 met 41 stemmen
623 Wind raakt mijn wangen
niet om te breken, alleen
om mij weer te zijn
De wind raast door de bomen
als een stem in mijn borst, niet luid, maar diep —
de aarde ademt door mijn huid. Soms vrees ik zijn kracht, maar
vaker laat ik me meevoeren, want in zijn eigen taal hoor ik iets stiller dan woorden.…
‘vader des vaderlands’
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
286 )
terwijl
een partijtje persoonlijke vrijheid flink aan het stinken is
een geval
van uiterst rechtshandig bij-de-pinken binkengebral
frituurvetgesis
dat er steeds minder mensen
ook de wensen van anderen
meenemen in hun politieke denken
dat er steeds minder mensen
ook de grenzen van de wereld
(proberen te) beschermen met hun politieke stem…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Een stem in mijn hoofd
vervulde ooit de ruimte met lente,
maar werd drukkend –
één woord: mislukkeling,
golvend door de dagen als een schaduw.
Ontwaken in een lijf
dat niet meer van mij was,
koffie smaakt naar bitter en kruidig
maar kon mijn hart niet bereiken.
Kinderen glimlachten –
de zon scheen onbewogen voorbij.…
Sonate van Verlangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
259 Verfijnd en rauw, in illusie gevangen,
klinkt mijn stem — zelfvergetend en hees.
Ontwapend door jouw lach verblijf ik hier,
als hoeder van onschuld, ongehinderd.
Mijn ogen rusten in extatisch vertier,
uit weemoed geboren en teder verminderd.
Treed toe in mijn reis naar de dageraad,
ongekend en volmaakt ongedwongen.…
Wintertafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 Alles zwijgt, geen stem, geen spoor,
alleen de winter, wit en wijd.
In witte rijp en nacht gloort weemoed,
een vlam die niemand branden kan.
Het hart dat zoekt, wordt zacht behoed
door sneeuw en schaduw, stil en bang.
En onder elke witte deken
schuilt iets dat bijna nooit verdwijnt:
gemis dat meteen de stilte breekt...…
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 De reiger staart naar ’t water, dood en stil,
geen spiegel meer van ogen die mij aankeken,
geen stem die fluistert “blijf”, geen adem meer,
alleen de leegte die mijn borst verscheurt.…
De fluistering van het begin
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
546 Het is de toon die verlegt, nog
voor de kleur ontwaakt, een vogel die zijn
stem oefent in een zachter akkoord. Geur van vochtige
grond vertelt een oud, levend verhaal van groeikracht zonder lawaai.
Mijn zintuigen vangen wat de
haastige blik mist: licht dat een fractie langer
op de drempel blijft rusten.…
Onzichtbaar maar onlosmakelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
205 Niet de zachte echo
van een stem die nooit verstomt,
niet de schaduw van een ouder
die meeloopt in het hart.
Soms verschijnt die verbinding
in vormen die we niet begrijpen:
in gedrag dat schuurt,
in keuzes die pijn doen,
in een stille poging om te zeggen:
zie mij,
ik hoor ergens bij.…
De wereld in ons huis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
214 Haar stem is de vertrouwde melodie,
haar aanwezigheid houdt mij trefzeker vast.
Samen reizen we door deze dag,
met een open blik voor wat er is.
De muren van dit huis houden ons niet tegen.
Zij zijn de herberg waar de wereld landt.
We zijn thuis, en daarom zijn we overal.…