Alle inzendingen over verdriet

12331 resultaten.

Sorteren op:

VALS LICHT

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 838
Omdat ‘t werkelijk aardedonker was ontstak de maan maar zijn fletse licht Echter onder het koude dakraamglas tooiden tranen haar bedroefd gezicht Omdat deze stilte om te snijden was bloedde al ‘t eenzaam van haar hart In het kastje toefde een scherfje glas in een anoniem doosje, ergens apart Omdat ze lang al aan het einde was fluisterde…
Ton Rijkers24 februari 2012Lees meer >

Gevangen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 873
Je doolt rond in een wereld tussen licht en schemer ontwaken niet te vinden uiterlijk stil en onbewogen geen herkenning is in jouw ogen meer te lezen man, vader en zoon in de bloei van het leven gevangen in je lichaam.…

moed

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Het verdriet was zwaarder dan het geluk. Geen besef dat het nog anders kon, hoewel het zo mooi begon. Het werd weggeveegd naar een diepe moedeloosheid. Moed zou men moeten kunnen maken, er van proeven en het goede smaken, zonder bitterheid brandend in de ziel van het individu.…

Ongerijmd

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 644
Het brein weekt zich los van oude stofnesten waar de vuurvogel ingeslapen ligt Gedachten spinnen kaders om het smalle weten in doodlopende praatjes Het leven neemt geen keer, de dood evenzo Bij elke stap draaien voeten om de hete brei Jij bent galeislaaf en meester ineen die op het kruis varen van het naoorlogs onvermogen De ziekte…

Lage streken*

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.526
Ineengekrompen op de tweezitsbank: een zeemeermin in nood, daar aangespoeld, te zwaar beladen met ballast, die stoelt op lucht, gebakken lucht, op stank voor dank. De zwarte wolken waarvan het krioelt, verdrijven zicht. Onaanhoorbaar de klank van mijn coryfee, die zo rank en blank de zee met tranen van onschuld doorwoelt. De waterspiegel…

Het einde

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 813
Een storm van gevoelens en schreeuwende gedachtes maar enkel de klanken van de doodse stilte die volgt Zwijgzaam stopt de zon plots met schijnen en vinden eenzame tranen hun weg naar de kille grond Beetgenomen door het donker verstrikt geraakt in mijzelf en de hoop verloren met de tijd Omarm ik mijn verlossende einde…

Einde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 818
Rood licht ... Plankgas, ogen dicht eind in zicht ... kreunend metaal, brekend glas ... ... wou dat ik het slachtoffer was…
Tom4 maart 2012Lees meer >

u bestaat ?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 770
m'n eigen ik verdronken in verdriet. geen plaats waar ik geluk kan voelen en daarom m'n gevoel één groot vergiet. bestaat u? vraag ik me af bent u er echt? waarom dan deze straf roep me naar boven zodat er eindelijk rust kan zijn roep me naar u toe weg van alle pijn…
wim...5 maart 2012Lees meer >

Draagkracht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 784
Bestaan zonder draagkracht Verslagen door het leven - Ongewild onderuit gegaan…

Graf en kruis

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Die iets diers naar 't graf moet brengen, Plante stil een kruis daarnevens: Schoon dan de ogen tranen plengen, In het hart komt hoop des levens. Waar bij 't kruis de tranen vloeien Om hetgeen men 't graf moest geven, Daar gaan schone rozen bloeien, Rozen, die het kruis omweven.…

Twijfel.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 920
Hoe verder te gaan met mijn leven als de twijfel zo venijnig is geluk is een ademtocht die ik soms ervaar wat ik zó graag vast wil houden maar het gaat niet één domper en weg is het wat doe ik verkeerd? Is het aan mij of iemand anders wil ik wel gelukkig zijn vaak verpest ik het alsof er met mij gespeeld wordt misschien door de duivel of…

Afwegingen

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 852
Soms voel ik me ellendig Soms zit ik in de put Soms voel ik me geweldig Maar dan al gauw weer kut Soms voel ik me niet begrepen Soms snap ik het zelf ook niet Want ik weet niet waarom, Maar heb soms zo'n verdriet Soms kan ik er om janken Maar vaak huil ik van geluk Het leven is wel moeilijk Maar mij krijg je niet stuk…
Rick13 maart 2012Lees meer >

Verveling

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Ik neig steeds maar weer naar verveling. Aan verveling kun je niets doen. Zo lijkt het. Het is als een handvol wormen in je hoofd. Die niet weg wensen te gaan maar doorknagen. Totdat alle poten onder je stoel van zekerheden doorgeknaagd is. En je ten val komt. Verveling. Die wormen in mijn hoofd zaaien de twijfel. Twijfel aan alles. En ook…
cornil14 maart 2012Lees meer >

Melancholie

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 621
Geef mij de stemmen van die hier waren de lach van hen die nu niet zijn. Gedachten waar wij naar konden raden of lezen in spiegel van hun ogenschijn. Zachte bries die wij voelen als nog strelende adem die ons bemoedigend troost verzachtend leed en pijn. Geef mij hun beeld alsof ze naast ons staan zodat ik kan vertellen hoe graag…

DE ELLENDIGEN

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.131
Geen helle droom, geen vreugd kan hun behoren, Liefde is hun nooit een zacht-verwarmend kleed: Zij pogen slechts het stil verdriet te smoren Dat rustloos aan hun zieke leven vreet.…

Stomgeslagen rouw

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
Wat valt er nog te schrijven met zinnen die jaren terug al in gesmoorde toestand stierven, voordat ze nu zwart uitvloeien over het blank marmeren papier in een grafschrift aan mijn jeugd, waarvan het lichaam, nooit gevonden tot op heden niet kan rusten…

de lente van Lommel

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 960
in de gestorven glans van jonge levens treuren zelfs narcissen vol gebogen smart ergens schijnt de zon ik ben haar kwijtgeraakt, toen tunnels openbraken onderweg geen mens heeft me gezegd dat ik vandaag alweer moet gaan en niemand weet of ik me nog kan binden zelfs nu lente haar beloftes draagt kan ik het licht niet vinden…

Doorsneden ziel

hartenkreet
0.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 859
Betreden paden verraden nog een verscheurde alledag. Het café op de markt is inmiddels gesloten, de bomen gesnoeid, de straat geveegd waar rommel lag. Het verkeer gaat voort, onverdroten. En de omwoelde grond is al met gras begroeid. Gaandeweg.…
Iniduo27 maart 2012Lees meer >

Gebedje

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Ach, voor mij geen doornenkroon had ge hoeven dragen, Heer Zet u liever weer gewoon bij uw leerlingen terneer waar van wingerdschaduw koelte hoedt uw voorhoofd voor de zoelte van woestijnen en waar kleine kinderen zijn om mee te spelen mocht het leren u vervelen Kunt ge het niet overdoen? Uit uw hoge hemelhuis doodbliksemen dat gespuis…

aslied

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
vandaag bewaart mijn hart jouw beeltenis in extra glans vandaag draag ik jouw as naar warme handen als de zon op water danst zul je verenigd zijn met woorden die zich strooien rond jouw leven en een mooi bestaan dan laat ik je gaan……

TOMELOOS

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 917
Hoe hoog nog kan het dak mijn schreeuw de wind doorklieven de tijd voorbij gereisd een zucht in lucht bewaren een wachtwoord vol met hoop houw ik uit grauwe muren de hamer vastberaden de code in jouw kleur ik oefen barensweeën als wou ik jou opnieuw als zouden twijfeltouwen jou nimmermeer verstrikt mijn hand omvat de rand waarop je…
JELOU7 april 2012Lees meer >

onbereikbaar

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 931
Als je wil er is Maar het doel zo onbereikbaar is zal ik streven naar een utopie Zal ik dan alleen maar blijven hopen…
roberto8 april 2012Lees meer >

geluk

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 982
Alles kapot geen eer en trots om mee te pronken, doen maar niet meer weten waarom. Het einde waar je naar loopt te lonken, alle gedachten niet meer rechtlijnig maar krom. Kapot en niet meer te maken, gebroken door het leven. Het geluk kan mijn hart niet meer raken, alles weg, het goede opgegeven.…
wim..9 april 2012Lees meer >

Zwarte rozen.

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.446
Ik droomde een droom deez' nacht van zwarte rozen: Zij rezen geurenloos in starre pracht. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Daar was noch zeeëstem noch loverkozen - De stille maan ging door de bleke nacht. Om 't blank verloorne voelde ik rouwe en klacht In 't hart der zwarte rozen lang bevrozen. Vol hovaardije breedden…

Gelukkig zijn

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 921
Verdriet verdoofd door wijn. Ik wil nergens naar streven. Ik vraag je te vergeven. Was het maar allemaal gein en kon ik weg achter het gordijn gelukkig zijn.…
marieke23 april 2012Lees meer >

speel me es

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
hallo lief leventje macht van beide kanten speel ik het nu netjes en verdeel ik het goede zonder pijn want bij zoete dromen rol ik me in mijn lakens vast en ben ik een meneertje die er zonder tast mag zijn…

Loslaten!?

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.621
Ik huil me kapot om het intense verdriet dat ik heb........... O God, bestaat U wel? Ík weet het niet meer, laat het me weten, geef een teken, AUB! Loslaten kan ik niet vanuit mezelf, óók al is dat houden van..............help me! (geschreven namens Joke, met haar goedkeuring)…

Tussen gebroken schelpen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 715
(klinkt de roep van de zeemeermin) De nacht dekt haar toe met het wonderlijke waarin de prins van smaragd haar hand vraagt en met fluwelen mond de ompaalde werelden van haar schuwe geest opent Haar ziel schuurt rauwe wonden op een rand van oud gesteente maar herkent in hem nog waarheid en trouw in het oog dat alles kleurt…

Langs Vlaanderens wegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
Langs Vlaanderens wegen staan verspreid aan kant en berm waar men ze ziet, de kruisen der ontroostbaarheid getuigend van immens verdriet, van onherstelbare treurigheid; herinnerend ons, 't kind zonder verweer argeloos in speelse jeugdigheid, geveld in meedogenloos verkeer.…

Er zijn nachten

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 894
Er zijn nachten waarin ik je naam eindeloos herhaal terwijl ik mijn kussen met tranen bevochtig herhaaldelijk het licht aandoe om gedichten van Perk, Bloem en Slauerhoff te herlezen terwijl ik opnieuw een fles ontkurk en wietblaadjes in mijn shag verpulver Met trillende hand inhaleer ik het zalige gif en al gauw zie ik niet meer wie ik ben…