12331 resultaten.
VALS LICHT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
838 Omdat ‘t werkelijk aardedonker was
ontstak de maan maar zijn fletse licht
Echter onder het koude dakraamglas
tooiden tranen haar bedroefd gezicht
Omdat deze stilte om te snijden was
bloedde al ‘t eenzaam van haar hart
In het kastje toefde een scherfje glas
in een anoniem doosje, ergens apart
Omdat ze lang al aan het einde was
fluisterde…
Gevangen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
873 Je doolt rond in een wereld
tussen licht en schemer
ontwaken niet te vinden
uiterlijk stil en onbewogen
geen herkenning is in
jouw ogen meer te lezen
man, vader en zoon
in de bloei van het leven
gevangen in je lichaam.…
moed
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.080 Het verdriet was zwaarder dan het geluk.
Geen besef dat het nog anders kon,
hoewel het zo mooi begon.
Het werd weggeveegd
naar een diepe moedeloosheid.
Moed zou men moeten kunnen maken,
er van proeven en het goede smaken,
zonder bitterheid
brandend in de ziel van het individu.…
Ongerijmd
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
644 Het brein weekt zich los
van oude stofnesten waar de vuurvogel
ingeslapen ligt
Gedachten spinnen kaders
om het smalle weten
in doodlopende praatjes
Het leven neemt geen keer, de dood evenzo
Bij elke stap draaien voeten
om de hete brei
Jij bent galeislaaf en meester ineen
die op het kruis varen
van het naoorlogs onvermogen
De ziekte…
Lage streken*
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.526 Ineengekrompen op de tweezitsbank:
een zeemeermin in nood, daar aangespoeld,
te zwaar beladen met ballast, die stoelt
op lucht, gebakken lucht, op stank voor dank.
De zwarte wolken waarvan het krioelt,
verdrijven zicht. Onaanhoorbaar de klank
van mijn coryfee, die zo rank en blank
de zee met tranen van onschuld doorwoelt.
De waterspiegel…
Het einde
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 Een storm van gevoelens en
schreeuwende gedachtes
maar enkel de klanken van
de doodse stilte die volgt
Zwijgzaam stopt de zon
plots met schijnen en
vinden eenzame tranen hun
weg naar de kille grond
Beetgenomen door het donker
verstrikt geraakt in mijzelf en
de hoop verloren met de tijd
Omarm ik mijn verlossende einde…
Einde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
818 Rood licht
... Plankgas, ogen dicht
eind in zicht ...
kreunend metaal, brekend glas ...
... wou dat ik het slachtoffer was…
u bestaat ?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 m'n eigen ik verdronken in verdriet.
geen plaats waar ik geluk kan voelen
en daarom m'n gevoel één groot vergiet.
bestaat u? vraag ik me af
bent u er echt? waarom dan deze straf
roep me naar boven zodat er eindelijk rust kan zijn
roep me naar u toe weg van alle pijn…
Draagkracht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
784 Bestaan zonder draagkracht
Verslagen door het leven -
Ongewild onderuit gegaan…
Graf en kruis
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.392 Die iets diers naar 't graf moet brengen,
Plante stil een kruis daarnevens:
Schoon dan de ogen tranen plengen,
In het hart komt hoop des levens.
Waar bij 't kruis de tranen vloeien
Om hetgeen men 't graf moest geven,
Daar gaan schone rozen bloeien,
Rozen, die het kruis omweven.…
Twijfel.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
920 Hoe verder te gaan met mijn leven
als de twijfel zo venijnig is
geluk is een ademtocht
die ik soms ervaar
wat ik zó graag vast wil houden
maar het gaat niet
één domper en weg is het
wat doe ik verkeerd?
Is het aan mij of iemand anders
wil ik wel gelukkig zijn
vaak verpest ik het
alsof er met mij gespeeld wordt
misschien door de duivel
of…
Afwegingen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
852 Soms voel ik me ellendig
Soms zit ik in de put
Soms voel ik me geweldig
Maar dan al gauw weer kut
Soms voel ik me niet begrepen
Soms snap ik het zelf ook niet
Want ik weet niet waarom,
Maar heb soms zo'n verdriet
Soms kan ik er om janken
Maar vaak huil ik van geluk
Het leven is wel moeilijk
Maar mij krijg je niet stuk…
Verveling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.089 Ik neig steeds maar weer naar verveling.
Aan verveling kun je niets doen.
Zo lijkt het.
Het is als een handvol wormen in je hoofd.
Die niet weg wensen te gaan maar doorknagen.
Totdat alle poten onder je stoel van zekerheden doorgeknaagd is.
En je ten val komt.
Verveling.
Die wormen in mijn hoofd zaaien de twijfel.
Twijfel aan alles.
En ook…
Melancholie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
621 Geef mij de stemmen
van die hier waren
de lach van hen
die nu niet zijn.
Gedachten waar wij
naar konden raden
of lezen in spiegel
van hun ogenschijn.
Zachte bries die wij voelen
als nog strelende adem
die ons bemoedigend troost
verzachtend leed en pijn.
Geef mij hun beeld
alsof ze naast ons staan
zodat ik kan vertellen
hoe graag…
DE ELLENDIGEN
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.131 Geen helle droom, geen vreugd kan hun behoren,
Liefde is hun nooit een zacht-verwarmend kleed:
Zij pogen slechts het stil verdriet te smoren
Dat rustloos aan hun zieke leven vreet.…
Stomgeslagen rouw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 Wat valt er nog te schrijven
met zinnen die jaren terug al
in gesmoorde toestand stierven,
voordat ze nu zwart uitvloeien
over het blank marmeren papier
in een grafschrift aan mijn jeugd,
waarvan het lichaam,
nooit gevonden
tot op heden niet kan rusten…
de lente van Lommel
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
960 in de gestorven glans van jonge levens
treuren zelfs narcissen vol gebogen smart
ergens schijnt de zon
ik ben haar kwijtgeraakt, toen
tunnels openbraken
onderweg
geen mens heeft me gezegd dat ik
vandaag alweer moet gaan
en niemand weet
of ik me nog kan binden
zelfs nu lente haar beloftes draagt
kan ik het licht niet vinden…
Doorsneden ziel
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
859 Betreden paden verraden nog een verscheurde alledag.
Het café op de markt is inmiddels gesloten,
de bomen gesnoeid,
de straat geveegd waar rommel lag.
Het verkeer gaat voort, onverdroten.
En de omwoelde grond is al met gras begroeid.
Gaandeweg.…
Gebedje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
618 Ach, voor mij geen doornenkroon
had ge hoeven dragen, Heer
Zet u liever weer gewoon
bij uw leerlingen terneer
waar van wingerdschaduw koelte
hoedt uw voorhoofd voor de zoelte
van woestijnen
en waar kleine
kinderen zijn om mee te spelen
mocht het leren u vervelen
Kunt ge het niet overdoen?
Uit uw hoge hemelhuis
doodbliksemen dat gespuis…
aslied
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
559 vandaag bewaart mijn hart
jouw beeltenis in extra glans
vandaag
draag ik jouw as
naar warme handen
als de zon op water danst
zul je verenigd zijn
met woorden die zich strooien
rond jouw leven en een mooi bestaan
dan laat ik je gaan……
TOMELOOS
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
917 Hoe hoog nog kan het dak
mijn schreeuw de wind doorklieven
de tijd voorbij gereisd
een zucht in lucht bewaren
een wachtwoord vol met hoop
houw ik uit grauwe muren
de hamer vastberaden
de code in jouw kleur
ik oefen barensweeën
als wou ik jou opnieuw
als zouden twijfeltouwen
jou nimmermeer verstrikt
mijn hand omvat de rand
waarop je…
onbereikbaar
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 Als je wil er is
Maar het doel zo onbereikbaar is
zal ik streven naar een utopie
Zal ik dan alleen maar blijven hopen…
geluk
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
982 Alles kapot geen eer en trots om mee te pronken,
doen maar niet meer weten waarom.
Het einde waar je naar loopt te lonken,
alle gedachten niet meer rechtlijnig maar krom.
Kapot en niet meer te maken,
gebroken door het leven.
Het geluk kan mijn hart niet meer raken,
alles weg, het goede opgegeven.…
Zwarte rozen.
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.446 Ik droomde een droom deez' nacht van zwarte rozen:
Zij rezen geurenloos in starre pracht.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Daar was noch zeeëstem noch loverkozen -
De stille maan ging door de bleke nacht.
Om 't blank verloorne voelde ik rouwe en klacht
In 't hart der zwarte rozen lang bevrozen.
Vol hovaardije breedden…
Gelukkig zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
921 Verdriet verdoofd door wijn.
Ik wil nergens naar streven.
Ik vraag je te vergeven.
Was het maar allemaal gein
en kon ik weg achter het gordijn
gelukkig zijn.…
speel me es
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
629 hallo lief leventje
macht van beide kanten
speel ik het nu netjes
en verdeel ik het goede zonder pijn
want bij zoete dromen
rol ik me in mijn lakens vast
en ben ik een meneertje
die er zonder tast mag zijn…
Loslaten!?
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.621 Ik huil me kapot om het intense verdriet
dat ik heb...........
O God, bestaat U wel?
Ík weet het niet meer,
laat het me weten, geef een teken, AUB!
Loslaten kan ik niet vanuit mezelf, óók al
is dat houden van..............help me!
(geschreven namens Joke, met haar goedkeuring)…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 (klinkt de roep van de zeemeermin)
De nacht dekt haar toe
met het wonderlijke
waarin de prins van smaragd haar hand vraagt
en met fluwelen mond de ompaalde werelden
van haar schuwe geest opent
Haar ziel schuurt rauwe wonden
op een rand van oud gesteente
maar herkent in hem nog
waarheid en trouw
in het oog dat alles kleurt…
Langs Vlaanderens wegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Langs Vlaanderens wegen staan verspreid
aan kant en berm waar men ze ziet,
de kruisen der ontroostbaarheid
getuigend van immens verdriet,
van onherstelbare treurigheid;
herinnerend ons, 't kind zonder verweer
argeloos in speelse jeugdigheid,
geveld in meedogenloos verkeer.…
Er zijn nachten
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
894 Er zijn nachten waarin ik je naam
eindeloos herhaal
terwijl ik mijn kussen met tranen bevochtig
herhaaldelijk het licht aandoe
om gedichten van Perk, Bloem en Slauerhoff
te herlezen
terwijl ik opnieuw een fles ontkurk
en wietblaadjes in mijn shag verpulver
Met trillende hand inhaleer ik het zalige gif
en al gauw zie ik niet meer wie ik ben…