4788 resultaten.
De conductrice van de trein.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Wie kent niet zo'n triest station
waar je altijd staat te wachten
in de kou, de regen, de mist.
Duffe mensen op het perron.
Boze blikken op de klok.
De trein is een kwartier vertraagd.
Mensen, misbruik zijn woord niet, -God-
vloeken van ongeduld, gejaagd.
Een lege bank, een vieze ruit.
Ik heb een zitplaats, tweede klas.…
- Slapende stenen engel -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 een zin die in mijn hoofd opkomt
"verliezen", de felle regen wilt nooit kiezen
ogen willen niet meer open
slapen, alsmaar slapen,
stralend reikt de nachtelijke maan naar jou
die vanavond plaatselijk stilaan rusten zou.…
HOLLAND
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.660 Wat zijt gij klein Holland
Met al uw velden en vlakke wegen,
Met uw rampzalige aardappellanden,
En uw vreeslijk droefgeestige regen,
En uw lage goedaardige stranden - -
Maar groot toch is de zee Holland,
Waaraan gij langzaam zijt verschenen,
Waaruit ge als een schelp zijt geboren,
Die zingt door uw hele land henen,
Dat elk in zijn ziel…
Het weerbericht en politiek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
488 De kans op regen oppergroot tenslotte
belanden we allemaal in de goot!
Als het aan hem ligt, gaan eerst de bajessen dicht,
dan weer open,
moet het gajes met een enkelbandje lopen,
om te janken, wat je bijna zou doen,
ware het niet dat het allemaal gebeurd,
van onze poen!…
Het geluid van de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.300 Want mijn woorden
vallen als de regen stil, zonder wil,
echo van niets dan stilte.
En men is bang voor elk gebod
van de hoge neon god,
en aan alle kanten preken
lichtreclames als een teken
dat de woorden van profeten
op de schuttingen staan als vermaan.
Er rest alleen de stilte.…
Ezel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
604 schijn
En zoete woorden
Geen teleurstelling
Die mij
Eronder kreeg
Het hoofd geboden
Aan zoveel onheil
In mijn oren geknoopt
En veel geleerd
Een muur gebouwd
In vele lagen
Het tij
Van schrale eb
Ten gunste
Van mij
In vloed gekeerd
En toch
Ik praat
Niet over fouten
Doch levenslessen
Onderweg
De zon schijnt nu
Er is geen regen…
Cirkels van de stad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
559 waar niemand op let helt tegen
de boomstam de stad is een koele klank
uit de beker van een trompet
op het ritmisch getik van een stap
zo krijg je behoedzaam vat op de maat
van de stad waar je onbelemmerd gaat
het is al laat
de ring van een gracht sluit om de kerk
grijze sokkel van het zwerk
jij en je ziel lopen niet in de gaten
de regen…
Blijvend van aard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Beschutting bood ik wie het zocht
voor zonnesteek, of storm en regen
en vele wegen hebben naar mijn staat geleid
symbool van kracht en moed, om naar te leven.
En meende altoos er te kunnen zijn
als vorst die nut en noodzaak diende
bewaken en een baken zijn
voor hen die dwaalden of die vielen.…
Het volk roept uit de woestijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 Het volk roept uit de woestijn
om het manna na de regen.
Welke leider groot of klein
voert hen na veertig jaar naar de
zege. Is het Mozes uit de stam
van Abraham? Of het gouden kalf
dat hen het land beloven kan?
Een staf breekt het water uit
een steen en voert het volk door
een hoge zee heen.…
Hoor!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Hij vergelijkt het met de regen,
die de aarde drenkt,
En haar doet voortbrengen.
Zaad voor de zaaier en brood aan de eter schenkt.
Het heeft dus zeker resultaat.
Zullen wij het nog horen en het verstaan?
Of laten wij het voor eeuwig...
Verloren gaan.…
Ochtendstond geeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 De klamme kille lucht
mantelde zich als een tweede huid
rond haar gelaat,
terwijl de zachte regen
voorzichtig in een streling
de sporen van de nacht weg haalt.
Het is vroege ochtend
de dag staat op het punt te ontwaken
in een trage slow motion beweging,
net als haar denken
dat nog binnensmonds gaapt.…
de hut
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 erwten, bonen, hooi en klaver
om te drogen in ons zonnige klimaat
verdwenen zijn ze uit het landschapsbeeld
die piramiden van natuurlijke producten
vervangen door rechthoekig groene blokken,
asfaltstrepen en gore grijze viaducten
voor mij als kind was het je thuis
je hut, je klimrek en je uitkijktoren
de natuur bepaalde vaak je spel
regen…
Dat Je Sterven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 En rennen, vallen en mijn stappen tellen
En hopen kom ik iemand tegen
Die in de scherven van gebroken zinnen
Nog zelveloos een ander kan beminnen
In dorre blaren kleurend in de regen.
Voetstappen, sporen en Kauwen in de toren
En daar een schim, een schaduw,
Op de markt op dinsdag; haring kopen
Appelspijs, selder, prei en zaden van anijs.…
Iets ontroert...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
646 Er is iets in dit leven dat ontroert
wanneer de regen druppelt,
elk blad na blad door haar zwaarte naar beneden buigt
en ontdaan van haar vracht
weer naar d' hemel nijgt ,
d'aarde plots stopt met zingen
en de stilte de lucht in zwijgt .…
voetstappen naar geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 lijntjes
behoudend zorgvuldig
vertellen van geluk en acceptatie
van spanning en weerstand
van overgave en ervaring
van vasthouden en loslaten
vandaag
op jouw jaardag
kijk en luister ik
in stille verwondering
naar het verhaal
dat zij vertellen
jouw voetstappen in de tijd
in het weten dat zij
- soms -
door blazende wind
of spoelende regen…
Als het winters warm en koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Wat oogt en is zonder zonlicht verloren
wordt zonder regen niet geboren.
Het kan verwonderlijk schijnen
zelfs onwaarachtig klinken
want waar de een nog wel zelf loopt
kan 'n ander ondersteunt enkel hinken.
Hoeveel soorten van verdriet
bestaat er ongezien wel niet.…
leven proeven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
631 het struikgewas
met wortels gegrond
een oude druivenstok
in zachte zomerregen
in zijn blad verscholen
zingen luidkeels vogels
hun allerhoogste lied
hieperdehiep hoera
klinkt hun symfonie
voor de jarige job
die voor hen jij bent
in extase zingen zij
over al die vele jaren
die als druiven ook
voller smaak krijgen
door aan koude regen…
ZOVEEL MEER TE ZIEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
406 herken de wolk die regen verhult
tel de rust die tussen donder en
bliksem heerst met geduld
herken de schoonheid in een melodie
open je ogen en oren en zie
elke steen bezit geweten
ieder wezen kent z’n eigen taal
zelfs een leeuw heeft mededogen
en een ieder weet nu de natuur
is ons waardevolste kapitaal
ik zie wat ik wel of juist niet…
Dauw robijnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Tastend zoek ik mij een weg tussen de lakens
wijl haar beeld uit mijn lichaam verdwijnt
haar zoete parfum
tussen witte regen vervagend.
De lente-wind speelt met mijn gedachten
en draagt ze mee voorbij de horizon
mijn verlangens als zeilschepen meenemend
herinneringen verjagend.…
Mijn traan voor jou
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
547 Kijk, mijn tranende ogen huilen lieve kleine woordjes
die jouw lichaam zullen bestrooien met juweel van een regen
Een rivier is ontstaan, doorkruist mijn wangen, bewandelt wegen en
glijdt langs je huid om uiteindelijk haar bestemming te bereiken: jouw hart.…
Koude Zomerdagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
450 hoogzomer brengt koude dagen
die ons humeur lelijk kunnen plagen
de tuinstoelen moeten weer ingeklapt
't lijkt of we naar de herfst zijn overgestapt
geen kleurige parasols meer op het gazon
geraniums hangen verwaaid op het balkon
bloeisels laten zich plukken door de wind
de tuinman kijkt niet langer fier en blij gezind
doch hij weet (na regen…
Voorouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Zij zwoegden hier, net als ik,
in zon en regen, weer, wind;
ademden dezelfde lucht,
voelden dezelfde zwerfzucht.
In hun voetsporen volgend
maak ik mijn levensreis rond;
steeds verder, brozer, banger:
Aards komende kostganger.…
Mijn traan voor jou
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
525 Kijk, mijn tranende ogen huilen lieve kleine woordjes
die jouw lichaam zullen bestrooien met juweel van een regen
Een rivier is ontstaan, doorkruist mijn wangen, bewandelt wegen en
glijdt langs je huid om uiteindelijk haar bestemming te bereiken: jouw hart.…
Zomermens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
599 Steeds weer overvallen worden door bliksem, regen en de inktzwarte tunnel
Op zoek naar adem, op zoek naar die roze, wolkeloze, zoete lucht.
Ondertussen spartelend als een vis op het droge happend, happend naar een zucht.…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 Dit vlakke land, weids, adembenemend leeg,
altijd hangt er kille mist of nevel,
vaak valt er trage regen,
gaan de dagen in stemmig grijs gekleed.…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Hij herinnert zich het hout van de vloer, de krakende trap in de nacht,
het geluid van regen op dakpannen, een vertrouwd en levend ritme.
De geur van koffie in de ochtend, de tafel vol kruimels en stemmen,
en hoe elke hoek van dat huis zijn ademhaling leek te kennen.
Hier is alles vreemd.…
sleetje varen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
562 blij
als geduld hen wordt beproefd
ik leer sturen, remmen en staan
klaar om met hen mee te gaan
de eerste sporen glijdend licht
met zicht groeten ons de bergen
droog en stil is de wereld wijd
ijsblauw licht in tijdloos landschap
dan rukt plots de noordenwind
zwiept en zweept het lijf en gelaat
als een ongetemde woeste feeks
vieren regen…
tussen dozen en dromen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.290 tussen dozen en dromen
tussen spullen en verhalen
pakt een gezin zijn leven in
in karton voor transport
achterlaten wat lief is
de lach van buren, het ritselen bomen
de geur van natte straten na regen
mensen die vrienden geworden zijn
straten die de weg naar huis werden
nu lonkt het noorden
waar de lucht ruimer ademt
waar tijd vertraagt…
Wanneer herfst ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
339 De geur van vochtige aarde
stijgt op uit het gedempte pad, mos en regen
mengen zich tot een diepe, zoete adem, ik hoor het druppen in
de verte, een trage cadans, alsof de tedere wereld haar hartslag zacht laat horen.…
denkend aan grasland
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
371 mysterie van het zijn
zal vervagen in veelvuldigheid
de vrijheid om bloemen te laten
bloeien in de bekeken woorden
beken glorieus gloren in de zon
achter reusachtige drakenwolken
als stalkers van de sprankjes hoop
als duivelse stroop op verlichting
waar bovenal E’s giftig en driftig
insectengekrioel op af zal komen
stromen als de waggelende regen…